Кіріспе

Жасанды өсірілген асыл тас – хризоберил. Синтетикалық александрит – хризоберилдің жасанды түрде өсірілген кристалдық түрі, бериллий алюминий оксидінен (BeAlO) тұрады. Бұл атау кейде қате түрде минералды құрамы әртүрлі, александриттің сыртқы түрін имитациялайтын синтетикалық корундты сипаттау үшін де қолданылады.

Өндiру

Иә, көптеген синтетикалық александриттер "көтеру" әдісімен өсіріледі. Тағы бір әдіс – 1964 жылы Мәскеудегі Ресей (бұрынғы Кеңес) кристаллография институтының армян ғалымы Хачатур Саакович Багдасаров әзірлеген "қозғалатын аймақ" әдісі. Багдасаровтың қозғалатын аймақ әдісі ғарыш кемелері мен суасты кемелерін жарықтандыру үшін ақ YAG өндірісінде кеңінен қолданылды, бірақ бұл процесс кейін зергерлік өнімдерді жасауға қолданылмады. Қозғалатын аймақ әдісімен өсірілген александрит кристалдарының түсі көтеру әдісімен өсірілген кристалдарға қарағанда нашаррақ болуы мүмкін. Флюспен өсірілген александрит тастарды жасау өте қымбат, және олар платиналық қорытқыштарда өсіріледі. Кесілген тастарда платина кристалдарының іздері көрінуі мүмкін. Флюс балқыту арқылы өсірілген александритте табиғи александриттің сину көрсеткіші мен меншікті салмағына ұқсас сұйық "қауырсын" тәрізді флюс бөлшектері болады. Кейбір тастарда теріс кристалдардың параллель топтары кездеседі. Бұл процестің жоғары құнына байланысты, қазіргі таңда коммерциялық мақсатта қолданылмайды. Бүгінгі күнге дейін зергерлік сападағы лабораториялық александриттің ең ірі өндірушісі – Tairus компаниясы. Өндірістік қуаты жылына шамамен 100 кг құрайды.

Хризоберил негізіндегі синтетикалық заттар

Цохральски немесе "тартылған" александритті анықтау оңайрақ, себебі ол өте таза. Көбейту арқылы көрінетін қисық сызықтар оны аңғартады. Кейбір тартылған тастардың түсі көктен қызылға дейін өзгеретіні байқалады – бұл Бразилия, Мадагаскар және Үндістаннан табылған табиғи александритке ұқсас. Сейко синтетикалық александриттері синтездің жүзбелі аймақ әдісіне тән айналмалы ішкі құрылымды көрсетеді. Оларда "бунақ" (ұзын құйрықтары бар) кірікпелері және шар тәрізді көпіршіктер бар. Флюспен өсірілген александриттерді анықтау қиын, өйткені олардың түсі өте әсерлі, ал таза емес. Олардың ерімеген флюс кірікпелері табиғи хризоберил кірікпелеріне ұқсауы мүмкін. Дегенмен, тұқымдық пластинаға параллель шаң тәрізді қабаттар және күшті жолақтар немесе өсу сызықтары да көрінуі мүмкін. Инамори синтетикалық александритінің "мысық көзі" түрі болды, ол айқын түс өзгерісін көрсетті. Көзінің ені мен қарқындылығы орташа болды. Үлгілер флуоресценттік жарықта қара сұрғылт жасыл, сәл күлгін реңде көрінді. Көздің түсі көкшіл-жасыл ақ түсті, ал тастар сорлы және майлы көрінді. Олар кірікпелерден бос көрінді және ұзын бағыттағы күшті шам жарығында, көзден екі сәулесі әлсіз болған астеризмді көруге болады. Бұл табиғи александритте кездеспеген. Көбейту кезінде кабошонның ұзындығы бойымен параллель сызықтар көрінді және сызықтар тік емес, толқынды болды – бұл да табиғи александритке тән емес. "Аллексит" атауы Diamonair Corporation компаниясы шығарған синтетикалық александрит үшін қолданылды, ол өзінің өнімі Цохральски әдісімен өсірілгенін мәлімдейді.

Корунд негізіндегі симуляцияланған александрит

Көптеген синтетикалық александрит деп сипатталатын асыл тастар шын мәнінде александрит имитациясы болып табылады: ванадий қосылып түсі өзгеруіне қол жеткізілген синтетикалық корунд. Бұл александрит сапфирге ұқсас материал шамамен 100 жылдан бері белгілі. Материалтың түсі ерекше күлгін-қоңыр түске өзгереді, бұл тартымды болғанымен, александриттен өзгеше, себебі жасыл түс байқалмайды. Тастар өте таза болып, ірі өлшемдерде де қолжетімді болуы мүмкін. Гемологиялық зерттеулер 1.741–1.760 (хризоберил) орнына 1.759–1.778 (корунд) сындыру көрсеткішін анықтайды. Көбейту кезінде газ көпіршіктері мен қисық сызықтар көрінуі мүмкін. Спектроскоп арқылы қарағанда 475 нм толқын ұзындығында ванадийдің күшті сіңіру сызығы байқалады.