Корби аббаттығы – Франциядағы ежелгі бенедикт монастыры. 661 ж. негізделген, кітапханасымен және жазу шеберханасымен әйгітлі. Тарихы, құрылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франциялық монастырь
French monastery
Корби аббаттығы – Францияның Пикардия аймағындағы Корбиде орналасқан бенедиктиндіктердің бұрынғы монастыры, Әулие Петрге арналған. Оны Хлодис II-нің жесірі Балтильд құрған, ол Люксейлден монахтарды шақыртқан. Корби аббаттығы кітапханасымен де, жазу шеберханасымен де әйгілі болды.
Corbie Abbey is a former Benedictine monastery in Corbie, Picardy, France, dedicated to Saint Peter. It was founded by Balthild, the widow of Clovis II, who had monks sent from Luxeuil. The Abbey of Corbie became celebrated both for its library and the scriptorium.
Қор
Ол 661 жылы Клодвиг II-нің жесірі Балтильд пен оның ұлы Клотер III-нің Меровингтер патшалық қолдауымен құрылды. Алғашқы монахтар 590 жылы Әулие Колумбан негізін салған Люксеуил аббаттығынан келді, ал классикалық білімге ирландтықтардың құрметі Корбиде де жалғасты. Теодефрид – алғашқы аббат. Негізін қалаушылардың ережесі Әулие Бенедикт ережесіне негізделген, бірақ Колумбан оны өзгертіп жазған. Оның скрипторийі қолжазбаларды безендіру өнерінің даму орталықтарының біріне айналды, ал бұл өнер Батыс Еуропада әлі жаңа болған кезде. Корбидегі скрипторийде анық әрі оқылатын Карлингтік минускула қаріпі, сондай-ақ ерекше безендіру стилі жасалды. Осы ерте Меровинг кезеңінде Корбидің жұмысы жаңашылдықпен еректелді, мысалы, Киелі Жером сияқты адамдардың суреттерін салу арқылы. Гейдельберг университетінің докторы Тино Лихт Корби аббаттығынан Карл I билігінен бұрын жазылған Каролиналық минускуламен жазылған қолжазбаны тапты. Доктор Лихттің сөзіне қарағанда, "Олар оны сынап көрді. Орта ғасырларда мұндай қаріп скрипторийдің дамып келе жатқан дәстүрінің бір бөлігі ретінде пайда болды. 8 ғасырда Корби жаңа қаріптерді зертханасы сияқты болды". Аббаттықты қолдау үшін жерлер сыйға берілгеннен бөлек, аббаттарға жергілікті епископтардың араласуынан қорғау үшін көптеген жеңілдіктер берілді: бұл жеңілдіктер 855 жылы Папа Бенедикт III тарапынан расталды. Аббаттар графтар дәрежесіне ие болды және монета соғу құқығына ие болды.
It was founded in 661 under the Merovingian royal patronage of Balthild, widow of Clovis II, and her son Clotaire III. The first monks came from Luxeuil Abbey, which had been founded by Saint Columbanus in 590, and the Irish respect for classical learning fostered there was carried forward at Corbie. Theodefrid was the first abbot. The rule of the founders was based on the Benedictine rule, as Columbanus had modified it. Its scriptorium came to be one of the centres of work of manuscript illumination when the art was still fairly new in western Europe. The clear and legible hand known as Carolingian minuscule was also developed at the scriptorium at Corbie, as well as a distinctive style of illumination. In this early Merovingian period, the work of Corbie was innovative in that it showed pictures of people, for example, Saint Jerome. Dr. Tino Licht of Heidelberg University discovered a manuscript from Corbie Abbey written in the Caroline minuscule that predates Charlemagne's rule. According to Dr. Licht, "They were trying it out. In the Middle Ages a script like this was developed as part of the living tradition of a scriptorium. In the 8th century Corbie was something akin to a laboratory for new scripts." Besides gifts of estates to support the abbey, many exemptions were granted to the abbots, to free them from interference from local bishops: the exemptions were confirmed in 855 by Pope Benedict III. The abbots ranked as counts and had the privilege of a mint.
Орта ғасырлар
Корби корольдік үйімен тығыз байланысын жалғастырды. 774 жылы Ломбардтардың соңғы патшасы Дезидерий Карл Ұлыдан жеңілгеннен кейін мұнда жер аударылды. 850 жылдан 854 жылға дейін Майнцтің болашақ архиепискобы Карл мұнда қамалды. Каролингтер әулетінің мүшелері кейде абат болып қызмет етті; тоғызыншы абат – Карл Ұлының туысы, әулие Адалард. Адалард тұсында Корбидің монастырь мектебі үлкен даңққа ие болды және шамамен сол кезде Саксониядағы Корвей аббаттығын құру үшін колония жіберді. 1137 жылы өрт монастырь ғимараттарын қиратты, бірақ олар кеңейтілген күйінде қайта салынды. Колетт Корбидің әкесі аббатта ағаш шебер болып жұмыс істеген. Оның ата-анасы қайтыс болғаннан кейін, 1402 жылы ол Франциск Святойдың Үшінші орденіне қосылды және Корби абатінің басшылығымен шөлге кетіп, аббат шіркеуінің жанында өмір сүрді. Кейін ол Колеттин кедей қыздары қауымын құрды. 1550 жылы құрметті абаттар тағайындала бастады, олардың арасында кардинал Мазарин де болды. Аббаттың абыройы 1618 жылы қайта жанданды, ол жаңа Святой Мавр қауымына қосылған алғашқы орындардың бірі болды. 1790 жылы жабылып, ғимараттарының бір бөлігі бұзылды, бірақ шіркеу әдемі порталы мен батыс мұнараларымен бүгінге дейін сақталған.
Corbie continued its intimate links with the royal house of the Carolingians. In 774 Desiderius, last King of the Lombards, was exiled here after his defeat by Charlemagne. From 850 to 854 Charles, the future Archbishop of Mainz, was confined here. Members of the Carolingian house sometimes served as abbots; the ninth abbot was Saint Adalard, one of Charlemagne's cousins. Under Adalard, the monastic school of Corbie attained great celebrity, and about the same time it sent forth a colony to found the Abbey of Corvey in Saxony. In 1137 a fire destroyed the monastic buildings but they were rebuilt on a larger scale. Saint Colette of Corbie's father worked as a carpenter at the Abbey. After her parents died, in 1402 she joined the Third Order of St. Francis, and became a hermit under the direction of the Abbot of Corbie, and lived near the abbey church. She later founded the Colettine Poor Clares. Commendatory abbots were introduced in 1550, amongst those that held the benefice was Cardinal Mazarin. The somewhat drooping fortunes of the abbey were revived in 1618, when it was one of the first to be incorporated into the new Congregation of Saint Maur. At its suppression in 1790 the buildings were partly demolished, but the church remains to this day, with its imposing portal and western towers.