Эдвард Мосли: Солтүстік Каролинаның алғашқы қазынашысы және чиновнигі

Кіріспе

Британдық отаршылдық шенеунігі

Эдвард Мозли (шамамен 16 ақпан 1683 – 11 шілде 1749), 1715 жылдан 1749 жылдың шілдесінде қайтыс болғанға дейін Солтүстік Каролинаның алғашқы мемлекеттік қазынашысы болып қызмет еткен британдық отаршылдық лауазымды тұлға. Ол 1710 жылға дейін және 1723 жылдан 1733 жылға дейін Солтүстік Каролинаның бас геодезисі қызметін атқарды. Мозли сонымен қатар Вирджиниялық Уильям Бёрдпен бірге 1728 жылы Солтүстік Каролина мен Вирджиния арасындағы шекараны өлшеуге жауапты болды. Мозли сонымен қатар Солтүстік Каролинаның буржуаздар палатасының (облыстық заң шығарушы органның төменгі палатасы) спикері болып бірнеше рет сайланды, себебі ол партиясымен үнемі қайта сайланды. Губернатор Беррингтон провинциядан кеткен кезде ол қысқа мерзімге губернатор міндетін атқарды.

Ерте өмір және білім

Джон Мозли Мэри Биманға 5 ақпан 1681 жылы Лондонның All Hallows қабырғасында үйленді. Олардың ұлы Эдвард 1682 жылдың 16 ақпанында, 1682/3 жылы, әкесі келісімшарттан босатылғанға дейін дүниеге келді. Джон Мозли өзінің саудагер-тігінші бизнесін Крипплгейтте, Бишопскейттен батысқа қарай ашты; бірақ 1690 жылдың сәуірінде жетім қалған ұлы Мәсіх ауруханасына өтініш берген кезде қайтыс болды. Мектептің жазбалары Мозлидің Ньюгейттегі Христос ауруханасының оқушысы болғанын растайды. Ол 1673 жылы әскери-теңіз және сауда флотына білімді навигаторларды дайындау үшін құрылған Корольдік математикалық мектеп деп аталатын бөлімде оқыды. Мозли 7-8 жасында мектепке өтініш білдірді және келесі жылы, 1691 жылдың 2 шілдесінде қабылданды. Сол жерде ол алты жылдан астам уақыт бойы навигатор мамандығын оқыды. Босату туралы жазбалар Мозлидің 1697 жылдың 24 желтоқсанында 14-15 жасында Мәсіх ауруханасынан шығып, 1703 жылдың желтоқсанына дейін жалғасатын шәкірттікке түскенін көрсетеді. Ол капитан Джейкоб Форландпен бірге "Жозеф" кемесінде Бильбао портында сауда жасады. Бір қызығы, Форлендпен жасалған келісімшарттың қолжазбасында "баланың достары оның аталған капитанмен келісімшартқа түсуіне рұқсат етпейді және оның қамын басқаша ойластырған" деп жазылған. Мозлидің белгілі емес бай достары оның Испанияға Форлендпен бармауы үшін келісімшартты сатып алды. Содан кейін Мозли Чарльстонға (Каролина штаты) көшіп келді. Мозли Оңтүстік Каролинада 1701 жылдың 2 қаңтарында губернатор Джеймс Мурдың тікелей басқаруымен Кәдімгі сот хатшысы болып қызмет етті. Мозли Натаниел Джонсон Мурдың орнына келгеннен кейін қызметін тоқтатты. Мозлидің ықтимал досы Джон Барнхилл (кейін "Тускарора Джек" деп аталды) сол кезде оның орнын басты. Кейіннен Мозли 1703 жылы "Шетел аймақтарында Ізгі хабарды тарату қоғамының" кітапханашысы болып, доктор Томас Брейдің басшылығымен жұмыс істеді. Чарльстонда жүргенде Мозли кітаптар мен әкімшілікке деген құштарлығын көрсетті және жақсы англикан ретінде діни мәтіндерді жинады, кейіннен оларды Чован округіндегі англикан шіркеуіне сыйға тартты. Мозли Каролинадағы алғашқы кітапхананы каталогтаған үшін £5 15s алды. Бұл жұмысты ол доктор Брей мен қоғам үшін 1703 жылдың мамыр айында, Чарльстонға кітаптар келгеннен кейін орындады. Доктор Брейдің танысы арқылы ол Солтүстік Каролинаның немесе Альбемарл округінің губернаторы Хендерсон Уокермен және оның әйелі Эннмен танысты. Губернатор Уокер Альбемарлдің астанасы "Королева Аннаның қалашығы" үшін, кейіннен Эдентон үшін ұқсас христиан кітапханасын алуға қатты қызығушылық танытқан сияқты. 1703 жылдың қазан айында Уокер Лондон епископына Томас Тенисонға хат жазып, Рев. Брейдің кітапханасы сияқты сыйлық сұрады. Оның қайта өңделген нұсқасын 1737 жылы лондондық Джон Коули салған. Екеуі де колонияның дамуына үлкен үлес қосты. Шығыс Каролина университетінің арнайы жинақтарында 1733 жылғы картаның түпнұсқасы болуы мүмкін, ол Гринвиллде Мозлидің өзіне тиесілі болған және өзінің қызықты тарихы бар. Мозли салған Альбемарлдің бұрынғы картасы (1708) доктор Ларри Тайз Шығыс Каролина университетінен Евангелие тарату қоғамының Ламбет сарайының жинағынан алынған қазыналар жинағында жақында табылған. Кейіннен Мозлиге бірнеше жыл бойы мемлекеттік қызмет атқаруға тыйым салынды, өйткені ол отарлаушы губернатор Чарльз Иденді қарақшы Эдвард Тичпен байланыстыратын дәлелдерді алуға тырысты. Мозли мен оның қайын інісі Морис Мур 1718 жылы колониялық хатшының кеңсесіне айыптау дәлелдемелерін іздеу үшін күшпен кірді және губернатордың агенттері оларды қоршап алды. Олар бір-біріне ашулы сөздер айтысты. Мозлидің ісі келесі жылы сотқа келгенде, оны сол кездегі губернаторға қарсы "қоздырылған сөздер" айтқан деп айыптады. Сотталғандардың кем дегенде біреуі Мозлидің бұрынғы клиенті болса да, губернатор Иденнің адвокаты айыпты тапты. Айыпты жаза ретінде Мозли 1723 жылы қайтадан бас геодезияшы болып тағайындалды. 1735 жылы ол өлке қазынашысы болып тағайындалды, ол өлімге дейін осы лауазымда болды. "Туыстың" мүшесі ретінде Оңтүстік Каролинаның элиталық плантаторлары төменгі Кейп-Файрды патшадан тартып алуға тырысты, ол Брансуик Таунның негізін қалаушысын, заңдас інісі Морис Мурды заң жүзінде қолдады. Патша билігі оппозициядан Уилмингтон портын құрды. Кейіннен Мозли Брансуик Таунға көшіп барды, ол 1749 жылы қайтыс болды. Энн қайтыс болғаннан кейін Мозли Энн Сэмпсонға үйленіп, Эдентоннан Брансуик Таунға көшіп барды. Олардың ұлдары мен қыздары көп болды.

John Moseley married Mary Beaman at All Hallows London Wall on February 5, 1681/2. Their son Edward was born February 16, 1682/3 just prior to his father's release from indenture. John Moseley began his own merchant tailor business in Cripplegate, just west of Bishopsgate; but he had died by April 1690 when his orphaned son applied to Christ's Hospital. School records confirm that Moseley was a pupil at Christ's Hospital, Newgate, in a division called the Royal Mathematical School which had been founded in 1673 to supply educated navigators to the navy and merchant marine. Moseley applied to the school at the age of 7 or 8 and was accepted the following year on July 2, 1691. There, he studied the trade of a navigator for more than six years. Discharge records show that Moseley left Christ's Hospital December 24, 1697, aged 14/15, to serve an apprenticeship which was to last until December 1703, with Captain Jacob Foreland on the ship Joseph, trading in the port of Bilbao (a Spanish iron market). Curiously and somewhat irregularly, a handwritten postscript to the indenture with Foreland states "friends of the said boy would not suffer him to be bound to the said captain and have otherwise provided for him." Unknown wealthy friends of Moseley purchased his indenture so that he would not have to go to Spain with Foreland. Soon thereafter, Moseley landed in Charleston, Carolina. Moseley served southern Carolina as an Ordinary Court clerk (January 1701 02) directly under Governor James Moore. Moseley ceased his role when Nathaniel Johnson succeeded Moore. A possible friend of Moseley's, John Barnhill (later known as “Tuscarora Jack”), replaced him at that time. Afterward, Moseley worked under Dr. Thomas Bray as a librarian for the Society for the Propagation of the Gospel in Foreign Parts in 1703. While in Charleston, Moseley demonstrated a fondness for books and administration and, as a good Anglican, collected religious texts that he later donated to the Anglican Church in Chowan County. Moseley received £5 15s for cataloging the first library in Carolina. This work he performed for Dr. Bray and the Society in May 1703, following the books’ arrival in Charleston. Through Dr. Bray's acquaintance, he met northern Carolina's, or Albemarle County's, governor Henderson Walker and his wife Ann. Gov. Walker seemed greatly interested in obtaining a similar Christian library for Albemarle’s capital of “Queen Anne’s Town,” later Edenton. In October 1703, Walker wrote to the Bishop of London, Thomas Tenison, requesting a gift similar to the Rev. Bray's. A revised version was drawn by the original engraver, John Cowley of London, in 1737. Both were lasting contributions to the settlement of the colony. East Carolina University's Special Collections house perhaps the original copy of the map of 1733, owned by Moseley himself in Greenville, and it held quite a history of its own. An earlier map of the Albemarle (1708) made by Moseley was recently discovered by Dr. Larry Tise of East Carolina University in a publication of treasures from the Lambeth Palace Collection of the Society for the Propagation of the Gospel. Later, Moseley was banned from holding public office for several years because he tried to obtain evidence to link Colonial Governor Charles Eden to the pirate Edward Teach known as Blackbeard. Moseley and his brother in law Maurice Moore had forcibly entered the office of the colonial secretary in 1718 in search of incriminating evidence and had been surrounded by the governor's agents. Angry words were exchanged. When Moseley's case came to trial the following year, he was accused of uttering "seditious words" against the governor at the time. Despite at least one member of the jury being a former legal client of Moseley, Governor Eden's attorney obtained a conviction. The conviction was merely a slap on the wrist, for Moseley became surveyor general again in 1723. He was appointed Treasurer of the Province in 1735, a position he held until his death. As a member of "the Family," elite South Carolinian planters who tried to usurp the Lower Cape Fear from the king, he legislatively supported Brunswick Town's founder, brother in law Maurice Moore, during the royal government's attempt to restore order in 1732–33. Royal authorities created the successful port town of Wilmington from the opposition. Later, Moseley removed to Brunswick Town, where he died in 1749. After Ann's death, Moseley married Ann Sampson and moved from Edenton to Brunswick Town. They had a large family of sons and daughters.