Кіріспе
Нантакет аралының оңтүстігіндегі Нантакет шоалдарындағы жарық кеме станциясы – Нантакет немесе Нантакет шоалдары деп аталған станцияны, Нантакет аралының оңтүстігіндегі қауіпті Нантакет шоалдарын белгілеген бірнеше жарық кеме (жарық кемелер деп те аталады) қызмет етті. "Аты" ретінде нөмірленген кемелердің корпусына станция аты жазылған. Нантакет шоалдары станциясына бірнеше кеме тағайындалды және олар Нантакет деп аталды. Жарық кемесі басқа станцияға ауыстырылғанда, корпусына жаңа станция аты жазылуы әдеттегідей болды. Нантакет станциясы Атлант мұхиты арқылы жүзу үшін маңызды АҚШ жарық кеме станциясы болды. 1854 жылы құрылған бұл станция қауіпті Нантакет шоалдарының шекарасын көрсететін. АҚШ-тан шығып келе жатқан кемелер үшін ол соңғы жарық кеме, ал жақындап келе жатқанда – алғашқы маяк болды. Бұл орналасқан жері Нантакет аралынан оңтүстік-шығысқа қарай 64 шақырым қашықтықта, Солтүстік Америкадағы ең алыс жарық кемесі болып есептелді және сағат тілімен айналатын су ағыстарын бастан өткерді.
The station named Nantucket or Nantucket Shoals was served by a number of lightvessels (also termed lightships) that marked the hazardous Nantucket Shoals south of Nantucket Island. The vessels, given numbers as their "name," had the station name painted on their hulls when assigned to the station. Several ships have been assigned to the Nantucket Shoals lightship station and have been called Nantucket. It was common for a lightship to be reassigned and then have the new station name painted on the hull. The Nantucket station was a significant US lightship station for transatlantic voyages. Established in 1854, the station marked the limits of the dangerous Nantucket Shoals. She was the last lightship seen by vessels departing the United States, as well as the first beacon seen on approach. The position was 40 mile (64 km) southeast of Nantucket Island, the farthest lightship in North America, and experienced clockwise rotary tidal currents.
Тарих
Жарық кемелері мен олардың экипаждары көптеген қауіп-қатерге ұшырады. Ауа райы мен теңіз жағдайының тудыратын белгілі қауіптерге қоса, кеме жолдарын көрсететін кемелер кейде оларды қорғау үшін болған көліктердің соқтығысына ұшырады. Кемелер түнде және тұманда радиосигналдарын пайдаланып бағытталған, бірақ қарауыл қою және уақтылы бұрылу талап етілді.
Жарық кемесі 11
Lightship 11 1853 жылы Балтимор қаласындағы Tardy & Auld компаниясымен 13 462 долларға салынған. Lightship 11 ақ еменнен жасалған және екі шам мен қолмен басқарылатын қоңырау тұман сигналымен жабдықталған. Әр шамда сегіз тұрақты деңгейлі май шамдары болған. Lightship 11 1855 жылы жағаға соғылып, қайта құрылып, Род-Айленд штатындағы Брентон рифіндегі қызметін жалғастыру үшін Нью-Йорк теңіз кеме жасаушылығына жіберілді.
1-жарық кемесі
Lightship 1 1855 жылы Портсмут теңіз кеме жасау зауытында 48 000 долларға салынған. Lightship 1 ақ емен мен тірі еменнен жасалып, екі фонарь және қолмен басқарылатын қоңыраулы тұман сигналымен жабдықталған. Әр фонарьтың ішінде рефлекторлары бар сегіз майлы шам болған. Lightship 1 1860 жылы қайта құрылды, ал 1881 жылы негізгі зәкір саңырауқұлақ зәкірге, содан кейін 1886 жылы қорсыз саңырауқұлақ зәкірге ауыстырылды. Lightship 1 1892 жылы Оңтүстік Каролина штатындағы Мартинс индустриясына берілді.
Жарық кемесі 54
Lightship 54 1892 жылы Мичиган штатының Вест-Бэй-Сити қаласында 53 325 долларға салынған. Lightship 54 темірден жасалып, екі шам, 12 дюймдік бу сыбызғысы және қолмен басқарылатын қоңырау тұман сигналымен жабдықталған. Әр шамның ішінде сегіз майлы шам мен жарық қайтаратын айналар болған. 1893 жылы жиырма бес тонна шойын балласт қосылды; ал Lightship 54 1894 жылы Массачусетс штатының Бостон қаласына ауыстырылды.
Жарық кемесі 58
Lightship 58 1894 жылы Огайо штатының Толедо қаласындағы Крейг кеме құрылысы компаниясымен 50 870,00 долларға салынған. Lightship 58 темір қаптамалы болаттан жасалған қаңқадан тұрды және екі шам, 12 дюймдік бу сыбызғысы және қолмен басқарылатын қоңырау тұман сигналымен жабдықталған. Әр шамда рефлекторлары бар сегіз майлы шам болған. Lightship 58 1896 жылы Нью-Йорк штатындағы Fire Island-қа ауыстырылды.
Жарық кемесі 66
Lightship 66 1896 жылы Мэн штатының Баф қаласындағы Bath Iron Works компаниясында 69 282 долларға салынған. Кеме ағашпен қапталған болаттан жасалған, 12 дюймдік бу сыбызғысымен және әр мачта басына орнатылған төрт электр шамдарынан тұратын галереямен жабдықталған. Ол Baird буландырғышы мен дистилляциялық аппаратын тасымалданды. 1896-1900 жылдар аралығында жеті саңырауқұлақ ілмегі мен тізбегі ауыстырылды, себебі кеме тізгінсіз қалған. 1901 жылы тәжірибелік сымсыз телеграф құралдары орнатылды және 1904 жылы кеме тұрақты радио жабдықтары бар АҚШ-тың алғашқы жарық кемесі атанды. Lightship 66 1907 жылы Lightship 85-ке алмастырылғаннан кейін резервтік қызметке жіберілді.
Жарық кемесі 85
Lightship 85, ағаштан жасалған жарық кемесі, 1907 жылы Нью-Джерси штатының Камден қаласында 99 000,00 долларға салынған. Lightship 85, Lighthouse қызметінің барлық бөлігімен бірге, 1917 жылдың 11 сәуіріндегі жарлық бойынша АҚШ Әскери-теңіз күштеріне берілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Әскери-теңіз күштерінде болғанда, ол бұрынғыдай Нантакет атолдарынан кемелерді қауіптен сақтап, сонымен қатар жақын жердегі суларды неміс суасты қайықтарынан қорғауға көмектесті. Lightship кемесінің теңізшілері Бостон патока апатынан кейін адамдарды құтқаруға қатысты, себебі кеме сол жерге жақын тоқтаған болатын. 1919 жылы бейбітшілік орнағаннан кейін Lightship 85 АҚШ Сауда департаментіне қайтарылды. 1923 жылы Lightship 106 кемесімен ауыстырылғаннан кейін Lightship 85 резервтік қызметке жіберілді.
Жарық кемесі 106
Lightship 106 1923 жылы Мэн штатының Баф қаласындағы Bath Iron Works компаниясында 200 000,00 долларға салынған. Lightship 106 темір корпуста салынған және 12 дюймдік бу сыбызғысы, қолмен іске қосылатын қоңырау, су асты кемесінің қоңырауы, су асты кемесінің осцилляторы, радио маяк және әрбір мачта басындағы электрлі линзалы шамдармен жабдықталған. Lightship 106 1931 жылы Lightship 117-мен алмастырылғаннан кейін резервтік қызметке жіберілді, 1934 жылы Lightship 117 батып кеткенде Нантакетке қайтарылды, ал 1936 жылы Lightship 112-мен алмастырылғанда қайтадан резервтік қызметке кірісті.
117 жарық кемесі
1934 жылдың басында Нантакет маңындағы 117 нөмірлі жарық кемесіне соқтығыс тиді, ал төрт айдан кейін, 1934 жылдың 15 мамырында, британдық White Star лайнері тұманды ауа райында радиосигналға бағытталғанда оны қағып батып қалдырды. Төрт теңізші кемемен бірге суға кетті, ал жеті аман қалғанды "Олимпик" кемесі құтқарып алды. Кейін үш аман қалған соқтығысудан алған жарақаттарынан көз жұмды. Батып кеткен кеме қазір Массачусетс штатының Нантакет аралынан оңтүстікке қарай 80 шақырым жерде, 61 метр тереңдікте жатыр.
112 жарық кемесі
1936 жылы Делавэр штатының Уилмингтон қаласындағы Пьюзи & Джонс компаниясы 300 956 долларға Lightship 112, ең үлкен жарық кемесін салды. Бұл кемеге Ұлыбритания үкіметі «Олимпик» пен Lightship 117 арасындағы қасіретті соқтығысу үшін өтемақы ретінде төледі. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Lightship 112 Нантакет шоалс станциясынан алынып, Мэн штатының Портленд қаласында тексеру кемесі ретінде пайдаланылды. 1959 жылдың 5 қаңтарында ол дауылды жел мен 50 футтық (шамамен 15 метрлік) толқындардың әсерінен станциясынан 80 миль (129 км) қашықтыққа кетіп қалды. Бұл оқиға салдарынан суға түскен электрондық құралдарының зардап шегуінен бірнеше күн бойы байланыс үзілді. Lightship 112 сол станцияға тағайындалған барлық жарық кемелерінен ұзақ өмір сүрді, 39 жыл бойы белгілеп тұрды. 2010 жылдың 10 мамырында АҚШ-та салынған ең үлкен жарық кемесі LV 112 Бостонға қайта оралды, оны қайта жаңарту және сақтау жұмыстары жүргізіледі.
612-шы жарық кемесі
1950 жылы Мэриленд штатының Кертис шығанағында АҚШ Жағалау күзеті кемежайында 500 000 долларға салынған Lightship 612, Нантакет шоалс станциясында толық қызметтік мерзімін өткерген соңғы кеме болды және АҚШ-тың соңғы жарық кемесі де осы болды. 1975 жылы Нантакеттің бауырласы – «Амброз» жарық кемесі «Нантакет II» деп аталды. Екі кеме кезекпен алмасып, шамамен 21 күн сайын бірін-бірі ауыстырып отырды. 1983 жылғы 20 желтоқсанда таңғы сағат 2:30-да 613-ші жарық кемесі 612-ші жарық кемесін таңғы сағат 8:00-ге дейін алмастырды. Содан кейін ол үлкен навигациялық буймен алмастырылды, осылайша 613-ші жарық кемесі АҚШ-та және Нантакет станциясындағы соңғы жарық кемесі атанды. 1983 жылғы желтоқсан айында 613-ші жарық кемесі Бостондағы мұражай кемесіне айналу үшін «Жаңа Англия тарихи теңіз портына» сатылды, ал 612-ші жарық кемесі басқа қызметке жіберілді. Соңында, 1985 жылғы 29 наурызда қызметтен босатылып, АҚШ жарық кемелерінің 165 жылдық тарихы аяқталғаннан кейін, 612-ші жарық кемесі Бостон білім беру теңіз биржасына сатылды және көп ұзамай Массачусетс штатының басқаруына өтті. 2000 жылғы наурызда Уильям мен Кристен Голден оны сатып алып, АҚШ-тағы жалғыз толыққанды жұмыс істейтін жарық кемесі ретінде қайта жаңартып, Бостондағы Роуз-Уорф портында орналасқан сәнді яхтаға айналдырды. 2007 жылғы жазда ол Нантакет портында және Ньюпортта жалдауға қолжетімді болды. «Нантакет Лайтшип» WLV612 2008 жылы Коннектикут штатының Гринвич қаласындағы 5 жұлдызды «Деламар» қонақүйімен бір жылға жалға алынды. Ол Нью-Йорк яхт клубының жазғы круизіне аналық кеме ретінде қызмет етті және 2008 жылғы қарашадан 2009 жылғы 31 мамырға дейін Нью-Йорктің Манхэттеніндегі «Дүниежүзілік қаржы орталығындағы» «Норт Ков Маринасында» жалға алынды. 2009 және 2010 жылдардың жазында «Lightship» WLV612 Мартаның жүзімдігінде, Нантакет, Ньюпорт және Лонг-Айленд бұғазында жалдау шарты бойынша тоқтады, ал 2010 жылдың күзінде Ньюпортқа қайта оралды. 2009 жылғы 26 тамызда Массачусетс сенаторы Тед Кеннедидің қайтысынан кейін жарық кемесі оның Кеннеди отбасының резиденциясындағы шхунасын жарықтандыру арқылы оған құрмет көрсетті.
613-шы жарық кемесі
1952 жылы АҚШ-тың Құрлық күзетінің Балтимор, Мэриленд штатындағы Кортис шығанағындағы кеме жасаушылығында салынды. Бұл АҚШ-та салынған және суға түсірілген соңғы жарық кемесі, сондай-ақ қызметте болған соңғы жарық кемесі болды. 1952 жылдың қыркүйегінде WAL 613 ретінде дәстүрлі мачтамен қолданысқа енгізілді, ал 1953 жылы "британдық үлгідегі 5,5 миллион канделаға дейін қуаты бар екі жақты айналмалы жоғары қарқынды жарықпен жабдықталған үш аяқты алдыңғы мачтаға орнатылған үлкен цилиндрлі шам корпусымен жаңартылды". 1983 жылдың 20 желтоқсанында WLV 613 таңғы сағат 2:30-да WLV 612-ні алмастырды және шамамен сағат 8-ге дейін Нантакет станциясында қалды, содан кейін WLV 613 Нантакет Шоалс станциясында Үлкен навигациялық тебесімен ауыстырылды. Соңғы бес жарым сағат қызмет еткен WLV 613 Нантакет шолдарындағы соңғы жарық кемесі және АҚШ-тағы қызметтегі соңғы жарық кемесі болды. Қазіргі уақытта WLV 613 Уильям мен Кристен Голденге тиесілі, олар WLV 612-нің де иелері.