1741 жылғы Траванкор-Голланд соғысы және Колачел шайқасы

Кіріспе

1741 жылы Траванкор голланд соғысының шайқасы

Колачел шайқасы (немесе Колачел шайқасы) 1741 жылдың 10 тамызында [ескі стиль бойынша 1741 жылдың 31 шілдесі] Траванкор патшалығы мен Голландия Шығыс Үндістан компаниясы арасында болды. Траванкор голланд соғысы кезінде 1741 жылдың 10 тамызында король Мартханда Варманың (1729–1758) әскерлері адмирал Евстахий Де Ланной басқарған Голландия Шығыс Үндістан компаниясының әскерлерін жеңді. Голландтар бұл жеңілістен кейін қалпына келе алмады және енді Үндістанға үлкен отаршылдық қауіп төндірмеді. Траванкор теңізде және жағалаудағы Траванкор найр бригадасының, ал құрлықта әскердің бас қолбасшысы Анантха Падманабхан Пиллайдың еңбегі арқасында соғысты жеңіспен аяқтады.

Өмірбаян

XVIII ғасырдың басында қазіргі Кераланың Малабар жағалауы аймағы бірнеше кішігірім патшалықтарға бөлінген еді. 1730 жылдары Траванкордың билеушісі Мартханда Варма кеңею саясатын қабылдап, осы кішігірім мемлекеттерден бірнеше аумақты жаулап алды. Бұл Малабардағы Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының мүдделеріне қауіп төндірді, өйткені олардың дәмдеуіш саудасы осы мемлекеттерден дәмдеуіштерді сатып алуға тәуелді болды. Мартханда Варма мен оның вассалдары Голландиялықтардың Траванкорға қосылған мемлекеттермен жасасқан монополиялық келісімдерін орындаудан бас тартты, бұл Малабардағы Голландия саудасына кері әсер етті. 1739 жылдың қаңтарында Сейлонның голланд губернаторы Густаф Виллем ван Имхофф Кочи қаласына келді, ал шілде айындағы есебінде Малабардың голланд отарлауын сақтап қалу үшін әскери шаралар қабылдауды ұсынды. Сол жылы Голландиялықтар Кочи, Теккумкур, Вадаккумкур, Пураккад, Коллам және Каямкулам билеушілерінен одақ құрды. Ван Имхофф жеке өзі Мартханда Вармамен кездесіп, бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізді, Голландиялық талаптар қабылданбаса, Траванкорға қарсы соғыс жариялаумен қорқытты. Бірақ Мартханда Варма бұл қорқытуды елемеді, бір күні Еуропаны басып алу туралы ойлап жүргенін айтты. 1739 жылдың соңында Малабардағы Голландиялық әскерлері Батавиядан күш күтуді тоқтатпай, Траванкорға соғыс жариялады. Голландиялықтар Сейлоннан капитан Йоханнес Хакерт басқаратын әскерлер тобын Траванкорға қарсы жіберді. Олар мен олардың одақтастары алғашқы науқанда бірнеше әскери жеңіске жетті. Қараша айында одақтас әскерлер Коллам маңындағы Траванкор әскерін шегінуге мәжбүр етіп, Тангасериге дейін жетті. Британдық Шығыс Үндістан компаниясының Анчутенгудегі өкілі Голландиялықтардың жеңісімен құттықтады және олардан Эдавадағы бекіністерін тыныш қалдыруды сұрады. Желтоқсанның басында Голландиялықтар мен олардың одақтастары Атингал және Варкалаға қарай жорық жасады. Траванкор әскері Аркоттан келген Чанда Сахибтің оңтүстікке шабуылын тоқтату үшін шегінген кезде, одақтастар одан әрі әскери жеңіске жетті. Алайда Голландиялықтар Траванкорға қарсы соғысқа түсу үшін Сейлоннан күш күтуге шешім қабылдады. 1740 жылдың қараша айында Малабардағы Голландиялық әскерлері Сейлоннан күш сұрап, Траванкорға қарсы екінші науқанды бастады. Траванкор әскерлері Голландиялық иеліктерге қарсы шабуыл жасап, Траванкордағы Голландиялық бекіністерін басып алды, фабрикаларға шабуыл жасап, сақталған тауарларды иеленді. Солтүстіктегі жағдай осылай болғанда, Голландия губернаторы Сейлоннан шақырған 105 және 70 сарбаздан тұратын шағын күш Колачелге жетті.

In the early 18th century, the Malabar Coast region of present day Kerala was divided among several smaller kingdoms. In the 1730s, Marthanda Varma, the ruler of Travancore, adopted an expansionist policy, and conquered several territories from these small states. This threatened the interests of the Dutch East India Company's command at Malabar, whose spice trade depended on procurement of spices from these states. Marthanda Varma and his vassals refused to honour the monopoly contracts that the Dutch had with the states annexed by Travancore, adversely affecting the Dutch trade in Malabar. In January 1739, Gustaaf Willem van Imhoff, the Dutch Governor of Ceylon, visited Kochi, and in a July report, he recommended military action to save the Dutch colonization of Malabar. Later that year, the Dutch organised an alliance of the rulers of Kochi, Thekkumkur, Vadakkumkur, Purakkad, Kollam, and Kayamkulam. Van Imhoff personally met Marthanda Varma to negotiate peace, threatening to wage war against Travancore if the Dutch terms were not accepted, but Marthanda Varma dismissed the threat, and replied that he had been thinking about invading Europe some day. In late 1739, the Dutch command at Malabar declared war on Travancore, without obtaining permission or waiting for reinforcements from Batavia. The Dutch deployed a detachment of soldiers from Ceylon against Travancore, under the command of Captain Johannes Hackert. They and their allies achieved several military successes in the initial campaign. In November, the allied army forced the Travancore army stationed near Kollam to retreat, and advanced up to Tangasseri. The British East India Company chief at Anchuthengu congratulated the Dutch on their victory, and requested them to leave their establishment at Edava in peace. By early December, the Dutch and their allies marched towards Attingal and Varkala. When the Travancore army withdrew to check an invasion by Chanda Sahib of Arcot in the south, the allies achieved further military successes. However, the Dutch decided to wait for reinforcements from Ceylon before waging further war against Travancore. In November 1740, the Dutch command in Malabar asked for reinforcements from Ceylon, and launched a second campaign against Travancore. The Travancore force turned against the Dutch possessions, captured Dutch out posts in Travancore, attacked the factories, and took possession of the goods stored. While matters were thus in the north, small reinforcement force of 105 and 70, which the Dutch Governor called from Ceylon, effected a landing at Colachel .

Колачелдің голландтық оккупациясы

26 қарашада голландтар екі үлкен кеме мен үш шлопты Колачелге жіберіп, жағалауды бомбалады. Голландиялық сарбаздар портқа жақын жерді ағаш тіреулермен нығайтып, голландиялық әскердің бір бөлігін сонда орналастырды. Қалғандары Траванкордың Теңгапаттанам, Мидалам, Кадияпаттинам сияқты жағалаудағы бекеттеріне шабуыл жасап, Эраниелге дейін жетті. 29 қарашада голландтық командир ван Голенессе Колачел маңында Траванкордың жағалауын толығымен блокадалауды жариялады, өз күштеріне жағалауға бағытталған барлық кемелерді, Эдаваға жүк тасымалдайтын ағылшын кемелерін қоспағанда, тартып алуға бұйырды. 1741 жылғы 13 қаңтарда голландтық «Maarseveen» кемесі оңтүстікке қарай, Теңгапаттанам мен Колачел арасына тікелей иендеуге жіберілді. 10 ақпанда тағы бір голландтық экспедиция жеті үлкен кеме мен бірнеше кішкентай кемеден тұрады. Жаңадан бағындырылған аумақтарды тиімді бақылау үшін голландтар Цейлон мен Батавиядан күшелену күтіп отырды, бірақ Батавиядағы Компания үкіметі Ява соғысының салдарынан резервтік күштерді жіберуге мүмкіндік таппады. Малабарда голландтық сарбаздардың жетіспеушілігіне тап болған Ван Голенессе голландтық Цейлоннан кем дегенде 300-400 адам сұрады, сонымен қатар голланд әскерінің бір бөлігін Траванкорға шабуыл жасау үшін Каньякумариге жіберді. Мұққуварлар Колачел портына енген Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясын жеңуде маңызды рөл атқарды. Голландияның Лейден университетінен Де Ланнойдың зерттеу мәтінінде Мұққувар қауымдастығы мен олардың адамдарының жазбалары бар, олар голланд кемелерін жеңіп, голланд сарбаздарын тұтқынға алуда басты рөл атқарған.

Колашель қоршауы

Мартханда Варма Калкуламға жеткенде, ол сол кезде Колачель мен Коттар арасындағы дерлік барлық ауылдарды басып алған және Траванкордың астанасы Падманабхапурамға шабуыл жасауды ниеттенген голландтардың алға жылжуын тоқтату үшін шаралар қабылдады. Раджа 2000 Наирден әскер жинады және сол аймақта қызмет ететін тұрақты жаяу әскерін күшейтті. Мартханда Варма Голландияның Кочин губернаторына қатысты наразылық білдірді және Батавиядағы үкіметке наразылық хат пен шағым жолдады. Мартханда Варма патша соғыста көмектесу үшін жергілікті Муккувар басшыларынан көмек сұрады. Олар патшаның талабына келісті, және Муккуварлардың көптеген теңізшілері түнде Колачельдегі бірнеше голланд кемелерін батыруға қолданылды. Колачель соғысында жеңіске жеткеннен кейін, жергілікті балықшылар ауылы Мартандам Тура деп аталды, ал Мартханда Варма патша онда жаңа шіркеу құрылысына көмектесті. Нидерландыдағы Лейден университетінен Де Ланнойдың зерттеу мәтінінде Колачельдегі Муккуварлар туралы айтылған. Біріншіден, ол голландтар қанша тырысқанына қарамастан, Муккуварлар Траванкор патшасына сатқындық жасамағанын нақтылады. Голландтар жағалауға жақындағанда, Траванкор әскері шегінді, ал жергілікті тұрғындар аймақтан қашып кетті. Голландтардың бір жерді бомбалауы және содан кейін шабуыл жасауы жеткіліксіз болды. Соғысты жалғастыру үшін оларға бекіністер, траншеялар, уақытша құрылыстар мен қоймалар қажет болды. Голланд капитаны генералдарының Муккувар қауымымен мүмкіндігінше бейбіт түрде сөйлесіп, оларды өз жақтарына өткізуін қалады. Олар Муккуварларды бекіністерді салуға, сондай-ақ жергілікті қолдауға қажет етті. Көптеген ақша ұсынылды. Балықшылар бас тартты. Содан кейін голландтар балықшыларды өз жақтарына алу үшін жергілікті иезуит дін қызметкерлеріне жүгінді. Де Ланной иезуиттердің голландтарға балықшылар өз патшаларына сатқындық жасамағанын тікелей айтқандарын жазады. Бұл Үндістанда голландтардың ықпалының аяқталуының бастауы болды.

Құрметтеулер

Бұл оқиғаны еске алу үшін Үндістан үкіметі Кулачал қаласында жеңіс бағанасын орнатты. Үндістан пошта департаменті 2004 жылдың 1 сәуірінде Мадрас полкінің 9-шы батальонының құрылғанына 300 жыл толуына арналған 5 рупиялық марка шығарды. Пангоде әскери лагерінің парад алаңы Кулачал алаңы деп аталды.