Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1934 жылғы "Тур де Франс" – 3 шілдеден 29 шілдеге дейін өткен "Тур де Франс" жарысының 28-ші шығарылымы. Жарыс 23 кезеңнен тұрды. Жеңімпаз – Антонин Магн, ол бұрынғы 1931 жылғы "Тур де Франс" жарысын да жеңіп алған болатын. Француз командасы үстемдік танытып, жарыс бойы сары жейдемен жүрді және көптеген кезеңдерде жеңіске жетті. Француз командасының әрбір мүшесі кем дегенде бір кезеңде жеңіс туын тікті. Француз велошабандысы Рене Вьетто тау классификациясында жеңіске жетіп қана қоймай, команда капитаны Магнеге алдымен алдыңғы дөңгелегін, содан кейін велосипедін сыйлап, "Тур" жеңісінен өз мүмкіндіктерін бас тартты. 1934 жылғы "Тур де Франс" жарысында екі бөліктен тұратын кезең және жеке уақытқа қарсы күрес енгізілді. 21-ші кезең екі бөлікке бөлінді, ал екінші бөлігі – "Тур де Франс" тарихындағы алғашқы жеке уақытқа қарсы күрес болды.
The 1934 Tour de France was the 28th edition of the Tour de France, taking place from 3 to 29 July. It consisted of 23 stages over The race was won by Antonin Magne, who had previously won the 1931 Tour de France. The French team was dominant, holding the yellow jersey for the entire race and winning most of the stages. Every member of the French team won at least one stage. French cyclist René Vietto rose to prominence by winning the mountains classification, but even more by giving up his own chances for the Tour victory by giving first his front wheel and later his bicycle to his team captain Magne. The 1934 Tour de France saw the introduction of the split stage and the individual time trial. Stage 21 was split into two parts, and the second part was an individual time trial, the first one in the history of the Tour de France.
Жаңалықтар мен өзгерістер
1934 жылы енгізілген басты жаңалық – жеке уақыт сынағы (ITT). Бұрын «Тур де Франс» жарысында уақытқа қарсы кезеңдер болған, бірақ олар командалық уақыт сынағы ретінде өткізілген. 1930 жылы «Тур де Франс» форматы кәсіби командалардан ұлттық командаларға ауысқандықтан, тур ұйымы велосипедшілердің тұруы, саяхаты мен тамақтануын қаржыландыруға міндетті болды. Ұйым «Турды» ұйымдастырған «l’Auto» газетін сатудан түскен қаражатты алды. «l’Auto» таңғы газет болса, оның бәсекелесі «Париж Суар» кешкі газет еді. «Париж Суар» да жарысты қадағалап, нәтижелерді сол күні жариялай алды, ал «l’Auto» келесі күнді күтіп, ескі жаңалықтарды басып шығарды. Осыған қарсылық ретінде «Тур де Франс» кезеңдері кешірек басталатын болды, осылайша «Париж Суар» газетін басып шығарғаннан кейін аяқталады. «Париж Суар» спорт редакторы өзінің жарысын – «Grand Prix des Nations» жарысын ITT форматында өткізді. 1932 жылғы алғашқы жарыс велосипедшілерге ұнаған жоқ, бірақ 1933 жылдан бастап сәтті өтті. Тур директоры Анри Дегранж француз велосипедшілерінің «Grand Prix des Nations» жарысындағы табысын көрді және «Турда» жеке уақыт сынағы форматын енгізді. Барлық велосипедшілер ITT-ге разы болған жоқ. Альпинист Рене Вьетто бұл ат күшінің сынағы ғана дейді, велосипед жарысы ақыл-ойды да сынауы керек. Басқа велосипедшілер ITT жақсы командалық жұмыстың нәтижесін жояды деді. 1933 жылғы «Тур де Франс» жарысының бонустық жүйесі сәл төмендетілді: енді кезеңнің жеңімпазы 90 секундтық бонус алды, ал екінші орын алған велосипедші 45 секундты алды. Бұған қоса, кезеңнің жеңімпазы екінші орын алған велосипедшімен арасындағы уақыт айырмасына тең бонус алды, бірақ ең көп дегенде екі минут. Осы бонустық жүйе таулардың жіктелуіне жататын тау шыңдарында да қолданылды. Бұрынғы жылдары «турист-маршрутшылар» өздерінің жабдықтарын әкеп, қонақүйлерін өздері брондауға міндетті болды, ал 1934 жылы жағдай жақсарды және «турист-маршрутшыларға» ұлттық команда мүшелерімен бірдей қарау көрсетілді.
The major introduction in 1934 was the introduction of the individual time trial (ITT). There had been time trial like stages before in the Tour de France, but they had been run as a team time trial. Since the format of the Tour de France changed in 1930 from trade teams to national teams, the Tour organisation had to pay for the housing, travel and feeding for the cyclists. The organisation received the money from the sales of l'Auto, the newspaper that organised the Tour. l'Auto was a morning newspaper, while one of its competitors, Paris Soir, was an evening paper. Paris Soir was also following the race, and was able to publish the results the same day, while l'Auto had to wait for the next day, publishing old news. To counter this, the stages in the Tour de France had started later, so they would end after Paris Soir had to print their newspapers. The Paris Soir sports editor had countered this by starting his own race, the Grand Prix des Nations, run as an ITT. The first edition in 1932 was not received well by the cyclists, but from 1933 on it was a success. The tour director Henri Desgrange saw the success of the French cyclists in the Grand Prix des Nations, and adapted the individual time trial format in the Tour. Not all cyclists were happy with the ITT. René Vietto, a climber, said it was a dull test of horsepower, while a bike race should also test the head. Other cyclists said the ITT would negate the effect of good teamwork. The bonification system from the 1933 Tour de France was slightly reduced: now the winner of a stage received 90 seconds bonification, and the second cyclist 45 seconds. In addition to this, the winner of the stage received a bonification equal to the difference between him and the second placed cyclists, with a maximum of two minutes. This same bonification system was applied on mountain summits that counted for the mountains classification. In previous years, these touriste routiers had to supply their own material and arrange their own hotels; in 1934, the conditions improved and touriste routiers were given the same treatment as the riders in national teams.
Командалар
1930 жылғы «Тур де Франс» жарысынан бері қалыптасқан дәстүр бойынша, 1934 жылғы «Тур де Франс» жарысына ұлттық командалар қатысты. Бельгия, Италия, Германия және Франция әрқайсысы 8 велосипедшіден тұратын команда жіберді, ал Швейцария мен Испания бірігіп 8 велосипедшіден тұратын команда жіберді. Бұған қоса, 20 жекелеген велосипедші қатысты; 1933 жылдан өзге, олар енді «touriste routier» деген атпен емес, «individuel» ретінде жарысты. Барлығы 60 велосипедшіні құрады.
As was the custom since the 1930 Tour de France, the 1934 Tour de France was contested by national teams. Belgium, Italy, Germany and France each sent teams of 8 cyclists each, while Switzerland and Spain sent a combined team of eight cyclists. In addition, there were 20 individual cyclists; other than in 1933, they were no longer racing under the nomer "touriste routier" but as "individuel". In total this made 60 cyclists.
Салдары
1934 жылы енгізілген жеке уақыт сынағы табысқа ие болды және содан бері дерлік әр жыл сайын қолданылып келеді. Рене Вьетто команда жетекшісі Магне үшін Турда жеңіске жету мүмкіндігінен бас тартқан болатын, бірақ оның орнына өзі жеңе алатынына сенді.
The individual time trial that was introduced in 1934 was a success, and has been used since then in almost every year. René Vietto, who had sacrificed his Tour chances for his team leader Magne, was convinced that he could have won the Tour instead.