Дэвид Джефферсон "Кенгуру" Джонс: Бейсбол мансабы және өмірі
Davy Jones (baseball)
Дэвид Джонс – американдық бейсболшы (1880-1972). "Кенгуру" лақабымен танымал, MLB-де 15 маусым өнер көрсетті. "The Glory of Their Times" кітабында бейнеленген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1880–1972)
American baseball player (1880 1972)
Дэвид Джефферсон Джонс (30 маусым 1880 – 30 наурыз 1972), "Кенгуру" деген лақап атымен танымал, Мэйджо́р лигасы бейсболындағы аутфилдер. Ол он бес маусым бойы Милуоки Брюэрс / Сент-Луис Браунс, Чикаго Кабс, Детройт Тайгерс, Чикаго Уайт Сокс және Питтсбург Ребелс командаларында ойнады. Джонс ойынның алғашқы жұлдыздарымен бірге ойнады, олардың ішінде Тай Кобб, Сэм Кроуфорд, Фрэнк Ченс, Мордекай Браун, Хью Даффи және Джесси Беркетт болды. Сонымен қатар, ол бір жылдың бір бөлігін Чикаго Уайт Сокс командасында өткізді, онда кейіннен оның бірнеше командаластары 1919 жылғы "Блэк Сокс" даусына қатысқан. Джонс 1966 жылы Лоренс Риттердің "The Glory of Their Times" атты классикалық бейсбол кітабында мәңгілікке қалды. Дейви Джонс толық уақытты ойыншы емес, көбінесе құрамада ойнайтын, бірақ соққымен жақсы және жылдам ойыншы болды. Ол Мэйджо́р лигасында .270 орташа көрсеткішпен 1020 соққы жасап ойнады.
David Jefferson Jones (June 30, 1880 – March 30, 1972), nicknamed "Kangaroo", was an outfielder in Major League Baseball. He played fifteen seasons with the Milwaukee Brewers / St. Louis Browns, Chicago Cubs, Detroit Tigers, Chicago White Sox, and Pittsburgh Rebels. Jones played with some of the early legends of the game, including Ty Cobb, Sam Crawford, Frank Chance, Mordecai Brown, Hugh Duffy and Jesse Burkett. Also, he played part of one year with the Chicago White Sox, where several of his teammates would later be implicated in the 1919 Black Sox scandal. Jones was immortalized in the classic 1966 baseball book The Glory of Their Times by Lawrence Ritter. Davy Jones was mostly a platoon rather than a full time player who was decent with the bat and swift on his feet. He played in the major leagues from to , compiling a .270 career batting average with 1,020 hits.
Алғашқы жылдары және бейсболдан тыс мансабы
Висконсин штатының Кембрия қаласында Дэвид Джефферсон ретінде дүниеге келген ол кейіннен тегін Джонс деп өзгертті. Ол Диксон колледжінде, Иллинойс штатының Диксон қаласында, жеңіл атлетика және бейсбол бойынша стипендия алып оқыды және заң мамандығын бітірді, бірақ оның орнына Иллинойс штатының Рокфорд қаласындағы «Рокфорд» клубында ойнауға келісімшарт жасады. 1910 жылы, ойыншы болып жүрген кезінде, ол ағасымен бірге Детройт қаласында дәріхана сатып алды, оның дәріхана білімін алуіне қаржылай көмектескен еді. Бейсболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Оңтүстік Калифорния университетінде дәріханашы дипломын алды. Джонс 1901 жылдың 15 қыркүйегінде «Милуоки Брюэрс» командасымен үлкен лигаға енгенде 21 жаста болды.
Born in Cambria, Wisconsin, as David Jefferson, he later changed his last name to Jones. He attended Dixon College in Dixon, Illinois, on a track and baseball scholarship, and graduated with a degree in law, but instead accepted a contract to play for the Rockford Club in Rockford, Illinois. In 1910, during his playing days, he purchased a drug store in Detroit with his brother, whose education in pharmacy he had paid for, and after retiring from baseball he himself qualified as a pharmacist at the University of Southern California. Jones was 21 years old when he broke into the big leagues on September 15, 1901, with the Milwaukee Brewers.
Детройт Тайгерлері
Джонс мансабының көп бөлігін "Детройт Тайгерс" командасында, Даңқ залының аутфилдері Тай Кобб және Ваху Сэм Кроуфордпен бірге өткізді. Кобб пен Кроуфорд аутфилдте берік орналасқандықтан, Джонс 1906 жылдан 1910 жылға дейін әр жыл сайын 3-ші аутфилд орны үшін Матти МакИнтайрмен күресуге мәжбүр болды. Жылдам басушы ретінде, ол Кобб пен Кроуфордтың артынан келе отырып, сенімді ұпай жинаушы болды. Джонстың жылдамдығы оны керемет аутфилдер етіп, үлкен қамту аумағымен қамтамасыз етті. 1907 жылы ол 282 пойызды ұстады және оның қамту көрсеткіші 2,45 болды, бұл сол кездегі орташа аутфилдерден 58 ұпайға жоғары. Джонс өзінің ең жақсы маусымын 1907 жылы өткізді, оның базаға шығу көрсеткіші 0,357 болды (Американ лигасының ең жақсы көрсеткіші). Ол сонымен қатар 101 ұпай жинады, бұл Америка лигасында әріптесі Сэм Кроуфордтан кейін екінші орынды иеленді. Джонс 1907 жылы АЛ көшбасшыларының арасында базаға шығу (60) және ұрланған базалар (30) бойынша да болды. "Тигрлер" 1907 жылы үш рет қатарынан Әлем сериясына қатысты, ал Джонс "Чикаго Кабс" командасына қарсы жеңіліспен 0,353 ұпай жинады, базаға шығу көрсеткіші 0,476 болды. "Тигрлер" сапындағы үш Әлем сериясында Джонс 18 ойынға қатысты, базаға шығу көрсеткіші 0,357 болды, 8 ұпай жинады және 1909 жылы "Питтсбург Пираттарға" қарсы серияда бір хоум-ран соқты.
Jones spent much of his career playing outfield with the Detroit Tigers, alongside Hall of Fame outfielders, Ty Cobb and Wahoo Sam Crawford. With Cobb and Crawford solidly entrenched in the outfield, Jones was forced to battle for the 3rd outfield spot with Matty McIntyre each year from 1906 to 1910. As a speedy leadoff man, he was a reliable run scorer with Cobb and Crawford following him in the lineup. Jones's speed also made him a fine outfielder, with tremendous range. In 1907, he made 282 putouts and had a range factor of 2.45, 58 points higher than the average outfielder of his day. Jones had his best season in That year, he had a .357 on base percentage (the best in the American League). He also scored 101 runs, second in the American League behind his teammate Sam Crawford. Jones was also among the AL leaders in 1907 in bases on balls (60) and stolen bases (30). The Tigers advanced to the first of three consecutive World Series in 1907, and Jones batted .353 with a .476 on base percentage in a losing effort to the Chicago Cubs. In his three World Series for the Tigers, Jones played in 18 games, had a .357 on base percentage, scored 8 runs, and had a home run in the 1909 Series against the Pittsburgh Pirates.
Германия Шефер оқиғасы
Джонс сондай-ақ "The Glory of Their Times" кітабында ертедегі бейсболшы/комедиан Германия Шефер туралы әйгілі оқиғаны баяндағандығымен белгілі. Джонстың айтуынша, Шефер ойын кезінде бірінші базаны ұрлаған жалғыз ойыншы. Бұл оқиға 1908 жылдың 4 қыркүйегінде Детройт пен Кливленд командалары арасындағы матчта болған. Дейви Джонс үшінші базада, ал Шефер бірінші базада тұрғанда, қос база ұрлауға тырысылды. Бірақ Шефер екінші базаға қауіпсіз сыға келгенде, Кливлендтің қақпашысы допты ұстап қалды. Қос база ұрлауын қайтадан жасау үшін Шефер келесі тастауда бірінші базаға бұрылып, ешкім тоқтатуға тырыспағанда, басымен сүңгіп кірді. Бұл ойыншыларды, жанкүйерлерді және төрешілерді таң қалдырды, бірақ бұл толығымен заңды болды. Келесі тастауда қос база ұрлау сәтті аяқталды. Сол сұхбатта Джонс сондай-ақ, Детройт Тайгерс командасының алғашқы соққышы ретінде, ол ұлы шабуылшы Уолтер Джонсонға қарсы тұрған алғашқы ойыншы болғанын айтты.
Jones is also known for recounting a famous story in The Glory of Their Times about the early ballplayer/comedian Germany Schaefer. According to Jones, Schaefer was the only player who ever stole first base in a ballgame. The incident evidently took place on September 4, 1908, during a Detroit game versus Cleveland. With Davy Jones on third and Schaefer at first, the double steal was on. But as Schaefer slid into second base safe, the Cleveland catcher held onto the ball. In order to set up the double steal again, Schaefer took off screaming for first on the next pitch and dove in headfirst in without a play. This stunned the players, fans and umpires, but it was perfectly legal. On the next pitch, the double steal worked. In the same interview, Jones also mentions how, as the lead off batter for the Detroit Tigers, he was the first hitter to face the great pitcher Walter Johnson.
Зейнеткерліктен кейін
38 жасында бейсболдан зейнеткерлікке шығып, Детройтте сәтті дәріхана басқарған Джонсты, команданың бас жаттықтырушысы болған ескі досы Хьюи Дженнингс бір ойынға қосты. Джонс маусымның соңғы ойынына көрермен ретінде келді, және бұл ойын жеңімпаздық үшін маңызды болмағандықтан, ол және жаттықтырушы ойынға қатыстырылды. Сол ойында қолданылған бейсбол Ұлттық Бейсбол Даңқы залының қорында сақталады және оған мына жазу жазылған: "1918 жылғы маусымның соңғы ойынында Навин Филдте қолданылған соңғы доп, Дейви Джонс ұстады. Чикаго Уайт Сокс командасының ойыншысы Джек Коллинз соқты. Маусым соғыс салдарынан Еңбек күніне дейін аяқталды". Допқа қатысқан ойынның жағдайы 85 жылдан астам уақыт бойы ресми статистикалық тізімде назарға алынбады.
At the age of 38, having retired from baseball and running a successful pharmacy in Detroit, Jones was inserted into one game by an old friend who was managing the ball club, Hughie Jennings. Jones attended the final game of the season as a spectator, and since the contest had no bearing on the pennant race, he and a coach were used in the game. The baseball used in that game is in the National Baseball Hall of Fame collection and is inscribed: "Last ball used in game at Navin Field in last game of season, 1918, caught by Davy Jones. Hit by Jack Collins of the Chicago White Sox. Season ending on Labor Day on account of War." The circumstances of the play in which the ball was involved went unrecognized in the official statistical record for more than 85 years.