Кіріспе

Ағылшын темір шебері және квакер (1677–1717 жж.)

Абрахам Дарби, кейіннен Абрахам Дарби ересек деп аталды, қазір көбінесе Ыңғайлылық үшін Абрахам Дарби I (14 сәуір 1677 – 5 мамыр 1717, осы есімді бірнеше адамның бірінші және ең танымал өкілі) ретінде белгілі, британдық темір шебері және қорытушы болды. Индустриялық революцияда маңызды рөл атқарған ағылшын квакер отбасында дүниеге келген Дарби, көмірдің орнына кокспен қыздырылатын домен пешінде шойын өндіру әдісін жасады. Бұл индустриялық революция үшін шикізат ретінде темір өндірісіндегі маңызды қадам болды.

Ерте өмір

Абрахам Дарби – шаруа және құлыпшы болған Джон Дарби мен оның әйелі Энн Бейлис­тің ұлы еді. Ол Вудсетон, Стаффордширдегі Врен ұясында дүниеге келді, қазір ол Батыс Мидлендс аймағындағы Дудли қаласының бір бөлігі. Оның тегі дворяндықтан тараған; оның әжесі Джейн – Эдвард Саттонның, 5-ші барон Дадлидің заңсыз туған қызы еді. Ыбырайымның арғы әжесі – Дуд Дудлидің толыққанды қарындасы, ол темірді отын ретінде коксты пайдаланып балқытқанын айтқан. Алайда, Дадли өндірген темірді көмірмен жұмыс істейтін теміршілер қабылдамады. Дегенмен, бұл оның шөбере інісі Дарбиге осы жаңа балқыту әдісін жетілдіруге шабыттандырған болуы мүмкін. 1690-шы жылдардың басында Бермингемде Дарби Джонатан Фритке шәкірт болып түсті. Онда Дарби малтық пісіру пештерін қыздыру үшін коксті пайдалануды көрді, бұл көмірдің күкірт құрамының сыраны ластауына жол бермейтін, сонымен қатар сирек кездесетін ағаш көмірін отын ретінде пайдаланудан сақтады. Осы екі ойдың үйлесуі 1709 жылы Дарбидің коксті пайдаланатын доменді пешін жасауына әкелді. Фрит Дарбиді Достар қоғамының белсенді мүшесі болуға ынталандырды, және ол өмірінің соңына дейін солай болды. 1699 жылы шәкірттігін аяқтағаннан кейін Мэри Сержантқа (1678–1718) үйленді және Бристольге көшіп, малтық фабрикасын құрды.

Бристоль

Бристольде квакерлердің шағын қауымы болды, және Дарби көп ұзамай өнер мен кәсіпкерлік шеберлігімен танымал болды. 1702 жылы Дарби Бристольдегі Баптист Миллде орналасқан Бристоль мыс компаниясын құру үшін басқа квакерлерге қосылды. Ол қола батареясын іске қосу үшін «голландиялықтарды» шақырды, олар балғамен соғып, пісіруге арналған ыдыстар мен басқа да қуыс заттар жасады. Сондай-ақ ол бұрын тек кішкентай қоймалар үшін ғана қолданылған «жасыл құмнан» қалыптар жасау арқылы ыдыстарды құюдың жаңа әдісін ойлап тапты. Бұл ыдыстар мен қазандықтың көптеп өндірілуіне және дәстүрлі сазды қалыптарда құйылғандарға қарағанда жұқарақ болуына мүмкіндік берді. Осы мақсатта ол 1704 жылы «Cheese Lane Foundry» құрды. Бастапқыда ол мыс ыдыстарды құйды, бірақ 1705 жылы темірге көшті. Жасы Уэльс оқушысы Джон Томас қалыпқа құмды, арнайы құю жәшігі мен өзегімен қолдану арқылы мәселені шешті. Осы құю әдісін пайдаланып, Дарби жеткілікті жұқа және жеңіл ыдыстарды құя алды. Дарби 1707 жылы жаңа құю әдісіне патент алды, Дарбидің ізбасарлары Англия мен Уэльстің кең аумақтарында пісіруге арналған ыдыстарды сатты және саудада дерлік монополияға ие болды. Ол үшін ол сэр Клемент Клерк әзірлеген, бастапқыда Бристольдің жанында қорғасынды балқыту үшін, ал кейіннен ол немесе оның ұлы Талбот Воксхоллда темір құю үшін қолданған ауалық қыздыру пешін пайдаланды.

Коулбрукдейлдегі мыс

1700 жылы Бристольдік квакерлердің тағы бір тобы (Эдвард Ллойд пен Чарльз Харфорд кіретін) Англияның бір жерінде» қола зауытын құруға келісті. Қайда екені белгісіз, бірақ 1712 жылы Калеб Ллойд, Джеффри Пиннелл, Абрахам Дарби және оның жеңістігі Томас Харви Коулбрукдейлде қола зауыттарын ашты. Бұл, 1704 жылдан бастап «Callumy» (Calamine) тас көмірінің Severn өзенімен жоғары ағысқа тасымалдануының артуымен және 1710 жылы Дарбидің «Бристоль қаласының компаниясы» атынан Миддлдегі Хармер Хиллде мыс кенін ашуға келісуімен байланысты болуы мүмкін. Алайда, Дарби 1709 жылы Терн Холлдың (қазіргі Аттингем Паркі) жанындағы Терн Миллдің құрылуына серіктес болған жоқ, бірақ оның серіктестері Томас Харви, Ллойд және Пиннелл болды. Бұл 1709 жылдың қаңтарында «көктеген» көмірдің өндірілгенін және пештің 10 қаңтарда іске қосылғанын көрсетеді. Дарби сол жылы 81 тонна темір тауарын сатты. Пеш алғаш рет 1709 жылдың 10 қаңтарында пайдаланылды және іске қосылу сәтті болған сияқты. Дарбиге, Шропширдің «clod coal» көмірінің құрамында күкірттің аз болуы көмектескен болуы мүмкін. Дегенмен, әртүрлі отын түрлерін сынау біраз уақытқа созылды; мысалы, көмір жүктері Бристоль мен Ниттен Severn арқылы тасымалданды. Пештен алынған балқытылған темірдің бір бөлігі шошқа темірге құйылып, Бристольдегі қорыту заводтарында пайдалану үшін Severn өзенімен жіберілді, ал қалғаны қазандықтар мен басқа да құйма темір бұйымдарын құю үшін қолданылды. Дарби өндірген темірдің иленбеген темір жасау үшін қолданылмауының себептері көп талқыланды. Мүмкін, оның шошқа темірі, көмір шошқа темірінен құюға жақсырақ болған, бірақ кремнийдің қоспасы оны илену пештері үшін тартымсыз шикізатқа айналдырды. Алайда, соңғы зерттеулер бұл түсіндірмеге күмән келтірді, ол 1720 жылдардағы деректерге негізделген, сол кезде Коулбрукдейл компаниясы илену зауытын пайдаланған: зауыт тіпті ағаш көмірімен де пайда көре алмады. Бизнес ішінара Бристольдік Томас Голдни ІІ-нің берген қарызымен және Граффин Пранкард пен Джеймс Питерстің серіктес болуымен қаржыландырылды. Кейін Джон Чемберлейн серіктес болды, ал Дарбидің жеңістігі Томас Бейлис басқарушы болып тағайындалды.

Кеңейту

1712 жылы Дарби өзінің квакер және темір өндіруші әріптесі Уильям Роулинсонға кокспен металл балқыту техникасын үйретуді ұсынды. Фурнесс аймағындағы "Бекбарроу Айрон Компани" компаниясын құрған Роулинсон бұл ұсынысты қабылдамаған көрінеді. 1714 жылы Дарби және оның серіктестері жалға алу шартын жаңартты (1717 жылдан бастап күшіне енді) және екінші домна пешін салды. Бұл пеш 1720 жылдары ескі домна пешінен сәл өнімдірек болды. Бұл пеш қандай уақытта өндіріс бастағаны белгісіз, бірақ ол 1718 жылға қарай қолданыста болғандығы анық. Компания сондай-ақ орталық Чеширдегі Vale Royal Furnace пешін иеленді, бірақ ол Абрахам Дарби қайтыс болғанға дейін олардың меншігіне өткен жоқ. Кейін Томас Бейлиз және басқа серіктестер оны басқарды. Компания Долгелау маңындағы Долгунде де ұқсас жобаны бастады, онда Джон Келсалл клерк болып тағайындалды, бірақ пеш Дарби қайтыс болғаннан кейін ғана, оның жесірі мен басқа серіктестері жалға алған жерлерін сатқанға дейін аяқталмаған болуы мүмкін.

Өлім

18 айлық аурудан кейін Авраам Дарби 1717 жылдың 5 мамырында, 40 жасында, өз үйінде, Мэдели Корт, Мэдели, Шропширде қайтыс болды. Ол Коулбрукдейлде өзі үшін үй салған, бірақ оған көшіп үлкермеді. Ол Шропширдің Брослидегі квакерлер зиратында жерленді. Оның әйелі де бірнеше айдан кейін қайтыс болды.

Жаңа компания

Дарбидің қайтысы бизнестің ісін дұрыс емес күйде қалдырды. Оның өзінің акциялары Томас Голдниге кепілге берілді, ол кейін қарызды бизнестің сегіз акциясымен (16-дан) алмастырды. Абрахамның қызы Мэриге үйленген Ричард Форд екі акцияға ие болды және менеджер болды, бірақ жесір қайтыс болғаннан кейін Томас Бейлистер кредитор ретінде мұрагерлік құқығын алып, зауытты сатуға тырысты. Дарбидің үлкен ұлы Абрахам Дарби II алты жаста болса, оның екі інісі одан да кіші болды. Сондықтан олардың әйелі Джошуа Сержант Дарби балаларының атынан бір бөлігін сатып алды. Балалар мектепке жіберілді, ал Абрахам II 1728 жылы зауытты басқаруға көмектесе бастады және 1732 жылы компанияның төрт акциясымен марапатталды.

Мұра

Абрахам Дарби өнеркәсіптік революцияға маңызды қадам жасады. Оның құмға қалыптарда құю әдісі, екі ғасырдан астам уақыт бойы табысты бизнес жүргізуге мүмкіндік берді. Кокспен темір балқыту, темір өнеркәсібін алдымен ағаштарды кесіп, көмір жасау қажеттілігімен шектелген "көмір өртеу" кезеңінен босатты. Бұл сондай-ақ, болат жасау үшін қолданылатын отынды жаңартылатын ағаштан, қазба отынға ауыстырып, жергілікті орманды сақтауға көмектесті. Коксте балқытылған шойын бу машиналарында, көпірлерде және 19 ғасырдың көптеген өнертабыстарында қолданылды. Кокспен балқыту, өнеркәсіптік революцияны жетекке алған темірдің көп мөлшерде өндірілуін мүмкін етті. Ұлыбританияның Лондон қаласындағы "Достар үйі"ндегі бөлме оның құрметіне аталған.