Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық жауап беру жоспары (NRP) – табиғи апаттар немесе террористік шабуылдар сияқты төтенше жағдайларға жауап беру мақсатындағы АҚШ-тың ұлттық жоспары болды. Ол 2004 жылдың желтоқсанында қолданысқа енді және 2008 жылдың 22 наурызында Ұлттық жауап беру аясымен (framework) алмастырылды.
The National Response Plan (NRP) was a United States national plan to respond to emergencies such as natural disasters or terrorist attacks. It came into effect in December 2004, and was superseded by the National Response Framework on March 22, 2008.
Өмірбаян
Федералды үкімет алғаш рет төтенше жағдайларды басқаруға белсенді түрде қатысты, 1803 жылғы Конгресспен бекітілген көмек туралы заңды қабылдау арқылы, ол Нью-Гэмпшир штатының Портсмут қаласындағы қиратушы өрттен кейін көмек көрсетті. Келесі 150 жыл бойы федералды үкімет төтенше жағдайларға жауап беруде реактивті рөлде болды, 1950 жылғы Федералдық азаматтық қорғаныс заңы қабылданғанға дейін. 1979 жылға дейін федералдық төтенше жағдайларға жауап берудің кешенді жоспары болған жоқ, сол кезде президент Джимми Картер Федералдық төтенше жағдайларды басқару агенттігін (FEMA) құру туралы жарлыққа қол қойды. FEMA-ға бастапқыда бірнеше агенттіктерден төтенше жағдайларға жауап беру функцияларын қабылдау міндеті жүктелді. 1988 жылы Стаффорд апаттан қорғау және төтенше көмек көрсету заңы қабылданды. Стаффорд заңы мемлекеттік және жергілікті органдарға федералдық көмек жүйесін орнатып, барлық штаттардан жеке Төтенше жағдайлар жоспарларын дайындауды талап етті. Сонымен қатар, Стаффорд заңы FEMA директорына Федералдық жауап беру жоспарын (FRP) жасауға уәкілеттік берді. FRP апатқа дайындық және жауап беру үшін бірнеше ұйымды біріктірді және Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) арқылы Ұлттық төтенше жағдайлар жоспары (NCP) арқылы толықтырылды. 1968 жылдан бері қолданыстағы NCP бастапқыда мұнай төгілуіне жауап берудің жоспары болды, бірақ 1972 жылы Таза су заңының қабылдануымен қауіпті материалдарды қамту үшін кеңейтілді. 1980 жылы «Суперфонд» деп белгілі Жалпы экологиялық жауап беру, өтемақы және жауапкершілік туралы заң NCP-ның қолданылу аясын қауіпті қалдықтарды жою бойынша шұғыл шараларды қамту үшін кеңейтті және реттелген нысандардан төтенше жағдайларға дайындық жоспарларын ұсынуды талап етті. NCP арқылы федералды үкімет штат және жергілікті шенеуніктерге қауіпті материалдардың шығарылуы немесе төтенше жағдай кезінде халық денсаулығы мен қоршаған ортаны қорғауға көмектесті. Президент Билл Клинтон 1992 жылы Джеймс Ли Витті FEMA басшысы етіп тағайындады. Витт FEMA-ны төтенше жағдайларды жоспарлауда барлық қауіп-қатерлерге бағытталған тәсілді қабылдау үшін маңызды өзгертулер жасады. Клинтон Витті кабинеттік деңгейге көтерді, бұл директорға президентке тікелей қолжетімділік берді. 1994 жылдың қазан айында Стаффорд заңы 1950 жылғы бұрынғы Азаматтық қорғаныс заңының көп бөлігін қамту үшін түзетілді. 1996 жылы Федералдық радиологиялық төтенше жағдайларға жауап беру жоспары (FRERP) заңға айналды. Ядролық реттеу комиссиясы (NRC) және FEMA АҚШ-та немесе оның аумақтарындағы бейбіт уақыттағы радиологиялық төтенше жағдайларға федералды үкіметтің жауап беруін сипаттайтын жоспар жасады. Мұндай төтенше жағдайлар бекітілген ядролық нысандарда немесе радиоактивті материалдарды тасымалдау кезінде, әскери зерттеу мекемелеріндегі ядролық қарулармен болған жазабастар, жерге қайта оралатын спутниктер немесе террористік шабуылдар кезінде орын алуы мүмкін. 1996 жылға қарай FEMA жеке штаттарға жеке Төтенше жағдайлар жоспарларын жасауға арналған нұсқаулықты әзірледі, ол «Барлық қауіп-қатерлерге төтенше жағдайлар жоспарлау бойынша нұсқаулық» деп аталды. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін құрылған Ішкі қауіпсіздік департаменті (DHS) 2003 жылы құрылған кезде FEMA-ны өз құрамына қосты.
The federal government first actively engaged in emergency management by passing the Congressional Relief Act of 1803, which provided relief after a devastating fire in Portsmouth, New Hampshire. For about the next 150 years, the federal government took a reactive role in emergency response until passing the Federal Civil Defense Act of 1950. No comprehensive plan for federal emergency response existed until 1979, when President Jimmy Carter signed an executive order creating the Federal Emergency Management Agency (FEMA). FEMA was first charged to absorb emergency response duties from multiple agencies with disjointed plans. In 1988 the Stafford Disaster Relief and Emergency Assistance Act became law. The Stafford Act established a system of federal assistance to state and local governments and required all states to prepare individual Emergency Operations Plans. Also, the Stafford Act authorized the Director of FEMA to prepare a Federal Response Plan (FRP). The FRP brought together multiple organizations to assist states with disaster preparedness and response and was augmented by the National Contingency Plan (NCP) through the Environmental Protection Agency (EPA). The NCP, in existence since 1968, was initially a blueprint for responding to oil spills, but was expanded to include hazardous materials in 1972 with the passing of the Clean Water Act. In 1980, the Comprehensive Environmental Response, Compensation and Liability Act, more commonly known as "Superfund," further expanded the scope of the NCP to include emergency removal actions at hazardous waste sites and required regulated facilities to submit contingency plans. The federal government helped state and local officials protect public health and the environment in the event of a hazardous material release or emergency through the NCP. President Bill Clinton appointed James Lee Witt as the head of FEMA in 1992. Witt substantially changed FEMA to adopt an all hazards approach to emergency planning. Clinton elevated Witt to a cabinet level position, giving the Director access to the President. In October 1994, the Stafford Act was amended to incorporate most of the former Civil Defense Act of 1950. In 1996 the Federal Radiological Emergency Response Plan (FRERP) was signed into law. The Nuclear Regulatory Commission (NRC) and FEMA prepared a plan outlining the federal government's response for peacetime radiological emergencies within the U. S. or its territories. These emergencies could occur at fixed nuclear facilities or during the transportation of radioactive materials, mishaps with nuclear weapons at military research facilities, satellites returning to earth, or terrorist attacks. By 1996, FEMA developed a guide for individual states to develop individual Emergency Operation Plans known as the Guide for All Hazards Emergency Operations Planning. The Department of Homeland Security (DHS), which was formed following the September 11 attacks, absorbed FEMA when it was established in 2003.
Іске асыру
2004 жылдың желтоқсанында бұл жоспарды іске асыруды Ұлттық қауіпсіздік департаменті (DHS) басқарды. АҚШ-та табиғи апаттарды жоспарлау және оларға жауап беру жауапкершілігі алдымен жергілікті билік органдарына жүктеледі. Жергілікті билік өз ресурстарын толық қолданғаннан кейін, округ деңгейінен қосымша ресурстар сұрайды. Қажеттіліктер анықталған сайын, өтініш беру процесі округтен штатқа, ал одан әрі федералдық үкіметке ұқсас жолмен жалғасады. Ірі ауқымды төтенше жағдай туғанда, DHS жауап беру мамандарының дайындығын қамтамасыз етуге бірінші кезекте жауапкершілікті қабылдайды. Бұл төтенше жағдайларда жергілікті, штаттық және федералдық агенттіктердің үйлесімсіз жауаптарының салдарынан туындауы мүмкін теріс әсерлерді болдырмау мақсатында жасалды. Жоспар 2006 жылдың 25 мамырында жаңартылды. Өзгерістер туралы хабарламада жаңарту "DHS-тегі ұйымдық өзгерістерге, сондай-ақ 2005 жылы «Катрина», «Вильма» және «Рита» дауылдарына жауап беру тәжірибесіне" байланысты екені айтылды. 2007 жылдың 10 қыркүйегінде DHS Ұлттық жауап беру жоспарының орнына Ұлттық жауап беру аясының жобасын жариялады. Жоспар 2008 жылдың 22 наурызында Ұлттық жауап беру аясымен алмастырылды.
The DHS administered the plan when in came into effect in December 2004. Within the United States, the responsibility for natural disaster planning and response follows a progression in which responsibility first falls on local governments. When a local government has exhausted its resources, it then requests specific additional resources from the county level. The request process then proceeds similarly from the county to the state to the federal government as additional resource needs are identified. In the event of a large scale emergency, DHS assumes primary responsibility for ensuring that response professionals are prepared. This is intended to prevent the negative consequences of uncoordinated responses by local, state, and federal agencies during emergencies. The plan was updated on May 25, 2006. The notice of change stated the update "emerged from organizational changes within DHS, as well as the experience of responding to Hurricanes Katrina, Wilma, and Rita in 2005." On September 10, 2007, DHS released a draft copy of the National Response Framework as a replacement for the National Response Plan. The plan was replaced by the National Response Framework on March 22, 2008.
Уақыт кестелері
2005 жылдың 30 тамызында Министр Майкл Чертофф 2005 жылдың 29 тамызында таңертең «Катрина» даулының Мексика шығанағының жағалауына шабуыл жасағаннан кейін Ұлттық жауап беру жоспарын қолданды. Осы арқылы Чертофф заңмен белгіленген басшылық рөлді қабылдады, ол дағдарысты басқаруға негізгі жауапкершілікті жүктеді. Бұл, жергілікті және штаттық биліктің жағдаймен күресе алмауына байланысты болды. 2005 жылдың 22 қыркүйегінде «Рита» даулы құрлыққа тию алдында Чертофф бұл дауылды ұлттық маңызы бар оқиға деп жариялады және Техас шығанағы аймағында дайындық шараларын жүзеге асырды.
August 30, 2005 – Secretary Michael Chertoff invoked the National Response Plan the day after Hurricane Katrina hit the Gulf Coast on the morning of August 29, 2005. By so doing, Chertoff assumed the leadership role triggered by the law to bear primary responsibility to manage the crisis. The invocation occurred due to the inability of local and state government to handle the situation. September 22, 2005 – In advance of the landfall of Hurricane Rita, Chertoff declared the storm an incident of national significance and put preparations in place in the gulf region of Texas.