Кіріспе
Александр Гамильтонның «Конфедерация мақалаларының кемшіліктерін қарастыратын» Федералисттік қағазы – Федералист №21, Александр Гамильтон жазған. Ол «Конфедерация мақалаларындағы ақауларды» көрсетеді. Алғаш рет 1787 жылдың 12 желтоқсанында «The Independent Journal» (Нью-Йорк) газетінде Publius псевдонімімен жарияланды, осы атпен барлық «Федералист» қағаздары басылды. Оның тақырыбы – «Қазіргі Конфедерацияның басқа кемшіліктері», және «Конфедерация мақалаларының» үш жағдайда қалай сәтсіздікке ұшырағанын түсіндіреді: үкіметке өз заңдарын күшімен орындауға жеткілікті билік берілмеуі, штаттардың құқықтарына кепілдік берілмеуі, сондай-ақ штаттардың үкімет белгілеген салық мөлшерлемесін елемеуі.
Federalist No. 21, written by Alexander Hamilton, highlights the defects in the Articles of Confederation. It was first published by The Independent Journal (New York) on December 12, 1787 under the pseudonym Publius, the name under which all The Federalist papers were published. It is titled "Other Defects of the Present Confederation", and explains how the Articles of Confederation failed in 3 ways: by not giving the government enough power to enforce its laws, that the states do not have a guarantee of their rights, and how the states can simply ignore the tax quotas set by the government.
Өмірбаян
1780 жылдары Конфедерация мақалаларының мәселелері айқын болғанда, екі түрлі пікір қалыптасты. Бірі – Федералистер партиясы, олар Американы басқа елдердің шапқынынан және ел ішіндегі наразылық тудыруға немесе бүлікке көтерілуге мүмкіндігі бар адамдар мен топтардан қорғау үшін барлық тәуелсіз штаттарды біріктіретін күшті орталық үкімет құруды қалаған. Жаңа Конституцияның күшті орталық үкіметімен Конгресс ел бойынша заңдар мен саясатты қабылдап, орындауға мүмкіндік алатын еді. Екінші партия, антифедералистер, олардың қарамағына әлсіз орталық үкіметті қалаған, ол штаттарға аз ықпал ететін және оның қолдаушыларының арасында Тәуелсіздік Декларациясын жазған Томас Джефферсон болды. Федералистік мақалалар – Джон Джей, Александр Гамильтон және Джеймс Мэдисон жазған 85 жеке мақала, олар Нью-Йорк халқына арналған. Бұл мақалалардың мақсаты – Конфедерация мақалаларындағы кемшіліктерді көрсете отырып, штаттарды АҚШ Конституциясын бекітуге көндіру болды. Джей, Гамильтон және Мэдисон мақалаларда түрлі мәселелерді қарастырды, олардың көп бөлігін Гамильтон жазды.
Заңдарды орындау
Конфедерация мақалаларына сәйкес штаттар негізінен өздерін-өздері басқарды. Жалпы үкімет АҚШ-тағы билікке ие болуда аз ықпалға ие болды, бірақ заңдарды қабылдаса да, олар бұзылған жағдайда қудаланбады. Гамильтон эссесінде «Қазіргі құрамындағы АҚШ-тың өз шешімдеріне бағынуды талап етуге немесе бағынбауды ақшалай айыптармен немесе кез келген конституциялық жолмен жазалауға құқығы жоқ» деп мәлімдейді. Заңдарды орындау ел халқына жүктелді, олар ұлттық үкімет қабылдаған заңдарға бағынуға немесе салдары болмағандықтан оларды елемеуге шешім қабылдады. Әділет судьясы Стоури Конституция қабылдауға дейін болған үкімет түрін «келісім» деп атау штаттардың тек өздерін-өздері басқаратынын және олардың арасындағы келісімді бұзуға құқығы бар екенін білдіреді. Мемлекеттік немесе ұлттық үкіметтер заңдарды орындамауынан мемлекет пен халық арасында жаңжалдар туындады. Бұл жаңа республика түрі халық пен штаттардың мүддесін білдіретін болады және штаттар мен ұлттық үкіметтердің бірге өмір сүруіне мүмкіндік береді. Конфедерация штаттардың мүддесін қорғады. Американдықтарды «жеке мүдделерді қолдауға және жеке бостандықтарын қорғауға» сендіру қажет болды. Құрылтайшылар үкіметтің ықпалын үнемі шектеу және талқылау арқылы, сәтті және билікті үкімет адамдардың жеке бостандықтарын құрметтеуі керек деген қорытындыға келді. Құрылтайшылар тарихқа жүгініп, республика мен патшалықтар жақсы жұмыс істемейтінін, олардың екеуі де одақтар мен лигалардан шығуға себеп болатынын көрді. Күшті жалпы үкімет қажет екені айтылды, бірақ штаттардың басқаларына әсер етпейтін белгілі бір салаларда билігін сақтап қалуы маңызды. Кейбір билік құраушы саяси құрылымдарда, үкіметте қалады, ал қалғаны «жүйеге» берілуі керек.
Гамильтонның уайымдары
Александр Гамильтон егер штаттар, партиялар және топтар басымдық алса, Одақ, егер күшті жалпы үкіметпен қолдалмаса, екі немесе үш қарсыласатын конфедерацияға ыдырап, Еуропалық одақтардың мақсатына айналады деп қорқыды. Сонымен қатар, ұлттық үкімет штаттардың ішкі істеріне араласпайтын; штаттарды жауапкершілікке салу, оларды жаулап алудан және ішкі жанжалдардан бөлінуден қорғау міндеті болды. АҚШ табысты ел болуы үшін штаттар біріктірілуі керек еді. Егер штаттар өз үкіметтерін сақтап, дерлік дербес бірліктерге айналса, олар басқа елдердің шабуылына ұшырау қаупіне тоналды. Гамильтон жеке штаттар шабуыл жасауға дайын елдерге қарағанда нашар болады, бұл көбірек қақтығыстарға әкеледі және түзетуге көбірек күш жұмсау қажет болады деп сенді.
2-қате: Үкімет тарапынан мемлекеттік қорғау
Федералист 21 Гамильтон "мемлекеттік биліктердің өзара кепілдігін" орнатуды көздеді. Бұл өзара кепілдік штаттар үшін қауіпсіздікке кепілдік сияқты болар еді, соның арқасында ұлттық үкімет дау-жанжал кезінде көмек көрсете алатын болар еді. Революциялық соғыстан кейін штаттар соғысқа түсуге немесе шайқасуға жарамсыз болды. Оларда нақты қарсы шабуыл жасау үшін жеткілікті адам да, қаржы да болмады. Егер бір штаттың билігіне фракциялар қол жеткізсе, үкімет сол штатты қорғай алмайтын еді. Бұл көптеген мәселелерге әкелер еді, өйткені сол кезде штаттар тәуелсіз бірліктер болғандықтан, кез келгені көршісіне шабуыл жасауы мүмкін еді, ал ел соғыстан әлсірегендіктен, сыртқы күштердің шабуылына ұшырауы да мүмкін еді. Егер мұндай жағдай туса, үкімет штаттардың тәуелсіздігі үшін күресуге көмектесу үшін әскер жіберуге мүміндік таба алмайтын еді. Конфедерациялық қағидаларға сәйкес, ұлттық үкіметтің штаттарға көмек көрсетуге құқығы болмады.
No 3 кемшілік: Ақша мәселесі
Гамильтон назар аударған үшінші кемшілік – әрбір штат төлеуге міндетті нақты немесе тең үлес-қордың болмауы еді. Ұлттық қарыз артып келе жатты, ал осы қарызды азайтуға мүмкіндік беретін табыс салығы болған жоқ. Гамильтон Ұлттық қарызды азайту жолдарын іздестірді және басқа да шешімдер ұсынды. Ол салықтарды арттыру, АҚШ үшін жаңа валюта жүйесін енгізу және экономикалық саясатты өзгерту сияқты мүмкіндіктерді қарастырды. Конфедерациялық қағидалар бойынша, әр штат Ұлттық үкіметке белгілі бір сомада ақша төлеуге міндетті болды. "Штаттар Конгрестің сұраған барлық ақшасын төлемейді, бірақ олар кейбір соманы төлейді. Егер жағдай қиын болса, бір немесе бірнеше штат көмектеседі". Ұлттық қарызды азайту үшін әрбір штаттан жеке салық алуға қатысты нақты немесе орынды тәсіл болған жоқ.