Кіріспе
1585-1645 жылдары өмір сүрген ағылшын католик діни қарындасы Мэри Уорд, IBVM CJ (1585 жылдың 23 қаңтары – 1645 жылдың 30 қаңтары) – ағылшын католик діни қарындасы, оның қызметі Иса қауымы мен Қасиетті Мария институтын құруға әкелді, ол Лаурето қарындастары ретінде кеңінен танымал. Бүгінде әлем бойынша 200-ге жуық Мэри Уорд атындағы мектептер желісі бар. 2009 жылдың 19 желтоқсанында Папа Бенедикт XVI Мэри Уордты құрметті деп жариялады.
Mary Ward, IBVM CJ (23 January 1585 – 30 January 1645) was an English Catholic religious sister whose activities led to the founding of the Congregation of Jesus and the Institute of the Blessed Virgin Mary, better known as the Sisters of Loreto. There is now a network of around 200 Mary Ward schools worldwide. Ward was declared venerable by Pope Benedict XVI on 19 December 2009.
Ерте өмір және білім
Мэри Уорд, Джоан Уорд ретінде Мулвитте, Йоркширдің Батыс жағында Мармадук пен Урсула Райт Уордтың (Урсуланың екінші некесі) тұңғыш баласы болып дүниеге келді және куәлік беру рәсімінде "Мэри" есімін алды. Уордтың ақсүйек тегінен шыққандығы туралы болжам бар. Гивендейлдің Мармадукі Мулвит пен Ньюбидің иелігінің басшысы болды, ал Мэридің көптеген көрнекті ата-аналарының бірі ретінде Эшолттың приорессасы Джоан Уордты атауға болады, Уэссекс патшасы Эггберт 9-ғасырдың басында Уорд елтаңбасын "басқа алты патшалыққа қарсы оған көмектескені үшін" сыйлаған. Ол Англиядағы католиктер үшін қиын кезеңде туған. 1589–1594 жылдары ол анасының әжесі Урсула Райтпен бірге тұрып, одан латын тілін үйренді. Оның туыстары Леди Констебл, Леди Бабторп және Леди Инглеби де Хантингдон графының тұтқынында болды. Джон Джексонның (1581 ж.т.) жазбаларынан Мэридің 1594 жылы Нортумберленд графының басқарушысы, туысы Сампсон Инглебидің Рипли қамалдарында болғаны белгілі. Оның әкесі де күдікті ретінде тексерілді, бірақ оның кінәсі дәлелденбеді. Ол Невиллдердің үйлену жоспары бойынша Лондонда болғанын көрсетті. Мэри мойындаушысынан бас тарта алмады және былай деп жазды: "Менің мойындаушым [ ] Құдайдың рұқсатымен, Англиядан кетуім немесе дінге келуім керек емес деп ойлады. Оның сөздері маған үлкен әсер етті, себебі ол тыйым салған нәрсені істеуге батылым келмеді, ал оның ұсынған нәрсесін қабылдай алмадым. Оның ниеттері Құдайға қызмет ету және жалпы игілік үшін адал және ойлы болды". Мэри ұзақ уақыт дұға етті, ал миссадан кейін діни қызметкер барлық шешімдер мен алдын ала жасалған келісімдерге қарамастан, кері пікір білдірді. Холтби мисса кезінде шарапты төгіп жіберді және бұл Құдайдың белгісі ретінде түсіндірілді, яғни Мэриге лайықты жалғыз неке – Христоске үйленуі керек. Мэри еске алды: "Бірақ Құдай маған оның арқылы кедергі келтірмеуге рұқсат берді, сондықтан ол ақыры оның пікірін өзгертті, кем дегенде, мені осы мәселеде өзімше шешуге рұқсат берді, мен үшін бұл жеткілікті болды". Мэриден бас тартқаннан кейін Эдвард Невилл отбасылық мүліктен бас тартып, Римге барып, Иса қоғамына (иезуиттерге) қосылды. Невилл 1648 жылы діни қызметкер болғандығы үшін түрмеде қайтыс болды. 1606 жылы ол жақын жердегі Гравелинде ағылшын әйелдері үшін арнайы монастырь құрды, оның құнына өзінің көп бөлігін жұмсады.
Институтты құру
Бұл уақытта католик шіркеуіндегі әйелдер басқалардың бақылауындағы, жабық, усақ-түйекке дейін шектелген, діни ғұрыптарға берілген өмір сүрді. Олардың бірі – қыздарды міндетті түрде оқыту қажеттігі еді. Ол 1612 жылы былай деді: «Ерлер мен әйелдер арасында соншалық айырмашылық бар ма, әйелдер үлкен істер істей алмайды? Құдайға шүкір, болашақта әйелдердің көп нәрселерге жететінін көреміз деп үміттенемін». Оның қарсыластары оның қауымын «иезуиттер» деп атады, ол 1631 жылы таратылды. 1631 жылы ол Рим папасының бұйрығымен діннен тайғандық үшін монастырға қамалды. Содан кейін ол мектептерді басқаруды жалғастыру үшін әйел достарына сүйенді, ал нұсқауларды беру үшін лимон шырынымен жазылған, көмескі жазу түріндегі кодталған хаттарды пайдаланды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның серіктері оның денесі қаза болған қала орталығына жақын жерлеудің қауіпті екенін ойлады, себебі оны зақымдау қаупі бар еді. Оның орнына, олар көзге түспейтін жер іздеді және бір шақырымдай қашықтықтағы Осбалдвиктегі Сент-Томас шіркеуінің зиратында жерлеуге келісті. Сол жерде, жазбада айтылғандай, «пастор пара алуға дайын еді». Оның 1 ақпан 1645 жылғы жерлеу рәсіміне англикандықтар да қатысты, ал оны көптеген жергілікті католиктер мен протестанттар жоғары бағалады және құрметтеді. Оның епитафиясын шіркеу ішінде көруге болады, бірақ ол Осбалдвиктің англикан шіркеуінің зиратында жерленген. Эпитафияда былай деп жазылған: «Кедейлерді сүю, соған берілгендік, олармен бірге өмір сүру, өлу және қайта тірілу – Мэри Уордтың 60 жыл 8 күн өмір сүрген мақсаты. 1645 жылғы 30 қаңтарда қайтыс болды».
Мұра
Оның идеялары басылып тасталса да, еңбегі жойылған жоқ. Кейін әйелдер қауымы одан шабыт алып, оның үлгісімен өмір сүрді. Уордтың жазбалары 1932 жылғы 20 сәуірде теологияшылар тарапынан мақұлданды. Уордты 2009 жылғы 19 желтоқсанда Папа Бенедикт XVI құрметті деп жариялады, ал келесі жылы Ұлыбританияға жасаған мемлекеттік сапарында оны еске алды. ХХІ ғасырда 200-ден астам мектеп оның атына берілді және олар бүкіл әлемдік желі құрады, соның ішінде Регенсбургтегі Санкт-Мариен мектебі де бар. Бұған қоса, Англияның Кембридж қаласындағы жеке Сент-Мэри мектебі, Мельбурндағы Лорето Тоорак (Мандевилл Холл) және Сиднейдегі Лорето Кирибилли мектептері де бар. Оның еңбегі Йорктегі Бар монастыры мұражайындағы көрмеде көрсетілген.