Кіріспе
Американдық суретші Лено Престини (1906–1963) – 1920-жылдардан 1960-жылдардың басына дейін, негізінен Вашингтон штатының Клейтон қаласындағы шағын елді мекенде белсенді жұмыс істеген американдық суретші және мүсінші. Ол кәсіби терракотадан мүсін жасаушы болып жұмыс істеді, архитектуралық әшекейлер жасады, сонымен қатар көптеген басқа да қызығушылықтары болды. Оның шеберлікпен салынған суреттері, сюрреализм және әлеуметтік реализм сияқты қазіргі заманғы бағыттарды көрсеткенімен, кейде өте ерекше, тіпті эксцентриктік болатын. Оның туындылары оның өмірінде көп танылмады, бірақ бірнеше көрмелерде көрсетілді және 1963 жылы қайтыс болғаннан бері де қызығушылық тудырып келеді.
Leno Prestini (1906–1963) was an American painter and sculptor who was active from the 1920s through the early 1960s, mainly in the small town of Clayton, Washington. He worked as a professional terra cotta sculptor, creating architectural ornaments, and had many other interests as well. His skillfully rendered paintings, though reflecting contemporary trends such as Surrealism and Social Realism, were at times unique to the point of eccentricity. His work received limited acclaim in his lifetime, but has been the subject of several exhibitions, and has continued to attract attention since his death in 1963.
Ерте өмір
Лено Престини 1906 жылдың 4 ақпанында Швейцария шекарасына жақын Солтүстік Италиядағы Бесано ауылында дүниеге келді. Оның ата-анасы Луиджи мен Катерина Престини ұзақ уақыт Швейцарияда тұрып, жұмыс істеген. 1907 жылы Луиджи Престини АҚШ-қа көшіп, Вермонт штатының Барре қаласындағы гранит карьерлерінде тас кесуші болып жұмыс тапты; бір жылдан кейін Лено, анасы және үлкен ағасы Баттиста (1905 ж. т.) оны құшақтап алды. 1911 жылы отбасы Шығыс Вашингтонға көшіп, Спокан қаласына жақын Клейтон қаласында Вашингтон кірпіш компаниясында жұмыс істейтін итальяндық-американдық қолөнершілер қауымдастығына қосылды. Компания қолмен жасалған терракотадан жасалған кәрниздер мен сәндік панельдердің жоғары сапасымен әйгілі болды. Луиджи Престини 1919 жылы асқазанға жасалған операциядан кейін пневмониядан қайтыс болғанша зауытта жұмыс істеді; соңында Баттиста мен Лено да орта мектепті тастап, сол жерде жұмыс істей бастады. Лено Престини ерте жасынан-ақ өнерге бейімділігін көрсетті. 1931 жылға қарай ол компанияның бас модельшісі болды, ерекше сәулеттік әшекейлер жасады (оларды бүгінге дейін Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы көптеген ғимараттарда көруге болады) және «WACO» сауда таңбасымен сатылатын сәндік плиткаларды жобалады. Ол эксцентрикалық және еркін мінезді адам ретінде де танымал болды, бос уақытын тауға шығу және жергілікті көлдердің түбін үйде жасалған тегіс жүзу костюмімен зерттеу сияқты көптеген қызықты нәрселермен толтырды.
Суретші
Ұлы депрессия кезінде Престини Вашингтон Брик & Лайм компаниясынан кейде бірнеше айға жұмыстан босатылды. Бірнеше жыл бойы ол Чикаго, Сан-Франциско, Мексика, Гавайи және басқа да қалаларда кездейсоқ жұмыстар істеп шарлады. Ол бұрыннан-ақ терракотадан өнер туындыларын жасап келсе де, 1936 жылы Клейтонға оралғанға дейін сурет салуға толыққанды кіріспеді. Оған Чарльз Сатердің ықпалы тиген болуы мүмкін, ол да терракота модельдеуші еді және діни тақырыптағы майлы суреттер салды. Бірақ оның туындылары көңіл көншітпейтін, қараңғы түстерге боялған, ол Еуропадағы фашизмнің күшеюі мен механикаландырудың дамуына байланысты алаңдаушылық сезімін білдірді. 1940 жылы ол "Тарих беттері" деп атаған суреттер сериясын Спокан қаласының орталықтағы кеңсе тауарлары дүкенінің терезесінде қысқа ғана уақытқа қойды. Бірақ суреттердің мұңды мазмұнына байланысты наразылықтар туындап, оларды алып тастауға мәжбүр болды. Алайда, осы туындыларын Лос-Анджелеске алып барғанда, олар жақсы қабылданып, Los Angeles Times газетінде мақтаумен жазылған мақала жарияланды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Клейтонға оралды, онда жергілікті экономика қиын жағдайда болды. 1947 жылы терракота зауыты архитектуралық тенденциялардың өзгеруі мен құрылыс нормаларының қатаңдауы салдарынан тоқтатылды. Престини кірпіш қалаушы және тас шебер ретінде жұмыс істеді, аймақтағы коттедждерге камин салды, бірақ көп энергиясын сурет салуға жұмсады. Оның "Батыс" өнері танымал болды, ал 1950 жылдардың соңына қарай оның маңызды туындылары да назар аударуын тапты. Ол туралы мақалалар Spokane Spokesman Review және басқа да газеттерде жарияланды, ал 1960 жылы Гонзага университетінде оның елу суретінен көрме ұйымдастырылды. 1961 жылы оның туындылары Колвилл қаласында, Спокан қаласындағы Корбин өнер орталығында және Чейни қаласындағы Шығыс Вашингтон университетінде көрсетілді. Ол 1963 жылдың 26 сәуірінде Спокан қаласындағы емдеу орталығында қайтыс болды. Оның өмірі 57 жылға созылды. Басқа туындылары: "Пионерлер ескерткіші", глазурланған плиткадан жасалған қабырғалық сурет, Стивенс округінің соты (Колвилл, Вашингтон штаты), шамамен 1938 жыл. 1965 жылы Престини жасаған 18 метрлік тотем бағанасы Спокан қаласының халықаралық жәрмеңкесіне сыйға берілді.