Кіріспе

Бутанның Друк Гьялпосы (1907-1926) Гонсар Угьен Ванчук (11 маусым 1862 – 26 тамыз 1926) – 1907 жылдан 1926 жылға дейін Бутанның алғашқы Друк Гьялпосы (Королі) болды. Өмірі бойы бойы жаңадан құрылған мемлекетін біріктіруге және халықтың сенімін жеңіп алуға тырысты.

Қиын балалық шақ пен билікке көтерілу

Угьен Вангчук 1862 жылы Бумтангтың Джакар қаласындағы Вангдихолинг сарайында дүниеге келді. Оның әкесі Джигме Намгьял сол кездегі Бутанның Друк Десиі болды және ол өте жас кезінде әкесі сарайында көшбасшылық және соғыс өнерінде тәлім алды. Угьен Вангчук соғысқа толы кезеңде өскендіктен, шебер жауынгер ретінде дайындалды. 1876 жылы, 14 жасында Угьен әкесіне қосылып, Пароның бас көтерген Пенлопы, Тшевнаг Норбуға қарсы күресті. 1877 жылдың басында әкесі Пунахадағы көтерілісті басу үшін Угьенді Парода қалдырып кетті. Угьен әкесінің жауы Дамчо Ринчен тарапынан ұрланды. Джигме Намгьял Ринченнің әпкесі отбасының он екі мүшесін өлтіремін деп қорқытқан соң, Ринчен Угьенді босатты. Одан көп ұзамай, 1878 жылы Джигме Намгьял 16 жастағы Угьенді Пароның Пенлопы етіп тағайындады. Көп ұзамай, 1881 жылы Джигме қайтыс болды, ал Угьен әкесінің көптеген жауапкершіліктерін өз мойнына алды. Ол әкесі Джигме Намгьялға қарсы болған монастырларға сыйлықтар ұсынып, әкесіне жеке ренжігендерге мейірімділік пен төзімділік көрсету арқылы әкесінің жауларымен келісуге тырысты. Содан кейін Угьен билікті консолидациялау және өзіне сенген адамдарды үкіметтегі маңызды лауазымдарға орналастыру жұмыстарын бастады. 1882 жылы, қақтығыстар мен азамат соғысынан кейін Угьен әкесінің де атқарған Тронгсаның Пенлопы лауазымын иеленді. Угьен наразылықты одан әрі басуды жалғастырды. Угьеннің екі сенімді одақтасы, Алу Дорджи мен Фунтшо Дорджи оған қарсы шығып, өздері таңдаған монахты 55-ші Друк Деси етіп тағайындауға тырысты. Бұл 1886 жылы Чанглиметанг шайқасында, Бутан тарихындағы соңғы қарулы азаматтық қақтығысқа әкеп соқты. 24 жастағы Угьен шешуші жеңіске жетіп, барлық ішкі дау-дамайларды жойып, Бутанның де-факто билеушісіне айналды.

Бір ауыздан келісу арқылы буддалық монархияның құрылуы

Бутан 256 жыл бойы 54 Друк Десинің кезекпен билігінде болды, буддалық монархия орнағанға дейін. Угьен Вангчук 1907 жылы монархияны құрды, бірақ ол он жылдан астам уақыт бойы де-факто билеуші болған. 1907 жылдың 17 желтоқсанында Угьен Вангчук халық өкілдері, шенеуніктер және дін қызметкерлері тарапынан бірауыздан сайланып, Пунахха Дзонгта Бутанның тұңғыш мұрагерлік патшасы болып тағайындалды. Сол күні монархия институтын бекітетін заңды құжат мөр сақиналарымен және саусақ іздерімен куәландырылды. Британдық саяси өкілі, сэр Клод Уайт (1853–1918), таққа отырғызу рәсімінде Ұлыбритания үкіметін өкілдік етті. Осы күннен бастап 17 желтоқсан Бутанның Ұлттық күні (Гяльёнг Дуэчен) ретінде тойланады.

Сыртқы байланыстар және шетелге ресми сапарлар

Угьен Вангчук, сол кезде 12-ші Тронгса Пенлоп, 1904 жылы Тибетке жасалған Янгхазбенд экспедициясына Ұлыбритания мен Тибет арасында делдал ретінде қатысты. Оның келесі ресми шетел сапары 1906 жылы өтті, ол Уэльс принцімен кездесу үшін Калькуттаға сапар шекті. Патша Угьен Вангчук Бутанның аймақтық қақтығыстар мен бәсекелестік кезеңдерінде қорғалуы қажет екенін жақсы түсінді. Оның Әлдестігі 1865 жылғы шартты 1910 жылы қосымша тармақпен жаңарту арқылы ерекше алғырлық танытты. Жаңа тармақ бойынша Бутан үшінші елдермен қарым-қатынаста Британдық Үндістанмен кеңесетін болды. Бұл тармақ британдықтардың Тибетте және одан тыс жерлердегі қытай және ресейліктердің ықпалына деген күдігіне байланысты жасалды.

Руханилық

Патша Угьен Вангчук Лама Серконг Дорджи Чанг (1856–1918), Тертон Зилнон Намха Дорджи және 15-ші Кармапа Хачьяб Дорджи (1871–1922) сияқты көптеген буддалық рухани ұстаздармен тығыз қарым-қатынаста болды. 1894 жылы, 33 жасында, ол әлемдегі Ваджраяна буддизмінің ерекше нышандарының бірі – Курджей ғибадатханасын салуға кірісті. Курджейдегі ортаңғы лахханг, биік тұрған Гуру мүсінімен бірге, 1894 жылы патша Угьен Вангчуктың тапсырысымен салынды. Оның Әлiпсапасы – елдің барлық дратшангтарына (монахтар қауымына) үлкен көмек көрсету болды. Жас бутандықтардың білім алуы мен оқуына бағытталған көзқарасының аясында ол бутандықтардың екі тобын Тибетке геши деңгейіне дейін оқуға жіберді. 1915 және 1917 жылдары ол екі рет жас монахтарды Доқхамдағы Женфен Чоки Нангаваға (1871–1927) жіберді. Кейін олар Бутанға оралып, буддалық ілімдердің жарқын көзіне айналған ықпалды гештер (докторантура деңгейі) және ламалар болды.

Өлім

1926 жылы 64 жасында патша Угьен Пходрангтағы Тинли Рабтен сарайында дүние сарды.