Екінші дүниежүзілік соғысындағы "Қарақұс" операциясы
Operation Blackcock
Екінші дүниежүзілік соғысындағы "Blackcock" операциясы: Нидерланд пен Германиядағы неміс әскерлерін тазарту, 1945 қаңтардағы шайқас, мақсаты – майданды Германияға жылжыту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың әскери операциясы
WWII military operation
"Блэккок" операциясы – Екінші дүниежүзілік соғыстың Батыс майданындағы шайқастар кезінде Нидерландтағы Рермонд және Ситтард қалалары мен Германиядағы Хайнсберг қалалары құраған Роер үшбұрышынан неміс әскерлерін тазартуға бағытталған операция. Ол 1945 жылдың 13-26 қаңтары аралығында британдық Екінші армиясы тарапынан жүргізілді. Операцияның мақсаты – Германияның 15-армиясын Рур және Вурм өзендерінен арғы жаққа ығыстырып, майдан шебін Германия аумағына одан әрі жылжыту болды. Операцияны генерал-лейтенант Нил Ричидің XII корпусы үш дивизияның күштерімен жүргізді: 7-ші бронетанктік дивизия (генерал-майор Льюис Лайн), 43-ші (Уэссекс) жаяу әскер дивизиясы (генерал-майор Айвор Томас) және 52-ші (Төмендіктер) жаяу әскер дивизиясы (генерал-майор Эдмунд Хаквилл Смит). Шотландиялық қара қасқырдың құрметіне аталған бұл операция салыстырмалы түрде аз танымал.
Operation Blackcock was an operation to clear German troops from the Roer Triangle, formed by the towns of Roermond and Sittard in the Netherlands and Heinsberg in Germany during the fighting on the Western Front in the Second World War. It was conducted by the British Second Army between 13 and 26 January 1945. The objective was to drive the German 15th Army back across the rivers Roer and Wurm and move the frontline further into Germany. The operation was carried out by Lieutenant General Neil Ritchie's XII Corps by three divisions: the 7th Armoured Division (Major General Lewis Lyne), the 43rd (Wessex) Infantry Division (Major General Ivor Thomas) and the 52nd (Lowland) Infantry Division (Major General Edmund Hakewill Smith). The operation, named after the Scottish male black grouse, is relatively unknown.
Рур майданындағы жағдай
1944 жылдың соңына қарай Голландиялық Лимбургтегі майдан шебі бірнеше табиғи кедергілер бойымен тұрақталды. Ең қиын кедергі – Голландия мен Бельгия шекарасымен ағатын Маас өзені болды. Келесі кедергі – Германияның Эйфель аймағынан Хайнсберг арқылы Роермондқа қарай ағатын Роер өзені, ол Маасқа қосылады. Хайнсбергтен оңтүстікке қарай Зигфрид сызығы немесе "Батыс қабырғасы" Рур өзенінің жағалауында орналасты. Голландияның Оңтүстік Лимбургы қыркүйек айында АҚШ-тың Бірінші армиясы тарапынан босатылды, бірақ Ситтард-Гейленкирхен желісінен жоғарыдағы аймақ әлі де немістердің бақылауында болды. Бұл жерде майдан "Сейфеллер Бук" (Saefeller Beek) бойымен қалыптасты, бұл кішкентай арна, оны да басып өту қиын болды. Бұл кедергілер үшбұрышты аймақты құрады, ол Роермонд үшбұрышы деп аталды және майдан шебіне іспеттес шығыңқылық құрады. Ардендегі неміс шабуылы (Альбаз шайқасы) нәтижесінде одақтастар американдық Бірінші армия секторындағы неміс шабуылын тоқтату үшін күштерін қайта бағыттады. Сондықтан, британдық Екінші армияның XII корпусы АҚШ армиясы үшін Ситтардтың солтүстігіндегі майдан шебін күзетті. Маас майданы британдық VIII корпусымен қорғалды. Британдық XII корпусы Гюнтер Блюментриттің басқаруындағы неміс XII СС корпусына қарсы тұрды, оның құрамында Геленкирхен мен Роермонд арасындағы майдан шебінде екі жаяу әскер дивизиясы болды. Роермонд аймағында бұл дивизиялар Fallschirmjäger полкі Hübnerмен күшейтілді.
By the end of 1944, the frontline in Dutch Limburg was stable along several natural barriers. The most difficult barrier to cross was the River Maas running along the Dutch–Belgian border. The next barrier was the River Roer, running from the German Eifel area through Heinsberg towards Roermond, where it joins the Maas. From Heinsberg, southwards the Siegfried Line or 'West Wall' was formed along the banks of the Rur. Dutch South Limburg was already liberated in September by the First United States Army, but the area above the Sittard–Geilenkirchen line was still in German hands. Here, the front had settled along the "Saefeller Beek", a small creek that also seemed difficult to surpass. These obstacles formed a triangular area, referred to as the Roermond Triangle, which protruded into the frontline like a bulge. As a result of the German offensive in the Ardennes (the Battle of the Bulge), the Allies withdrew resources to stop the German advance in the American First Army's sector. Therefore, the British Second Army's XII Corps guarded the frontline north of Sittard for the US Army. The Maas front was guarded by the British VIII Corps. The British XII Corps was facing the German XII SS Corps, commanded by Günther Blumentritt, which had two infantry divisions present along the frontline between Geilenkirchen and Roermond. In the Roermond area these divisions were strengthened by the Fallschirmjäger Regiment Hübner.
Қара құс
Роер үшбұрышын тазалау үш бағыт бойынша жоспарланды. Сол жақ бағытты 7-ші бронетанкті дивизия құрады, оның мақсаты Синт-Одилиенбергтегі Роер өзеніндегі көпірді басып алу болды. 7-ші бронетанкті дивизия үшін операция Сустереннің оңтүстігіндегі шағын өзендерді көпірлеуден басталады. Орталық бағытты 52-ші жаяу әскер дивизиясы құрады, ол Хайнсбергті басып алуға бағытталған. Мұны істеу үшін Хонгенге жақын жердегі Германияның қорғаныс желісін бұзу қажет болды, соның арқасында Ситтард пен Хайнсберг арасындағы жол әскерлерді жылжыту үшін ашылатын еді. Оң жақ бағытты 43-ші жаяу әскер дивизиясы құрады, ол Дремменнің оңтүстік-шығысындағы аймақты тазалауға бағытталған. Бұл бағыт Германияның қорғаныс желісіндегі үзілісті пайдаланатын болады, ол Төмендік дивизиясымен жасалатын еді.
The clearing of the Roer Triangle was planned along three axes. The left axis, formed by the 7th Armoured Division, was aimed at capturing the bridge across the Roer in Sint Odiliënberg For the 7th Armoured Division, the operation would start with bridging the creeks south of Susteren. The centre axis, formed by the 52nd Infantry Division, was aimed at the capture of Heinsberg. In order to do this, a break through at the German defence line was to be undertaken near Hongen in order to open the road between Sittard and Heinsberg for moving troops. The right axis, formed by the 43rd Infantry Division, was aimed at clearing the area south east of Dremmen. This axis would use the break in the German defence line that was to be created by the Lowland Division.
ВК іс-шаралары
Виктория кресі екі рет, екеуі де соғыс кезінде қаза болғаннан кейін, Blackcock операциясы барысындағы ерлігі үшін берілді. 4/5 Корольдік шотланд фузилер полкінің фузилері Дэннис Доннини, 52-ші Төмендік дивизиясы, 18 қаңтарда Селфкант ауданындағы Штайн ауылындағы батылдығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Фузилер Доннини Ситтард соғыс қабірінде (Нидерланды) жерленген. 45-ші командос бөліміне тіркелген Корольдік армия медициналық корпусының (RAMC) капралы Генри Эрик Харден, 23 қаңтарда Нидерландтың Брахтербек және Линне ауылдарындағы қаһармандық әрекеттері үшін Виктория кресімен марапатталды. Ланс-капрал Харден Ндерверт соғыс қабірінде (Нидерланды) жерленген.
The Victoria Cross was awarded twice, both posthumously, for actions during Operation Blackcock. Fusilier Dennis Donnini of the 4/5 Royal Scots Fusiliers, 52nd Lowland Division, received the VC after his heroic actions in the village of Stein in Selfkant on 18 January. Fusilier Donnini is buried at the Sittard War Cemetery (Netherlands). Lance Corporal Henry Eric Harden of the Royal Army Medical Corps (RAMC), a medical orderly attached to 45 Commando, was awarded the VC for his heroic action during the bitter fighting at the Dutch villages of Brachterbeek and Linne on 23 January. Lance Corporal Harden is buried at Nederweert War Cemetery (Netherlands).
Хюбнердің Синт-Жосттағы жеңілісі
Голландиялық Синт-Жост ауылы үшін болған шайқас "Блэккок" операциясының шешімді нүктесі болды. Төрт күндік шайқастан кейін немістер, қарсы тұрған бронедивизияның көліктерін маневрлеу үшін, әсіресе нашар қысқы жағдайларға байланысты, жолдарға үлкен мән беретінін түсінді. Кішкентай Синт-Жост ауылы 7-ші бронетанкті дивизияның Монфорт қаласына қарай солтүстікке жылжу жолында орналасқан еді. 20 қаңтарда "Desert Rats" атты пехота және атқыштар бөлімдері Синт-Жоостағы 2-ші батальонның Fallschirmjäger Regiment Hübner құрамындағы екі неміс ротасына қарсы алғашқы шабуылды жасады. Ауылды тазарту үшін төрт шабуыл қажет болды, ал соңғы шабуыл 21 қаңтарда, жексенбі күні өтті. Барлығы алпыс фалшшәрмхер тұтқынға алынды. 9-шы Дурхам жеңіл жаяу әскері және 1-ші атқыштар бригадасы Синт-Жооста ауыр шығынға ұшырады. DLI 33 адамнан зардап шекті, оның сегізі шайқаста қаза тапты. Атқыштар бригадасы 34 адамнан зардап шекті, оның ішінде I ротадан үш адам қаза тапты. Жүзден астам неміс сарбазы қаза болды. Қаза болмаған неміс десантшылары, жеңімпаздар оларды атып тастайды деп қорқып, азаматтардың арасында жасырынып, жертөлелерден шықты. Хюбнер бір ротасын жоғалтты, ал екіншісі дерлік жойылды.
The Battle for the Dutch village of Sint Joost was a turning point in Operation Blackcock. After four days of fighting, the Germans knew that the armoured division that was facing them relied heavily on the roads to manoeuvre their vehicles, especially due to poor winter conditions. The small village of Sint Joost was on the route of the 7th Armoured Division's drive north towards Montfort. On 20 January, infantry and cavalry units of the Desert Rats launched a first attack on the (assumed) two German companies of the 2nd Battalion Fallschirmjäger Regiment Hübner in Sint Joost. It took four attacks to clear the village, the final assault taking place on Sunday, the 21 January. In total, sixty Fallschirmjäger were taken prisoner. The 9th Durham Light Infantry and 1st Rifle Brigade suffered heavy losses in Sint Joost. The DLI suffered 33 casualties, of which eight were killed in action. The Rifle Brigade counted 34 casualties, of which three men from I Company were killed in action. More than one hundred German soldiers died. German paratroopers who were not killed only left the cellars under civilian cover, afraid that they would be shot by the victors. Hübner had lost one company and a second had been nearly destroyed.
Монфорт қаласына жасалған бомбалау
19 қаңтар күні жұма кешінде бастап 23 қаңтар күні сейсенбіге дейін голландиялық Монфорт ауылы жеті рет артиллериялық оққа немесе бомбаға түсті. Ауылға барлығы 100-ден астам бомба түсті, олардың көп бөлігі ауыл орталығына құлады. 250 үйдің шамамен барлығына зақым келді. Осы шабуылдар кезінде неміс әскері азаматтармен бірге үйлердің жертөлерінде және ауылдың жанындағы орманды жерлерде жасырынып, қорланды. 21 және 22 қаңтарда Монфортты бомбалаған шабуылды Канада Корольдік әуе күштері (RCAF) 2-ші тактикалық әуе күштерінің No. 83 тобының 143 қанаты жүзеге асырды. Бұл қанат 438, 439 және 440 эскадрильяларынан тұрады, олардың базасы Эйндховенде орналасқан. Эскадрильялар Hawker Typhoon 1B истребитель-бомбардировщикпен жабдықталған. 143 қанаты "Блэккок" операциясы кезінде алты ұшақты жоғалтты, олардың екеуі Монфорт ауылында құлады. 24 қаңтарда "Шөлдік тышқандар" Монфортты азат еткен кезде, шабуылда 186 азамат қаза болды.
Between Friday evening the 19 January and Tuesday the 23 January the Dutch village of Montfort was shelled or bombed on seven occasions. The village was hit by more than 100 bombs overall, and most of these fell in the centre of the village. Nearly all of the 250 houses were damaged. During these raids, the Germans took shelter in the cellars among the civilians, and in the wooded areas just outside the village. The bombing raids that struck Montfort on the 21st and 22nd were carried out by the Royal Canadian Air Force (RCAF) 2nd Tactical Air Force No. 83 Group 143 Wing. This Wing consisted of 438, 439 and 440 Squadron, based at Eindhoven. The squadrons were equipped with the Hawker Typhoon 1B fighter bomber. 143 Wing lost six aircraft during Operation Blackcock, two of which crashed in Montfort. When Montfort was finally liberated by the Desert Rats on 24 January, 186 civilians died in the raid.
Салдары
Операция одақтастар үшін сәтті аяқталды, өйткені барлық мақсаттарына қол жеткізілді. Неміс дивизиялары Рермунд үшбұрышынан шығарылды, тек Рермундтың оңтүстігіндегі аймақтан басқа. Онда Хюбнердің әуе десантшылары бақылауды сақтап қалды. 52-ші төмендік британдық дивизия ең ауыр шайқастарда күресіп, 752 жаралы алды. Олардың 101-і қаза тапты. 258 сарбаз ауруға шалыққандықтан майданнан эвакуацияланды, оның көп бөлігі нашар ауа-райының тікелей салдарынан болды. 7-ші бронетанктік дивизия 400-ден астам жаралы берді. "Шөл тышқандарының" көлік шығындары салыстырмалы түрде аз болды – жау 20 танкты жойды, ал тағы 23-і техникалық бұзылуларға байланысты істен шықты. Жойылып қалған танктердің 10-ы жөндеуге жарамсыз болды. Неміс әскерінің жоғалғандары шамамен 2000 адамды құрады. Операция кезінде "Шөл тышқандары" 490 тұтқынға алды, олардың арасында алты офицер болды. Төмендік дивизиясы 1200-ден астам тұтқынға алды, ал Уэссекс дивизиясы шамамен 400 сарбазды тұтқынға алды. "Блэккок" операциясы аяқталғаннан кейін Рейн аймағын басып алу жоспарларына кірісуге болысты. Бірінші канадтық армиясы жүргізген "Veritable" операциясы 8 ақпанда басталды және Рермунд үшбұрышының солтүстігіндегі Клевер Райхсвальдтағы неміс қорғанысын бұзуға бағытталды. 23 ақпанда АҚШ 9-армиясының "Гренада" операциясы басталды. Генерал Уильям Худ Симпсонның АҚШ 9-армиясы 1945 жылдың 23 ақпанының таңында Хайнсбергтің оңтүстігінде Роер өзенін кешіп өтті. Он екі сағаттан кейін Симпсон шығыс жағалауда 16 батальон, жеті ауыр көпір және бірнеше жеңіл шабуыл көпірлерін орналастырды. Бірінші күні американдықтардың жоғалғандары аз болды, 700 тұтқынға алынды. Тоғызыншы армияның XVI корпусы британдықтармен кездесу үшін Венлоға бағытталған жедел топ құрды. 1 наурызда АҚШ 35-ші жаяу әскер дивизиясының ("Санта-Фе" дивизиясы) барлау тобы Рермундты бір оқ атпай басып алды.
The operation was a success for the Allies since all its objectives were met. The German divisions were thrown out of the Roer Triangle except for the area immediately south of Roermond. Here, Hübner's paratroopers stayed in control. The 52nd Lowland British Division fought the toughest battles and received 752 casualties. Of these, 101 were killed. 258 soldiers were transported from the front because of sickness, mostly as a direct result of the adverse weather conditions. The 7th Armoured Division counted just over 400 casualties. The Desert Rats' losses in vehicles were rather light, with only 20 tanks knocked out by the enemy and a further 23 broken down due to mechanical problems. Of the knocked out tanks 10 were damaged beyond repair. The number of German casualties was approximately 2,000. During the operation, 490 prisoners were taken by the Desert Rats, amongst them were six officers. The Lowland Division took more than 1,200 prisoners, the Wessex Division took some 400 soldiers captive. Once Operation Blackcock was completed, the plans for the capture of the Rhineland could commence. Operation Veritable, by the First Canadian Army, was launched on the 8 February and was aimed at breaking through the German defences in the Klever Reichswald, some north of the Roer Triangle. Operation Grenade, the southern part of the pincer movement, by the US Ninth Army was launched on 23 February. General William Hood Simpson's US Ninth Army crossed the river Roer south of Heinsberg in the early hours of 23 February 1945. Twelve hours later Simpson had 16 battalions on the east bank, together with seven heavy bridges, and several light assault bridges. American losses were light on the first day; 700 prisoners were taken. A task force was formed by Ninth Army's XVI Corps which rushed towards Venlo to meet up with the British in the north. On 1 March Roermond was captured by the reconnaissance troop of the US 35th Infantry Division (the "Santa Fe" Division) without a single shot being fired.