Кіріспе
Понто-чо (先斗町) – Жапонияның Киото қаласындағы аудан, гейшаларымен және майколарымен әйгілі. Бұл қаланың көптеген мейрамханалары мен дәстүрлі шайханаларына үй иесі. Гион сияқты, Понто-чо да дәстүрлі архитектура мен ойын-сауық түрлерін сақтауымен танымал.
Ponto chō (先斗町) is a district in Kyoto, Japan, known for its geisha and , and is home to many of the city's and traditional tea houses. Like Gion, Ponto chō is famous for the preservation of forms of traditional architecture and entertainment.
Этимология
"Понто" атауы португал тіліндегі "понте" (көпір) сөзінен пайда болған деп саналады және тек оның дыбысын білдіретін канджимен (атеджи) жазылған. Жапон тіліндегі сөз қала, аудан немесе көше мағынасын береді.
Аудан
Понто чо ауданы көбінесе Қамо өзенінен батысқа қарай бір блокқа созылатын, Шиджо дориден Санджо дориге дейін жалғасатын ұзын, тар көше бойында салынған. Бұл орын кабуки өнерінің бастауы ретінде де танымал, ал өзеннің қарсы бетінде кабукиді негіздеген Идзумо но Окунидің ескерткіші орнатылған. Ауданның белгісі – суқұс.
Мәдени ерекшеліктері
Гейшалар (жергілікті жерде белгілі) және Понто-чода кем дегенде 16 ғасырдан бері бар, сондай-ақ проституция және басқа да ойын-сауық түрлері де болған. Бүгінде бұл аймақ, түнімен дәстүрлі шамдармен жарықтандырылған, эксклюзивті мейрамханаларға, көбінесе ағаш платформаларда өзен жағасында ашық ауада тамақтану мүмкіндігіне, гейша үйлері мен шайханаларға, проституция орындарына, барларға және арзан дәмханаларға толы. Бұл жерде Сандзё-дори көшесінің соңында Понто-чо Кабуренджо театры орналасқан. Бұл театр гейшалар мен майколар үшін жаттығу залы ретінде қызмет етеді және 1870 жылдардан бері жыл сайынғы Камогава Одори – дәстүрлі би, кабуки сияқты театр, ән салу және дәстүрлі музыкалық аспаптарда ойнаудың біріктірілген қойылымын өткізу орны болып табылады. 1970 жылдары американдық антрополог Лиза Далби қазіргі жапон қоғамындағы гейша институтын зерттеу үшін Киотоға бір жылға келді, соңында өзінің зерттеулерінің бір бөлігі ретінде ресми емес түрде гейшаға айналды. Кейіннен Далби осы тәжірибесі туралы "Гейша" атты жақсы қабылдаған кітап жазды.