Күрт Шарф (1902-1990) – неміс дін қызметкері, Берлин-Бранденбург Евангелиялық шіркеуінің епископы. Нацизм кезеңінде дінбастық қызмет атқарды, концентрациялық лагерь тұтқындарына көмектесті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс теологы және епископы (1902–1990)
German theologian and bishop (1902–1990)
Курт Шарф (21 қазан 1902 – 28 наурыз 1990) – неміс дін қызметкері және Берлин-Бранденбург Евангелиелік шіркеуінің епископы.
Kurt Scharf (October 21, 1902 – March 28, 1990) was a German clergyman and bishop of the Evangelical Church in Berlin Brandenburg.
Өмір
Курт Шарф Пруссияның Бранденбург провинциясындағы Ландсберг-ан-дер-Варте қаласында (қазір Польшаның Горжув-Велькопольски) дүниеге келген. Абитурын бітіргеннен кейін Берлинде протестанттық теологияны оқыды және Берлиндегі Студенттер қауымының мүшесі болды. 1930 жылдары ол Ораниенбургтің аймағы Саксенхаузендегі Ескі Пруссиялық одақтың евангелистік шіркеуінде пастор болып жұмыс істеді, сондай-ақ сол жердегі концлагерьдегі тұтқындарға көмектесу мүмкіндігіне ие болды. Бранденбург провинциялық Синодының (Bekenntnissynode) президенті ретінде, нацизмге қарсы тұрған Синодалық шіркеудің (1935 жылдан бастап) Landesbruderräte (аймақтық шіркеу кеңестері) конференциясын басқарды. 1945 жылы ол Бранденбург шіркеуінің бұрынғы Пруссия маршындағы консисторияның провосты және басшысы болып тағайындалды. 1952 жылы Гумбольдт университетінің теология факультеті оған құрметті докторлық дәреже берді. 1966 жылдан 1976 жылға дейін ол Берлин-Бранденбург евангелистік шіркеуінің епископы болды (Бранденбург шіркеуінің 1948 жылы тәуелсіздік алғаннан кейін жаңа аты), бірақ 1961 жылдан бастап епископтың жауапкершілігі мен ықпалы Батыс Берлинмен шектелді. Осы себепті ол 1972 жылдан бастап Батыс аймақтық синодтың епископы қызметін атқарды. 1957-1960 жылдары Шарф Евангелиелік Одақ шіркеуінің (EKU) кеңесінің төрағасы болды (сол кезде Германия протестант шіркеулерінің маңызды біріккен ұйымы), ал 1961-1967 жылдары Германиядағы Евангелиелік шіркеулер кеңесінің (EKD) төрағасы болды (Лютерандық, біріккен және реформаланған шіркеулердің бас ұйымы). 1990 жылдың 28 наурызында ол Берлиндегі Шлахтензее ауруханасына жол жүріп қайтыс болды. Шарф EKD-нің Ostdenkschrift-іне үлкен үлес қосты, бұл 1965 жылы Одер-Нейссе шекарасын алғаш рет мойындаған маңызды неміс ұйымы болды. Ол 1973 жылы Польша Халық Республикасының Коперник медалімен марапатталды, себебі ол Германия мен Польшаның татуласуын қолдады, сондай-ақ Варшава университетінің Христиан академиясынан құрметті докторлық дәреже алды. Бір кезде Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің орталық комитетінің мүшесі болған Шарф экуменизм идеясын жақтады. Біріккен Дүниежүзілік Киелі кітап қоғамының вице-президенті ретінде ол Киелі кітапты бүкіл әлемге таратуды ынтамен қолдады. Шарф сонымен қатар тұтқындарға рухани көмек көрсетудің көптеген қиын жағдайларын қабылдады, мысалы, соғыс қылмыстары үшін тұтқындалған немістерге және Баадер-Майнхоф тобының мүшелеріне. Ол христиан пацифисі болды және Германия аумағында ядролық қаруды өндіруге және орналастыруға қарсы болды.
Kurt Scharf was born in Landsberg an der Warthe in the Prussian Province of Brandenburg (now Gorzów Wielkopolski in Poland). After completing his Abitur he studied Protestant theology in Berlin and was a member of the Studentenverbindung Verein Deutscher Studenten Berlin (a member of the Verband der Vereine Deutscher Studenten). In the 1930s he worked as a pastor for the Evangelical Church of the old Prussian Union in Sachsenhausen, a locality of Oranienburg and as such had occasional opportunities to tend to the inmates of the homonymous concentration camp there. As praeses of the Brandenburg provincial Synod of Confession (Bekenntnissynode) of the Nazi opponent Confessing Church (as of 1935) he became the chairman of the conference of Landesbruderräte (councils of the Confessing Church paralleling the governing bodies in those regional church bodies dominated by the Nazi submissive German Christians). In 1945 he was appointed provost and leader of the consistory of the old Prussian March of Brandenburg ecclesiastical province. In 1952 he was given an honorary doctorate by the Faculty of Theology at Humboldt University. From 1966 to 1976 he was the elected bishop of the Evangelical Church in Berlin Brandenburg (new name of the March of Brandenburg ecclesiastical province after it assumed independence in 1948), although since 1961 the bishop's area of responsibility and influence had been restricted to West Berlin. As a result of this he functioned as the bishop of the Western regional synod from 1972. Between 1957 and 1960, Scharf was chairman of the council of the Evangelical Church of the Union (EKU) (at that time one of the principal umbrellas of German Protestant churches), between 1961 and 1967 chairman of the council of Evangelical Churches in Germany (EKD) (the umbrella organisation of Lutheran, united and Reformed churches in Germany). On March 28, 1990 he died en route to Schlachtensee hospital in Berlin. Scharf contributed to the Ostdenkschrift of the EKD, the first recognition (in 1965) by a significant German organisation of the Oder–Neisse line. He was awarded the Copernicus Medal of the People's Republic of Poland in 1973 for his support for German reconciliation with Poland, as well as an honorary doctorate from the Christian Academy of the University of Warsaw. Scharf, who for a time was also a member of the central committee of the World Council of Churches, was a strong supporter of the ecumenical ideal. As vice president of the United World Bible Societies he was a strong advocate of spreading the Bible throughout the world. Scharf also took on many difficult cases of providing spiritual welfare to prisoners, for example to Germans imprisoned for war crimes and to imprisoned members of the Baader Meinhof Group. He was a Christian pacifist and opposed the production and placement of nuclear weapons on German soil.