Кіріспе
Британдық пастор және әнұран жазушы Уильям Гадсби (1773–1844) – ағылшын қатаң баптист пасторы, әнұран жазушы және шіркеу құрушы. Ресми білім алмағанмен, Гадсби замандастары тарапынан керемет уағыздаушы және пастор ретінде құрметке ие болды, ол әлеуметтік әділдікті қолдап, белгіленген Елизавета шіркеуіне қарсы тұрды. Алғашында Лестерширде пасторлық қызмет атқарған ол 1805 жылы Англияның Манчестер қаласындағы Black Lane Strict and Particular Baptist Chapel шіркеуінің пасторы болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы қызметте болды. Жаңартулар мен көше аттарының өзгеруіне байланысты, сол қауым әртүрлі атаулармен белгілі болды: St George's Road Baptist Chapel және Rochdale Road Particular Baptist Chapel.
William Gadsby (1773–1844) was an English Strict Baptist pastor, hymn writer and church planter Although he was not formally educated, Gadsby was regarded by his contemporaries as an excellent preacher and pastor who championed the cause of social justice and opposed the established Elizabethan Church. Originally pastoring in Leicestershire, in 1805 he left to become pastor of Black Lane Strict and Particular Baptist Chapel in Manchester, England, and held that position until he died. Due to reconstructions and changes in street names, that same congregation was variously known as St George's Road Baptist Chapel, and Rochdale Road Particular Baptist Chapel.
Манчестердегі қызмет
Гадсби бастапқыда Манчестерге көшуді жоспарламаған, алайда "Бек-Лейн Арнайы Баптист шіркеуі" деген шіркеуде пастор болмағанын естіген соң, ол бір айға уағыз айтуға рұқсат беруді сұрады, себебі ол "істермен" айналысып жатқандай көрінгісі келді. Бұл туралы ол бастапқыда ұялғандықтан айтпады, бірақ Манчестерде оның ешқандай ісі болған жоқ. Ол Манчестер халқының жомарт екенін естігендіктен, Хинкли шіркеуіне қаражат жетіспей жатқандықтан ақша сұрап тілеуге келді. Ол уағыздарында социалистік идеяларын көтеріп, жоғары топтарды жиі ашуландырды, бірақ жұмысшы табының қауымдарынан көбіне мақтау алды. Бірде ол жер иеленушілердің ұраны "Англияның еңбекқор, еңбек сүйгіш халқы, егер біздің қолымыздан келсе, жердің жемісін жемейді, себебі біз ең бағалысын өзімізге қалдыруға бекіндік" дегенді айтты. Ол сөзін жалғастыруға тырысқанда, көпшіліктің шулы қолдауынан үнсіз қалды. Ол оларды көп ұстағаны үшін кешірім сұрағанда, "жалғастырыңыз" деген дауыстар естілді.