Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоанн IV, Брабант герцогы (11 маусым 1403 – 17 сәуір 1427) – Бургундияның Антуаны, Брабант, Лотьер және Лимбург герцогы мен оның бірінші әйелі Жанна Сен-Польдің ұлы. Ол Валуа әулетінен шыққан екінші Брабант билеушісі болды. Ол 1425 жылы Лувен (Лёвен) университетін құрғандығымен ең жақсы танымал.
John IV, Duke of Brabant (11 June 1403 – 17 April 1427) was the son of Antoine of Burgundy, Duke of Brabant, Lothier and Limburg and his first wife Jeanne of Saint Pol. He was the second Brabantian ruler from the House of Valois. He is best known for founding the University of Louvain (Leuven) in 1425.
Брабант герцогының мұрагерлігі
Джон Аррасте дүниеге келді және 1415 жылы әкесі Ажинкур шайқасында қаза болғаннан кейін Брабант герцогы болды. Бірақ оның билікке келуі бәрімен бірден қабылданбады. Киелі Рим императоры Сигизмунд оның мұрагерлігіне қарсы шықты, себебі ол аймақта Валуа әулетінің (яғни Бургундия герцогы, Джонның інісінің) ықпалын шектеуді қалаған. Бургундия герцогы Жан Қаһарлы табиғи түрде өзінің туған інісін қолдады, сондай-ақ Брабант штаттары да қолдады. Олардың біріккен қолдауы герцогтікте екінші мұрагерлік соғыстың басталуына жол бермеді. Бұдан әрі, Джонды жаңа герцог ретінде қолдау арқылы Брабант штаттары герцог кәмелетке толуына дейін герцогтыққа регенттік құқығын алды.
John was born in Arras, and succeeded as duke of Brabant in 1415, after his father's death at the Battle of Agincourt. However, his succession was not immediately accepted by everyone. The holy Roman emperor Sigismund contested his succession, as he wished to curb the Valois influence (read: the influence of the duke of Burgundy, John's uncle) in the region. John the Fearless, the duke of Burgundy, naturally supported his nephew, as did the States of Brabant. Their joint support prevented a second succession war in the duchy. Furthermore, through their support of John as the new duke, the States of Brabant gained regency over the duchy until the coming of age of the still underage duke.
Генуя графшасы Жаклинге үйлену
1418 жылы ол Эно графының қызы Жаклинге үйленді. Жаклиннің жақтастары бұл некенің Жаклиннің мұрасын оның ағасы Жан III-нің талаптарынан қорғау үшін Брабант герцогы Жан IV-нің қолдауына мүмкіндік береді деп үміттенді. Олардың некесі арқылы Голландия, Зеландия және Эно графтықтары, сондай-ақ Брабант және Лимбург герцогтықтары жеке біріккен мемлекет құрды. Дегенмен, бұл неке Жаклин мен оның жақтастары күткен тұрақтылықты әкелмеді және 1420 жылы жұбайлардың арасы суынуына әкеп соқты. Мұның бір себебі – оның Голландия мен Зеландиядағы оның құқықтарын қорғауға шамасы жетпегендігі. Оның некелерінің алғашқы жылындағы әрекеттері, мысалы, 1418 жылғы жазғы Дордрехт қамалы, Жан III-нің күшіне қарсы жеткіліксіз болды. Оның некесінің және Жанның Голландия мен Зеландиядағы Жаклиннің құқықтарын қорғау әрекеттерінің сәтсіздікке ұшырауының тағы бір себебі – Жанның ең жақын кеңесшілерінің барлығы Код тобының мүшелері болса, Жаклиннің жақтастары Код пен Құлақ дауларында Құлақ тобын қолдады. Бұл сөзсіз саяси күреске алып келді. Кеңесшілерінің ықпалымен Жан 1420 жылы Жаклиннің ағасы Жан III-ні Голландияның регенті (голланд тілінде: ruwaard) етіп тағайындады. Оның ағасына көрсеткен бұл ашық қолдауы Жаклиннің күйеуінің сарайынан қашуына және некелерін жойылды деп жариялауына себеп болды. 1425 жылы Жан III қайтыс болғаннан кейін Голландия графтығы тағы да Жан IV-ке тиді. Бірақ ол бірден өзінің туысы Бургундия герцогы Филипп Жақсыны жаңа регент және егер оның мұрагері болмаса, мұрагері етіп тағайындады.
In 1418, he married Jacqueline, Countess of Hainaut. Jacqueline's supporters hoped that the marriage would provide a protector in the person of John IV of Brabant of Jacqueline's inheritance against the claims of her uncle John III. Through their marriage, the counties of Holland, Zeeland and Hainaut and the duchies of Brabant and Limburg were united in a personal union. However, the marriage did not provide the stability sought after by Jacqueline and her supporters and eventually led to estrangement of the couple in 1420. One of the reasons was his incapability to protect her rights in Holland and Zeeland. His attempts in the first year of their marriage, such as the disastrous Siege of Dordrecht (summer of 1418), were insufficient against the force of Jacqueline's uncle, John III. Another reason why their marriage and John's attempts to defend Jacqueline's rights in Holland and Zeeland did not succeed was that John's closest advisors were all part of the Cod faction, while Jacqueline's supporters were of the Hook faction in the Hook and Cod disputes. This meant an inevitable political struggle. Under influence of his advisors, John appointed Jacqueline's uncle, John III, as regent (Dutch: ruwaard) of Holland in 1420. This open support of her uncle caused Jacqueline to flee her husband's court and declared their marriage annulled. After the death of John III in 1425, the county of Holland once again fell to John IV. However, he immediately appointed his cousin Philip the Good, duke of Burgundy, as the new regent as well as his heir in case he died without issue.
Брабант герцогтігіндегі шиеленістер
Джонның кеңесшілерінің Код фракциясынан болуы Джонның Жаклинмен некедегі шиеленіске ғана емес, сонымен қатар Брабант герцогтігінде де жағдайды ушықтырды. Бұл, оның әкесі билікте болған кезде үлкен күшке ие болған қалалар мен аристократия арасында үлкен наразылық тудырды. Жаклин 1420 жылы күйеуін тастап кеткенде, Брабант штаты оның жағына шықты. Олар Джонның бауыры, Сент-Польдік Филиппті Брабанттың регенті етіп тағайындады. Герцогтың осы шараларға қарсы күшті әрекет етуі Брюссель гильдияларының көтерілісімен тоқтатылды. Осының салдарынан Джон біршама уақытқа олардың тілегіне бағынуға мәжбүр болды. 1421 жылы татуласу шарты жасалып, Джон толық герцогтік билігін қайта алды. Өз кезегінде, ол 1422 жылы қалалық жеңілдіктерді және Брабант штатының өкілеттіктерін кеңейтті, бұл шара «Жаңа Режим» деп аталды. Джон 1427 жылы 23 жасында, ұрпақ қалдырмай Брюссельде қайтыс болды. Осылайша, ол Жаклиннің күйеуі ретінде Голландия, Зеландия және Эноға (Hainaut) талап ету құқығын Филипп Жақсыға (Philip the Good) берді. Ал Брабант және Лимбург герцогтіктерін оның кіші бауыры Сент-Польдік Филипп мұраға алды.
That John's advisors were of the Cod faction did not only cause friction in John's marriage to Jacqueline, but also caused tensions in the Duchy of Brabant. There was a great discontent amongst the cities and the aristocracy who had been powerful under his father's reign against these powerful advisors. When Jacqueline left her husband in 1420, the States of Brabant sided with her. They appointed John's brother, Philip of Saint Pol, regent of Brabant. A forceful reaction of the duke against these measures was prevented by the uprising of the Brussels guilds. This meant that, for the time being, John had to bend to their wishes. A reconciliation treaty was made in 1421 and John was restored to his full ducal powers. In return, he expanded the city privileges and the powers of the States of Brabant in 1422, a measure called the Nieuw Regiment. John died in Brussels in 1427, aged 23, without issue. This meant his claims on Holland, Zeeland and Hainaut, as husband of Jacqueline, were transferred to Philip the Good. His duchies of Brabant and Limburg were inherited by his younger brother, Philip of Saint Pol.
Мұра
Ол көбінесе Филипп Жақсы және Голландияның Иоанн III сияқты өткір ойлы және саяси қабілеті жоғары адамдардың жеңіл ықпалына түсетін әлсіз ханзада ретінде сипатталады. Оның жасы мен тәжірибесінің жетіспеуі осы пікір қалыптасуына маңызды себеп болған.
He is often typified as a weak prince, who was easily influenced by more shrewd and politically able men, such as Philip the Good and John III of Holland. His age and inexperience would have played a major role in this characterization.