Кіріспе
Пармешвар Нараян Хаксар (1913-1998) - Үндістанның бюрократы және дипломат. Ол премьер-министр Индира Гандидің бас хатшысы (1971-1973) болып екі жыл қызмет еткен. Осы қызметте Хаксар өзінің тәжірибесіз премьер-министрінің 1970 жылдардың ортасында абсолютті билікке көтерілуінің басты стратегиясы мен саяси кеңесшісі болды. Осыдан кейін ол Жоспарлау комиссиясының төрағасының орынбасары, содан кейін Нью-Делидегі Джавахарлал Неру университетінің бірінші ректоры болып тағайындалды. Орталықтандыру мен социализмнің жақтаушысы болған ол Кашмирдің пандиті болды, ол "Кашмир мафиясы" деп аталатын бюрократияның ішкі тобында Гандидің ең жақын сенімді адамына айналды. Бұған дейін Хаксар Үндістанның Австрия мен Нигериядағы елшісі болып қызмет еткен Үндістанның сыртқы істер қызметінің дипломаты болды.
Parmeshwar Narayan Haksar (4 September 1913 – 25 November 1998) was an Indian bureaucrat and diplomat, best known for his two year stint as Prime Minister Indira Gandhi's principal secretary (1971–73). In that role, Haksar was the chief strategist and policy adviser behind his inexperienced prime minister's rise to near absolute power in the mid 1970s. After this he was appointed deputy chairman of the Planning Commission and then the first ever chancellor of New Delhi's Jawaharlal Nehru University. An advocate of centralisation and socialism, he was a Kashmiri Pandit who became Gandhi's closest confidant in her inner coterie of bureaucrats, the so called "Kashmiri mafia". Prior to this, Haksar was a diplomat of the Indian Foreign Service, who served as India's ambassador to Austria and Nigeria.
Жеке өмір
Хаксар 1913 жылы Гуджанвалада (қазіргі Пәкістан) Кашмирдің пандит отбасында дүниеге келген. Ол үйде санскрит оқып, магистр дәрежесін алған. Ол - Аллахабад университетінің студенті. Ол Лондон экономика мектебінде білім алды. Оның пікірінше, ол кеңес идеологиясына тым жақын болған. Аллахабад университетінің студенті болған кезінде ол Майо Холлдың тұрғыны болды және Мотилал Нерудің үйі болған Ананд Бхаванға жиі баратын. Пармешвар өнер тарихын қатты оқыған, сондай-ақ суреттерді жақсы білген.
Ерте мансап
1947 жылы Үндістанның сыртқы қызметіне сайланғанға дейін Хаксар Аллахабадта әйгілі заңгер ретінде өз беделін сақтап қалған. Ол тәуелсіз Үндістанның бірінші премьер-министрі болған Джавахарлал Нерудің жақын адамы болды. Бір кездері Лондон экономика мектебінің студенті болған ол Лондондағы Үндістан лигасында В. К. Кришна Менонның кіші әріптесі болды. Оның сыншылары оның менмен, кейде кекшіл, кеңес ойларына өте жақын және Мәскеудің құлшынысы бар құралы болғанын айтады.
Азаматтық қызмет
П. Н. Хаксар Нигерия мен Австриядағы Үндістанның елшісі болды. 1960 жылдары ол Лондондағы жоғары комиссардың орынбасары болып қызмет атқарды. Индира Гандидің Бас хатшысы лауазымын босатудан бұрын, Хаксар Райсина Хиллде ішкі және сыртқы саясатты қалыптастыруға елеулі ықпал етті. Кейін премьер-министр мен оның бас хатшысы ұрыс-керіске ұшырады, өйткені Хаксар Индираның анасының мұрагері болуға ұмтылған, білімсіз және жарқын емес кіші ұлы Санжайды жек көреді. Санжайдың өзі де полиция қызметкерін әдейі қорлап, Хаксарлар отбасының Нью-Делидегі "Пандит Бразерс" дүкеніне рейд жүргізуге рұқсат берді. Хаксар Индираны ешқашан кешірмеген. 1980 жылы екінші рет билікке келген кезде ол бұрынғы рөлін қайтаруды өтінді. Хаксар өзінің ұстанымын сақтап, тіпті қуғын-сүргінге ұшыраған жағдайда да, бас тартты.
Әкімші және стратег
Хаксар банктерді, сақтандыру компанияларын және шетелдік мұнай компанияларын ұлттандыру, 1971 жылғы Үнді-Кеңес келісімшарты және Бангладешке айналатын елдің азаттық алуына Үндістанның қолдауы туралы стратегиясын жасағандығымен танымал болды. Ол сонымен қатар Пәкістанмен Шимла келісімінің бас сәулетшісі, өйткені ол Үндістанның сыртқы құпия барлау агенттігі - Ғылыми-зерттеу және талдау қанатын (R&AW) құрды.