Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниялық саясаткер Хуан Баутиста Валентин Альварадо и Вальехо (14 ақпан 1809 – 13 шілде 1882) – көбінесе Хуан Баутиста Альварадо деп аталатын, 1837 жылдан 1842 жылға дейін Альта-Калифорнияның губернаторы болған Калифорниялық саясаткер. Губернаторлыққа тағайындалғанға дейін Альварадо 1836-1837 жылдары Альта-Калифорнияның тәуелсіздігі үшін қозғалысты қысқа ғана уақытқа басқарды. Ол уақытша губернатор Николас Гутьерресті қызметтен шеттетуге, тәуелсіздік жариялауға және Мексика үкіметімен келісімге келіп, губернатор ретінде мойындалуына және тәуелсіздік қозғалысының аяқталуына әкелетін жаңа ту мен конституция жасауға жетті.
Californio politician
Juan Bautista Valentín Alvarado y Vallejo (February 14, 1809 – July 13, 1882) usually known as Juan Bautista Alvarado, was a Californio politician that served as Governor of Alta California from 1837 to 1842. Prior to his term as governor, Alvarado briefly led a movement for independence of Alta California from 1836 to 1837, in which he successfully deposed interim governor Nicolás Gutiérrez, declared independence, and created a new flag and constitution, before negotiating an agreement with the Mexican government resulting in his recognition as governor and the end of the independence movement.
Алғашқы жылдар
Альварадо Монтерейде, Альта-Калифорнияда, Хосе Франсиско Альварадо мен Мария Жозефа Вальехо отбасында дүниеге келді. Оның әкесі туғанына бірнеше ай өткен соң қайтыс болды, ал анасы үш жылдан кейін қайтадан үйленді, Хуан Баутистаны Вальехо тарапынан әже-шешесінің қамқорлығына қалдырды, онда ол Мариано Гуадалупе Валехомен бірге өсті. Олардың екеуін де Монтерейде тұратын ағылшын саудагері Уильям Эдвард Петти Хартнелл оқытты. 1827 жылы он сегіз жасар Альварадо аумақтық заң шығару органының хатшысы болып жұмысқа орналасты. 1829 жылы ол Вальехо мен Хосе Кастромен бірге Жоакин Солис басқарған әскери көтеріліске қатысқан әскерлер тарапынан қысқа мерзімге тұтқындалды. 1831 жылы ол Монтерейде өзінің сүйіктісі Джулиана Франсиска Рамона и Кастильо үшін үй салдырды, оны ол "Раймунда" деп атады. Бұл үй оның қарындасы Мария Реймунда Кастильо үшін салынған болуы мүмкін. Жылдар бойы олардың кем дегенде екі заңды емес қызы болды, оларды ол мойындады (Эстефана дель Росарио (1834 жылы туған) және Мария Франсиска де ла Асенсион (1836 жылы туған). Олардың тағы да бірнеше баласы болған болуы мүмкін, бірақ олар ешқашан үйленбеді. Осы кезеңде Альварадо көп іше бастады.
Alvarado was born in Monterey, Alta California, to Jose Francisco Alvarado and María Josefa Vallejo. His grandfather Juan Bautista Alvarado accompanied Gaspar de Portolà as an enlisted man in the Spanish Army in 1769. His father died a few months after his birth and his mother remarried three years later, leaving Juan Bautista in the care of his grandparents on the Vallejo side, where he and Mariano Guadalupe Vallejo grew up together. They were both taught by William Edward Petty Hartnell, an English merchant living in Monterey. In 1827, eighteen year old Alvarado was hired as secretary to the territorial legislature. In 1829 he was briefly arrested along with Vallejo and José Castro by soldiers involved in the military revolt led by Joaquín Solis. In 1831 he built a house in Monterey for his mistress, Juliana Francisca Ramona y Castillo, whom he called "Raymunda", to live in. It's possible the home was for her sister, Maria Reymunda Castillo. Over the years, the pair had at least two illegitimate daughters whom he recognized (Estefana del Rosario (born 1834), and Maria Francisca de la Asencion (born 1836). They may have had several more that he did not recognize, but they never married. During this period Alvarado began drinking heavily.
Секуляризацияны қолдау
Альварадо Калифорниядағы испан миссияларының секуляризациясын қолдады. Ол Хосе Мария де Эчеандияның губернатор болмаған кезде де Сан-Мигель миссиясын басқаруға тағайындалды. Жаңа губернатор Мануэль Виктория бұйрықты күштен жойды және Альварадо мен Кастроны тұтқындауға тырысты. Екеуі де қашып, ескі досы Валехо оларды жасырды, ол Сан-Франциско президиосының адъютанты болған еді. Алайда Виктория халыққа ұнамады, сол себепті Эчеандия оның билігін құлатып, 1831 жылдың соңында Пио де Хесус Пиконы губернатор етіп тағайындады. Бірақ Сан-Диего қалалық кеңесі Альварадоның көтерілісіне наразылық білдірді. Бұл жолы Мексика үкіметі араласты, және Мексика армиясы араласуға дайын екендігі туралы әңгімелер тарады. Альварадо бейбітшілікті сақтау үшін тағы бір келісімге келе алды. Дегенмен, Мексика келісімнен бас тартып, 1837 жылдың 6 желтоқсанында оңтүстік аймақта өте танымал болған Карлос Антонио Каррильоны губернатор етіп тағайындады. Осыдан кейін азамат соғысы басталды, бірнеше шайқастан кейін Каррильо қызметтен алынды. Мексика соңында мойындап, Альварадоны губернатор ретінде мойындады. Альварадо 1839 жылдың 24 тамызында Санта-Кларада Дона Мартина Кастроға үйленді, бірақ өзінің жартылай інісі Хосе Антонио Эстраданы өз орнына тойға қатыстырды. Ол Монтерейде қызметтік істермен ұсталғанын айтса да, шындығында мас күйде болғандықтан, жұмыс істей алмаған деген қауесет тарады. Тойдан кейін Альварадо әйелімен Монтерейде тұрды, бірақ жақын жерде тұратын сүйіктісі Раймундамен қарым-қатынасын жалғастырды. Миссияларды секуляризациялау процесі аяқталуға жақын болды, және осы кезде Альварадо олардың жерлерінің көп бөлігін көрнекті калифорниялықтарға жер берістері арқылы бөліп берді. Ол өзіне жер алмаса да, Ранчо Эль-Сурды Джон Б.Р. Купермен айырбастады, кейін Куперге қайта сатты. 1841 жылы Салинас маңындағы Ранчо Эль-Алисалды бұрынғы ұстазы Уильям Хартнелден сатып алды. 1840 жылдың сәуір айында Альварадоға қарсы шетелдіктер тобының, бұрынғы одақтасы Исаак Грэм бастаған көтерілісі туралы хабар губернаторды оларды тұтқындап, сот үшін Мехико қаласына айдап жіберуге мәжбүр етті. Бірақ олар 1841 жылдың маусым айында барлық айыптан ақталды. Сондай-ақ 1841 жылы АҚШ-тың саяси лидерлері «Тағдыр туралы доктринаны» жариялады, және калифорниялықтар олардың ниеттеріне қатысты алаңдаушылық білдірді. Вальехо Кастро мен Альварадомен кеңесіп, Мексикаға Калифорниядағы әскери бақылауды күшейту үшін әскери күштерді жіберуді ұсынды.
Alvarado supported secularization of the Spanish missions in California. He was appointed by José María de Echeandía to oversee the turn over of Mission San Miguel, even though Echeandía was no longer governor. The new governor Manuel Victoria rescinded the order and sought to have Alvarado and Castro arrested. The pair fled and were hidden by their old friend Vallejo, who had become adjutant at the Presidio of San Francisco. However, Victoria was unpopular and Echeandía overthrew his rule and replaced him with Pío de Jesús Pico near the end of 1831. However, the city council of San Diego then voiced its disagreement with Alvarado's revolt. This time, the Mexican government was involved and there were rumors that the Mexican Army was ready to step in. Alvarado was able to negotiate another compromise to keep the peace. Mexico reneged on the agreement, however, and appointed Carlos Antonio Carrillo, who was very popular among the southerners, governor on December 6, 1837. This time, civil war broke out and after several battles, Carrillo was forced out. Mexico finally relented and recognized Alvarado as governor. Alvarado married Doña Martina Castro on August 24, 1839, in Santa Clara, but did not attend his own wedding having his half brother, Jose Antonio Estrada, stand in for him. Though he claimed to be detained in Monterey on official business, it was rumored he was actually drunk and unable to function. After the wedding, Alvarado lived with his bride in Monterey, but continued on with mistress, Raymunda, who lived nearby. The process of secularization of the missions was in its final stages, and it was at this time that Alvarado parceled out much of their land to prominent Californios via land grants. Though he took no land for himself, he did however, trade his Rancho El Sur to John B. R. Cooper in exchange for Rancho Bolsa del Potrero which he subsequently sold back to Cooper. He purchased Rancho El Alisal near Salinas in 1841 from his former tutor William Hartnell. In April 1840 a report of a planned revolt against Alvarado by a group of foreigners, led by former ally Isaac Graham, caused the governor to order their arrest and deportation to Mexico City for trial. They were eventually, however, acquitted of all charges in June 1841. Also in 1841, political leaders in the United States were declaring their doctrine of Manifest Destiny, and Californios grew increasingly concerned over their intentions. Vallejo conferred with Castro and Alvarado recommending that Mexico send military reinforcements to enforce their military control of California.
Солтүстік және Оңтүстік Калифорния арасындағы шиеленістер
Мексика президенті Антонио Лопес де Санта-Анна 1842 жылдың қаңтар айында Калифорнияға бригадир генерал Мануэль Михельторенаны және 300 саяхатшыны жіберді. Михельторена губернаторлық және генерал-командирлік лауазымдарын атқаруға тиіс болды. Қазан айында Михельторена Монтерейге жетпес бұрын, американдық коммодор Томас ап Кейтсби Джонс АҚШ пен Мексика арасында соғыс басталды деп жаңылысты. Ол Монтерей шығанағына кіріп, Монтерей президиосының тапсырылуын талап етті. Михельторенаның әскері әлі де оңтүстікте болды, ал Монтерей президиосы жеткіліксіз қамтылған еді. Альварадо өте қиын жағдайда тапсырылды және Ранчо Эль Алисальға шегінді. Коммодор Джонс келесі күні қателігін түсінді, бірақ Альварадо қайтудан бас тарды және коммодорды Михельторенаға жолдады. Михельторена ақыры Монтерейге келді, бірақ әскерін тиянақты басқара алмады, олардың көп бөлігі сотталғандар еді. Бұл көтеріліс туралы әңгімелерге себеп болды, ал 1844 жылы Альварадо наразылармен байланысты, содан кейін Михельторена оны тұтқындауға бұйрық берді. АҚШ-қа қарсы соғысқа дайындалу үшін үлкен күштерді жинауға Михельторенаға бұйрық берілгендіктен, Альварадоның тұтқындалуы ұзаққа соқпады, себебі барлық әскер соғысқа қатысуы керек еді. Бірақ бұл оның есесіне тиді, өйткені 1844 жылдың 14 қарашасында Мануэль Кастро басқаратын калифорниялықтардың тобы Мексика билігіне қарсы көтерілді. Жозе Кастро мен Альварадо әскерге басшылық етті. Кастроның соқпақшысы Хуан "Тамбор" Хигера Лос-Анджелестегі казарманы басып алу кезінде қаза тапты, бұл, мүмкін, қаза тапқан жалғыз калифорниялық болды. Бітім туралы келіссөздер жүргізілді, нәтижесінде Михельторена сотталған әскерлерін босатуға келісті. Бірақ Михельторена келісімнен бас тартты, бұл жаңа қақтығысқа әкелді. Көтерілісшілер 1845 жылдың ақпанында Лос-Анджелес өзенінің жанындағы Провиденсия шайқасында жеңіске жетті, ал Михельторена мен оның әскері Калифорнияны тастап кетті. Пио Пико Лос-Анджелесте губернатор болып тағайындалды, ал Жозе Кастро генерал-командир болды. Кейін Альварадо Мексика Конгресіне сайланды. Ол Мехикоға көшуге дайындалды, бірақ Пико көшіруге қаржы бөлмеді, солтүстік және оңтүстік Калифорния арасындағы қарым-қатынас одан әрі нашарлады. Джон С. Фремонт 1846 жылдың басында Монтерейге келді. Сыртқы агрессиядан қорқып, Кастро өзінің жасағын жинады, Альварадо оның оң қолы болды, бірақ Фремонт Орегонға бағыт алды. Мексикадағы тұрақсыз саяси жағдай калифорниялықтар арасындағы қарым-қатынасты шиеленістірді, солтүстік пен оңтүстік арасында азаматтық соғыс басталуы мүмкін болды.
In response, Mexican president Antonio López de Santa Anna sent Brigadier General Manuel Micheltorena and 300 men to California in January 1842. Micheltorena was to assume the governorship and the position of commandant general. In October, before Micheltorena reached Monterey, American Commodore Thomas ap Catesby Jones mistakenly thought that war had broken out between the US and Mexico. He sailed into Monterey Bay and demanded the surrender of the Presidio of Monterey. Micheltorena's force was still in the south and the Monterey presidio was undermanned. Alvarado reluctantly surrendered, and retired to Rancho El Alisal. The next day Commodore Jones learned of his mistake, but Alvarado declined to return and instead referred the commodore to Micheltorena. Micheltorena eventually made it to Monterey, but was unable to control his troops, a number of which were convicts. This fomented rumors of a revolt, and by 1844, Alvarado became associated with the malcontents and an order was made by Micheltorena for his arrest. His detention was short lived, as Micheltorena was under orders to organize a large contingent in preparation for war against the US. All hands would be required for the task. This turned out to backfire on him, as on November 14, 1844, a group of Californios led by Manuel Castro revolted against Mexican authority. José Castro and Alvarado commanded the troops. Castro's drummer Juan 'Tambor' Higuera was killed during the capture of the barracks in Los Angeles, possibly the only Californio killed. A truce was negotiated and Micheltorena agreed to dismiss his convict troops. Micheltorena later reneged on the deal and fighting broke out this time. The rebels won the Battle of Providencia in February 1845 at the Los Angeles River and Micheltorena and his troops left California. Pío Pico was installed as governor in Los Angeles and José Castro became commandant general. Later, Alvarado was elected to the Mexican Congress. He prepared to move to Mexico City, but Pico declined funding for the transfer, and relations between northern and southern California deteriorated further. John C. Frémont arrived in Monterey at the beginning of 1846. Afraid of foreign aggression, Castro assembled his militia, with Alvarado second in command, but Frémont went north to Oregon instead. An unstable political situation in Mexico strained relations among the Californios and it seemed that civil war would break out between north and south.
Калифорнияны американдықтар жаулап алу және кейінгі өмір
7 шілдеде коммодор Джон Д. Слот Монтерейді басып алып, тұрғындарға Мексика-Америка соғысы басталғанын мәлімдеді. Пико, Кастро және Альварадо американдық қауіпке қарсы бірігіп, дауларын ұмытты, бірақ тамыз айының соңында Пико мен Кастро Мексикаға қашып кетті, ал Альварадо тұтқындалды. Босатылғаннан кейін Альварадо соғыстың қалған бөлігін Монтерейдегі өз иелігінде өткізді. Соғыстан кейін Альварадоға губернаторлық лауазым ұсынылды, бірақ ол бас тартты және 1848 жылы әйелі Мартинаның туған жері – Ранчо Сан-Паблоға зейнетке шықты. Альварадо Калифорниядағы алтын асығуға қатыспады, есе орнына ауыл шаруашылығы және бизнеспен айналысты. 1860 жылы ол ранчода «Юнион» атты қонақ үйін ашты, бірақ кәсібі көбінесе сәтсіз аяқталды. Мартина 1876 жылы қайтыс болғаннан кейін Альварадо «Historia de California» атты тарихи еңбегін жазды. Ол 1882 жылы өз ранчосында дүниеден өтті және Оклендтегі Сент-Мэри зиратына жерленді. Монтерейдің орталық бөлігіндегі Альварадо көшесінің басында сақталған Альварадоның саз үйі Калифорнияның тарихи ескерткіші болып табылады. Алварадоның бұрынғы поселенісі (қазір Юнион-Ситинің бөлігі) оның құрметіне аталған, сондай-ақ Сан-Францисконың Ноэ аңғарындағы Альварадо көшесі де осылай аталады. Ранчо Сан-Паблоның бір бөлігі қазіргі Сан-Пабло қаласының әкімшілік кампусына енгізілген, ал Уайлдкат каньоны аймақтық паркіндегі Альварадо паркі оның есімімен аталады.
On July 7, Commodore John D. Sloat occupied Monterey, declaring to the citizenry that the Mexican–American War had begun. Pico, Castro, and Alvarado set aside their differences to focus on the American threat, but by the end of August, Pico and Castro fled to Mexico, and Alvarado was captured. Following his release, Alvarado spent the remainder of the war on his estate in Monterey. After the war, Alvarado was offered the governorship but declined, instead retiring to his wife Martina's family estate at Rancho San Pablo in 1848. Alvarado did not participate in the California Gold Rush, instead concentrating his efforts on agriculture and business. He opened the Union Hotel on the rancho in 1860, but his businesses were mostly unsuccessful. After Martina's death in 1876, Alvarado wrote his Historia de California. He died on his ranch in 1882 and is buried at Saint Mary Cemetery in Oakland. Alvarado's adobe house, at the foot of Alvarado Street in downtown Monterey, survives as a California Historical Landmark. The former settlement of Alvarado (now part of Union City) was named after him, as was Alvarado Street in San Francisco's Noe Valley. Portions of the Rancho San Pablo adobe are incorporated into the current City of San Pablo government campus and Alvarado Park within Wildcat Canyon Regional Park is named in his honor.