Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернар Адольф Граниер де Кассанак (12 тамыз 1806 – 31 қаңтар 1880) – француз журналисі және саясаткері.
Bernard Adolphe Granier de Cassagnac (12 August 180631 January 1880) was a French journalist and politician.
Өмірбаян
Аверон-Бержельде, Гер департаментінде, әйгілі шыны жасаушы Пьер Пол Граниер де Кассаняк (1771 ?) және Урсула (Лиссагарей; 1775–1850) отбасында дүниеге келді. 1818–1828 жылдары анасының інісі Лоран Проспер Лиссагарей отбасында тұрды, оның ұлы Проспер Оливье журналист болған. 1832 жылы париждік журналист ретінде мансабын бастады, «Revue de Paris», «Journal des Débats» және «La Presse» басылымдарына романтизм мен консерватизмді қорғау бойынша материалдар жариялады. Кейін «L'Epoque» (1845–1848) саяси журналын құрды, ал Франсуа Гизоны қолдаған қатыгез пікірлері оған атақ пен бірнеше дуэльге себеп болды. 1851 жылы «Le Constitutionnel» газетінде ол өзін Француз империясының жақтаушысы деп ашық жариялады, ал 1852 жылы Екінші Республиканың Ұлттық ассамблеясына Гер департаментінен ресми кандидат болып сайланды. Журналист және депутат ретінде ол абсолюттік саясатты белсенді түрде қолдады, сонымен қатар римдік католицизмді мемлекеттік дін ретінде қайта жаңартуды талап етті, баспасөзді қолдаған заңдарға қарсы болды және Луи Наполеон Бонапарттың саяси одақтастары жиналған Рю де л'Аркаде клубының мүшесі болды. 1868 жылдың наурыз айында ол либералды депутаттарды Пруссияның I Вильгельмінен Бонапартқа қарсы шығу үшін ақша алғаны үшін айыптады, ал дәлелдерді ұсыну талабы бойынша жалған немесе маңызсыз құжаттарды ғана ұсынды. Франко-прусс соғысында империя жеңілгеннен кейін және Үшінші Республика жарияланғаннан кейін (4 қыркүйек 1870), Граниер де Кассаняк Бельгияға қашып, 1876 жылғы сайлауға Францияға оралды және депутат болып сайланды. Ол барлық республикалық реформаларға қарсы күресін жалғастырды, бірақ сайлауда сәттілікке жете алмады.
Born in Avéron Bergelle, département of Gers, to gentleman glassmaker Pierre Paul Granier de Cassagnac (1771 ?) and Ursule ( Lissagaray; 1775 1850), from 1818 to 1828 he lived with the family of his mother's brother, Laurent Prosper Lissagaray, whose son, Prosper Olivier, was a journalist. He began his career as a Parisian journalist in 1832, contributing defences of Romanticism and Conservatism to the Revue de Paris, the Journal des Débats, and to La Presse. Then he founded a political journal, L'Epoque (1845–1848), and his violent polemics in support of François Guizot brought him notoriety and some duels. In 1851, in Le Constitutionnel, he declared himself openly an advocate of the French Empire, and in 1852 was elected as official candidate by the département of Gers to the Second Republic's National Assembly. As journalist and deputy he actively supported an absolutist policy, and also demanded the restoration of Roman Catholicism as state religion, opposed the laws in favor of the press, and was a member of the club of the rue de l'Arcade the political allies of Louis Napoléon Bonaparte. In March 1868 he accused the Liberal deputies of having received money from Wilhelm I of Prussia for opposing Bonaparte, and, when called upon for proof, submitted only false or trivial documents. After the Empire's defeat in the Franco Prussian War and the proclamation of the Third Republic (4 September 1870), Granier de Cassagnac fled to Belgium, and returned to France for the elections of 1876, and was elected deputy. He continued to combat all the republican reforms, but without electoral success.
Отбасы
1841 жылы ол бай креол шаруасының қызы Роза де Боппин де Бовалонға үйленді; оның ұлы Пол Адольф Мари Проспер Граниер де Кассанак оның ізімен еріп, қақтығысқа бейім журналист болды.
In 1841 he married Rosa de Beaupin de Beauvalon, daughter of a wealthy Creole planter; his son Paul Adolphe Marie Prosper Granier de Cassagnac followed in his footsteps as a belligerent journalist.