Кіріспе
Мормон кітабының кітабы – Мормон кітабының бір бөлімі. Бұл "ішкі" кітапта тоғыз тарау бар. Мәтінге сәйкес, алғашқы жеті тарауды Мормон пайғамбар, ал соңғы екеуін оның ұлы Морони қысқартқан. Осы кітап Мормон кітабының көне жазба ретінде шығу тегін түсіндіреді, ол көбінесе нефиттердің тарихын қамтиды және Мормон мен Морони алтын тақташаларға жазған.
The Book of Mormon is the name of a book, or subdivision, of the larger Book of Mormon. This "inner" book has nine chapters. According to the text, the first seven chapters were abridged by the prophet Mormon and the last two by his son Moroni. The book thus explains the claimed provenance of the Book of Mormon as an ancient record, mostly of the Nephites, compiled by Mormon and Moroni on golden plates.
Ерте өмір
Аммарон Мормонға он жасында келеді, себебі Аммарон оны өте ақылды, жауапкершілігі жоғары бала деп есептейді. Ол Мормонға жиырма төрт жасқа толғанда Антум жеріне және Аммарон көмген барлық тақташаларды таба алатын Шим төбесіне бару керектігін айтады. Ол Нефидің тақташаларын ғана алып, қалғандарын жерге қайта көмуі керек. Содан кейін ол Нефидің тақташаларында өз халқының істерін жазып отыруы тиіс. Мормон он бір жасқа келгенде, әкесі Мормон оны оңтүстікке, Зарагемела жеріне алып барады. Мормон бұл жердің ғимараттар мен адамдарға толы екенін көреді. Ол Зарагемеланың шекарасында нефиттер мен ламандықтар арасындағы соғыстың куәсі болады. Ламандықтар 30 мың нефит әскерімен жеңіледі, сосын олар шегінеді және төрт жыл бойы бейбітшілік орнады. Нефиттер арасында зұлымдық тым көп болғандықтан, Иса Мәсіх Өзінің даңққа толы үш шәкіртін қайтарып алуға бұйрық береді, ал олардың керемет емдеу жұмысы аяқталады. Бірақ Мормон өзінің салмақты ой-санасының арқасында Киелі Рухты қабылдайды. Ол уағыздаушы болғысы келеді, бірақ Құдай нефиттердің ерсілігіне байланысты оның аузын жабады. Ламандықтар арасында қарақшылар бар, олар жерді аралап, нефиттерді дүние-мүлкін жерге көмуге мәжбүр етеді, бірақ жер қарғыс атқан, ол олардың бағалы заттарын қауіпсіз сақтай алмайды.
Әскерлердің қолбасшысы
327 жылы нефиттер мен ламандықтар арасында қайтадан соғыс басталғанда, Мормон 16 жасқа толғанға қарамастан, бойшаң болғандықтан, олардың әскерлерінің басшысы болып тағайындалды. Бірақ ламандықтардың әскерлері соншалықты көп болды, Мормонның әскерлері соғыспай, солтүстікке қарай шегінуді бастады. Олар Ангола қаласын басып алып, оны ламандықтардан қорғайды. Бірақ бұл жеткіліксіз болды, олар жауларымен Дәуіттің қаласынан және елінен қуылды. Содан кейін Мормон әскері Ешуа жеріне келді және батыс теңізіне жақын тұрып, қарсы тұруға тырысты. Ламандықтардың патшасы Аарон 44 мың әскерімен Мормонның 42 мың әскеріне қарсы шығып, шайқаста жеңіледі. Бұл оқиға 331 жылы болды. Содан кейін нефиттер қарақшылар мен қарғысқа ұшыраған жерді сақтап қалу мүмкін емес екенін түсінді. Мормон олардың енді Иемізге қайта оралып, Оның баталарын алуына үміттенді, бірақ үміті бекер болды, себебі олар күнәлары үшін емес, жоғалтқан мүлкі үшін қайғырды. Ламандықтар нефиттерді Яшон еліне дейін қуып жетеді, Мормон оларды тоқтатып, тағы бір қарсылық көрсетуге мәжбүрлейді. Яшон қаласы Аммарон Мормонға Нефийдің тақташаларын қазып алуға айтқан жердің жанында орналасқан, Мормон оларды дереу қазып алды. Он төрт жыл бұрын Аммарон Мормонға Нефийдің тақташаларын ғана қазып алып, оларды нефиттердің қазіргі іс-әрекеттерімен жаңартуды тапсырған. Бірақ Мормон өмірі бойы айналасында зұлымдық пен жиреніштілік көрді, сондықтан ол оларды Нефий тақташаларында жазып, олар Құмора төбесінде сақталды. Бірақ оның зұлымдықтары туралы қысқаша ғана мәліметтер Жозеф Смит аударған тақташаларда жазылған. Мормонның жазбасында ұрлықтан басқа кісі өлтіру мен Құдайдың қарғысы да болған. Нефиттер күш-қуатымен мақтанады және ант береді. Олар Құдайдан көмек сұрамай соғысады. Мормон олардың да зұлымдық жасағанын айтады, бірақ оның неден тұратыны туралы мәлімет жоқ. Нефиттер тағы да қуғындалып, солтүстікке қарай Шем еліне жетіп, қалаларын бекітеді. Мормон соңғы тұста халықты батыл тұрып, әйелдері мен балалары, отан және үйлері үшін күресуге шақырады. Бұл әрекет нәтижелі болып көрінеді, себебі ламандықтар Шемге шабуыл жасағанда, олар кері қайтқан жоқ. Мормонның отыз мыңдық әскері елу мыңдық ламандық әскерді жеңеді. Олар ламандықтарды қуып жетіп, қайтадан жеңіп, өздерінің жерлерін қайтарып алады, оларды бөліп, он жылға соғысты тоқтатады. (Мормон 2-тарау.) Сол он жыл ішінде Иеміз Мормонға өз халқына тәубе етуді уағыздауға бұйырады. Бірақ бұл нәтижесіз болады, олар зұлым болып қала береді. Он жылдың соңында (360 ж.) ламандықтар тағы шабуыл жасап, нефиттер оларды екі рет жеңеді. Нефиттер осы жеңістерден мақтанып, құлаған халқының кектерін алуға және жауларын жоюға шешім қабылдайды. Осының салдарынан Мормон нефит әскерлерінің басшылығынан бас тартады және олардан алыстайды, әсіресе Иеміз оған нефиттер тәубе етпесе, олардың өзі жойылатынын айтқаннан кейін. Мормон бұл туралы жазғанда, болашақ ұрпақтардың да осы үкімнен құтқарылмайтынын ескертеді. (Мормон 3-тарау.)
Істемеген куә
363 жылы нефиттер, Мормон басшылығынсыз, ламандықтарға шабуыл жасау үшін Қаңырап бос қалған жерді тастап кетеді. Ламандықтар оларды қайта Қаңырапқа кері жетеді, нефиттермен шайқасып, оларды тағы да жеңіске жетеді, және нефиттер Қаңыраптан Теанкумға шегінеді. Мормон болашақ оқырмандарға егер олар ламандықтарға шабуыл жасамағанда, жеңілмейтінін түсіндіреді. Келесі жылы ламандықтар нефиттерге шабуыл жасайды және жеңіледі, бұл нефиттерді қайтадан мақтануға итермелейді. Соғыс 367 жылға дейін жалғасады, сол кезде ламандықтардың әйелдер мен балаларды құрбандыққа шалуына ашуланған нефиттер қарсы шайқасып, ламандықтарды қуып шығады, осылайша олар 375 жылға дейін нефиттермен соғыспайды. Бірақ, ол кез келгенде ламандықтар барлық күштерін жұмсайды, сондықтан нефиттер енді ешқашан жеңіске жете алмайды – бұл Мормонды Шим төбесіне барып, жазбаларды сақтауға мәжбүр етеді. (Мормон, 4-тарау)