Кіріспе
Оңтүстік-шығыс Англиядағы ірі ұзақ қашықтық темір жол желісі – Оңтүстік-шығыс негізгі желісі Ұлыбританияның Оңтүстік-шығыс Англиясындағы маңызды ұзақ қашықтық темір жол бағыты. Бұл Кент графтығынан өтетін үш негізгі бағыттың бірі, Севеноакс, Тонбридж, Эшфорд және Фолкстоун қалалары арқылы Доверге дейін созылады. Қалған бағыттар – Чатэм арқылы Кенттің солтүстік жағалауымен Рамсгейтке немесе Доверге жүретін Чатэм магистралі және Кенттің орталығынан Фолкстоун жағалауына дейін өтетін және Канал тоннелімен қосылатын Жоғары жылдамдықты 1 желісі.
The South Eastern Main Line is a major long distance railway route in South East England, UK, one of the three main routes crossing the county of Kent, going via Sevenoaks, Tonbridge, Ashford and Folkestone to Dover. The other routes are the Chatham Main Line which runs along the north Kent coast to Ramsgate or Dover via Chatham and High Speed 1 which runs through the centre of Kent to the coast at Folkestone where it joins the Channel Tunnel.
Құрылыс
Бұл желі Лондон, Чатэм және Довер темір жолымен (LCDR) бәсекелескен Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER) салған, сондықтан Кенттегі маршруттардың қайталануына себеп болды. Бастапқы магистраль 1836 жылы Парламент актісімен мақұлданды. Алғаш рет бекітілген бағыт Окстед, Тунбридж, Мейдстоун, Эшфорд және Фолкстоун арқылы өтуі тиіс еді. Бұл бағыт Лондон және Кройдон темір жолы мен Лондон және Гринвич темір жолы компанияларының қолданыстағы жолдарынан пайдалануды көздеді. SER-дің жеткілікті капитал қоры болмады. Қосымша шығындарды азайту мақсатында 1837 жылы Лондон және Кройдон темір жолымен Норвудта, Суррейде қосылыс жасауға рұқсат алынды, Корбет көшесінде емес. Алайда, Лондон және Брайтон темір жолы 1847 жылы Норвудтан оңтүстікке қарай салуға рұқсат алды. Парламент, егер SER қосылысын оңтүстікке қарай жылдырса, 12 миль (19 км) қашықтықтағы параллель аңғарлардағы желілерді салудан аулақ болу арқылы қосымша үнемдеуге болатынын ұсынды. Лондон және Брайтон желісін салуға міндетті болды, ал SER оны аяқтағаннан кейін құны бойынша сатып алуға тиіс еді. Екі компания да бұл бағыт бойынша пойыз қатынасын жүзеге асыратын болады. Лондон және Брайтон осы мүмкіндікті пайдаланып, еңістің мүмкіндігінше азайтылуын қамтамасыз етті, тіпті осы үшін үлкен көлемде жер жұмыстарын жүргізуге және Мерстхэмдегі шамамен 1.6 км (1 миль) ұзындықтағы туннельді салуға дайын болды. SER магистралі Лондон және Брайтон желісінен Рейгет-жанкшн станциясында бөлініп шықты, оны Лондон және Брайтон 1841 жылдың 12 шілдесінде қозғалысқа ашты. Брайтон желісінен шығып, темір жол Фолкстоунға тікелей бағыт алды; Мейдстоунға қызмет көрсету жоспарларынан бас тартылды. Оның орнына Мейдстоун жолынан тармақ желісі салынуы тиіс еді. Желі Редхилл мен Эшфорд арасында дерлік тікелей болды, екі бағытта да 1.6 км (0.5 миль) аспайтын ауытқулар болды. Жобаның бас инженері сэр Уильям Кубитт болды. Жылдам қозғалысқа мүмкіндік беру үшін Мейдстоун Роуд және Эшфорд станциялары тікелей өтпелі жолдармен салынды. Станция 1924 жылы ұқсас жоба бойынша қайта жаңартылды. Құрылыс 1837 жылдың қараша айында Рейгет-жанкшн станциясынан шығысқа қарай, сондай-ақ Тунбриджден екі бағытта да басталды. Лондон көпірінен Тунбриджге дейінгі желі 1842 жылдың 26 мамырында ашылды. Тонбридж мен Эшфорд арасындағы желі 1842 жылдың 1 желтоқсанында пайдалануға берілді.
Шығыс Кент
Фоурд ойығынан өту үшін 30 метрлік виадук қажет болған Фоукстоунға жеткенге дейін ірі инженерлік жұмыстар қажет болмады. Фолькстонда уақытша станция салынды, ол 1843 жылғы 28 маусымда ашылды. Виадук аяқталғаннан кейін 1843 жылғы 18 желтоқсанда Фолькстоун станциясы ашылды. Шекспирдің жартасындағы әктас Абботтың жартасындағыдай берік болмағандықтан, екі бір жолды туннельдер салынды. Шекспир туннеліне шығысқа қарай Дуврге қарай баратын жағажайға төменгі көпір салынды. Фолькстоун мен Дувр арасындағы теміржол 1844 жылғы 7 ақпанда ашылды. 1844 жылғы мамыр айында Ашфордтан Танет аралына, Маргейт пен Рамсгейтке қызмет көрсететін теміржол салуға рұқсат алынды. 1846 жылғы 6 ақпанда Кентербериге дейін желі ашылды. 1845 жылы Тунбридж-Уэллске арналған тармақ желі салуға рұқсат берілді. Бұл желі 1845 жылғы 19 қыркүйекте ашылды және 1852 жылы Шығыс Сассекске дейін созылды. Сол жылы Ашфордтан Гастингске теміржол салуға рұқсат алынды, ол 1851 жылғы 13 ақпанда ашылды. Тунбридж станциясы 1852 жылғы 1 ақпанда Тунбридж Анкциясы деп қайта аталды. Севеноакс пен Тонбридж арасындағы желі жүк тасымалы үшін 1868 жылғы ақпанда, ал жолаушылар үшін 1868 жылғы 1 мамырда ашылды. Бұл жаңа желі Редхиллден бұрынғы басты желіні тармақ желіге дейін төмендетті. 1872 жылы Фолькстоунның жанындағы , -ден тармақ желі құрылысы басталды. Оны кеңейту немесе Шорнклиффтен Форд Гэп виадугінің астынан өтіп, Фолькстоун портына баратын желі салу туралы ұсыныстар жергілікті халықтың қарсылығына тап болды. Қажетті жердің көп бөлігі жобаларға қарсы болған Раднор графына тиесілі болды. 1881 жылы Эльхам аңғары теміржолын салуға құқықтар алынды. Ол 1889 жылы Кентербери мен Шорнклифф арасында ашылды, бұл LCDR-ді бәсекелес жобаны салудан тоқтатты, оған Фолькстоун тұрғындары қарсы болды. Желі 1889 жылы ашылды. Басты желіде Фолькстоунның батысында екі станция салынды: және , ол бұрынғы станцияның орнын басты. Шеритон аркасы 1884 жылғы 1 қыркүйекте ашылды. LCDR 1884 жылы Мейдстоун арқылы Ашфордқа жетті. Олар өз станцияларын салды. Екі желі арасындағы байланыс 1891 жылғы 1 қарашаға дейін орнатылмады. 1892 жылғы 1 қазанда Кранбрук пен Пэддок Вуд теміржолы Пэддок Вудтан өз тармағын ашты. 1905 жылы Кент және Шығыс Сассекс теміржолы өз желісін Headcorn-нен ұзартты. Станцияның шығысында тұйықталған желі салынды. 1910 жылы станция құрылысы басталды, оның негіздік жұмыстары үш жылға созылды. Станция 1915 жылғы 2 қаңтарда жедел жәрдем пойыздары үшін ашылды.
Операция
Бастапқыда желіде бу локомотивтері жұмыс істеді. Желіде жұмыс істеген локомотивтердің алғашқы кластарына "Little Mail" және "Mail" класы 2-2-2 кіреді. 1860 жылдары желідегі жылдамдық шектелген болатын. Сол кезде балласт ретінде ұсақ тас пайдаланылды. Бұл сол кездегі жылдамдықтар мен пойыз салмақтарына сай келді, бірақ пойыз жылдамдығы мен салмағы артқан сайын тиімділігі төмендеді. 1927 жылы Севеноакстағы ауыр апаттың себебі – ұсақ тасты балласт пайдалану болды. 1870 жылдары Джеймс Стирлинг бірқатар жаңа кластарды енгізді: экспресс жолаушылар тасымалы үшін B және F класы 4-4-0; жүк тасымалы үшін O класы 0-6-0; ал жергілікті жолаушылар тасымалы үшін A класы 4-4-0 және Q класы 0-4-4T. R класы 0-6-0T локомотивтері Фолкстоун портынан Фолкстоун торабына дейінгі тармақта көмекші локомотивтер ретінде жұмыс істеу үшін салынды. F, O және Q кластары алты кластағы 459 локомотивтің көп бөлігін құрады. SER және LCDR 1898 жылы өзара жұмыс істесу туралы келісімге келді. Оңтүстік-Шығыс және Чатем темір жолы (SECR) 1899 жылдың 1 қаңтарында құрылды. Жаңа компания локомотивтерге мұқтаж болды және Шотландияның Ұлы Солтүстік темір жолы Гурст, Нельсон және Ко Лтд, Глазгодан тапсырыс берген, бірақ кейін оларға артық болған бес 4-4-0 локомотивін алуға қуанды. Бұл локомотивтер G класына жатты. 1900 жылы Гарри Уэйнрайт жүк тасымалы үшін C класы 0-6-0 және экспресс жолаушылар тасымалы үшін D және E класы 4-4-0 локомотивтерін енгізді. Соңғы екі класс осындай жылдамдықпен қозғалуға мүмкіндік беретіндей жаңартуларға ие болды. Ричард Маунселл 1917 жылы экспресс жолаушылар пойыздары үшін 2-6-4T класты "River" локомотивтерін енгізді. Соғыстан кейін D және E кластары супержылытқыштармен қайта жабдықталды. Қайта жабдықталған локомотивтер D1 және E1 кластары деп белгіленді. 1920 жылдардың соңында электр пойыздары пайда болғаннан кейін көптеген үш вагонды электрлік пойыз жиынтықтары және екі вагонды тіркемелі жиынтықтар салынды. Олардың кейбіреулерін Метрополитен вагондар, вагон және қаржы компаниясы, ал тіркемелі вагондарды Бирмингем теміржол вагондар және вагон компаниясы жасады, бірақ көпшілігі бұрынғы SECR, LBSC немесе LSWR вагондарынан қайта жасалды. Бұрынғы LBSC 6,7 кВ айнымалы ток электрлік пойыз жиынтықтары да қайта жасалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін үш вагонды жиынтықтардың көпшілігі бұрынғы LSWR 10 бөлімді вагонын қосып, төрт вагонды жиынтықтарға айналдырылды. Кейбір жиынтықтар жаңа вагон алды. Басқа жиынтықтар апаттар немесе жаудың шабуылынан зақымданған жиынтықтардың бөліктерінен құрылды. 1946 жылдан 1950 жылға дейін Eastleigh Works-те бірқатар жиынтықтар салынды. Жиынтықтар 4SUB деп белгіленді.
Электрмен жабдықтау
1903 жылы SECR желілерін электрлендіруге қажетті өкілеттік алды. 1913 жылы өткен мәжілісте SECR төрағасы Х. Космо Бонсор компанияның электрлендіруге ауыр шығындар жұмсауы үшін қазіргі уақыттың оң еместігін айтты. Соғыс басталғаннан кейін, қала маңындағы желілерді электрлендіру жоспарлары кейінге шегерілді. 1922 жылы Сауда-саттық заңы қабылданғаннан кейін SECR бірнеше желіні үш кезеңде электрлендіруді ұсынды. SEML ішінара электрлендірілуі керек еді: Charing Cross және Orpington 1-кезеңнің бөлігі ретінде; Orpington-нан Tonbridge 2-кезеңнің бөлігі ретінде, соған қоса Redhill мен Tonbridge арасындағы бұрынғы SEML-дің электрлендірілуі де кірді. Екі кезең де электрлендірілген желілердегі жергілікті жолаушылар пойыздарының жұмысын қамтыды. 3-кезең жолаушылар және жүк пойыздарының жұмысын кеңейтуді көздеді. 1922 жылы Лондонның Чарлтон қаласында электр стансасын салуға рұқсат сұрады. Бірақ Electricity Commissioners компаниясы бұл ұсынысты қабылдамады, компания электр қуатын қолданыстағы жеткізуші компаниядан сатып алуы керек екенін талап етті. SECR-дың бұл талапқа қарсы айтқантары ескерілмеді. 1923 жылдың 1 қаңтарында SECR Оңтүстік темір жолының (SR) құрамына енді. SR электрлендіру жүйесінің 660 В тұрақты тоқпен үшінші рельс болып шешілді. SEML-дегі электр пойыздарын алғаш көрген станция Орпингтон болды, ол Викториядан келген электр пойыздарының соңғы станциясы болды және қоғамдық қызмет 1925 жылдың 12 шілдесінде басталды. Электрлендірудің 2-кезеңіне дайындық ретінде Charing Cross пен Metropolitan Junction арасындағы желілер қайта жаңартылды. Семафор сигналдары түсті шамдармен ауыстырылды, ал Charing Cross станциясында уақытша қолмен басқарылатын жаңа сигнал қорабы орнатылды. Cannon Street станциясын қамтамасыз ететін желілер электрлендірілді. Электр пойыздары 1925 жылдың 1 желтоқсанында іске қосылуы тиіс еді, бірақ электрмен жабдықтау мәселелеріне байланысты Charing Cross және Cannon Street станцияларынан Orpingtonға электр пойыздарының іске қосылуы 1926 жылдың 28 ақпанына дейін кейінге шегерілді. Cannon Street станциясы 1926 жылдың 5-28 маусымы аралығында жолдың орналасуы мен платформаларын өзгерту үшін жабылды. 27 маусымда Cannon Street, Charing Cross және Borough Market Junction арасында жаңа төрт жақты түсті шамдар пайдалануға берілді. Екі терминалда жаңа қуатты сигнал қораптары іске қосылды, бірақ Metropolitan Junction станциясы қолмен басқарылатын қорап ретінде қалды, бірақ ол жаңа 60 рычагтық механизммен жабдықталды. 1929 жылдың 30 маусымында жаңа станция ашылды. 1929 жылдың 1 желтоқсанында төрт жақты түсті шамдар жаңа крест пен New Cross арасында іске қосылды. Солтүстік Кент шығыс тұйықтауыштағы жаңа қуатты сигнал қорабы тағы жеті қолмен басқарылатын қорапты жоюға мүмкіндік берді. Электр пойыздарының қызметінің артуы Hither Green маршаллдық алаңына жүк пойыздарының келу жолдарының азаюына әкелді. Сондықтан 1917 жылдың 1 қаңтарында жабылған және кейін тек жүк пойыздарымен пайдаланылған Greenwich Park тармағы 1929 жылдың 30 маусымында SEML-мен қиылысатын нүктеге дейін қайта ашылды, Hither Greenге қосылу үшін жаңа тармақ салынды. Қайта ашылған желінің бөлігі де электрлендірілді және төрт жақты түсті шамдармен жабдықталды. 1934 жылы SEML электрлендіруінің Sevenoaks қаласына дейін, соның ішінде Chislehurst Jn-дегі циклдарға дейін кеңейтілетіні туралы хабарланды. Sevenoaks қаласынан электр қызметі 1935 жылдың 6 қаңтарында басталды. 1936 жылдың ақпан айында SR Hastings желісін электрлендіру жоспарының бөлігі ретінде SEML-ді Tonbridge қаласына дейін кеңейтуге ниетті екені хабарланды. 1937 жылдың ақпан айында кеңейтілген электрлендірудің бұл бөлігі 1939 жылдың қаңтарында аяқталады деп хабарланды. Алайда, 1938 жылдың ақпанында Hastings электрлендіруінен бас тартылды, себебі арнайы жылжымалы құрамды салу немесе туннельдерді қайта қазу шығындары қарапайым құрамға жұмыс істеуге мүмкіндік бермейтін еді. 1954 жылы Charing Cross және London Bridge станциялары қала маңындағы желіде 10 вагондық пойыздарды қабылдау үшін қайта жаңартылды. Cannon Street станциясы 1955 жылы қайта жаңартылды. 1957 жылдың 5 сәуірінде өрт Cannon Street станциясындағы сигнал қорабын жойып, пойыздардың жұмысын қатты бұзды. Уақытша сигнал қорабы салынғаннан кейін, 5 мамырдан бастап қызмет қысқартылды, ал бұл арада минималды қызмет көрсетілді. Жаңа сигнал қорабы салынды және 16 желтоқсанда пайдалануға берілді. British Railways 1955 жылғы жаңғырту жоспарын жүзеге асыруды бастады. Бұл Кент жағалауына электрлендіруді екі кезеңде кеңейтті, Оңтүстік-Шығыс магистралі "Кент жағалауын электрлендірудің 2-кезеңіне" жатты. 1-кезеңнің аясында Chislehurst Jn қайта жаңартылды, бұл станциядан келген желілердің жылдамдығын арттыруға мүмкіндік берді. 2-кезең SEML-дің қалған бөлігін Dover қаласына дейін электрлендіруді кеңейтті. Ashford, Shorncliffe және станциялары қайта жаңартылды. Түсті шамдармен сигнализация жүйесі орнатылды, Hither Green, Chislehurst Junction, Orpington, Sevenoaks, Tonbridge, Ashford және Folkestone Junction станцияларында жаңа сигнал қораптары салынды. Бұл 32 сигнал қорабын жоюға мүмкіндік берді, ал тағы 11 қораптың жұмысы кейбір уақыттарда ғана қажет болды, ал біреуі тек таңғы сағаттарда ғана жұмыс істеді. SEML-дің толық ұзындығы бойынша электр қызметі 1961 жылдың 12 маусымында басталды. Бұл Оңтүстік аймағындағы барлық желілерде 750 В тұрақты тоққа көшумен бірге жүрді. Жоспарды аяқтау British Railways Оңтүстік аймағының шығыс бөлігінен бу машиналарын тоқтатуға мүмкіндік берді. станциясы 1965 жылдың 6 қыркүйегінде жолаушылар тасымалы үшін жабылды. 1969 жылдың желтоқсанында 1939 жылға дейін салынған барлық электрлік пойыз бірліктері 1972 жылға дейін алынып тасталатыны туралы хабарланды. 1972 жылы London Bridge станциясын қайта жаңарту және сигнализация жүйесін жаңарту жұмыстары басталды, London Bridge станциясында жаңа қуатты сигнал қорабы салынды. Жобаға 23,5 миллион фунт стерлинг жұмсалды және 1978 жылдың желтоқсанында аяқталды. Желі Cheriton маңындағы Folkestone қаласына жаңа Channel Tunnel салынғанға дейін көп өзгеріссіз қалды. High Speed 1 құрылысына дейін, сонымен қатар Channel Tunnel Rail Link (CTRL) деп те аталатын, қызметтер Оңтүстік-Шығыс магистраліне қосылып, Petts Wood қаласына дейін жүріп, содан кейін Chatham магистралі арқылы Waterloo International станциясына бағытталды. Channel Tunnel үшін жүк пойыздары Maidstone East Line арқылы бағытталды. CTRL Ashford қаласына дейін желі бойында салынды, онда ол қолданыстағы станцияға қосылды. CTRL Ashford қаласының батысында St Pancras жаңа Лондон терминалына бағытталған бөлек маршрутты ұстанады. Осылайша Ashford қаласы арқылы өтетін қысқа бөлік те 25 кВ айнымалы токпен электрлендірілді.
Апаттар
Жылдар бойы Оңтүстік-Шығыс магистраль желісінің әртүрлі учаскелерінде бірнеше апаттар орын алды. 1845 жылғы 28 шілдеде, пойыз бағытында жолаушылар пойызына бу локомотиві шағылысып, шамамен 30 адам жарақат алды. 1846 жылғы 21 қаңтарда Медуэй өзені арқылы өтетін көпір су тасқыны салдарынан құлады. Жүк пойызының машинисі пойыздан секіріп шығуға тырысқанда қаза тапты. 1865 жылғы 9 маусымда Стейплхерст теміржол апаты болды. Жол жұмыскерлерінің қателігі салдарынан рельстер алынып тасталған көпірден пойыз өткен кезде он адам қаза тапты. Тағы 40 адам, соның ішінде Чарльз Диккенс жарақат алды. 1866 жылғы 30 қыркүйекте Гастингс бағытына жұмыс істеуге тиіс пойыздың қосымша бөлігі, сақшының қателігінен Тунбриджде тоқтамады. Ол станцияның шығысындағы бос вагондарға соқтығысты. 40 жолаушының 11-і жарақат алды. 1877 жылғы қаңтарда Мартелло туннелінің шығыс жағындағы жер көшкіні бірнеше әктас тастарды құлатты, үш адам қаза тапты. Желі екі айға жабылды. 1884 жылғы 7 маусымда Севеноакс станциясында екі локомотивті жүк пойызы басқа жүк пойызының артқы жағына соқтығысты. Бірінші пойыздың екі экипажы да қаза тапты. Хильденбороудағы сигнал беруші олардың өліміне кінәлі деп айыпталды. Пойыздар уақыт аралығы жүйесі бойынша жұмыс істеді. 1905 жылғы 5 желтоқсанда Чарлинг-Кросс шатырының құлауы болды. Чарлинг-Кросс станциясының жалпы шатырының конструкциялық бұзылуы салдарынан алты адам қаза тапты. 1909 жылғы 5 наурызда Редхилл бағытына кетіп бара жатқан пойыз сигналдарды бұзып, Тонбриджде кеме пойызымен соқтығысты. Екі адам қаза тауып, он бір адам жарақат алды. 1915 жылғы 19 желтоқсанда Мартелло туннелі мен Эббоцклиф туннелі арасындағы жер көшкіні D класты локомотивпен сүйрелген жолаушылар пойызын жолдан шығарды. Шамамен 3 шақырымдық желі зардап шекті. Фолкстоун Уоррен аялдамасында желі теңізге қарай жылжыды. 1919 жылғы 5 мамырда жүк пойызы сигналдарды бұзып, Паддок Вудта басқа жүк пойызының артқы жағына соқтығысты. Бір адам қаза тапты. 1927 жылғы 24 тамызда Севеноакс теміржол апаты болды. "Ривер Крей" атты "Ривер" класты танк локомотиві Дантон Грин мен Севеноакс арасындағы Шорхэм Лейн көпірінен өтіп бара жатқанда жолдан шығып кетті. 13 адам қаза тауып, 20 адам жарақат алды. Локомотивтер алынып, тендерлік локомотивтерге қайта құрылды. 1957 жылғы 4 желтоқсанда Льюишем теміржол апаты болды. "Battle of Britain" класты 34066 Spitfire локомотивімен сүйрелген пойыз қауіпті сигналдан өткен екі төрт вагондық электрлік және бір екі вагондық электрлік бірнеше бірліктерден тұратын пойыздың артқы жағына соқтығысты. Апат Гринвич паркі желісімен өтетін көпірдің астында болды. Көпір екі пойыздың қираған жеріне құлап, 90 адам қаза тауып, 173 адам жарақат алды. 1958 жылғы 12 тамызда сағат 06:52-де Сандерстедтен Кэннон Стритке баратын пойыз Боро Маркет түйіспесінде рельстен шығып, Чаринг Кроссқа баратын барлық желілерді толығымен жапты. Себебі Боро Маркет түйіспесіндегі жол тозығы жеткен. 1960 жылғы 28 қаңтарда сағат 13:22-де Чаринг Кроссқа баратын пойыз Боро Маркет түйіспесінде сигналдарды бұзып, сағат 12:20-де Чаринг Кроссқа баратын пойызбен жанама соқтығысты. Сағат 14:53-те Чаринг Кросс пойызы содан кейін жолдан шыққан Hayes пойызына соқтығысты. Жеті адам жарақат алды. 1961 жылғы 8 желтоқсанда сағат 02:02-де Пэддок Вудқа жүретін жүк пойызы, Хуа кесірінен Тонбриджге баратын 00:20-дегі жүк пойызы сигналдарды бұзып, онымен соқтығысқан. Апаттан қалған қалдықтар B2160 Мейдстоун жолындағы көпірдің астына жиналды. Желі 12 сағатқа жабылды. 1967 жылғы 5 қарашада Хитер Грин теміржол апаты болды. Екі 6S дизельді электрлік бірнеше бірліктерді құрайтын пойыз Хитер Гриндегі сынған рельске түсіп, 49 адам қаза тауып, 78-і жарақат алды. 1969 жылғы 4 қаңтарда Марден теміржол апаты болды. Екі 4CEP электрлік бірнеше бірліктері құралған пойыз Марденнің батысында қауіпті сигналдан өткеннен кейін посылка пойызының артқы жағына соқтығысты. Төрт адам қаза тауып, он бір адам жарақат алды. 1970 жылғы 17 ақпанда Боро Маркет түйіспесінде электрлік бірнеше бірлік рельстен шығып, Чаринг Кросс пен арасындағы қызметтер тоқтатылды. 1976 жылғы 4 наурызда Кэннон Стритте бос жүк пойызында бомба жарылды. Жақын маңдағы пойызда сегіз адам жарақат алды. 1975 жылғы 6 мамырда Боро Маркет түйіспесінде электрлік бірнеше бірлік рельстен шығып кетті. Келесі күнге дейін Чаринг Кросс пен Уотерлу Ист арасында тікелей пойыздар жүрмеді. 1996 жылғы 14 қыркүйекте 47 360 және 47 033 локомотивтерімен сүйрелген жүк пойызының вагоны Staplehurst маңында жолдан шығып кетті, себебі пойыз жылдамдығы шектелген жылдамдықтан асып кетті және вагондар біркелкі емес жүктелген. 1999 жылғы 8 қаңтарда Спа Роуд түйіспесіндегі теміржол апаты болды. 4CEP және 4VEP электрлік бірнеше бірліктерінен тұратын сегіз вагондық пойыз, қауіпті сигналдан өткеннен кейін екі 319 класты электрлік бірнеше бірліктерінен тұратын сегіз вагондық пойызбен соқтығысты. Төрт адам жарақат алды. 2015 жылғы 24 желтоқсанда және арасындағы теңіздік қабырғаның зақымдануы желінің "әрі қарай хабарланғанша" жабылуына әкелді, кейіннен ақпан айының соңына дейін жабық екені хабарланды. 2016 жылдың ортасында, желіні тасымалдаған бастапқы ағаштан жасалған виадук, кейіннен толтырылған, шірігені анықталды. Зардап шеккен желінің бөлігін толығымен қайта құру қажет болды, бұл процесс күтілгеннен әлдеқайда ұзаққа соқты. Network Rail бас директоры Марк Карне жөндеу жұмыстары "алтыдан он екі айға" солуы мүмкін екенін мәлімдеді, алайда жұмыстар жоспардан бұрын аяқталып, 5 қыркүйекте желі қайта ашылды.
Жылжымалы құрам
Қызметтер SE Trains-тің электростарлар паркі мен ескі және желілік поездарды пайдалану арқылы ұйымдастырылады. Бұрын Лондон аялдамасы мен Лондон көпірі арасындағы бағытта Southern компаниясына тиесілі Class 377 немесе Class 455 поездары жүріп тұрды.
Көрікті жерлер
Hither Green маңында көрінетін негізгі теміржол деполары – Hither Green Traction Maintenance Depot (TMD) және жақын орналасқан Grove Park Depot and Sidings. Жол бойындағы ерекше және сырттан келгендерге бейтаныс көріністер – италдық шарап жасау үшін арналған дәстүрлі шаруашылық ғимараттары, олардың конус тәрізді шатырлары ерекше желдеткіштермен (каульдермен) жабдықталған.