Кіріспе
Гинги форты немесе Сенджи форты (сондай-ақ, Ченджи, Чанчи, Джинжи немесе Сенчи) – Тамил Наду штатындағы сақталған форттардың бірі. Ол Виллупурам ауданында, штат астанасы Ченнаиден орналасқан және Пудучерри Одақтық аумағына жақын. Маратха патшасы Шиваджи бұл жерді «Үндістандағы ең мықты бекініс» деп бағалаған, ал британдықтар оны «Шығыстың Троясы» деп атаған. Ең жақын теміржол станциясы бар қала – Тиндиванам, ал ең жақын әуежай – Ченнаи (Мадрас), ол шамамен қашықтықта орналасқан. 1190 жылы Ананта Кон салған, кейін Кришна Кон нығайтқан, 13-шы ғасырда Гинги қаласын қорғау үшін бұзылмайтын цитадель деңгейіне жеткізілген. Бұл сонымен қатар Тамил Надудың солтүстігіндегі үстемдік штабы болды. Форт кез келген басқыншы әскерді тойтару үшін стратегиялық мақсатта салынған. Бір мәлімет бойынша, 15-16-шы ғасырларда форт одан әрі нығайтылған. 1677 жылы Шиваджи басшылығымен Маратхалар үшін Субедар Харжи Раджамахадик фортты бағындырды. Кейін Бижапур сұлтандары, моғолдар, Карнатик навабтары, француздар және, ақырында, 1761 жылы британдықтар оны жаулап алды. Форт Раджа Теж Сингх есімімен тығыз байланысты, ол Аркот навабына қарсы сәтсіз көтеріліс жасап, шайқаста қаза тапты. Гинги форты кешені үш төбеде орналасқан: Кришна Конның құрметіне Кришнагири (солтүстікте), Раджагири немесе Анандагири (батыста) – Ананда Конның құрметіне. Тамил аңызы бойынша, Тамил тілінде Тесингу Расан деп белгілі Раджа Теж Сингхтың трагедиялық тарихы фортпен байланысты. Теж Сингх пен оның генералы Мехбуб Хан (Маавтухаран) арасындағы нағыз өмірдегі достық көптеген өлеңдерге, көше театрларына және басқа да көптеген әңгімелерге шабыттандырды. Ол Сваруп Сингхтің ұлы болды және Аркот навабына қарсы көтеріліс жасады, содан кейін соғыста жеңіліп қаза тапты. 1714 жылы Гинги навабтың иелігіне өткенімен, жас және батыл Теж Сингх аңызға айналды, ал оның өмірі, махаббаты және батыл, бірақ трагедиялық соңы әртүрлі балладаларда жырланды.
Gingee Fort or Senji Fort (also known as Chenji, Chanchi, Jinji or Senchi) in Tamil Nadu, India is one of the surviving forts in Tamil Nadu, India. It lies in Villupuram District, from the state capital, Chennai, and is close to the Union Territory of Puducherry. The site is so fortified that Shivaji, the Maratha king, ranked it as the "most impregnable fortress in India", and it was called the "Troy of the East" by the British. The nearest town with a railway station is Tindivanam and the nearest airport is Chennai (Madras), located away. Originally built by Ananta Kon around 1190 AD and later fortified by Krishna Kon, it was later modified in the 13th century to elevate it to the status of an unbreachable citadel to protect the town of Gingee. It was also the headquarters domination in northern Tamil Nadu. The fort was built as a strategic place of fending off any invading armies. As per one account, the fort was further fortified during the 15–16th century. The fort was won for Swarajya by Subedar Harji Rajemahadik for the Marathas under the leadership of Shivaji in 1677 AD. It was then conquered by the Bijapur sultans, the Moghuls, the Carnatic Nawabs, the French and finally the British in 1761. The fort is closely associated with Raja Tej Singh, who unsuccessfully revolted against the Nawab of Arcot and eventually lost his life in a battle. The Gingee Fort complex is on three hillocks: Krishnagiri named after Krishna Kon to the north, Rajagiri or Anandagiri named after Ananda kon to the west
As per Tamil legend, the tragic tale of Raja Tej Singh, popularly known in Tamil as Thesingu Raasan, is associated with the fort. The true life story of Tej Singh and his general, Mehboob Khan (aka Maavuthukaran), who were friends, has inspired many poems, street plays, and countless other stories. He was the son of Swarup Singh and revolted against the Nawab of Arcot, and was defeated and killed in the war that followed. Though Gingee became a part of the Nawab's territory in 1714, the young and courageous Tej Singh became a legend and his life, love and brave but tragic end were eulogised in various ballads.
Тарих
Бұл жердің алғашқы екі жүз жылдық тарихының негізгі көзі – Маккензи қолжазбаларындағы «Карнатик патшаларының толық тарихы» (Мадрастағы Британдық Шығыс Үндістан компаниясының жоғары лауазымды шенеуі Колин Маккензи құрған архив). Тарихшы Нараянның сөзіне сәйкес, Гингиден 3 миль (5 км) қашықтықта орналасқан Меласерри деген кішкентай ауыл шамамен 1200 жылға дейін салынған бекініс іздері бар «Ескі Гинги» деп аталады. Гинги төбелік бекінісі туралы ең алғашқы мәлімет Викрама Чоланың (1120–63) өкімдігінің 10-шы жылында жазылған жазуында кездеседі, онда Кадава феодалы өзін мықты бекінілген Сенжиярдың иесі деп атайды. Гинги Оңтүстік Үндістанның әртүрлі билеуші династияларының қолдарына көшті, бастапқыда Чолалар биледі. Анығында, Гинги бекінісі 9 ғасырда Чола әулеті салған кішкентай бекініс болған. Гинги бекінісі Чолалармен күрескен Курумбар және 13 ғасырда Виджаянагар империясы тарапынан қайта жаңартылды. Бір дерек бойынша, бекініс 15-16 ғасырларда Виджаянагар империясының лейтенанттары – Гинги Наяктар салған, кейіннен олар тәуелсіз патшаларға айналды. Аурангзебтің Декканға жасаған жорығы кезінде Шиваджидің таққа отырған екінші ұлы Раджарам Джинджиге (Гинги) қашып, Гингиден моғолдармен күресін жалғастырды. Бекініс бірнеше ай бойы Маратха империясының орталығы болды.
Кришнагири қаласы
Екінші маңызды төбе – Кришнагири, сонымен қатар "Ағылшын тауы" деп те аталады, мүмкін, бұл жерде біраз уақытқа британдықтар қамалға ие болғандықтан. Кришнагири қамалы Тируваннамалай жолының солтүстігінде орналасқан және Раджагири қамалымен салыстырғанда көлемі мен биіктігі кішірек. Граниттен жасалған баспалдақтар таудың шаңырағына дейін жеткізеді. Раджагиримен төменгі тасты қырқамен байланысқан тағы бір қамал – Чандраян Дург, Чандрагири немесе Сент-Джордж тауы деп аталады. Бұл қамалдың әскери және стратегиялық маңызы салыстырмалы түрде төмен болғанымен, оның кейінірек салынған қызықты ғимараттары бар.
Шаққилия Дүргі
Үшінші бекініс не себепті болса да, Чаккилия Дург немесе Чамар Тикри деп аталады – бұл «Чамарлардың бекінісі» деген мағынаны білдіреді. Оның неліктен осылай аталғаны белгісіз. Бәлкім, патшалық Чамар жауынгерлері осы жерде тұрақтаған, себебі Гинги, әрине, әскери лагерь болған. Тағы бір кішкентай, маңыздылығы төмен төртінші төбе де бар, оның шыңы да жақсы бекітілген. Чандраян Дург пен Чаккилли Дургтан көбі қалған жоқ. Олардың еңкейген беткейлері енді толығымен тікенді бұталармен және тас сынықтарымен жабылған.
Мәдениет
Форт британдықтардың қолына өткеннен кейін, ол ешқандай әрекетке қатыспады. Гингидегі бекініс 1921 жылы Ұлттық ескерткіш деп жарияланды және Археологиялық департамент қарауында болды. Үндістанның Туризм департаменті бұл шалқыған, көбінесе ұмытылған бекіністі танымал етуге тырысты. Бүгінгі Гинги, қираған бекіністерімен, храмдарымен және астық сақтау қоймаларымен, өткен шайқалған дәуірінің мәнерлі сәнінен өзгеше көрініс береді. Бірақ сол мәнерлі өткеннің қалдықтары оның куә болған көптеген шапқыншылықтар, соғыстар және батырлық туралы көп нәрсені айтады. Бекіністі АСИ күтіп ұстайды. Кришнагири және Раджагири бекіністерінің ішіндегі барлық ескерткіштерге кіру үшін үндістандық азаматтардан 20, ал шетелдіктерден 250 теңге алынады. Билеттер бекіністен тыс сатылады.