Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймонд Такер (4 желтоқсан 1896 – 23 қараша 1970) – 1953 жылдан 1965 жылға дейін Сент-Луис қаласының 38-ші мэрі қызметін атқарған американдық саясаткер.
American politician
Raymond Tucker (December 4, 1896November 23, 1970) was an American politician that served as the 38th mayor of St. Louis from 1953 until 1965.
Жеке өмірі мен мансабының алғашқы жылдары
Текер Миссури штатының Сент-Луис қаласында дүниеге келді және 1913 жылы Сент-Луис университетінің жоғары мектебін бітірді. Кейін Колумбия және Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университеттерінен диплом алды. 1928 жылы Мэри Эдит Лейберге үйленді және олар ұл мен қыз тәрбиеледі. 1921 жылдан 1934 жылға дейін Вашингтон университетінің Маккельви инженерлік мектебінде машина жасау саласынан сабақ берді және 1921 жылдан 1951 жылға дейін бөлім меңгерушісі болды. Текер 1934 жылдан 1937 жылға дейін мэр Бернард Ф. Дикманның әкімшілігінде қызмет етті, осы кезеңде қалалық түтін комиссары қызметін атқарды. 1939 жылдан 1941 жылға дейін мэр Дикманның сауалнама және аудит комитетінің хатшысы болды, бұл комитет Сент-Луис қалалық үкіметі туралы Грифенхаген есебін қолдады. 1940 және 1941 жылдары ол Қоғамдық қауіпсіздік директоры болды. Текер 1940 жылы қаланың алғашқы мемлекеттік қызмет ережесін жазу үшін тағайындалған комиссия мүшесі болды. Ол 1949 жылғы бостандық иелерінің харталық кеңесіне жетекшілік етті, алайда оның жоспары 1950 жылдың тамызында өткен сайлауда қабылданбады. 1951 жылдың қаңтарынан 1953 жылдың ақпанына дейін Сент-Луис қаласының азаматтық қорғанысы оның жауапкершілігінде болды. 1952 жылы Сент-Луис газетшілер гильдиясы оған азаматтық жетістіктері үшін "Page One Award" сыйлығын табыс етті. 1956 жылы ол азаматтарды қоғамдық жақсарту жұмысына жұмылдырғаны үшін Сент-Луис сыйлығымен марапатталды.
Tucker was born in St. Louis, Missouri, and was a 1913 graduate of St. Louis University High School. He later received degrees from Columbia University and Washington University in St. Louis. He married the former Mary Edythe Leiber in 1928 and they raised a son and daughter. From 1921 to 1934, he taught mechanical engineering at McKelvey School of Engineering at Washington University and was chairman of the department from 1921 to 1951. Tucker served in Mayor Bernard F. Dickmann's administration from 1934 to 1937, during which time he served as City Smoke Commissioner. From 1939 to 1941, he was secretary to Mayor Dickmann's Survey and Audit Committee which sponsored the Griffenhagen Report on St. Louis City Government. In part of 1940 and 1941, he was Director of Public Safety. Tucker was a member of the committee appointed to write the City's first Civil Service Ordinance in 1940. He headed the 1949 Charter Board of Freeholders whose plan was defeated at the polls in August, 1950. St. Louis' Civil Defense was his responsibility from January 1951 to February 1953. The St. Louis Newspaper Guild gave him the "Page One Award" for civic achievement in 1952. In 1956, he received the St. Louis Award for rallying citizens to work for civic improvement.
Қала әкімі қызметі
1953 жылы Текер Марк Д. Иглтонға қарсы өткен алғашқы сайлауда демократтардың мэрлікке кандидаттығын жеңіп алды және 1953 жылдың сәуірінде сайланды. Оның алғашқы мерзімінде табыс салығы қаланың қаржы жүйесінің тұрақты бөлігіне айналды. 1953 жылдың қыркүйегінде 1,5 миллион долларлық «Плаза» облигациясы шығарылды, ал 1955 жылдың мамырында қаланың 20-дан астам саласын жақсартуға бағытталған 110 миллион долларлық облигация да шығарылды. Қаланың сумен жабдықталуы 1955 жылдың қыркүйегінде фторлендірілді. Текер 1954 жылы Метрополитен кәріздік округінің жоспарын қабылдауды қолдады. 1957 жылы мэр Таккер қайта сайлануға сәтті түсті. Ол 1957 жылдың 6 тамызында жеңіліске ұшыраған қалалық хартаны қолдады. Табыс салығының 1,5 пайыздан 1 пайызға өсуі 1959 жылдың 1 тамызынан бастап күшіне енді. Ол 1959 жылғы Метрополитен округі жоспарына және 1962 жылғы Боро жоспарына қарсы болды; екеуі де Сент-Луис қаласы мен Сент-Луис округі арасындағы қарым-қатынасты қайта құрылымдауға бағытталған. 1959 жылы Америкалық муниципалитеттер қауымдастығының (қазіргі Ұлттық қалалар лигасы) президенті болды және 1963 жылдың желтоқсанынан 1965 жылдың 20 сәуіріне дейін АҚШ мэрлер конференциясын басқарды. 1960 жылдың тамызында қалалық хартаға қалалық жалақы шегін 10 000 доллардан 25 000 долларға дейін көтеру мақсатында өзгерістер енгізілді. 1956 жылы мэр жаңа Құрылыс кодексін әзірлеу үшін құрылыс саласының өкілдерінен тұратын комиссия құрды және оған 1961 жылдың 31 наурызында қол қойды. 1961 жылдың сәуірінде Текер үшінші рет мэр болып сайланды. Осы кезеңде қалада маңызды азаматтық құқықтар заңнамасы қабылданды, соның ішінде 1961 жылғы Қоғамдық орындар туралы ереже және 1963 жылғы Әділ жұмыспен қамту заңнамасы. 1965 жылдың наурыз айында мэр ретінде бес мерзімге үміткер болған Текер демократиялық партияның алғашқы сайлауында Альфонсо Дж. Сервантеске жеңілді. 1993 жылы Чикагодағы Иллинойс университетінің Мелвин Г. Холли жүргізген тарихшылар, саясаттанушылар және қалалық сарапшылардың сауалнамасы Текерді 1820 және 1993 жылдар аралығында қызмет еткен ең жақсы американдық ірі қала әкімдерінің он үшіншісі деп бағалады.
In 1953, Tucker won the Democratic nomination for mayor in a primary election against Mark D. Eagleton, and was elected in April 1953. During his first term the Earnings Tax was made a permanent part of the City's financial system. A $1,500,000 Plaza Bond Issue was passed in September 1953 and, in May 1955, a $110,000,000 Bond Issue, to support over twenty types of city improvements, was also passed. The City's water supply underwent fluoridation in September 1955. Tucker supported the adoption of the plan for the Metropolitan Sewer District in 1954. Mayor Tucker ran for re election successfully in 1957. He backed the proposed City Charter that was defeated August 6, 1957. The increase in the Earnings Tax from one half percent to one percent became effective August 1, 1959. He opposed the Metropolitan District Plan of 1959 and the Borough Plan of 1962; each would have restructured the relationship between St. Louis City and St. Louis County. He became president of the American Municipal Association (now the National League of Cities) in 1959 and headed the United States Conference of Mayors from December 1963 to April 20, 1965. The City Charter was amended in August 1960 to raise the City salary limit from $10,000 to $25,000. In 1956, the mayor had appointed a committee of building industry people to draw up a new Building Code, which he signed into law on March 31, 1961. In April 1961, Tucker was elected to a third term as mayor. Significant civil rights legislation was passed in the City during this time, including the Public Accommodations Ordinance in 1961 and Fair Employment legislation in 1963. In March 1965, during his bid for an unprecedented fourth term as mayor, Tucker lost to Alfonso J. Cervantes in the Democratic primary. A 1993 survey of historians, political scientists and urban experts conducted by Melvin G. Holli of the University of Illinois at Chicago ranked Tucker as the thirteenth best American big city mayor to have served between the years 1820 and 1993.
Кейінгі өмірі
Кейін 1965 жылы, мэр қызметін атқарғаннан кейін, Такер Вашингтон университетінде қалалық мәселелер бойынша профессор болды. Ол 1970 жылдың 23 қарашасында Санкт-Луисте қайтыс болды, оның 74 жасқа толуына екі аптадай уақыт қалғанда. Ол Кальварий зиратында жерленген.
Later in 1965, following his service as mayor, Tucker became Professor of Urban Affairs at Washington University. He died in St. Louis on November 23, 1970, just less than two weeks prior to what would have been his 74th birthday. He is buried in Calvary Cemetery.