Кіріспе
Аргентиналық натуралист, палеонтолог, антрополог және зоолог Флорентино Амехино (туған Джованни Баттиста Фиорино Джузеппе Амехино; 19 қыркүйек 1853 – 6 тамыз 1911) – Аргентинаның натуралисті, палеонтологы, антропологы және зоологы, оның Аргентина Пампасында, әсіресе Патагониядағы қазбалардың табыстары 19 ғасырдың соңындағы АҚШ-тың батысында жасалған жаңалықтармен бірдей деңгейде. Флорентино Амехино өзінің екі бауыры – Карлос және Хуанмен бірге Оңтүстік Америка палеонтологиясының ең маңызды негізін қалаушы тұлғаларының бірі болды. 1887 жылдан өмірінің соңына дейін Амехино Патагониядан табылған қазба сүтқоректілерді зерттеуге берілді, осы істе оның бауыры Карлос Амехино (1865–1936) құнды көмек көрсетті. Карлос 1887 мен 1902 жылдар аралығында осы аймаққа 14 рет сапар жасап, көптеген қазба фауналарды тауып жинады және маңызды стратиграфиялық байқаулар жасады.
the town in Buenos Aires Province
Florentino Ameghino (born Giovanni Battista Fiorino Giuseppe Ameghino; September 19, 1853 – August 6, 1911) was an Argentine naturalist, paleontologist, anthropologist and zoologist, whose fossil discoveries on the Argentine Pampas, especially on Patagonia, rank with those made in the western United States during the late 19th century. Along with his two brothers – Carlos and Juan – Florentino Ameghino was one of the most important founding figures in South American paleontology. From 1887 until his death, Ameghino was passionately devoted to the study of fossil mammals from Patagonia, with the valuable support of his brother Carlos Ameghino (1865–1936) who, between 1887 and 1902, made 14 trips to that region, where he discovered and collected numerous fossil faunas and made important stratigraphic observations.
Өмірбаян
Амехино 1853 жылғы 19 қыркүйекте Италияның Лигурия аймағындағы Монелья муниципалитетінің Тесси ауылында дүниеге келді. 18 айлық шағында ата-анасымен бірге Аргентинаға көшіп келді. Амехино өздігінен білім алған натуралист болды және зерттеулерін Оңтүстік Пампас аймағына шоғырландырды. Ол сол кездегі әлемдегі ең ірі қазбалар коллекциясының бірін құрды, ол оған көптеген геологиялық және палеонтологиялық зерттеулердің негізі болды. Амехино филогенетиканы және эволюциялық биологияның палеонтологиялық тәсілін дамытудағы бастамашы еді. Ол сонымен қатар Пампас аймағында ежелгі адамның болу мүмкіндігін зерттеді және Оңтүстік Америкадағы адам тегінің шығуы туралы бірнеше күмәнді мәлімдемелер жасады. Аргентина президенті Доминго Фаустино Сармиенто (1868–1874) Амехиноны «Мерседестен шыққан, мұнда ешкім танымайтын, бірақ бүкіл әлемдегі ғалымдар құрметтейтін отандас» деп сипаттады. «Рио-де-ла-Платадағы адамның көнелігі» атты еңбегі кейін француз тіліне аударылып, 1878 жылы жарық көрді. 1884 жылы жарық көрген «Филогенезия» Ламарк идеяларымен үйлесетін эволюциялық концепцияны дамытуға арналған теориялық жұмыс болды және математикалық негіздері бар ғылым ретінде зоологиялық таксономияның қалыптасуына ықпал етті. Кейіннен ол Кордова ұлттық университетінің зоология кафедрасын басқарды, оған құрметті докторлық атағы берілді және Аргентина ғылым академиясына сайланды. Амехино 1888 жылы құрылған Ла-Плата мұражайының негізін қалаушы және директоры Франсиско П. Мореномен бірге палеонтология бөлімінің орынбасары, хатшысы және директоры болып жұмыс істеді. Амехино өз бөлімін жеке коллекциясымен толықтырды және оны осы мақсатта провинциялық үкіметке сатты. Алайда, бұл екі ғалымның бірлескен жұмысы ұзаққа солмады. Бір жылдан кейін оның ең маңызды еңбегі Ұлттық ғылым академиясының басылымдарында «Аргентина Республикасындағы сүтқоректілердің қазба қалдықтары» деген атпен жарық көрді, ол 1028 беттен және атластан тұрды. Аргентинаның қазба сүтқоректілері туралы осы еңбегі 1889 жылы Парижде өткен Универсалды көрмеде қола медальді жеңіп алды. Кейіннен ол Буэнос-Айрестегі Бернардино Ривадавия табиғи ғылымдар мұражайының директоры қызметін атқарды және 1906 жылы «Патагониядағы креда және третия кезеңдерінің шөгінді формациялары» атты синтез жұмысын жариялады. Бұл жұмыс тек сипаттамалармен ғана шектелмейді, сонымен қатар әртүрлі сүтқоректілердің эволюциясы туралы гипотезалар қояды және жер қыртысының әртүрлі қабаттарын және олардың мүмкін жасын талдайды. Амехино 1907–1911 жылдар аралығында бұрынғы қызығушылығына қайта оралды: антропология, алғашқы тұрғындардың, өнеркәсіптері мен мәдениеттерінің сипаттамалары. Ол Пампас аймағында адамдар мен жойылған мегафаунаның бірге өмір сүруі, соның ішінде адамның Америкадағы шығуы және одан кейінгі эволюциясы туралы теориялар ұсынды. Өзін-өзі білімді адам ретінде ол Пампа аймағын зерттеді, көптеген қазбаларды жинады және оларға сүйене отырып, көптеген геологиялық және палеонтологиялық зерттеулер жүргізді. Ол сондай-ақ Чель археологиялық ескерткішінде төртіншілік дәуірдегі адамды зерттеді. Флорентино Амехино 1911 жылғы 6 тамызда Ла-Платада 57 жасында қант диабетінен ауырып, операция жасауға қарсылық көрсеткеннен кейін қайтыс болды.
Өнері
Оның жарияланған еңбектері 24 томнан тұрады, олардың әрқайсысы 700-800 беттік, және 9000-нан астам жойылған жануарлардың жіктемелері, зерттеулері, салыстырулары мен сипаттамаларын қамтиды, олардың көпшілігі оның өзі ашқан. Бұл жойылған сүтқоректілердің белгілі тізіміне маңызды үлес болды, және Америка мен Еуропа ғалымдары келесі жылдары Амехино коллекциясымен бірге осы еңбектерге жүгінетін болды. Ол 1911 жылы Ла-Платада диабет белгілерінен қайтыс болды.
Таңдалған жарияланымдар
"Адамның ежелгілігі" (La Antigüedad del Hombre en el Plata). Париж, 1880 (2-ші басылым, 2 томдық, Интермундо баспасы, Буэнос-Айрес, 1947)
"Аргентина Республикасындағы қазба маймылдар". 1891
"Патагонияның эоцендік формацияларының қазба сүтқоректілер түрлерінің тізімдік санамасы". 1894, онда 440 түр тізімделген.
"Патагонияның қазба құстары туралы". 1895
"Бюэнос-Айрес провинциясындағы құрғақшылықтар мен су тасқындары". Онлайн мәтін
"Патагонияның шөгінді формацияларының жасы". 1900–1903
"Пробоскидтердің филогенетикалық желісі". 1902
"Сүтқоректілердің плагиодонт молярларының алғашқы типі туралы". 1902
"Плагиаулакоидтер отрядының дипротодонттары және кеміргіштер мен полимастодонттардың тегі". 1903
Аргентина палеонтологиясы. 1904
"Жануарлардың жоғарғы молярлары бойынша филогенетикалық морфологиялық зерттеулер". 1904
"Los monos fósiles de la República Argentina". 1891
"Énumeration synoptique des espèces de mammifères fossiles des formations éocènes de Patagonie". 1894, in which 440 species are catalogued
"Sur les oiseaux fossiles de la Patagonie". 1895
"Las sequías e inundaciones en la provincia de Buenos Aires". online text
"L'Âge des formations sédimentaires de Patagonie". 1900–1903
"Línea filogenética de los proboscídeos". 1902
"On the primitive type of the Plagiodont molars of Mammalia". 1902
"Los Diprotodontes del orden de los plagiaulacoides y el origen de los roedores y de los Polimastodontes". 1903
Paleontologia argentina. 1904
"Recherches de morphologie phylogénétique sur les molaires supérieures des ongulés". 1904