Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бөлшек физигі
Particle physicist
Фрэнсис Эдвин Клоуз (24 шілде 1945 жылы туған) – Оксфорд университетінің физика профессоры және Оксфордтың Эксетер колледжінің мүшесі, зейнеткерлікте.
Francis Edwin Close, (born 24 July 1945) is a particle physicist who is Emeritus Professor of Physics at the University of Oxford and a Fellow of Exeter College, Oxford.
Білім
Клоуз Питербородағы Король мектебінде (сол кезде гимназия) оқыды, онда оған жазушы Колин Декстердің інісі Джон Декстер латын тілін оқытты. 1967 жылы Санкт-Эндрюс университетінде физика ғылымдары бакалавры (BSc) дәрежесін алып, 1970 жылы Рихард Далицтің ғылыми жетекшілігімен Оксфордтағы Магдален колледжінде теориялық физикадан философия докторы (DPhil) ғылыми дәрежесін қорғады. Ол дінге сенбейді.
Close was a pupil at King's School, Peterborough (then a grammar school), where he was taught Latin by John Dexter, brother of author Colin Dexter. He took a BSc in physics at St Andrews University graduating in 1967, before researching for a DPhil in theoretical physics at Magdalen College, Oxford, under the supervision of Richard Dalitz, which he was awarded in 1970. He is an atheist.
Мансап
Ғылыми зерттеулерінен өзге, ол ғылымды кең көлемді аудиторияға түсінікті ету және физиканы насихаттау мақсатындағы лекциялары мен жазбаларымен де танымал. Оксфордтан ол Калифорниядағы Стэнфорд университетіне екі жылға, Стэнфорд сызықтық үдеткіш орталығында постдокторант ретінде барып оқыды. 1973 жылы Чеширдегі Дарсбери зертханасына, содан кейін 1973-1975 жылдары Швейцариядағы ЦЕРН-ге барды. 1975 жылы Оксфордширдегі Резерфорд-Эпплтон зертханасына зерттеуші физик ретінде жұмысқа орналасты және кейіннен 1991 жылдан бастап Теориялық физика бөлімінің жетекшісі болды. 1997-2000 жылдары ЦЕРН-де коммуникация және қоғамдық білім беру іс-шараларын басқарды. 2001 жылдан бастап Оксфордта теориялық физика профессоры қызметін атқарады. 1996-2002 жылдары Бирмингем университетінде арнайы шақырылған профессор болып жұмыс істеді. Клоуз өзінің бос уақытын жазу, ән айту, саяхаттау, сквош және нағыз теннис ойындарымен өткізеді, сондай-ақ Харвелл сквош клубының мүшесі.
In addition to his scientific research, he is known for his lectures and writings making science intelligible to a wider audience and promoting physics outreach. From Oxford he went to Stanford University in California for two years as a Postdoctoral Fellow on the Stanford Linear Accelerator Center. In 1973 he went to the Daresbury Laboratory in Cheshire and then to CERN in Switzerland from 1973 to 1975. He joined the Rutherford Appleton Laboratory in Oxfordshire in 1975 as a research physicist and was latterly head of Theoretical Physics Division from 1991. He headed the communication and public education activities at CERN from 1997 to 2000. From 2001, he was professor of theoretical physics at Oxford. He was a visiting professor at the University of Birmingham from 1996 to 2002. Close lists his recreations as writing, singing, travel, squash and Real tennis, and he is a member of Harwell Squash Club.
Рождестволық дәрістер
1993 жылы "Космикалық пияз" деп аталған Роял институтындағы Рождество лекциялары оның бір кітабына ат берді. Ол 1997 жылдан 1999 жылға дейін Роял институты кеңесінің мүшесі болды. 2000 жылдан 2003 жылға дейін ол Лондонның Грешем колледжінде астрономия профессоры болып қоғамдық лекциялар оқыды.
His Royal Institution Christmas Lectures in 1993, entitled The Cosmic Onion, gave their name to one of his books. He was a member on the council of the Royal Institution from 1997 to 1999. From 2000 to 2003 he gave public lectures as professor of astronomy at Gresham College, London.
Жарияланымдар
Луцифердің мұрасы: асимметрияның мәні деген еңбегінде Клоуз былай деп жазды: "Негізгі физикалық ғылым – ғаламның қалай жұмыс істейтінін бақылау және заңдарға енгізілетін үлгілерді табу. Бұл заңдардың дұрыстығын тексеру үшін тәжірибелер жасаймыз. Тәжірибелер әрқашан сәтті аяқталмаса екен деп үміттенеміз, себебі идеяларымыз сәтсіздікке ұшырағанда ғана біз тәжірибемізді кеңейтеміз. Зерттеудің өнері – дұрыс сұрақтар қою және түсінігіңіздің қайда бұзылатынын анықтау". Оның 2010 жылы жарық көрген "Нейтрино" кітабында радиоактивті өзгерістерден шығатын және жұлдыздармен туғызылатын, анықтау қиын ұсақ бөлшектер туралы айтылған. Сондай-ақ, Джон Бахалл, Рей Дэвис, Бруно Понтекорво және осы ғаламның негізгі құрылыс блогын ғылыми тұрғыдан түсінуге үлес қосқан басқа ғалымдардың еңбектері талқыланды. "The Infinity Puzzle: Quantum Field Theory and the Hunt for an Orderly Universe" (2013) кітабында Клоуз массалық механизмді, яғни Хиггс механизмін табуға баса назар аударады. 2019 жылы жарық көрген "Троица: Тарихтағы ең қауіпті тыңшының сатқындығы мен ізденуі" кітабында Клоуз ядролық бомбаны жасау жарысында советтерге атомдық құпияларды өткізген Клаус Фукстің өмірі мен тыңшылық қызметі туралы айтады. Ол "әсіресе Фукс советтерге американдықтарды жете алуға мүмкіндік берді" деген қорытындыға келеді. Басқа кітаптары: "Бөлшектер физикасы: ғылымға қысқаша кіріспе", "Антиматерия" және "Ештеңе".
In his book, Lucifer's Legacy: The Meaning of Asymmetry, Close wrote: "Fundamental physical science involves observing how the universe functions and trying to find regularities that can be encoded into laws. To test if these are right, we do experiments. We hope that the experiments won't always work out, because it is when our ideas fail that we extend our experience. The art of research is to ask the right questions and discover where your understanding breaks down." His 2010 book Neutrino discusses the tiny, difficult to detect particle emitted from radioactive transitions and generated by stars. Also discussed are the contributions of John Bahcall, Ray Davis, Bruno Pontecorvo, and others who made a scientific understanding of this fundamental building block of the universe. In The Infinity Puzzle: Quantum Field Theory and the Hunt for an Orderly Universe (2013), Close focuses on the discovery of the mass mechanism, the so called Higgs mechanism. In his 2019 book, Trinity: The Treachery and Pursuit of the Most Dangerous Spy in History, Close recounts the life and the espionage of Klaus Fuchs who passed atomic secrets to the Soviets during the race for development of the nuclear bomb. He concludes that "it was primarily Fuchs who enabled the Soviets to catch up with Americans". Other books include: Particle Physics: A Very Short Introduction , Antimatter and Nothing .