Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Salins les Bains (salɛ̃ le bɛ̃), көбінесе жай ғана Salins деп аталады, Шығыс Франциядағы Бургундия-Франш-Конте аймағындағы Юра департаментіне қарасты коммуна. Ол Бесансон қаласының оңтүстік-батысқа қарай 34,8 км (21,6 миль) жерде, Дубс департаментімен шекаралас орналасқан. 2018 жылы Salins les Bains халқы 2 567 адамды құрады. Қаланың аты ғасырлар бойы тарихын қалыптастырған тұзды суларымен байланысты; қаланың негізінде тұз және гипс кендері болғандықтан, ол бүгінге дейін туристерді қызықтырады. 2009 жылы тарихи тұз өндіріс орындары 1982 жылы тізімге енгізілген Арк-э-Сенас қаласындағы Корольдік тұз фабрикасының бір бөлігі ретінде ЮНЕСКО Әлемдік мұра тізіміне қосылды.
Salins les Bains (salɛ̃ le bɛ̃), commonly referred to simply as Salins, is a commune in the Jura department in the Bourgogne Franche Comté region in Eastern France. It is located on the departmental border with Doubs, 34.8 km (21.6 mi) to the south southwest of Besançon. In 2018, Salins les Bains had a population of 2,567. The town owes its name to its saline waters which shaped its history for centuries; they continue to attract visitors today, for the town's bedrock contains salt and gypsum deposits. In 2009 the historic saltworks were added to the list of UNESCO World Heritage Sites as an addition to the Royal Saltworks at Arc et Senans site, which was inscribed in 1982.
География
Салинс Фуриус шатқалының тар жерінде, Белин және Сент-Андре бекінілген төбелері арасында орналасқан, ал солтүстікке қарай Монт-Пупет тауы (851 м немесе 2791 фут) көтеріледі.
Salins is situated in the narrow Valley of the Furieuse, between two fortified hills, Fort Belin and Fort Saint André, while to the north rises Mont Poupet (851 m or 2,791 ft).
Тарих
Салинс кельт дәуірінде маңызды қала болған және Salinae Sequanorum деп аталатын римдік оппидумға айналған. 10-ғасырда Валедегі Сент-Морис аббаттығы Макон графтарына берген Салинс аумағы 1175 жылға дейін олардың ұрпақтарының иелігінде болды. Маурет де Салинс (1137–1200), осы әулеттің мұрагері, иелікті Виен үйіне әкелді, ал оның немересі оны 1225 жылы Бургундияның герцогы Хью IV-ге сатты, ол оны 1237 жылы Шалон графтығымен айырбастау үшін Шалон графы Иоаннға берді. Иоаннның мұрагерлері – Бургундияның графтары мен герцогтары, Австрия әулетінің императорлары мен патшалары – sire de Salins (Салинс иелері) атағын алды. 1477 жылы Салинс француздар басып алды және Франция королі Людовик XI оны Франш-Конте парламентінің уақытша орны етіп белгіледі. Француздар 1668 және 1674 жылдары қаланы қайта басып алды, содан бері ол олардың билігінде қалды. 1825 жылы қала өртенгеннен дерлік қирады. 1871 жылы ол франко-пруссия соғысында неміс әскерлеріне қарсы сәтті қарсылық көрсетті. Француз композиторы Шарль Галибер (1826–1858) Салинс-ле-Бенс қаласында дүниеге келген. 20-ғасырдың басына дейін қаланың төңірегіндегі беткейлер көбінесе жүзімдіктермен жабылған, бірақ 19-ғасырдың ортасында жүзімдіктерді қырып салған филлоксера дағдарысынан кейін олар көбінесе тасталып кетті. Бұл бұрынғы қызметтің іздері бүгінге дейін аз қалды. 20-ғасырдың көп бөлігінде қала өз керамика шеберлерімен де танымал болды, бірақ бүгінде осы жергілікті дәстүрді сақтап қалған үш шебер ғана бар.
Salins was an important city in Celtic times and became a Roman oppidum known as Salinae Sequanorum. The territory of Salins, which was enfeoffed in the 10th century by the Abbey of Saint Maurice en Valais to the counts of Mâcon, remained in possession of their descendants till 1175. Maurette de Salins (1137 1200), heiress of this dynasty, brought the lordship to the Maison de Vienne, and her granddaughter sold it in 1225 to Duke Hugh IV of Burgundy, who ceded it in 1237 to John, Count of Chalon in exchange for the county of Chalon. John's heirs counts and dukes of Burgundy, emperors and kings of the House of Austria bore the title of sire de Salins (Lord of Salins). In 1477 Salins was taken by the French and temporarily made the seat of the parlement of Franche Comté by King Louis XI of France. The French re took the town in 1668 and in 1674, and thenceforward it remained in their power. In 1825 the town was almost destroyed by fire. In 1871, it successfully resisted German troops in the Franco Prussian War. French composer Charles Galibert (1826–1858) was born in Salins les Bains. Until the early 20th century, the slopes surrounding the town were largely covered in vines, which were however almost entirely abandoned after the phylloxera crisis of the mid 19th century decimated the vineyards. Little trace of this former activity remains today. For much of the 20th century, the town was also famed for its potters, but today only three craftsmen continue to uphold this local tradition.
Көрікті жерлер
Қалада роман стиліндегі Сен-Анатоль шіркеуі бар, ол жақсы қалпына келтірілген, сондай-ақ 18 ғасырда салынған қалалық әкімшілік ғимараты (hôtel de ville) бар. 17 ғасырдағы иезуиттер шіркеуінде 1593 жылы негісталған кітапхана мен мұражай орналасқан.
The town has a Romanesque church, St Anatoile, which has been well restored, and a hôtel de ville from the 18th century. A 17th century Jesuit chapel contains a library, established in 1593, and a museum.
Көлік
Салин-ле-Бен Парижден Лозаннаға (Швейцария) қарай созылған жолда жатыр. Ең жақын теміржол станциясы Мушарда, бірнеше шақырым жерде орналасқан.
Salins les Bains is on the Paris to Lausanne (Switzerland) road. The closest railway station is in Mouchard, a few kilometres away.