Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фоллинг-Крик – АҚШ-тың Вирджиния штатындағы Ричмонд қаласының жанында орналасқан Джеймс өзенінің саласы. Шамамен 37 километрлік (23 миль) ұзындығы бар, бастауында ені 3 метрден, ал Фоллинг-Крик су қоймасында бірнеше жүз метрге дейін жетеді. Фоллинг-Крик солтүстік-батыс Честерфилд округінің Солсбери аймағынан басталып, Саутсайд Ричмонд арқылы ағып, Ричмонд қаласының шекарасынан оңтүстікке қарай шамамен 1.6 километр (бір миль) жерде Джеймс өзеніне құяды. Округтың Медоубрук аймағындағы Хопкинс-роудта орналасқан бөгет Фоллинг-Крик су қоймасын құрайды, бұл су қоймасы бұрын солтүстік Честерфилдтің ауыз сумен қамтамасыз етілуі үшін пайдаланылған.
Falling Creek is a tributary of the James River located near Richmond, Virginia, United States. Approximately 23 mile (37 km) in length, it varies in width between 10 feet (3 m) at its source to several hundred feet in the Falling Creek Reservoir. Falling Creek rises in the Salisbury section of northwestern Chesterfield County, flows through Southside Richmond and empties into the James River roughly one mile south of the Richmond city limits. A dam located in the Meadowbrook section of the county at Hopkins Road forms the Falling Creek Reservoir, formerly used as northern Chesterfield's drinking water supply.
Тарихи жазбалар
1619 жылы Фоллинг Крик темір зауыты (қазіргі Джефферсон Дэвис тас жолының шығысында орналасқан) Солтүстік Америкадағы алғашқы темір пеш болды. Бұл жер қазір Честерфилд округіне тиесілі саябақтың бір бөлігі болып табылады. 1621 жылы Фоллинг-Крик Солтүстік Америкадағы алғашқы қорғасын кен орындарының орны болды. 1750-1781 жылдар аралығында Уорвик порты Фоллинг-Крик пен Джеймс өзенінің қосылған жерінде орналасқан. Осы кезеңде ол сонымен қатар Честерфилд немесе Кэри Форджінің де орны болды. Бұл жоғары көміртегілі шойынды төмен көміртегілі темірге айналдыратын балқыту пеші болды, оны Амптилл плантациясының Арчибальд Кэри салдырып, басқарды. 1781 жылдың 30 сәуірінде генерал Бенедикт Арнольдтың британ әскерлері қаланы өртеп, кемелерді, қоймаларды, диірмендерді, тері өңдеу зауытының қоймаларын және арқан дайындау орындарын қиратты. Уорвиктің жоғалған қаласы қазір жоқ, бірақ оның тарихындағы орны жақын маңдағы Вирджиния тарихи белгісінде көрсетілген. Уорвик қаласының орнында қазір "Спраунс" зауыты мен "Дюпонт" компаниясының өндірістік кешені орналасқан. Ричмонд бассейнінің Мидлотиан аймағындағы көмір шахталары Фаллинг Крик өзенінің бойында, бастауына жақын жерде орналасқан. Falling Creek арқылы жасалған аңғардағы бір нүктеден бастап, Вирджиниядағы алғашқы темір жол – Chesterfield Railroad, 1820 жылдардың соңында Манчестер қаласының портына (кейіннен Оңтүстік Ричмондқа айналды) өнімді тасымалдау үшін салынды.
In 1619, Falling Creek Ironworks (located just east of the modern day Jefferson Davis Highway) became the first iron furnace in North America. The site is now part of a park owned by Chesterfield County. In 1621, Falling Creek was the site of the first lead mines in North America. From 1750 1781, the port town of Warwick was located at the confluence of Falling Creek with the James River. During this period it was also the site of Chesterfield or Cary's Forge. This was a finery forge used to convert high carbon pig iron to low carbon iron which was built and operated by Archibald Cary of Ampthill Plantation. On April 30, 1781, General Benedict Arnold's British troops burned the town, destroying ships, warehouses, mills, tannery storehouses, and ropewalks. The Lost Town of Warwick no longer exists, but its place in history is noted on a Virginia Historical Marker nearby. The area where Warwick was located is occupied by the Spruance Plant and related industrial complex of the DuPont Company. Midlothian area coal mines of the Richmond Basin were located along Falling Creek near the point of origin. From a point there in the valley created by on Falling Creek, the Chesterfield Railroad, the first railroad in Virginia, was built beginning in the late 1820s to transport the product to port at the Town of Manchester (which later became South Richmond).