Питер Фрэнсис: Вулкантанушы ғалымның өмірі мен еңбектері
Peter Francis (volcanologist)
Пітер Фрэнсис (1944-1999) – британдық вулканолог, Жер және басқа планеталардағы жанартауларды зерттеген. Геология ғылымының шебері, кітаптарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Питер Уильям Фрэнсис (1944–1999) – британдық вулканолог, Жердегі және Күн жүйесіндегі басқа планеталардағы белсенді жанартауларды зерттеу саласындағы маман. Ол сонымен қатар, өзінің тақырыбы бойынша жазылған, көпшілікке кеңінен танылған және жоғары бағаланған кітаптар арқылы халыққа түсіндіру қабілетімен де белгілі болды.
Peter William Francis (1944–1999) was a British volcanologist specialising in the study of active volcanoes on both the Earth and other planets in the Solar System. He was also renowned for his ability as a communicator, reaching the general public in a series of popular and acclaimed books on his subject.
Білім және ерте өмір
Ол 1944 жылы Замбияның Муфулира қаласында дүниеге келді және Лондондағы Императорлық колледжде геологияны оқыды. Оның докторлық диссертациясы Гебрид аралдарындағы (Шотландия) Барра, Льюис және Харрис аймақтарының құрылымдық геологиясын зерттеді.
He was born in 1944 in Mufulira, Zambia, and studied geology at Imperial College London. His doctoral thesis investigated the structural geology of Barra, Lewis and Harris in the Hebrides, Scotland.
Мансап және зерттеу
Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Чилидің солтүстігіндегі Орталық Андыда зерттеу жұмыстарын жүргізді, бұл аймақ кейінірек оның есімімен тығыз байланысты болды. 1971 жылы Ашық университетке вулканолог ретінде қабылданып, Анд тауларындағы зерттеулерін жалғастырды және 1970-ші жылдардың басында қолжетімді бола бастаған Landsat суреттерін пайдаланып, бейне талдауымен толықтырды. Бұл жұмыс оған және әріптестеріне Орталық Андыдағы көптеген ірі вулканизм нысандарын, соның ішінде бірнеше вулканизм құрылымдарынан құралған көшкін шөгінділерін анықтауға мүмкіндік берді. Мысалы, Чилидегі Сокомпа вулканындағы жақсы сақталған шөгінділерді атауға болады. Бейнелер Анд тауларының биік жазығында (алтиплано) бірнеше ірі құрылымдарды көрсетті, олар үлкен кальдералар екені анықталды. Олардың ішінде үлкен Ла Пакана және Серро Галан кальдералары бар. 1982 жылы Аргентинаның шалғай солтүстік-батысындағы Серро Галанға жасалған экспедиция, онда Ұлыбритания және Аргентина қарулы күштерінің қолдауы болды, сол жылы Фолкленд аралдары / Лас-Мальвинас қақтығысынан бұрын екі ел арасындағы соңғы ынтымақтастық болды. Ол Луна және Планета институтында (Хьюстон, Техас штаты) қонақ ғалым болып жұмыс істеді, содан кейін Гавайи университетінің (Маноа, Гавайи) Планета геологиялық ғылымдары бөлімінде қонақ профессор болып тағайындалды. 1991 жылы ол Ашық университетке оралып, 1996 жылдан бастап Оқу ісінің директоры, ал 1998 жылдан бастап Вулканология профессоры болды. Вулканология ғылымын дамытуға ынтасының нәтижесінде 1976 жылы оның өте табысты «Вулкандар» атты «Пингвин» кітабы жарық көрді, ал 1993 жылы «Вулкандар: планеталық көзқарас» кітабы жарық көрді. Бұл кітаптар вулканологияны ғылыми қауымға бағытталған бұрынғы еңбектерге қарағанда әлдеқайда кең аудиторияға жеткізді.
His PhD was followed by fieldwork in the central Andes of northern Chile, a region with which his name would become synonymous in later years. He became a volcanologist recruited to the Open University in 1971, he continued his fieldwork in the Andes, and complemented this with image analysis using Landsat images which were becoming available in the early 1970s. This work enabled him and co workers to recognise many large volcanic features in the central Andes, including debris avalanche deposits from multiple volcanic edifices. One prominent example is the almost perfectly preserved deposit at Socompa Volcano, Chile. The imagery also revealed several larger structures on the Andean altiplano, which proved to be a series of large calderas. These included the large La Pacana and Cerro Galán calderas. Fieldwork in 1982 at Cerro Galán, in the remote northwest of Argentina, which involved the support of both UK and Argentine armed forces, was the last co operation between the two countries before the Falkland Islands / Las Malvinas conflict later that year. He was visiting scholar at the Lunar and Planetary Institute, Houston, Texas, and subsequently as a Visiting Professor in the Planetary Geosciences Division of the University of Hawaii, Manoa, Hawaii, he were followed in 1991 by a return to the Open University, where he was Director of Teaching from 1996 and Professor of Volcanology from 1998. His drive to promote the science of volcanology led to the publication in 1976 of his highly successful Penguin book Volcanoes, which was followed in 1993 by Volcanoes: a Planetary perspective. These books brought volcanology to a far wider audience than previous works aimed at the scientific community.
Жеке өмір
Питер Фрэнсис 1999 жылдың 30 қазанында Францияның Париж қаласында әйелі Мэримен бірге болғанда күрт жүрек талмасынан көз жұмды.
Peter Francis died after suffering a sudden heart attack on 30 October 1999, while in Paris, France with his wife Mary.