Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шейен жауынгері
Cheyenne warrior
Буффало Калф Роуд Уомен, немесе Батыл әйел (шамамен 1844 – 1879) – Солтүстік Шейен тайпасының әйелі, 1876 жылдың маусымында Роузбуд шайқасында (АҚШ берген атауы бойынша) жараланған бауырласы, басшы Келіп Көрінгенге көмектескен. Оның жасаған қаһармандығы Шейен жауынгерлерін шайқаста жеңіске жетеледі. Тоғыз күннен кейін ол күйеуімен бірге Кіші Бигхорн шайқасына қатысты. 2005 жылы Солтүстік Шейен тайпасының әңгімешілері 100 жылдан астам уақыт бойы сақтап келген шайқас туралы сырды жария етті және Буффало Калф Роуд Уоменнің полковник Джордж Армстронг Кастерді өлімі алдында атынан құлатып, соққы бергенін айтты.
Buffalo Calf Road Woman, or Brave Woman, (c. 1844 – 1879) was a Northern Cheyenne woman who saved her wounded warrior brother, Chief Comes in Sight, in the Battle of the Rosebud (as it was named by the United States) in June 1876. Her rescue helped rally the Cheyenne warriors to win the battle. She fought next to her husband in the Battle of the Little Bighorn nine days later. In 2005 Northern Cheyenne storytellers broke more than 100 years of silence about the battle, and they credited Buffalo Calf Road Woman with striking the blow that knocked Lieutenant Colonel George Armstrong Custer off his horse before he died.
Өмірбаян
Роузбуд шайқасы кезінде чейен және лакота тайпалары, Крейзи Хорс басшылығымен бірігіп, шегініп жатқанда, жараланған бас қолбасшыларын майданда қалдырып кетті. Содан кейін Буффало Калф Роуд Уомэн ат үстінде жоғары жылдамдықпен майданға шығып, ағасын құтқарып, қауіпсіз жерге жеткізді. Оның батылдығы чейендерді қайта жинастырып, генерал Джордж Крук пен оның әскерлерін жеңуге мүмкіндік берді. Буффало Калф Роуд Уомэннің құрметіне чейендер Роузбуд шайқасын "Қыз бауырын құтқарған шайқас" деп атады. Буффало Калф Роуд Уомэн Литтл Бигхорн шайқасында да қатысқандығы туралы мәліметтер бар. Ол сол жерде күйеуі Қара Қасқырмен бірге шайқасты. 2005 жылдың маусым айында Солтүстік чейендер шайқас туралы 100 жылдан астам уақыт бойы сақтап келген үнсіздігін бұзды. Шейендердің шайқас туралы ауызша тарихын айтқан тайпалық әңгімешілер, Кіші Үлкен Мүйіз шайқасында Кэстер қайтыс болғанға дейін, оны аттан құлатқан соққыны Буффало Калф Роуд Уомэн жасағанын айтты. 2017 жылы Солтүстік чейен тайпалық қызметтер директоры Уоллес Беархум Буффало Калф Роуд Уомэннің "тамаша мерген" болғанын, бірақ генерал Кэстерді аттан құлату үшін оқ жаратын қару емес, соққы беруге арналған затты қолданғанын атап өтті. АҚШ-қа бағынудан кейін Буффало Калф Роуд Уомэн, оның күйеуі Қара Қасқыр және олардың екі баласы көптеген Солтүстік чейендермен бірге Үндістан территориясындағы Оңтүстік чейен резервациясына (қазіргі Оклахома штаты) көшірілді. 1878 жылдың қыркүйегінде ол және оның отбасы Солтүстік чейендердің Оклахома резервациясынан Монтанадағы өз үйлеріне жасаған қашқындар тобының бір бөлігі болды. Жолда оның күйеуі Қара Кран атты чейен басшысын атып өлтірді, ал олардың 8 адамнан тұратын отбасы Кішкентай Қасқырдың чейен тобынан қуылды. Осыдан кейін Қара Қасқыр және тағы екі чейен Монтана штатындағы Миспа сағасы маңында екі американдық сарбазға шабуыл жасап, біреуін өлтірді. Форт-Кёгхтен келген сарбаздар отбасын іздеп, 5 күннен кейін 1879 жылдың 10 сәуірінде тұтқындады. Бұл оқиға Миспа сағасы оқиғасы деп белгілі болды. Кішкентай топ Майлс-Ситиге (Монтана штаты) жеткізілді, онда үш адам, соның ішінде Қара Қасқыр кісі өлтіргені үшін сотталды және 1879 жылдың 8 маусымында өлім жазасына кесілді. Күйеуі түрмеде отырғанда Буффало Калф Роуд Уомэн қайтыс болды, "кейбіреулер ақ адамның жөтел ауруынан" дегенді айтты.
During the Battle of the Rosebud, the Cheyenne and Lakota, allied under the leadership of Crazy Horse, had been retreating, and they left the wounded Chief Comes in Sight on the battlefield. Suddenly Buffalo Calf Road Woman rode out onto the battlefield at full speed and grabbed up her brother, carrying him to safety. Her courageous rescue caused the Cheyenne to rally, and they defeated General George Crook and his forces. In honor of Buffalo Calf Road Woman, the Cheyenne called the Battle of Rosebud "The Fight Where the Girl Saved Her Brother". Buffalo Calf Road Woman is documented as also having fought at the Battle of Little Bighorn. There she fought alongside her husband Black Coyote. In June 2005, the Northern Cheyenne broke their more than 100 years of silence about the battle. In a public recounting of Cheyenne oral history of the battle, tribal storytellers spoke of how it was Buffalo Calf Road Woman who had struck the blow that knocked Custer off his horse before he died in the Battle of the Little Big Horn. In 2017 Wallace Bearchum, Director of Tribal Services for the Northern Cheyenne, noted that Buffalo Calf Road Woman was an "excellent markswoman", but it was a club like object she used and not a gun to knock General Custer off his horse. After surrendering to the U. S., Buffalo Calf Road Woman, her husband Black Coyote, and their two children were relocated with most of the Northern Cheyennes to the Southern Cheyenne Reservation in Indian Territory (present day Oklahoma). In September, 1878 she and her family were part of the Northern Cheyenne Exodus, a breakout from the Oklahoma reservation to their home in Montana. Along the way, her husband shot and killed a Cheyenne chief named Black Crane, and their family totaling 8 people was banished from Little Wolf's band of Cheyennes. After this, Black Coyote and two other Cheyenne men attacked two U. S. soldiers along Mizpah Creek in Montana, killing one. Soldiers came from Fort Keogh and hunted the family down, capturing them 5 days later on April 10, 1879. This event became known as the Mizpah Creek incidents. The small group was taken to Miles City, Montana, where the three men including Black Coyote were tried for murder and scheduled to be executed on June 8, 1879. While her husband was in prison, Buffalo Calf Road Woman died, "some said of the white man's coughing disease",