Кіріспе

Дрейк құдығының мұражайы мен паркі – Пенсильвания штатының Черритри қалашығында орналасқан мұражай. Ол 1859 жылы полковник Эдвин Дрейк американдық мұнай өнеркәсібінің туындауына қалай бастама бергенін көрсетеді. Мұражай осы оқиғамен байланысты заттарды жинақтап, сақтайды. Қайта жаңартылған Дрейк құдығы мұнайды құдық арқылы өндіру үшін тұзды бұрғылау әдісін алғаш рет пайдаланғандығын көрсетеді. Тарихи маңызы бар орын – мұражай Титусвилл қаласынан оңтүстікке қарай 5 шақырым жерде, 8 және 27-ші Пенсильвания тас жолдарының арасында орналасқан. Мұражай Америка музейлер одағынан аккредитация алған.

Құрылыстары мен ерекшеліктері

Бұл жерде полковник Эдвин Дрейк бұрғылаған мұнай ұңғымасының реконструкциясы және жұмыс істеп тұрған мұнай өндіріс жабдықтары орналасқан. Мұражайда ішкі және сыртқы көрмелер бар, сондай-ақ 2500-нен астам кітаптан тұратын кітапхана, қолжазба материалдары мен 10 800-ден астам суреттен тұратын фотосуреттер жинағы бар. Іс-шараларға Fall Gas Up қозғалтқыш шоуы, көктемгі Мұралық лекциялар сериясы, Мұралық мектеп саяхаттары және Нитроглицерин шоуы кіреді. Келушілерге арналған қызметтер: бағдарламалық фильмдер, экскурсиялар, мұражай дүкені және тағы да басқалар. Жақын жердегі көрікті жерлер – Оил-Крик мемлекеттік паркі және Оил-Крик және Титусвилл темір жолы. Пенсильвания штаты мұражайды жаңартуға 8 миллион АҚШ доллары жұмсады. "Күнделікті өміріңде мұнай мен газдың бір тамшысы бар" атты жаңа тұрақты көрмеде 530-дан астам артефакт, көптеген тарихи суреттер және мұнай және газ өнеркәсібінің тууы мен дамуы туралы әңгімелер ұсынылған. Интерактивті көрмелерде Джон Д. Рокфеллер мен "Стандарт Ойл тарихы" кітабының авторы Ида Тарбелл арасындағы пікір-таластар бар.

Әкімшілік

Дрейк Велл мұражайы мен паркі Пенсильвания тарихи және мұражай комиссиясы (PHMC) мен Дрейк Веллдің достары, Inc. ұйымы басқаруында. Бұл бұрын Пенсильвания штатының паркі болған, бірақ кейін PHMC-ге берілді.

Көрмелер

Central Power Lease бір қозғалтқышпен бірнеше ұңғыманы бір уақытта сорғылау үшін қолданылды. А, Олиннің инерциялық қозғалтқышы көптеген штанга желілеріне қосылған эксцентрикалық берілісті айналдырады. Ұңғымаларға жету үшін штанга желілерін жолдың үстінен немесе астынан жүргізуге болады. Қозғалтқыштың түтін шығару құбырында "баққылау" орнатылған, ол оған ерекше дыбыс береді, бұл қозғалтқыштың операторларына оның қашықтықтан да жұмыс істеп тұрғанын білдіреді. Табиғи газбен жұмыс істейтін қозғалтқыш мамырдан қазанға дейін күнделікті жұмыс істейді. 1945 жылы салынған Дрейк Веллдің көшірмесі – 1860 жылдардағы машина үйі мен мұнараның "тақтаға тақта" реконструкциясы. Алғашқы ғимарат 1859 жылғы қазан айында өртеніп, бір айдан кейін жаңасымен ауыстырылды. Мұражай Джон А. Мазер салған суреттерді нақты көшірме жасау үшін пайдаланды. 1986 жылы жұмыс істейтін, қайта жаңғыртылған бу қозғалтқышы сатып алынды. Қозғалтқыш мамырдан қазанға дейін ұңғымадан қайта айналымға шығарылған мұнайды сорғылайды. Дрейк Веллде қолданылатын мұнай бастапқыда Рузвиллдің жанындағы Макклинтоктың №1 ұңғымасынан алынған, ол әлі де жұмыс істеп тұрған ең көне мұнай ұңғымасы. Silver Run сорғы стансасын 1894 жылы Standard Oil құбырларын басқару үшін құрылған National Transit Company компаниясы салған. Станция 1968 жылға дейін Франклинде жұмыс істеді және 1981 жылы Pennzoil мұражайға сыйға берді. Келушілер орталығында бағдарламалық фильм, "Күнделікті өміріңізде мұнай мен газтың бір тамшысы бар" атты жаңа тұрақты көрме және зерттеу кітапханасы орналасқан. Орталықта сонымен қатар Титусвилльден келген полковник Дрейк (1868) Амоскиг бу сорғысы және Матер қолданған фотосурет процесінің вагоны қойылған. Жаңа көрмеде Джон Уилкс Буттың таяғы сияқты көптеген артефакттар да көрсетілген.

Мұнай бұрғылауды дамыту

Пенсильванияның солтүстік-батысындағы Оил-Крик аңғарында мұнайдың бар екені белгілі болған, бірақ оны пайдалы түрде өндірудің жолы болмады. Оған дейін мұнай негізінен жануарлар мен адамдарды емдеуге, сондай-ақ керосиннің дамуына қолданылды. 1850 жылдардың соңында Сенека мұнай компаниясы (бұрынғы Пенсильвания рок мұнай компаниясы) өзінің менеджері, полковник Эдвин Л. Дрейкті "Ойл-Крик" аңғарынан көбірек "рок мұнайы" өндірудің жолын табуға жіберді. Оның жұмыс берушісі Титусвиллдің оңтүстігінде, өсуі баяу және тыныш қалашықта жерді жалға алды. Сол кезде ағаш өңдеу өнеркәсібінің басты саласы болды, аймақта кем дегенде 17 ағаш кесетін завод жұмыс істеді. Бұл жер таңдалған себебі, жүздеген жылдар бойы жергілікті американдықтар табиғи түрде пайда болатын "мұнай шығуының" жанындағы судан мұнай жинап алып келген. (Күні бүгінге дейін Ойл-Крик аңғарында табиғи сіңулер кездеседі). Дрейк мұнайға қол жеткізудің және оны өндірудің көптеген тәсілдерін сынап көрді. Соңында ол қолмен терең шұңқыр қазуға бел буды. Шұңқырдың құлауы салдарынан оның жұмысшылары қазаға ұшырарға асығып, Дрейк бұрғылауға көшті. Жергілікті су ұңғымаларын бұрғылаушылар оған "Рок мұнайын бұрғылауға болмайды" деді. Дрейк 1859 жылдың жазында Нью-Кенсингтонға (90 мильден астам қашықтықта) барып, тұз ұңғымаларын бұрғылаушы Уильям А. Смитті іздеп тауып жұмысқа алды. Көптеген қиындықтардан кейін олар 27 тамызда коммерциялық сәттілікке жеткен ұңғыманы бұрғылады. Мұнай өнеркәсібінің тууы саналған бұл оқиға әлемді өзгертіп жіберді.

Көлікті дамыту

Мұнайды жүк таситын көлікшілер мұнайды баржаларға тиеп, оларды Аллегейни өзені арқылы Оил-Крик өзенінен Оил-Ситиге жіберді. Ол жерде мұнайды пароходтарға тиеп, Питтсбургке жөнелтті. 1862 жылы Титусвилл мен Кори арасындағы Оил-Крик және Титусвилл темір жолы аяқталғаннан кейін көлік теміржолға көшті, онда жүктер басқа, ірі, шығыс-батыс бағытындағы теміржол желілеріне ауыстырылатын болды. 1865 жылы теміржолдың қасына құбырлар төселді, нәтижесінде жүк таситын көлікшілерге деген қажеттілік дерлік тоқтады. Келесі жылы теміржол желісі оңтүстікке қарай Петролеум орталығы мен Оил-Ситиге дейін ұзартылды. 1865 жылы Юнион-Сити және Титусвилл теміржолы салынды, ол 1871 жылы Филадельфия және Эри теміржолының бір бөлігіне айналды. Сол күзде президент Улисс С. Грант мұнай өнеркәсібінің гүлденуін көру үшін Титусвиллге сапар шекті. Алғашқы құбыр 1862 жылы салынды, ал 1860 жылдардың соңына қарай мұнай аймағы құбырлармен толыққанды жабылды.

Байланысты бизнес-қоғамдастықты дамыту

Бұл аймақта мұнаймен байланысты басқа да кәсіпорындар тез құрыла бастады. Тек Титусвилл аймағында 1862 және 1868 жылдар аралығында сегіз мұнай өңдеу зауыты салынды. Бұрғылау құралдары қажет болды, сол себепті бірнеше темір өңдеу зауыттары салынды. Титусвилл халқы 250 адамнан дерлік бір түнде 10 000-ға дейін өсті және 1866 жылы қала мәртебесін алды. Алғашқы мұнай миллионері, Титусвилл тұрғыны Джонатан Уотсон, Дрейк ұңғымасы бұрғыланған жердің иесі болды. Сол жер қазір Оил-Крик мемлекеттік паркінің және Дрейк құдығы мұражайының құрамына кіреді.

Өрттер

Өрт мұнайдың жанында үнемі алаңдатарлық мәселе болды және ең қауісті өрттердің бірі 1880 жылдың 11 маусымында болды. "Қара жұма" деп белгілі болған оқиғада, мұнай резервуарына шартқы соққаннан кейін мұнайдың көп бөлігі өртенді. Өрт үш күн бойы өрістеп, соңында бақылауға алынды. Мұнайдың құны 2 миллион долларға бағаланғанымен, ешкім қаза болған жоқ. 1892 жылдың 5 маусымында Оил-Крикте су тасқыны болғанда бензин құйылған резервуар құлап, тағы бір өрт шықты. Бензин тұтанды және одан кейін болған жарылыстарда 60 ер адам, әйел және бала көз жұмды. 1894 жылы тағы бір шартқы соққаннан кейін өрт шығып, адамдар қаза тапты. Мұнай өндірісі 1880-ші жылдардың соңында ең жоғары деңгейге жетті және содан бері күрт төмендеді, бірақ олар демонстрация үшін басқа мұнайды сорып алады.