Кіріспе

Үш өлшемді билер отбасысы

Куранте, корренте, коранто және корант – кеш Ренессанс және Барокко дәуірінен бастау алатын үш өлшемді билер отбасының атауларының кейбірі. Барокко биінің сюитасында итальяндық немесе француздық куранте көбінесе алдыңғы аллемандамен жұптастырылады, бұл сюитаның екінші бөлімі немесе прелюдия болса, үшінші бөлімі болады.

Түрлері

Куранте сөзбе-сөз "жүгіру" дегенді білдіреді, ал кейінгі Ренессанста куранте жылдам жүгіру және секіру қадамдарымен биленді, бұл туралы Тоино Арбо айтқан. Бірақ барокко дәуірінде кеңінен қолданылған курантты Иоганн Маттесон "Der vollkommene Capellmeister" (Гамбург, 1739) еңбегінде "көбінесе тәтті күту сезімімен сипатталады. Өйткені бұл мелодияда шын жүректен туған, құштарлық пен қуаныш бар: бұл үміттер құрылатын музыка екені анық". Иоганн Готфрид Вальтер "Musicalisches Lexicon" (Лейпциг, 1732) еңбегінде куранттың ырғағы "ең бір мәнді ырғақ" деп жазған, ал итальяндық түрдегі би әлдеқайда жылдам болды. Кейде француз және итальян жазулары курант түрлерін ажырату үшін қолданылады, бірақ бастапқы жазулар біркелкі болмады. Бах өз "Clavierübung" Partitas шығармаларында француз және итальян стильдерін ажырату үшін courante және corrente сөздерін қолданады. Мердит Литтл мен Натали Дженннің "Би және Дж.С. Бахтың музыкасы" атты еңбегінде courante және corrente екі түрлі би ретінде қарастырылады, бірақ редакторлар көбінесе бұл айырмашылықты назарға алмайды.