Дюбуа-Крансе: Француз революционері мен саяхатшысы
Edmond Louis Alexis Dubois-Crancé
Дюбуа-Крансе: француз саяхатшысы, генерал, революционер. 1789 жылғы революцияда атсалысып, әскери реформаларға қолдау көрсетті. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдмонд Луи Алексис Дюбуа де Крансе, ди Дюбуа Крансе (ɛdmɔ̃ lwi alɛksi dybwakʁɑ̃se; 14 қазан 1747 – 28 маусым 1814), француз мушкетері, генерал және революциялық саясаткер, бірнеше айға соғыс министрі болды.
Edmond Louis Alexis Dubois de Crancé, dit Dubois Crancé (ɛdmɔ̃ lwi alɛksi dybwakʁɑ̃se; 14 October 1747 – 28 June 1814), was a French musketeer, general, and revolutionary politician who served for a few months as minister of war.
Отбасылық өмір
Арденн аймағындағы Шарлевиль қаласында дүниеге келген ол бастапқыда мушкетер, содан кейін Анциан Режимі күзетшілері болған маршаулардың лейтенанты болды және либерализмді қабылдады.
Born in Charleville, Ardennes, he was at first a musketeer, then a lieutenant of the Marchaux (guardsmen of the Ancien Régime), and embraced Liberalism.
Ұлттық және Құрылтай жиналыстары
1789 жылы Француз төңкерісі басталғанда, ол Витри-ле-Франсуа қаласының үшінші қабатынан Штаттар Генералына депутат болып сайланды және Ұлттық Ассамблеяға қосылды. (Жак Луи Давидтің теннис корты антының танымал эскизінде оның портреті алдыңғы қатарда бейнеленген.) Қараша айында хатшы болып тағайындалған Конституциялық Ассамблеяда Дюбуа Крансе әскери реформаларды қолдау бойынша шаралар жүргізді. Ол ескі әскери жүйені, аристократиялық тегі мен жалдамалы әскерге сүйену арқасында жоғарылауды, барлық азаматтарды қабылдайтын Ұлттық гвардия ұйымымен алмастыруды мақсат етті. 1789 жылдың 12 желтоқсанында ұсынған баяндамасында ол әрбір азаматтың солдат, ал әр солдаттың азамат болуын қадағалаған сөйлесінде нағыз ұлттық армияны жақтады. Ол әскери қызметке шақыру идеясын алғашқылардың бірі болып ұсынды, бұл оның қолданыстағы рекрутинг жүйесіне қарсы болды; алайда, бұл құжат қабылданбады. Ол француз топырағына бас сүйген әрбір африкалық құлдың босатылуы үшін Ассамблеяның дауыс беруін қамтамасыз етуге жетті.
At the start of the French Revolution in 1789, he was elected deputy to the States General by the Third Estate of Vitry le François, and joined the National Assembly. (His portrait stands in the foreground in Jacques Louis David's celebrated sketch of the Oath of the Tennis Court.) In the Constituent Assembly, of which he was named secretary in November, Dubois Crancé carried out activities in support of military reforms. He aimed for the replacement of the old military system, one of promotions on the basis of aristocratic origin and reliance on mercenaries, replaced by an organization of National Guards in which all citizens should be admitted. In his report, submitted on 12 December 1789, he plumped for a true national army in a speech that called for every citizen to be a soldier and every soldier a citizen. He was the first to promote the idea of conscription, which he opposed to the recruiting system practiced; however, the document was not adopted. He succeeded in securing the Assembly's vote that any African slave who touched French soil should become free.
Ұлттық конвенция
Конституциядан кейін Дюбуа Крансе маршал де лагерь атанды, бірақ ол маркиз де Ла Файеттің бұйрығына бағынудан бас тартып, қарапайым гранадир ретінде қызмет етуді артық көрді. Арденн департаментінен Франция Республикасының Ұлттық конвенциясына сайланды, ол «Тау» тобының жақтасы болды, бірақ Джордж Дантон немесе Максимилиан Робеспьердің ешқайсысының да басшылығын қабыланбады. Король Людовик XVI-ның ісін қарағанда Дюбуа Крансе кешіктірмей және шағымсыз өлім жазасына дауыс берді. 1793 жылдың 21 ақпанында Конвент төрағасы болып тағайындалды. 1793 жылдың 29 мамырында Лионда қақтығыс басталды, себебі роялистер Ұлттық конвенцияны құлатуға тырысты. Конвент мүшесі болған Дюбуа Крансе роялистермен дауды дипломатиялық жолмен шешуге тырысты, бірақ роялистер оның тілегін қабылдамады және көтеріліс қатыгездікпен басылды. Ол Террор кезеңіндегі Қоғамдық қауіпсіздік комитетіне дейінгі екі жалпы қорғаныс комитетінің мүшесі болғанымен, соңғысы құрылғанда оның құрамына кірмеді. Оның орнына, ол Франция революциялық армиясының жағдайы туралы маңызды есеп дайындады, оның табысына үлкен үлес қостан екі шараны ұсынды: төменгі шендегі офицерлердің жылдам жоғарылауы, бұл Революцияның ең сәтті генералдарына жол ашты, және еріктілердің тәжірибелі әскерлермен бірігуі.
After the Constituent, Dubois Crancé was named maréchal de camp, but he refused to be placed under the orders of the Marquis de La Fayette and preferred to serve as a simple grenadier. Elected to the French Republic's National Convention by the Ardennes département, he sided with The Mountain, but without following any one leader either George Danton or Maximilien Robespierre. During the trial of King Louis XVI, Dubois Crancé voted for death penalty without delay or appeal. On the 21 February 1793, he was named president of the Convention. On May 29, 1793, fighting broke at in Lyon as royalists attempted to overthrow the National Convention. Dubois Crancé, being a member of the convention, took to the task of trying to resolve the dispute diplomatically with the royalists, but the royalists refused his entreaties and the revolt was brutally crushed. Although he was a member of the two committees of general defence which preceded the Reign of Terror's Committee of Public Safety, he did not belong to the latter at its creation. Instead, he composed an important report on the state of the French Revolutionary Army, recommending two measures which contributed largely to its success the rapid advancement of the lower officers, which opened the way for the most successful generals of the Revolution, and the fusion of the volunteers with the veteran troops.
Робеспьермен, Директориямен және 18 Брумермен кездесті
1793 жылдың тамызында Дюбуа Крансе Франция үкіметіне қарсы көтерілген Лионды қоршауға алуды басқару үшін Альп армиясына өкіл ретінде жіберілді. "Жарамсыздық" айыбымен, оның орнына Жорж Кутон тағайындалды. Ол қайтып келген соң өзін қорғады, бірақ 1794 жылдың 11 шілдесінде өзінің қарсыласы Робеспьердің ұсынысымен Якобин клубынан шығарылды. Осының салдарынан, ол айдың соңында Робеспьерді құлатқан Термидор төңкерісіне қатысуға шақырылды. Алайда, ол төңкерістен кейін болған роялистік реакцияға қосылмады және 13 Вендемиерде (1795 жылдың қазанында) болған роялистік көтеріліске қарсы тұруға тиіс болған Бес комитеттің мүшесі болды. Осы кезеңде Дюбуа Крансе Қоғамдық қауіпсіздік комитетінің мүшесі болып тағайындалды, оның беделі айтарлықтай төмендеді. Конвент аяқталғаннан кейін, Директория кезінде Дюбуа Крансе Бес жүздік кеңестің мүшесі болды, содан кейін жаяу әскерін тексеруші бас инспектор болып тағайындалды, ал 1799 жылы соғыс министрі болды. Қараша айында ол Наполеон Бонапарттың төңкерісіне (18 Брумер) қарсы шықты және Консулат және Империя кезінде зейнеткерлікте өмір сүрді, Ретелде қайтыс болды.
In August 1793, Dubois Crancé was designated representative on mission to the army of the Alps, to direct the siege of Lyon, which had revolted against France's government. Accused of "lack of zeal", he was replaced by Georges Couthon. On his return he defended himself, but was excluded from the Jacobin Club at the instance of his rival Robespierre on 11 July 1794. Consequently, he was approached to take part in the Thermidor Coup that toppled Robespierre at the end of the month. However, he would not join the Royalist reaction which followed, and was one of the Committee of Five which had to oppose the Royalist insurrection known as 13 Vendémiaire (in October 1795). It was also during this period that Dubois Crancé was named a member of the Committee of Public Safety, already much reduced in importance. After the Convention, under the Directory, Dubois Crancé was a member of the Council of Five Hundred, and was appointed Inspector General of infantry, then, in 1799, minister of war. In November, he also opposed Napoleon Bonaparte's coup d'état (the 18 Brumaire), and lived in retirement during Consulate and the Empire, dying in Rethel.