Кіріспе

Американдық ақын Джон Бичер (22 қаңтар 1904 ж. 11 мамыр 1980 ж.) - Ұлы депрессия және Америка азаматтық құқықтар қозғалысы кезінде Оңтүстік Америка туралы жазған белсенді ақын, жазушы және журналист. Бичер Америкадағы еңбек және азаматтық құқық қозғалыстарында белсенді болды. Маккарти дәуірінде Бичер мемлекеттік адалдық антына қол қоюдан бас тартқаны үшін мұғалімдік жұмысынан айырылды. 1967 жылы Калифорнияның Жоғарғы соты осындай адалдық антын қабылдамауға тыйым салған шешімді қабылдады, ол 1977 жылы қайтадан қабылданды. Бичердің кітаптарына "Акционерлерге есеп беру", "Диксиде өмір сүру және өлу" және "Мысыр жерінде" кіреді.

Өмірбаян

Джон Генри Ньюман Бичер 1904 жылы 22 қаңтарда Нью-Йоркте Леонард пен Изабел Бичердің отбасында дүниеге келген. Ол Жаңа Англияның әдебиетші және аболиционист Бичерлердің ұрпағы болды, оның ішінде Харриет Бичер Стоу, Том ағаның қорабының авторы Лайман Бичер және Генри Уорд Бичер. Оның әкесі болат өнеркәсібінің жетекшісі болған. 1907 жылы Бичердің әкесі Бірмингемге (Алабама штаты) Америка Құрама Штаттарының Болат корпорациясында жұмыс істеуге ауыстырылды және Бичер балалық шағының қалған бөлігін Американың оңтүстігінде өткізді. Бичердің отбасы оның әкесі сияқты басшы болуын көздеді. Он төрт жасында мемлекеттік орта мектепті бітіргеннен кейін Бичер Теннесси көмір, темір және теміржол компаниясының болат зауыттарында жұмыс істеді. Ол жердегі еңбек құқықтарының бұзылуы оның еңбек қозғалысы мәселелеріне белсене араласуына себеп болды. Ол сонымен қатар белгілі болған радикалдық белсенді өлеңдердің бірнешеуін жазды. Ол Вирджиния әскери институтында аз уақыт болды, бірақ жаңа курсанттарды ұрыстыруды мектептен кетудің себебі деп тапты. Соғыстан кейін оған Миннесотаның саясаткерлері мен 1930 жылдардағы шаруалар қозғалысының тарихын жазу тапсырылды. 1980 жылы "Келер күн" деп жарияланды. Бичер 1948 жылы Сан-Франциско мемлекеттік колледжінде оқытушылық қызмет атқарды. 1950 жылы ол Калифорнияның Левиринг Актысы талап еткен адалдық антына қол қоюдан бас тартты. Ол "көпшілікпен кәсіби емес жүріс-тұрысы" үшін ұстаздық жұмысынан босатылды және оқытудан қара тізімге енгізілді. 1950 жылдары Бичер мал шаруашылығы мен баспагер болып жұмыс істеді. Ол өзінің Morning Star Press баспасында жеке баспа басылымдары мен өз поэзиясының кең тарауларын шығарды. 1950 жылдардың аяғында Аризона мемлекеттік университетінде сабақ берді. Бичер 1960-шы жылдары негізінен әлеуметтік әділетсіздік туралы жазушы журналист ретінде, сонымен қатар мұғалім ретінде, сонымен бірге поэзиясының қайтадан танымал болуына қуанышты болды. Жазушы және журналист ретінде ол The Nation, Ramparts, San Francisco Chronicle және New York Times сияқты басылымдарға өз үлесін қосты. 1968 жылы оның бірнеше өлеңін оқып жазған жазбасы "Диксиде өмір сүру және өлу Джон Бичер" деген атпен жарық көрді. New York Times газетінің бір сыншысы былай деп түсіндірді: "Джон Бичердің наразылығы нақты: негрлерге, жұмысшыларға, осы елге жаңадан келгендерге қатысты әділетсіздіктер. Оның шығармаларын прозадан ажырату қиын, бірақ оның жолдарының тым қарапайымдылығына қарамастан әсер ететін белгілі бір көркемсіздігі бар ". 1970 жылы Студс Теркель Бичерді өзінің тақырыптарының бірі ретінде Hard Times: An Oral History of the Great Depression деп атады. 1967 жылы Калифорнияның Жоғарғы соты Левиринг Актін конституцияға қайшы деп тапты. 1977 жылы Бичерді оқытушы лауазымынан босату күшін жойып, қайта тағайындалды. Бичер 1979 жылдың тамызына дейін Сан-Франциско штатында күндізгі оқытушы болды. Оның сабақтарына социология, жазу, гуманитарлық ғылымдар және американ әдебиеті кірді. Бичер бірнеше рет үйленген. 1926 жылы Вирджиния Сент-Клэр Донованға үйленді. Олардың төрт баласы болды, кейін ажырасып кетті. Ол 1946 жылы екі рет тұрмысқа шығып, 1952 жылы төртінші әйелі Барбарамен тұрмысқа шықты. Джон Бичер өпке ауруынан 1980 жылы 11 мамырда қайтыс болды және Калифорния штатының Сан-Хосе қаласындағы Лос-Гатос мемориалдық саябағында жерленді.