Кіріспе
Вербания (verˈbaːnja) — Италияның солтүстік-батысындағы Пьемонт аймағындағы Вербано Кузио Оссола провинциясының ең көп халқы бар коммунасы (муниципалитеті) және астанасы. Ол Маджоре көлінің жағасында, Миланнан солтүстік-батысқа қарай және Швейцариядағы Локарнодан шамамен қашықтықта орналасқан. 2017 жылдың 1 қаңтарына қарай халқы 30 827 адамды құрады.
Тарих
Бұл аймақ тарихи алдынан адамдармен мекенделген. Бұл аймақта тұрған ең ежелгі халық – Лепонти тайпасы. Біздің заманымыздың бірінші ғасырында император Август бұл аймақты Рим империясының құрамына қосты. Он бірінші ғасырда бұл аймақты Новара епископтары, кейін Помбия графтары басқарды. 1152 жылы Федерико Барбаросса бұл аймақты Кастелло әулетіне сыйлады. Фредерик Барбароссаның қайтысынан кейін, аймақ қайтадан Новараның бақылауына көшті. Он төртінші ғасырға қарай, бұл аймақ Милан герцогтығының бір бөлігіне айналды. 1714 жылы Раштатт келісімінен кейін көлдің көп бөлігі Габсбургтердің билігіне өтті. 1796 жылғы Наполеонның басып кіруінен кейін аймақты француздар басқарды. 1818 жылы Савой үйі француздардан аймақты қайтарып алды. 1836 жылғы 10 қазандағы жарлық бойынша Палланца және Оссола Новара провинциясының құрамына енді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, бұл аумақ әлі де Новара провинциясының құрамында қалды. 1976 жылы Вербано-Кузио-Оссола автономды округі құрылды. 1992 жылдан бері ол Вербано-Кузио-Оссола провинциясының орталығы болып табылады. Палланца елді мекеніне жақын орналасқан, одан тас лақтыру арқалы жететін және ені бар болғаны 10-15 метр болатын тар су жолағымен бөлінген Isolino di San Giovanni атымен белгілі шағын арал, 1927 мен 1952 жылдар аралығында Артуро Тосканинидің үйі болғандығымен мәшһүр. Вербания келесі елді мекендерден тұрады: Антолива, Биено, Биганзоло, Кавандоне, Фондоточе, Интра, Палланца, Поссаччо, Суна, Торчидо, Тробасо және Зовералло.
area were the Lepontii. The area was added to the Roman Empire by Emperor Augustus in the first century AD. In the eleventh century the area was controlled by the bishops of Novara, then by the counts of Pombia. In 1152 Federico Barbarossa gave the area to the Castello family. After the death of Frederick Barbarossa, the territory was again controlled by Novara. By the fourteenth century, the area had become part of the Duchy of Milan. In 1714, following the Treaty of Rastatt most of the lake areas came under the control of the Habsburgs. After the 1796 Napoleonic invasion the area was controlled by the French. By 1818 the House of Savoy had gained control of the area back from the French. With the edict of 10 October 1836, Pallanza and Ossola became part of the province of Novara. After the Second World War, the territory still remained part of the province of Novara. In 1976 the autonomous district of Verbano Cusio Ossola was established. Since 1992 it has been the capital of the province of Verbano Cusio Ossola. A small islet lying a stone's throw from the shores of the Pallanza frazione and separated from it by a narrow stretch of water just 10 or 15 metres wide, known as the Isolino di San Giovanni, is famous for having been the home of Arturo Toscanini between the years of 1927 and 1952. Verbania consists of the following localities: Antoliva, Bieno, Biganzolo, Cavandone, Fondotoce, Intra, Pallanza, Possaccio, Suna, Torchiedo, Trobaso and Zoverallo.
Климат
Климаты қоңыржай, ылғалды, жазғы айлары ыстық, ал ішкі және жоталы аймақтарда континенттік климаттың ықпалы бар. Аймаққа суық қыстар мен ыстық жаздар тән.
Негізгі көрікті жерлер
Giardini Botanici Villa Taranto – әдемі ботаникалық бақтары бар мүлік.
Көлік
1905 жылы ашылған Вербания Палланца теміржол станциясы Милан-Домодоссола теміржолының бөлігі болып табылады. Ол Фондоточе ауданында, Мергоццо көлі мен Тоце өзенінің арасында, Тоце өзені Маджоре көліне құятын жерден ағысқа қарсы орналасқан. Вербаниядан Фондоточедегі теміржол станциясына автобус қатынайды.