Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Париж консерваториясының негізін қалаушы Бернард Саррет (1765 жылдың 27 қарашасы – 1858 жылдың сәуірі) қазіргі Париж консерваториясы болып білінетін мекемені құрды.
Founder of the Paris conservatoire
Bernard Sarrette (27 November 1765April 1858), founded what would become the Conservatoire de Paris.
Өмірбаян
Саррет Бордода дүниеге келді, аяқ киім жасаушының ұлы болып, Парижге бухгалтер ретінде барды. Француз революциясы кезінде ол Ұлттық гвардияға қосылды. Ол музыканттар корпусын құруды ұсынды және музыкант болмаса да, оған жетекшілік етуі тапсырылды. Gardes Françaises депосынан қырық бес музыкантты жинап, олар Франсуа Жозеф Госекпен бірге Ұлттық гвардия музыкасының ядросын құрады. 1790 жылдың мамыр айында Париж муниципалитеті құрамын жетпіс сегіз музыкантқа дейін арттырды. Коммунаның қаржылық қиындықтары төленген күзетшілерді тарату қажеттігін тудырғанда, Саррет музыканттарды өзінің жанында ұстады және 1792 жылдың маусымында муниципалитеттен тегін музыка мектебін ашуға рұхсат алды. Саррет 1794 жылдың 25 наурызынан 10 мамырына дейін қысқа мерзімге түрмеге қамалған, бірақ себептері белгісіз. 18 Брумер, ІІ жыл (8 қараша 1794) мектеп конвенция жарлығымен Institut National de Musique болып қайта құрылды, ал 16 Термидор, ІІІ жыл (3 тамыз 1795) заңымен ақыры Консерватория деп аталды. Саррет 1800 жылғы қайта ұйымдастыру кезінде директор лауазымын қайта иеленді. Наполеонның қолдауы 1815 жылы консерватория жабылғанда оған қасірет әкелді; оның негізін қалаушы оның кейінгі тарихын сырттан ғана бақылады. Өмірінің соңғы қырық төрт жылын Саррет зейнеткерлікте, белгілі бір жағдайда ар-ұятсыздықпен өткізді. Ол 1858 жылдың 13 сәуірінде Парижде қайтыс болды және сол қаланың Монмартр зиратында жерленді.
Sarrette was born in Bordeaux, the son of a shoemaker, and travelled to Paris as an accountant. During the French Revolution, he joined the Garde Nationale. There he proposed the formation of a corps of musicians, and was put in charge, although he was not a musician. He gathered together forty five musicians from the depot of the Gardes Françaises, and they formed the nucleus for the music of the Garde Nationale, with François Joseph Gossec as artistic director. In May 1790, the municipality of Paris increased the body to seventy eight musicians. When the financial embarrassments of the Commune necessitated the suppression of the paid guard, Sarrette kept the musicians near him and obtained from the municipality, in June 1792, the establishment of a free school of music. Sarrette was briefly imprisoned from 25 March to 10 May 1794, although the reasons are uncertain. On 18 Brumaire, Year II (8 November 1794), the school was converted into the Institut National de Musique by decree of the convention, and by the law of 16 Thermidor, Year III (3 August 1795), it was finally organized under the name of Conservatoire. Sarrette regained the title of director during the reorganization of 1800. The protection of Napoleon I was a source of disaster to him in 1815, when the conservatoire was closed; its subsequent history was watched by its founder as a mere spectator from outside. For the last forty four years of his life Sarrette lived in retirement, in some type of disgrace. He died in Paris on 13 April 1858 and is buried in that city's Montmartre Cemetery.