Афонсу Аугусту да Кошта: Португалиялық саясаткер мен заңгердің өмірі мен қызметі
Afonso Costa
Афонсу да Кошта – португалиялық заңгер, саяхатшы, Республика партиясының басшысы. 1910 жылғы төңкерістен кейін Әділет министрі болды, дін мен мемлекетті бөлістірді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалиялық заңгер және саясаткер (1871–1937)
Portuguese lawyer and politician (1871–1937)
Афонсу Аугусто да Коста, GCTE, GCL (ɐˈfõsu ˈkɔʃtɐ; Сея қаласында 6 наурыз 1871 жылы туған; Парижде 11 мамыр 1937 жылы қайтыс болған) – португалиялық заңгер, профессор және республикалық саясаткер.
Afonso Augusto da Costa, GCTE, GCL (ɐˈfõsu ˈkɔʃtɐ; born in Seia, 6 March 1871; died in Paris, 11 May 1937) was a Portuguese lawyer, professor and republican politician.
Саяси мансап
Коста Португалия Республика партиясының басшысы және Португалияның Бірінші Республикасының маңызды тұлғаларының бірі болды. Ол монархияның соңғы жылдарында Депутаттар палатасында республикалық депутат болып сайланды. Республика жарияланғаннан кейін, ол Теофило Браганың 1910 жылдың 5 қазанынан 1911 жылдың 3 қыркүйегіне дейін жалғанған уақытша үкіметінде Әділет министрі болды. Осы кезеңде Коста езуиттерді Португалиядан қуғынға салуға, барлық діни ордендерді таратуға және шіркеу мен мемлекеттің бөлінуін орнатуға байланысты даулы заңдарға қол қойды. Бұл оны Бірінші Республиканың антиклерикализмінің символына айналдырды. Сонымен қатар, ол ажырасу, отбасылық қатынастар, неке тіркеуі, жылжымайтын мүлікті жалға беру, сот жүйесін қайта ұйымдастыру, өндірістік жазалар және баспасөз цензурасы сияқты прогрессивті заңдардың қабылдануына зор үлес қосты. Ол Португалияның премьер-министрі қызметін үш рет атқарды. Алғаш рет президент Мануэль де Ариага оны Республикалық Демократиялық партиясының басшысы ретінде үкімет құруға шақырды. Бұл қызмет мерзімі (ол оны Қаржы министрінің міндеттерін орындаумен біріктірді) 1913 жылдың 9 қаңтарынан 1914 жылдың 9 ақпанына дейін жалғасты. Ол 1915 жылдың 29 қарашасынан 1916 жылдың 16 наурызына дейін премьер-министр және Қаржы министрі ретінде қайтадан билікке оралды. Саяси тұрақсыздықтан кейін Коста тағы да премьер-министр болды, 1917 жылдың 25 сәуірінен 1917 жылдың 8 желтоқсанына дейін Португалияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын қолдау мақсатында құрылған «Қасиетті одақ» деп аталған Ұлттық Бірлік үкіметін басқарды. 1917 жылғы желтоқсанда Сидонио Пайстың әскери төңкерісінен кейін Коста Парижге эмиграцияға кетті. Ол кейде Португалияға қысқа мерзімге оралғанмен, тіпті 1918 жылы Пайстың қазасынан кейін де онда тұрмады. Соғыс аяқталғаннан кейін Коста 1919 жылдың 12 наурызында Париж бейбітшілік конференциясында Португалия делегациясын жетектеді және 1919 жылдың 28 маусымында Португалия атынан Версаль келісіміне қол қойды. Ол Ұлттар Лигасының алғашқы ассамблеясында Португалияны өкілдік етті. 1919 жылдың 10 шілдесінде оған Батырлық, адалдық және еңбегі үшін Таурат және семсер әскери орденінің Ұлы кресті табысталды. Бірінші Республика кезінде Коста үкімет басшылығына бірнеше рет шақырылды, бірақ ол әрқашан бас тартты. 28 мамырдағы төңкерістен кейін ол әскери диктатураға қарсы күресті, сондай-ақ 1932 жылдан бастап доктор Салазар басқарған оңшыл консервативті Католик «Жаңа мемлекет» үкіметіне де қарсы болды. Ол 1937 жылдың 11 мамырында Парижде қайтыс болды.
Costa was the leader of the Portuguese Republican Party and he was one of the major figures of the Portuguese First Republic. He was a republican deputy in the Chamber of Deputies during the last years of the monarchy. After the proclamation of the republic, he was Minister for Justice during Teófilo Braga's short lived provisional government, which lasted from 5 October 1910 to 3 September 1911. During this period, Costa signed the controversial laws which expelled the Jesuits from Portugal, abolished all the religious orders and established the separation of church and state. These things made him a symbol of the anticlericalism of the First Republic. Also, he was instrumental in the passage of many progressive laws, such as those concerning divorce, family relations, civil registry of marriage, leases of property, judicial reorganization, industrial accidents and censorship of the press. He served as Prime Minister of Portugal three times. The first time, he was called by President Manuel de Arriaga to form a government, as the leader of the Republican Democratic Party. This term of office (which he combined with the role of Finance Minister) lasted from 9 January 1913 to 9 February 1914. He returned to power, as Prime Minister and Finance Minister, from 29 November 1915 to 16 March 1916. Following more political instability Costa was yet again Prime Minister, from 25 April 1917 to 8 December 1917, in a national unity government nicknamed the Sacred Union, to support Portugal's entrance into World War I. After Sidónio Pais's military coup d'état in December 1917, Costa went into exile in Paris and though he did sometimes return briefly to Portugal, he never again lived there, even after Pais's assassination in 1918. After the end of the war, Costa led the Portuguese delegation to the Paris Peace Conference from 12 March 1919 and he signed the Treaty of Versailles of 28 June 1919 on behalf of Portugal. He was the Portuguese representative at the first assembly of the League of Nations. On 10 July 1919 he was awarded the Grand Cross of the Military Order of the Tower and of the Sword, of Valour, Loyalty and Merit. On a number of other occasions during the First Republic, Costa received invitations to head the government again but he always refused. After the 28 May coup d'état, he strongly opposed the military dictatorship; he equally opposed the right wing civilian Catholic Estado Novo (New State) administration led from 1932 by Dr. Salazar. He died in Paris on 11 May 1937.
Табылған бала
Коста туғаннан кейін Португалияның солтүстік-орталық аймағындағы Сея қаласындағы Санта-Каса-да-Мисерикордия (Мейірім үйі) нәрестелерге арналған люгінде табылған сәби ретінде қалдырылды. Мұны түсіндіру үшін:
Costa was given up at birth as a foundling at the baby hatch of the Santa Casa da Misericórdia (Holy House of Mercy) of the town of Seia in north central Portugal. By way of explanation:
"Санта-Каса-да-Мисерикордияны 1582 жылы [Лиссабонда] иезуит Хосе де Анчиета құрды. Ол кез келген ұлт пен діннің кедейлеріне есік ашық, сондай-ақ табылған балалар мен жетімдерге пана береді. Табылған балалар айналмалы дөңгелекке салынады, ол қабырғаға тік орналастырылған. Дөңгелек төрт бөлікке бөлінген, олардың бірі сыртқа ашылады. Өзінің баласынан айырылуды қалайтын ана, оны қорапқа салып, дөңгелек айналғанда қабырғаның ішіне жібереді, одан кейін оны ешқашан қайта алып қою мүмкін емес". Ол өзінің үлкен ағасы мен әпкесімен бірге белгісіз ата-анасының ұлы ретінде Афонсо Мария де Лигорио деген атпен тіркелді. Он жыл өткен соң, оның ата-анасы – Себастьян Фернандес да Коста мен Ана Аугуста Перейра оны және оның бауырларын таныды. Олар үйленді және балаларды қайтадан асырап алды. Коста өзінің туған шарапатын жасыру үшін туған атын қайта қолданды.
"The Santa Casa da Misericórdia was founded [in Lisbon] in 1582, by Jose de Anchieta, a Jesuit. It is opened to the poor of every nation and religion, and affords a refuge to foundlings and orphans. The foundlings are deposited in a revolving wheel, which is placed perpendicularly in the wall. The wheel is divided into four apartments, one of which opens without. The heartless mother who wishes to part with her infant child, has only to deposit it in the box, and a revolution of the wheel passes it within the walls, never more to be reclaimed." Together with his older brother and sister, he was registered as a son of unknown parents with the name Afonso Maria de Ligório. Ten years later, his parents, Sebastião Fernandes da Costa and Ana Augusta Pereira, recognized him and his brother and sister. They married and readopted the children. Costa re assumed his birth name in order to conceal the circumstances of his birth.
Неке
Ол 15 қыркүйекте 1892 жылы Коимбрада Альзира Коэльо де Кампос де Баррос де Абреумен (Оливейра-ду-Хоспитальде 20 сәуірде 1876 жылы туған; 1970 жылы Лиссабонда қайтыс болған) үйленді. Ол медицина докторы Альбано Мендес де Абреу мен оның әйелі Эмилия де Баррос Коэльо де Кампостың қызы еді. Ол жазушы Хосе де Баррос Мендес де Абреудың қарындасы болды, ол 20 шілдеде 1878 жылы Вилар-Баррокодағы Олейрос қаласында дүниеге келген. Костаның әйелі қазіргі заманғы актрисалар София Са да Бандейра мен Катарина Валленштейннің арғы атасы.
He was married in Coimbra on 15 September 1892 to Alzira Coelho de Campos de Barros de Abreu (born at Oliveira do Hospital, 20 April 1876; died at Lisbon, 1970), the daughter of Albano Mendes de Abreu, a medical doctor, and his wife, Emília de Barros Coelho de Campos. She was the sister of the writer, José de Barros Mendes de Abreu, who was born at Oleiros, Vilar Barroco, 20 July 1878. Costa's wife is an ancestor of the modern day actresses, Sofia Sá da Bandeira and Catarina Wallenstein.