Кіріспе
Мормон кітабының мәліметтері бойынша, антинефилік лехилер (лат. Anti Nephi Lehies) - б.з.д. Олар соғысқа қатыспаймыз деп келісім жасап, қаруларын көміп тастады. Ақырында олар өздерінің атын аммондықтар деп өзгертті. Соғыстың кейінгі кезеңінде бейбітшілік келісімін жасамаған топтың жас жігіттері екі мың жауынгер ретінде белгілі әскери бөлімге айналды және олар Құдайдың араласуымен қорғалды. Кейінгі күндердің қасиеттілері қозғалысының көпшілігі, соның ішінде Иса Мәсіхтің соңғы күндердің қасиеттілері шіркеуі (LDS Church), анти-Нефийлік лехилердің б.з.б. бірінші ғасырда батыс жарты шарда өмір сүрген нақты этникалық топ болғанына сенеді. Мәсіх қауымы Анти-Нефий лехилерінің тарихилығына қатысты әртүрлі сенімдерге жол береді. Мормон емес зерттеушілер арасында археологиялық, тарихи және ғылыми қауымдар арасында Мормон кітабы нақты тарихи оқиғалардың жазбасы емес деген консенсус бар. Анти-Нефий лехилерінің, әсіресе жасөспірім жауынгерлердің тарихы соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының нышаны болып табылады. Кейбіреулер оны евроцентристік көзқараспен Американың түпкүлкілеріне қатысты жағымсыз стереотиптерді ұстанғаны үшін сынға алды.
Мормон кітабының баяндамасы
Мормон кітабында шамамен б. з. д. 600 жылы Исраилдің бірнеше әулетін Құдай Иерусалим аймағынан батыс жарты шарға алып кеткені жазылған. Олар сол жерге келгеннен кейін көп ұзамай нефиттер деп аталатын әділ топқа және ламандықтар деп аталатын зұлым топқа бөлінді. Құдай ламандықтарды екі жағынан ажырату үшін оларды қарғады, сондықтан олар "жағымсыз" болмас үшін "терісін қара қылып" тастады. 92 жылы шамамен нефи патшасының Аммон, Арон, Омнер және Химни есімді төрт ұлы басқалар тобымен бірге ламандықтарды христиан дініне айналдыру үшін миссионерлік сапарға аттанды. Ламандықтардың едәуір бөлігі христиан дініне айналды, олар бір-бірімен бірігіп, ламандық атаудан бас тартып, Анти-Нефи-Лехие атауын алды. Жаңа құрылған халықтың патшасы қайтыс болды, ал оның ұлы патша болып, атын Анти Нефи Лехиге өзгертті (ескертпе: ағылшын тіліндегі аудармадағы алмастырушылар Анти Нефи Лехи осы есімді өзі үшін таңдады ма, әлде оны оған әкесі берді ме, бұл анық емес). Олар бұрынғы күнәларына қайта оралудан қорқып, Құдаймен жасаған келісімінің белгісі ретінде қаруларын жинап, көміп, бейбітшілікке және нефиттермен достық қарым-қатынасқа кірісті. Содан кейін Құдай олардың терісін қараңғылықпен қарғысқа ұшыратты. Ламандықтардың зұлым бөлігі Анти-Нефи Лехиге шабуыл жасады, бірақ олар кері шабуыл жасамады, керісінше, олар дұға етіп жатқанда өлтірілуге жол берді. 1005 адам қаза тапқаннан кейін ламандықтар кінәлі сезімге беріліп, шабуылдауды тоқтатты. Кейін лемандықтардың көбі Анти-Нефий лехилеріне қосылды. Ал, Кирихор деген Мәсіхке қарсы адам аммондықтарды атеизмге үйретуге тырысқанда, олар оны байлап, бас діни қызметкерге алып барды.
Жауынгерлерді жарақаттандыру
Нефиттер мен ламандықтар арасындағы соғыста аммондықтар нефит әскерінің өздерін қорғауда қаншалықты азап шеккенін көргенде, олар қаруларын тастап, өздерін қорғауға ант бергендерін бұзуды ойлады; Нефит пайғамбары Хелман оларды ант бұзуға көндірді. Олардың екі мың ұлы (ол кезде олар бейбіт келісімге кіргізуге әлі жас болған еді) нефиттер мен аммондықтарды қорғауға ерікті түрде аттанған. Жас жігіттер Хеламаннан өздеріне қолбасшы болуын өтінді. Жас жауынгерлер нефит әскерімен бірге соғысты және нефиттердің ең тиімді әскери бөлімдерінің бірі болды. Әр жауынгердің бір мезгілде жараланғанына қарамастан, жауынгерлер арасында өлім-жітім болған жоқ. Хеламан бұны аналарының тәрбиесі мен олардың зор сенімінің арқасында деп есептеді. Алғашқыда 2000 адам болған "Хеламанның ұлдарына" кейіннен тағы 60 адам қосылып, барлығы 2060 адам болды. Амон халқының соңғы рет Мормон кітабында айтылған кезде олардың көп бөлігі б.з.д. 49 және 39 жылдар аралығында "солтүстікке қарай" көшіп кеткен.
Соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысының маңызы
Анти-Нефи Лихилер - соңғы күндердің қасиеттілері дәстүріндегі сенімнің жақсы танымал және танымал үлгісі, әсіресе соңғы күндердің қасиеттілері өнерінде, ойыншықтарында, әндерінде және әдебиеттерінде аталып өтетін, нышанға айналған жауынгерлердің оқиғасы.
1900 жылға дейінгі қолданысы
Анти-Нефи Лехи бейбітшілігінің тарихы ЛДС шіркеуінің алғашқы елу жылында елеулі түрде айтылмаған. 1880 жылдары, АҚШ үкіметі көп әйел алу практикасына қарсы күш қолдану кезінде шіркеу басшысы Джордж Рейнольдс бірінші рет маңызды түсіндірме берді, ол Ламан әскерлеріне пассивті бағыну туралы Анти-Нефи Лехи әңгімесін шіркеудің азаматтық мойынсұнбаушылық саясатын моральдық және тиімді деп қолдау үшін сабақ ретінде қолданды. Кейіннен оның жазбалары оқу құралдарына енгізілген. 1935 жылы жексенбілік мектептің ресми оқу бағдарламасында Анти-Нефий лехилері туралы былай делінген: "Жетістікте соғыста бейбіт ұстанымға келудің жақсы екендігі туралы ұсыныс бар", - деп, сосын, "соғысқа деген көзқарасымыз, мүмкін болса, одан аулақ болу керек" деп аяқталды. 1939 жылғы нұсқаулықта Екінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында бейбітшілікті айқын түрде қолдады: "Христиан өмірінде соғысқа орын жоқ. Егер біреу осы сабақ кезінде Анти-Нефи Лехи халқының дана шешімінен күмән келтірсе, ол Исаның жеке адам ретінде жасаған ісін халық ретінде жасағанын есте сақтасын. Иса мен ламандықтардың әділдік нормаларын сақтау үшін өлімге қиянат ету шешімінде 'құдайға ұқсас' нәрсе бар еді. Аммондықтар өздерін қорғау үшін басқаның өмірін қиюға қарағанда, өздерін өлтіруді жөн көрді. Нефиттер болса, өздерінің отбасылары мен бостандықтарын қорғауды Құдайдың еркімен осы нәрселердің сақталуы деп ақтады. Осы сабақтарды оқып отырғандар қандай ойда болмасын, егер Құдай алдында соғыстың ақталуы болса, онда ол шабуыл емес, қорғаныс соғысы болуы керек - ғибадат ету, отбасылық бірлікте өмір сүру және қауіпсіздік құқығы үшін соғысу керек". Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін шіркеу нұсқаулықтарында Анти-Нефи Лехиелердің әділдігі мақталды, бірақ бейбітшілікті жоғары деп атамады, керісінше, бұл оқиғаны әділ соғысты қандай сипат беретінін анықтаудың бөлігі ретінде қолданды. ЛДС шіркеуі Берреттің кітабын бірнеше тілге аударды, ол 1962 жылы Мелхиседек діни қызметкерлігінің нұсқаулығы болды және Берретті Бригам Янг университетінің вице-президенті етіп тағайындады, оған орта мектеп пен колледж жасындағы шіркеу оқу бағдарламасына жауапкершілік берді. Нефиге қарсы Лехидің зорлық-зомбылықсыз анты ерекше жағдайларға ғана қатысты деп саналды, ал тақырыпты оқулықтарда талқылау әдетте қарулы қарсылықты ақтайтын мысалдарды қамтиды. Анти-Нефийлер Лихидің күресудің орнына өлтіру туралы шешімінің сыншыл түсіндірмесі, ол азаматтық құқықтарға қарсы қозғалысқа және әсіресе азаматтық мойынсұнбаушылық тактикасына қарсы шыққан шіркеудің елеулі бөлігімен тұспа-тұс келгендігінде ерекше болды. 1950 жылдары суретші Арнольд Фрибергке Мормон кітабынан 12 көріністі балалар үшін сурет салу тапсырылды, және ол көріністерінің біріне жалаңаш жауынгерлерді таңдады. Оның интерпретациясы өте танымал болды және көптеген онжылдықтар бойы "басқа көркемдік ұғымдарды бір жағына алып тастауға бейім болды". Оның жас жігіттердің суреті әйгілі болды, Мормон кітабының миллиондаған данасы басылды және соңғы күнгі қасиеттілер мәдениетінде танымал болып қала береді. 1983 жылы ЛДС шіркеуі суретші Дел Парсонға Анти-Нефий лехилерінің семсерлерін көміп жатқан оқиғасын суреттеп, оны білім беру материалдарында кеңінен таратты. Сурет оқиғаның метафоралық қолданысына көшудің алдыңғы шебінде болды, ол Анти-Нефи Лехи еркегін тізе бүгіп, семсерін көкке қарай көтере отырып, Құдайға күнәларының құрбандығын ұсынғандай бейнелейді. 2016 жылы LDS шіркеуіне тиесілі Deseret News газетінде Еуропаға көшіп бара жатқан босқындарға көмек көрсету этикасын насихаттау үшін Нефийлердің Анти-Нефий Лехилерді өз елдеріне қабылдауы туралы оқиғаны қолдана отырып, редакциялық мақала басылды. Амондық аналардың өздерінің жас ұлдарына тәлім беруі туралы әңгіме жиі аналық қасиеттің маңыздылығын көрсететін мысал ретінде қолданылады.
"There is no place in a Christian life for war If one should question the wisdom of the decision of the people of Anti Nephi Lehi made on the occasion of this lesson, let him remember that they did as a nation what Jesus did as an individual when he gave his life for mankind there was something 'godlike' in the decision of both Jesus and the Lamanites to sacrifice their mortal existence that the standards of righteousness might be preserved. The people of Ammon would rather be slaughtered than to take the life of another in their own defense. The Nephites on the other hand justified their defense of their
families and liberties on the ground that it was the will of God that these things be preserved. However the readers of these lessons might feel on this subject, it seems clear that if war has any justification at all in the eyes of God, it must be a war of defense, not aggression—a war where the right to worship, and to live in family units, and in safety are being fought for." After the beginning of World War II church manuals commended Anti Nephi Lehies for their righteousness, but did not imply pacifism as being superior, instead using the story as part of the definition for what constitutes a just war. The LDS Church translated Berrett's book into several languages, and it became the Melchizedek Priesthood manual in 1962, and appointed Berrett as vice president of Brigham Young University, giving him responsibility over high school and college age church curriculum's. The Anti Nephi Lehi vow of non violence came to be seen as an anomaly, applicable only in rare circumstances, and discussion of the topic in manuals usually included examples that justified armed self resistance. The critical interpretation of the Anti Nephi Lehies decision to be killed rather than fight was notable in that it coincided with the a significant segment of the church that opposed the Civil Rights Movement and the tactic of civil disobedience in particular. In the 1950s, artist Arnold Friberg was commissioned to paint 12 scenes from the Book of Mormon for children, and chose for one of his scenes the stripling warriors. His interpretation became enormously popular and for many decades "tended to sweep aside alternative artistic concepts". His painting of the young men became iconic, and has been printed in millions of copies of the Book of Mormon, and remains popular in Latter Day Saint culture. In 1983, the LDS Church commissioned artist Del Parson to paint the story of the Anti Nephi Lehies burying their swords, and widely distributed it in educational material. The painting was at the forefront of the shift towards the metaphorical usage of the story, depicting an Anti Nephi Lehi man kneeling and raising his sword toward heaven, as though presenting an offering of his sins to God. In 2016, LDS Church owned newspaper the Deseret News printed an editorial using the story of the Nephites accepting the Anti Nephi Lehies into their country to promote the ethic of assisting refugees migrating to Europe. The story of the Ammonite mothers teaching their stripling warrior sons is frequently used as an example of the importance of Motherhood in instilling faith in their children.