Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альберт I, Төменгі Бавария герцогы (Albrecht; 25 шілде 1336 13 желтоқсан 1404), Нидерландыдағы Голландия, Хайно және Зеландия графтарының феодал билеушісі. Сонымен қатар, ол Баварияның Штраубин провинциясының бір бөлігін, Баварияның герцогтік желісінің төбелес және төбелес орнын, Төменгі Баварияны ұстады.
Albert I, Duke of Lower Bavaria (Albrecht; 25 July 1336 – 13 December 1404), was a feudal ruler of the counties of Holland, Hainaut, and Zeeland in the Low Countries. Additionally, he held a portion of the Bavarian province of Straubing, his Bavarian ducal line's appanage and seat, Lower Bavaria.
Алғашқы жылдар
Альберт Мюнхенде дүниеге келді, ол Людовик IV, Киелі Рим императорының үшінші ұлы, оның екінші әйелі Маргарет II, Генуя және Голландия графинесі. Алберттің әкесі ертеректе оның кіші ұлы болған, ол ең жақсы жағдайда жер үлесін бөліп алған. Ол 10 жасында әкесі қайтыс болып, Бавария мұрасының көп бөлігін бавариялық ағасы Людовик V Бавария герцогыға қалдырды, сонымен қатар кіші ұлдарына кейбір қосымшалар қалдырды. Оның ағасы, Голландия графы Вильгельм V, анасымен ұзақ күрес жүргізді, ол 1354 жылы Голландия мен Зеландияны, ал 1356 жылы оның өлімінен кейін Хайнотты алды. Вильгельмді қалалардағы бургерлер партиясы қолдады. Бұл жағдайда оларға қарсылық көрсетті. Бұл партияның құрамында Маргарет патшайымның жақтастары болған, оған қарсы шыққан ақсүйектер болды. Маргарет өзінің егемендігін ұлы Вильгельмге қалдырды, бірақ нәтижесінде үлкен толқулар мен хаос болды, бұл екі қарсылас партияның пайда болуына себеп болды.
Albert was born in Munich, the third son of Louis IV, Holy Roman Emperor, by his second wife Margaret II, Countess of Hainaut and Holland. Albert was originally a younger son, apportioned at best an appanage. He was only 10 years old when his father died, leaving most of his Bavarian inheritance to his eldest half brother, Louis V, Duke of Bavaria, but also some appanages to the younger sons. His elder brother, William V, Count of Holland, had engaged in a long struggle with their mother, obtaining Holland and Zeeland from her in 1354, and Hainaut on her death in 1356. William was supported by the party of burghers of the cities. They were opposed in this by the Hook faction, the party of disaffected nobles who were supporters of Empress Margaret. Margaret had resigned her sovereignty in favour of her son William V, but the result was a period of great upheavals and chaos which gave rise to the formation of these two opposing parties.
Голландияның регенті
Вильгельмнің ақылсыздығы сол кездегі 22 жасар Альбертті 1358 жылдан бастап ағасының аумақтарының губернаторы (немесе регенті немесе ruwaard) етіп тағайындауға әкелді. Альберттің регенттік тұсында іс-әрекет тегіс жүріп, сауда-саттық жақсарды. Екі саяси партияның арасындағы қиындықтар, Hoeks ("Hooks") және Kabeljauws ("Cods") араларында араздықтар болды. Уильям тағы отыз жыл өмір сүрді. Алберт 1388 жылы қайтыс болғанға дейін оның орнын ресми түрде алмастырмады, ол кезде ол қыздарының бірнеше императорлық ханзадалар мен басқа да дворяндарға үйленуін ұйымдастырған болатын. Балалы болған үлкен қызы Маргарет болды; оның ұлы Филипп III, Бургундия герцогы ақыр соңында Альберттің аумақтарын мұра етеді.
William's insanity resulted in the appointment of the then 22 year old Albert as governor (or regent or ruwaard) of his brother's territories from 1358 onwards. During Albert's regency, affairs ran smoothly and trade improved. Troubles between the two political parties, the Hoeks ("Hooks") and Kabeljauws ("Cods"), remained barely beneath the surface. William lived for another thirty years. Albert did not formally succeed him until his death in 1388, by which time he had already arranged the marriage of his daughters to a number of Imperial princes and other nobles. The eldest daughter to have children was Margaret; her son Philip III, Duke of Burgundy would ultimately inherit Albert's territories.
Голландия графы
Алберттің тұсында Хук пен Кабельжаулар арасында бір әйелге байланысты қақтығыс туындаған. Альберттің әрқашанда сүйіктілері болған, бірақ бұл жолы оның назары Кабельжау партиясының мүшесі Алеид ван Польгестке ауды. Ол өте әдемі болып саналды және саяси ықпалға ие болды, бұл ренжітті. Алберттің үй ішіндегілер де, Хектер де араларында сөз байласып, соғыс жоспарларын құрды. 1392 жылы 22 қыркүйекте Алейд Гаагада өлтірілді. Ал Альберт ашу-ызаға толы бола, Хоуктерді семсермен және отпен қудалап, бірінен кейін бірі қамалдарды жаулап алды. Тіпті оның ұлы және мұрагері Вильгельм де өзін қауіпсіз сезінбей, Хеноға қоныс аударды. Алғашқы жылдары Альберт фриздіктерге қарсы соғысты. Олар қайта-қайта соққыға ұшырап, бірақ ешқашан толық жеңілген жоқ. 1404 жылы Альберт қайтыс болғаннан кейін оның орнын үлкен ұлы Вильгельм бағындырды. Жас ұлы Иоанн III Льеж епископы болды. Алайда, 1417 жылы Вильгельм қайтыс болғаннан кейін, Джон мен Вильгельмнің қызы Жакелин Хенауттың арасында мұрагерлік соғыс басталды. Бұл ілгек пен балық соғысының соңғы эпизоды болады және округтердің Бургундия қолына түсуіне әкеледі.
In Albert's own reign, troubles erupted between the Hoeks and the Kabeljauws because of a woman. Albert always had mistresses, but this time his attentions were drawn to Aleid van Poelgeest, a member of the Kabeljauw party. She was considered very beautiful and was able to gain political influence which was resented. A plot was hatched among the Hoeks as well as members of Albert's household. On 22 September 1392 Aleid was murdered in The Hague. In his rage Albert persecuted the Hoeks, by sword and fire, conquering one castle after the other. Even his own son and heir, William, did not feel safe and went to live in Hainault. During his last years, Albert fought the Frisians. They were beaten time and time again, but were never completely conquered. On Albert's death in 1404, he was succeeded by his eldest son, William. A younger son, John III, became Bishop of Liège. However, on William's death in 1417, a war of succession broke out between John and William's daughter Jacqueline of Hainaut. This would be the last episode of the Hook and Cod wars and would lead to the counties being placed into Burgundian hands.