Кіріспе

Барокко биі – 17-18 ғасырларда кең таралған би түрі, барокко дәуірінің (шамамен 1600-1750 жылдар) биі. Ол барокко музыкасымен, театрымен және операсымен тығыз байланысты.

Ағылшын ел биі

Осы кезеңнен сақталған хореографиялардың көпшілігі – ағылшын ел билері, мысалы, Плейфордтың "Бейне шебері" атты көптеген басылымдарында кездеседі. Плейфорд билердің едендегі схемасын ғана көрсетеді, ал қадамдар туралы ешқандай ақпарат бермейді. Дегенмен, сол дәуірдегі басқа да дереккөздер, мысалы, француз би шеберлері Фейе мен Лореннің еңбектері, кейде қарапайым жүруден әлдеқайда күрделі қадамдар қолданылғанын көрсетеді. Ағылшын ел биі барокко дәуірінен асып, Еуропа мен оның отарларында, сондай-ақ қоғамның барлық топтарында түрлі нұсқаларда кеңінен таралды.

Театрлық би

Француздық асыл стиль әлеуметтік шараларда да, кәсіби бишілер опера-балеттер мен сарайлық ойын-сауықтар сияқты театрлық қойылымдарда да орындалды. Дегенмен, 18-шы ғасырдағы театр биінде кем дегенде екі басқа стиль де болды: комедиялық немесе гротеск және жартылай жеңіл.

Басқа да әлеуметтік би түрлері

Басқа би стильдері, мысалы, сол дәуірдегі итальяндық және испандық билер, ағылшын халық биіне немесе француз стиліне қарағанда әлдеқайда аз зерттелген. Жалпы картина бойынша, XVII ғасырдың көп бөлігінде кеш Ренессанс би стилі кеңінен таралған, бірақ уақыт өте келе, француз сарай билері, мысалы, менуэт, әсем сарайларда кеңінен қабылданып, танымал болды. Бұдан өзге, би стильдерінің эволюциясы және бірімен-бірі әсерлесуі – үздіксіз зерттеулер жүргізіліп жатқан сала.

Қазіргі заманғы қайта құрулар

1960 және 70-жылдардағы барокко музыкасының қайта жандануы 17 және 18 ғасырлардағы би стиліне жаңа қызығушылықты тудырды. Осы билердің шамамен 300-і Бошамп-Феййеттің нотациясында сақталған болса да, 20 ғасырдың ортасына дейін осы нотацияны түсініп, билерді қайта құруға қатысты нақты зерттеулер жүргізілмеді. Осы пионерлердің арасында британдық Мелузин Вуд ең танымал болды, ол 1950-жылдары тарихи би туралы бірнеше кітап жариялады. Вуд өзінің зерттеулерін студенті Белинда Куириге, сондай-ақ Павлова компаниясының балеринасы және хореографы Мэри Скипингке (1902–1984) тапсырды. Соңғысы 1960-жылдары Лондонның «Барлыққа арналған балет» компаниясы үшін барокко балеттерін қайта құруымен кеңінен танылды. Тарихи би зерттеулерінің екінші буынының жетекші тұлғалары – Ширли Уинн және оның Барокко би ансамблі, ол 1970-жылдардың басында Огайо штатының университетінде құрылды, сондай-ақ Венди Хилтон (1931–2002), ол Мелузин Вудтың жұмысын өзінің бастапқы көздерін зерттеуімен толықтырған Белинда Куиридің шәкірті. Ұлыбританияда туған Хилтон 1969 жылы АҚШ-қа келді, 1972 жылы Джульярд мектебінің профессоры болды және 1974 жылы Стэнфорд университетінде өзінің барокко би шеберханасын құрды, ол 25 жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеді. Кэтрин Туроси (шамамен 1950 жылы туған) 1971 жылы би тарихшысы Ширли Уинннің студенті ретінде барокко биін оқуды бастады. Ол 1976 жылы Энн Жакобимен бірге «Жаңа Йорк барокко би компаниясын» құрды, содан бері компания халықаралық гастрольдерде болып келеді. 1982/83 жылдары Жан-Филипп Рамоның 300 жылдығына арналған француз ұлттық мерекесінің аясында Туроси Жан-Филипп Рамоның «Бориадалар» операсының тұңғыш қойылымын қойды, ол композитордың өмірінде ешқашан орындалмаған. Бұл француз тарапынан қолдау көрсетілген өндірісті дирижер Джон Элиот Гардинер басқарды, ал оның оркестрін Жан Луи Мартиноти жетекшілік етті. Туроси француз үкіметінен «Өнер және әдебиет орденінің кавалері» орденімен марапатталды. 1973 жылы француз би тарихшысы Франсин Ланселот (1929–2003) этномузыкология бойынша формалды зерттеулерін бастады, ол оны француз халықтық би формаларын, содан кейін Ренессанс және Барокко билерін зерттеуге әкелді. 1980 жылы француз мәдениет министрінің шақыруымен «Ris et Danceries» барокко би компаниясын құрды. Оның Луллидің 1676 жылғы трагедиялық лирикалық операсы «Атис» қойылымын 1986 жылы хореографиялауы Луллидің қайтыс болуының 300 жылдығына арналған ұлттық мерекелеудің маңызды бөлігі болды. Бұл қойылым Уильям Кристи мен оның «Les Arts Florissants» ансамблінің мансабын дамытуға көмектесті. «Ris et Danseries» компаниясы шамамен 1993 жылы таратылғаннан кейін компанияның хореографтары өздерінің жеке жұмыстарын жалғастырды. Беатрис Массен өзінің «Compagnie Fetes Galantes» компаниясымен, сондай-ақ Мари Женевье Массе мен оның «L'Eventail» компаниясымен бірге ең белгілілерінің қатарында. 1995 жылы Франсин Ланселоттың барокко биінің толық каталогы «La Belle Dance» жарық көрді.