Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық палеонтолог (1831–1899)
American paleontologist (1831–1899)
Отниел Чарльз Марш (29 қазан 1831 – 18 наурыз 1899) – Йель колледжінің палеонтология профессоры және Ұлттық ғылым академиясының президенті. Ол палеонтология саласындағы көрнекті ғалымдардың бірі болды. Оның ең маңызды жетістіктері – ондаған жаңа түрлерді ашуы немесе сипаттауы және құстардың пайда болуы туралы теориялар. Марш қарапайым отбасында дүниеге келді, бірақ бай туысы Джордж Пибодидің көмегімен жоғары білім алу мүмкіндігіне ие болды. 1860 жылы Йель колледжін бітірген соң, ол әлемді аралап, анатомия, минералогия және геологияны зерттеді. Отанына оралғаннан кейін Йельде оқытушы болып жұмыс істеді. 1870-1890 жылдары ол батыс Американдық экспедициялар кезеңінде, «Сүйек соғыстары» деп аталатын бәсекелестікте, тағы бір палеонтолог Эдвард Дринкер Коуппен жарысты. Марштың ең үлкен мұрасы – мезозой кезеңінің рептилиялары, кредалық құстар және мезозойлық және үшіншілік дәуірлердің сүтқоректілерінен тұратын коллекция, қазір Йельдің Пибоди табиғи тарих мұражайы мен Смитсониан институтының коллекцияларының негізін құрайды. Марш «XIX ғасырдағы Дарвинизмнің көрнекті жақтасы және тамаша палеонтолог» деп есептеледі.
Othniel Charles Marsh (October 29, 1831 – March 18, 1899) was an American professor of Paleontology in Yale College and President of the National Academy of Sciences. He was one of the preeminent scientists in the field of paleontology. Among his legacies are the discovery or description of dozens of new species and theories on the origins of birds. Born into a modest family, Marsh was able to afford higher education thanks to the generosity of his wealthy uncle George Peabody. After graduating from Yale College in 1860 he travelled the world, studying anatomy, mineralogy and geology. He obtained a teaching position at Yale upon his return. From the 1870s to 1890s, he competed with rival paleontologist Edward Drinker Cope in a period of frenzied Western American expeditions known as the Bone Wars. Marsh's greatest legacy is the collection of Mesozoic reptiles, Cretaceous birds, and Mesozoic and Tertiary mammals that now constitute the backbone of the collections of Yale's Peabody Museum of Natural History and the Smithsonian Institution. Marsh has been called "both a superb paleontologist and the greatest proponent of Darwinism in nineteenth century America."
Жас шағы мен отбасы
Отниел Чарльз Марш 1831 жылғы 29 қазанда Нью-Йорк штатының Локпорт қаласының жанында дүниеге келді. Ол Мэри Гейнс Пибоди (1807–1834) мен Кейлеб Марш (1800–1865) отбасының төрт баласының үшіншісі болды. Марш (немесе Марши) және Пибоди әулеттері 1630 жылдары Англиядан Америкаға көшіп келген. Мэри төртінші баласын дүниеге келтіргеннен кейін көп ұзамай, 1834 жылы қайтыс болды. Кейлеб 1836 жылы қайта үйленді, ал Отниел отбасымен бірге Массачусетс штатының Брэдфорд қаласына көшті. Бірақ кейін Кейлебтің іскерлігі құлдырап, Отниелдің балалық шағы қаржылық қиындықтармен өтті. Кейлеб Марш Отниел он екі жасқа келгенде Локпортта ферма сатып алды. Ұлы ретінде Отниел әкесіне шаруа жұмысына көмектесуі керек еді, олардың арақатынасы шиеленіскен болатын. Отниел шаруа жұмысынан гөрі орманға серуендеуді артық көретін. Оның балалық шағына әсер еткендердің бірі – бұрынғы әскери офицер және әуесқой ғалым Езекиел Джуетт болды, ол Отниелдің ғылымға деген қызығушылығына ықпал етті. Джуетт Эри каналын кеңейту кезінде табылған қазбаларды зерттеу үшін осы аймаққа келді, және олар бірге қазба іздеумен айналысты. 1847 жылы Отниел Уилсон колледжінде оқыды, содан кейін Локпорт Юнион мектебіне қабылданды. Ол өмірлік кәсібін таба алмады, бірақ оның болашағы табысты банкир болған әйелі Джордж Пибодидің араласуымен күрт өзгерді. Пибодидің қаржылық көмегімен (Марштың тәтесі Джудиттің ынтасымен) Марш 1851 жылы Филлипс академиясына түсті. Ол көптеген студенттерден үлкен болғандықтан, достары оны «Дәді» деп атады. Бастапқыда ол көп уақытын демалыс пен ойын-сауыққа арнады, бірақ келесі жылы оқуға назар аударуды шешті. Кейіннен ол өмірбаянын жазған адамға былай деді: «Мен ойымды өзгерттім. Мен Андоверге қайтып, жақсы оқуға кірісемін деп шештім». Марш оқуын жандандырып, 1856 жылы сыныбында үздік бітіруші болды. Жазғы демалыста ол Нью-Йорк, Массачусетс және Нова-Шотландияда минерал іздеумен айналысты. Бітіргеннен кейін Марш көптеген туыстары оқыған Гарвард емес, Йель университетіне түсуді жөн көрді. Ол Джордж Пибодиге жазған хатын алдымен тәтесі Джудитке берді, ол онда екі орфографиялық қате бар екенін байқады. Пибоди Марштың шығындарын жабуға және жұмсауға жәрдемақы беруге келісті, ал Марш қыркүйекте Нью-Хейвенге көшті. Марш жақсы оқушы болды, бірақ үнемді емес еді; Пибоди Еуропада болған кезде Маршты бақылауға жауапты болған тәтесі Джудит оның есеп беру әдеттеріне және үлкен шығындарына жиі наразылық білдірді. Марш сыныбында сегізінші орынды иеленді, грек тілінен ең жақсы емтихан тапсырғаны үшін алған стипендиясын Йельдің Шеффилд ғылыми мектебінде магистратураны оқуға жұмсады, өйткені ол ғылым профессоры болуға қызығушылық танытты. Магистратурада оқып жүргенде Марш өзінің алғашқы ғылыми еңбектерін жариялады, олар Нова-Шотландияға жасаған сапарларынан алынған минералдар мен омыртқалы жануарлар туралы мақалалар болды, бұл, мүмкін, Марштың омыртқалы палеонтологияға деген қызығушылығын тудырды. Ол 1862 жылы магистратураны бітірді.
Othniel Charles Marsh was born on October 29, 1831, near Lockport, New York. He was the third of four children born to Mary Gaines Peabody (1807–1834) and Caleb Marsh (1800–1865). The Marsh (nee Marshe) family and Peabody families immigrated to America from England in the 1630s. Mary died shortly after the birth of her fourth child in 1834. Caleb remarried in 1836 and Othniel moved with the family to Bradford, Massachusetts. Soon after, Caleb's business fortunes soured, and Othniel's early years were marked by financial struggles. Caleb purchased a farm in Lockport when Marsh was twelve. As the eldest son, Othniel was expected to assist his father on the farm, and the two had a contentious relationship. Othniel much preferred excursions in the woods to his chores. Among his childhood influences was Ezekiel Jewett, a former military officer and amateur scientist who influenced Othniel's interest in the sciences. Jewett had been drawn to the area by the fossils unearthed by the enlargement of the Erie Canal, and the two would hunt and prospect for specimens together. By 1847, Othniel was attending school at the Wilson Collegiate Institute, and later attended the Lockport Union School. Othniel was undecided as to what he would do for a living, but the course of his future was dramatically changed due to the intervention of his uncle George Peabody, who was a successful banker. With Peabody's financial assistance (spurred by Marsh's aunt, Judith), Marsh enrolled in Phillips Academy in 1851. Older than most of the other students, he was nicknamed "Daddy" by his peers. He was initially an unremarkable student, devoting much of his time to leisure and games, but the next year decided to focus on his studies. "I changed my mind," he later told a biographer, "during an afternoon spent on Dracut Heights [Lowell]. I resolved that I would return to Andover, take hold, and really study." Marsh applied himself to his studies and graduated valedictorian of his class in 1856. In the summers off of school, he prospected for minerals in New York, Massachusetts, and Nova Scotia. Upon gradation, Marsh decided to attend Yale, rather than Harvard, where many of his relatives had attended. He ran his letter to George Peabody asking for the funds by Aunt Judith first, who disapprovingly noted it contained two spelling errors. Peabody agreed to cover Marsh's expenses and give him an allowance for spending money, and Marsh moved to New Haven in September. Marsh was a good student, but not a thrifty one; Aunt Judith, who was in charge of monitoring Marsh while Peabody was in Europe, regularly upbraided her nephew for his lax accounting habits and large expenses. Marsh graduated eighth in his class, using a scholarship he won for the best examination in Greek to finance a masters degree from Yale's Sheffield Scientific School, as he developed an interest in becoming a professor of science. While in graduate school, Marsh published his first scientific papers on minerals and vertebrate fossils from his Nova Scotia trips, which possibly inspired Marsh's interest in vertebrate paleontology. He obtained his masters degree in 1862.
Еуропалық саяхат
Мектептен кейін Марш Йельде профессорлық қызметтен бас тартты және оның орнына Еуропаға саяхат жасады; бұл сапар Америка Азамат соғысына шақырудан қашу үшін болған болуы мүмкін, бірақ ол сондай-ақ көзінің нашарлығына байланысты әскерге жарамсыз деп табылған болуы да мүмкін. Марш Англия, Франция, Германия және Швейцария арқылы саяхаттап, Генрих Эрнст Бейрих, Вильгельм Петерс, Кристиан Готфрид Эренберг және Генри Вудвард сияқты көрнекті ғалымдармен оқыды немесе танысты. Марш өзінің ағасымен сөйлесіп, бизнесменді Йельде табиғи тарих мұражайын қаржыландыруға көндірді. 1863 жылдың соңында Берлин университетінде оқып жүргенде 32 жастағы Марш алғаш рет 25 жастағы Эдвард Дринкер Коуппен кездесті, ол да ғылыми сапармен Еуропаға келген еді. Коуп Маршқа қарағанда формалды білім алған жоқ, бірақ ол отыз жеті мақала жариялаған болатын. Екі америкалық бірнеше күн бірге болып, дос болып қалады. Ирландияда Пибодимен бірге лосось балық аулауға барғаннан кейін Марш 1865 жылдың шілдесінде немесе тамыз айында Америкаға оралды. Марш Пибодидің сыйы Йельде лауазым алуына себеп болады деп күткен еді, бірақ 1866 жылға дейін Йель университеті палеонтология кафедрасын құрғанға дейін бұл іске аспады. Маршқа лауазым берілді, бірақ жалақы тағайындалмады; биограф Джордж Гриннелл бұл Маршқа өте қолайлы болды деді, себебі ол оқытудан гөрі зерттеуге көбірек қызығушылық танытқан. Марштың қызығушылығы толығымен палеонтологияға ауысты, ал 1869 жылдан кейін оның басқа ғылыми еңбектері көбінесе тоқтады.
Following school, Marsh declined a professorship at Yale and instead took a tour of Europe; it is possible the trip was to avoid being drafted into the American Civil War, although he might have also been disqualified from service on account of his eyesight. Marsh traveled through England, France, Germany, and Switzerland, studying with or making the acquaintance of prominent scientists such as Heinrich Ernst Beyrich, Wilhelm Peters, Christian Gottfried Ehrenberg and Henry Woodward. In discussions with his uncle, Marsh convinced the businessman to fund a natural history museum at Yale. While studying at the University of Berlin in late 1863, the 32 year old Marsh first met 25 year old Edward Drinker Cope, who was also on a scientific tour of Europe. Cope had much less formal schooling than Marsh, but had already published thirty seven papers. The two Americans spent a few days together and would become friends. After a salmon fishing excursion with Peabody in Ireland, Marsh returned to America in July or August 1865. Marsh had expected Peabody's gift would have resulted in a position at Yale, but it took until 1866 when Yale established a chair of paleontology at the university. Marsh was given the position, but no salary was attached; biographer George Grinnell suggested that this suited Marsh just fine, as we was more interested in research than teaching. Marsh's interests shifted entirely to paleontology, and after 1869 his other scientific contributions mostly ceased.
Батысқа саяхат
Оқыту кезінде Марш ел аралап, Йель мұражайының жоспарын дайындау үшін музейлерді аралады. 1868 жылы ол Коупқа барды; кездесуден кейін олар бір-біріне жылы тілектерін хаттар арқылы білдіріп, тіпті түрлердің бірін-бірінің құрметіне атады. Коуп Маршты Нью-Джерсидегі марль карьерлеріне саяхатқа шақырды, онда ол қазбаларды тауып жүрді; бірақ Коуптың білмеуіне қарамастан, Марш кейіннен карьер операторларына олардың табылғандарын Коупқа емес, өзіне жеткізу үшін ақы төледі. Кейін Марш Коуптың жаңадан табылған су жорғалаушысы Эласмозаврды реконструкциялауында қателік бар екенін айтты: Коуп жануардың басын оның құйрығы орналасуы керек жерге қойған. Марштың сын-пікірі Коупты қынжырды және оның жаңа ғана басталып келе жатқан мансабына қауіп төндірді; ол Марштың жұмысындағы қателерді сынап, Марш іздестіріп жүрген аймақтарға көшіп, жауап берді. Олардың қарым-қатынасы уыттана бастады. Марш Нью-Джерсиден тыс жерлерде де қазбаларды іздеді. Америкалық қауымдастықтың Чикагодағы жиналысына барғаннан кейін, Марш басқа мүшелермен бірге Омахаға «геологиялық саяхатқа» қатысуға шешім қабылдады; бұл Марштың АҚШ-тың алыс батысына жасаған алғашқы сапары болды және ол оны қайтадан іздеуге шабыстандырды. Марш 1870-1874 жылдар аралығында бірнеше жеке экспедицияларды ұйымдастырды, іздеу топтары Йель студенттерінен немесе жақында бітірген түлектерден құралды. Бірінші экспедиция омыртқалы жануарлардың жүзден астам жаңа түрін ашты. 1876 жылдан кейін Марш сүйектерді іздеушілерді жұмысқа алды, олар оған үлгілерді жіберді; ол 1879 жылға дейін батысқа қайта оралмады. Коуп Марштің «өз» территориясы деп санайтын Бриджер бассейнінде қазбаларды іздеуді бастағанда, олардың қарым-қатынасы ашық жаулыққа айналды. Марш 1882-1892 жылдар аралығында АҚШ Геологиялық қызметінің омыртқалы палеонтологы қызметін атқарды. АҚШ Геологиялық қызметінің басшысы Джон Уэсли Пауэлл және Марштың Вашингтондағы байланыстарының арқасында Марш 1880-ші жылдардың соңында біріктірілген мемлекеттік экспедицияның басшысы болып тағайындалды.
While teaching, Marsh toured the country, visiting museums to inform the planning of the Yale Museum. In 1868, he visited Cope; since their meeting, they had expressed warm wishes in letters to each other and even named species after each other. Cope took Marsh on a tour of the marl pits in New Jersey where he was finding fossils; unbeknownst to Cope, Marsh would later pay the pit operators to divert their finds to him instead of Cope. Marsh later noted that Cope's reconstruction of his newest find, the aquatic reptile Elasmosaurus, was flawed: Cope had placed the head of the animal where its tail should have been. Marsh's criticism wrankled Cope, and threatened his nascent career; he responded by critiquing errors in Marsh's work, and moving in on areas Marsh was prospecting in. Their relationship began to sour. Marsh was looking further afield than New Jersey for fossils. After visiting Chicago for a meeting of the American Association, Marsh elected to join other members to Omaha on a "geological excursion"; it was Marsh's first trip to the far western United States, and it inspired him to return to prospect. Marsh organized a series of private expeditions starting in 1870 to 1874, with the prospecting groups composed of Yale students or recent graduates. The first of these uncovered more than a hundred new species of vertebrate fossils. After 1876, Marsh employed bone hunters who shipped specimens back to him; he did not return west himself until 1879. When Cope began prospecting for fossils in the Bridger Basin, which Marsh considered "his" territory, their relationship deteriorated into hostility. Marsh served as Vertebrate Paleontologist of the U. S. Geological Survey from 1882 to 1892. Thanks to John Wesley Powell, head of the USGS, and Marsh's contacts in Washington, Marsh was placed at the head of the consolidated government survey in the late 1880s.