"Буд Королінің жылдары: Кеннет Бернштейннің мансабы"

Кіріспе

Америкалық дрэг-рейсингші және автожарыс командасының иесі, Bud Light King

Кеннет Дейл Бернштейн (6 қыркүйек 1944 жылы туған) – американдық дрэг-рейсингші және бұрынғы NASCAR және IndyCar командасының иесі. Ол Budweiser King күлкілі машинасы мен дрэгстердегі жетістіктері үшін "Бад Кинг" лақап атымен танымал. Сонымен қатар, ол тұрып тұрған күйден бастап төртінші мильдік қашықтықты сағатына 300 мильден жоғары жылдамдықпен өте білген алғашқы жүргізуші болғандықтан "Жылдамдық патшасы" деп те аталды. Бернштейнге King Racing командасы тиесілі болды, ол NHRA-да және IndyCar және NASCAR сияқты басқа жарыс серияларында түрлі машиналарды пайдаланды. Бернштейн 2002 жылы толық уақытты жарыстан шығып, ұлы Брэндонды Bud King Top Fuel дрэгстеріне отырғызды, бірақ Брэндон ауыр жарақат алғаннан кейін маусымды ұлының орнына аяқтау үшін қайта оралды. 2007 жылы Funny Car-ға қысқа ғана уақытқа оралғаннан басқа, Бернштейн машинаға оралмады және 2011 жылғы маусымның соңына дейін командасын басқаруын жалғастырды, содан кейін дрэг-рейсингтен толығымен кетті.

Ерте өмір

Бернштейн Техас штатының Любок қаласындағы Монтерей орта мектебінде оқыды; ол мектептік футбол командасында ойнады. Ол Техас, Оклахома, Арканзас, Луизиана және Теннеси штаттарын Кадиллакта аралап шықты. 1979 жылы ол тұрақты Funny Car жүргізушісі болды. Келесі жылы ол Anheuser Busch (Budweiser брендімен) демеушілік келісімін алды, ол Anheuser Busch-тің жаңа иесі InBev келісімді жаңартпауды шешкенге дейін отыз жылға созылды. Бернштейн 1985 жылы алғаш рет Funny Car чемпионатында жеңіске жетті және келесі үш маусымда титулын сәтті қорғады. Бернштейн мен тюнер Дейл Армстронг 1987 жылы Бернштейннің Bud King Buick LeSabre машинасын жобалау үшін Arivett ағайындыларына жүгінді. Бұл машинаға “Бэтмобиль” деген ат берілді және ол Funny Car машинасының аэродинамикасын түбегейлі өзгертіп жіберді. 1990 жылы NHRA ережелері өзгергеннен кейін Бернштейн Top Fuel Dragster класында жүргізуді бастады. Екі жылдан соң ол жарыста сағатына 300 мильден асып, кез келген кластағы алғашқы жүргізуші болды және 1996 жылы алғашқы Top Fuel чемпионатында жеңіске жетті. Осымен ол NHRA тарихында екі нитро класта да чемпион атанған алғашқы жүргізуші болды. Алайда, Бернштейн 1996 жылғы чемпиондығын жүргізуші Блейн Джонсонның қазасынан кейін “біршама лайланған” деп есептейді. Сол жылы марапаттау кешінде Бернштейн чемпиондық кубогын Блейннің ағасы және өмір бойы команданың басшысы болған Аланға табыстады. Алан өзі Гари Счелци, Тони Шумахер, Ларри Диксон, Дел Воршем, Шон Лэнгдон және Бриттани Форс командаларының басшысы ретінде тағы он екі чемпионаттық кубокты жеңіп алды. Бернштейн 2001 жылы титулды қайта жеңіп алды және екі нитро класта да бірнеше рет чемпион атанған жалғыз жүргізуші болып танылды. Бернштейн 2002 жылы зейнеткерлікке шығып, “Budweiser King” жүргізушілік міндетін ұлы Брэндонға тапсырды. Бірақ, маусымның ортасында Брэндон Бернштейн арқасын сындырып алғаннан кейін, ол қайтадан жарысқа қатысуға мәжбүр болды. Ол тек 15 жарысқа қатысқанмен, тоқтаған жерінен бастап, маусымды аяқтау үшін қатарынан төрт Top Fuel жарысын жеңіп алды, нәтижесінде маусымдық ұпайлар бойынша алтыншы орынға ие болды. Маусымнан кейін ол командасын басқаруға оралды, бірақ қайта оралу мүмкіндігі туралы әңгімелер тарады. 2006 жылдың қыркүйегінде Бернштейн келесі маусымда Funny Car класында жарысқа қайта оралатынын жариялады және өз командасы үшін Monster Energy Dodge Charger машинасын ұсынды. Оның белсенді жарысқа оралуы сәтті болмады, өйткені ол 2007 жылғы маусымның алғашқы екі жарысына қатыса алмады, бірақ әрбір жүргізуші кем дегенде бір біліктілік сынағын өткізгені үшін 10 ұпай алды. Осы жарыстардан кейін Бернштейн команда басшысы Рей Аллиді жұмыстан босатып, оның орнына Top Fuel жүргізушісі Дж.Р. Тоддтың бұрынғы команда басшысы Джимми Уолшты тағайындады. Бернштейннің нәтижелері маусым бойы біртіндеп жақсарды, бірақ ол Чемпионатқа қатыса алмады. Маусымнан кейін ол зейнеткерлікке шықты және 2008 жылы Monster Energy Charger жүргізушісі ретінде Томми Джонсонды жалдады. Бернштейн сол маусымнан кейін команданы таратып жіберді. Бернштейн қазіргі уақытта NHRA жүргізушілері, механиктері және команда иелерінің тобы – Professional Racers Organisation (PRO) президенті болып табылады, бұл ұйым қауіпсіздік пен жүлде ақшасына ықпал етуге көмектесті. Эрик Медленнің қазасынан кейін Бернштейн NHRA жарыс машиналарын және қауіпсіздік белбеулерін жаңғыртуда маңызды рөл атқарды. 2008 жылы Funny Car жүргізушісі Скотт Калиттаның қазасынан кейін Бернштейн, 14 рет Funny Car чемпионы Джон Форс, алты рет Top Fuel чемпионы Тони Шумахер және NHRA Track Safety Committee көмегімен Top Fuel dragsters және Funny Cars машиналарының қозғалтқыштарын бақылайтын сенсорды әзірледі. Егер қозғалтқыш кері соқса, жанармай сорғысы автоматты түрде өшіріліп, парашюттер бірден ашылады. Бұл шара Калиттаның қазасына себеп болған жағдайларды азайтуға немесе жоюға бағытталған. Budweiser командасына демеушілік етуді тоқтатқаннан кейін Бернштейн Copart Inc. компаниясымен Брэндонның драгстерін демеушілік етуге келісім жасады. 2011 жылы оларға Lucas Oil қосылды. 2011 жылдың 15 қарашасында, 2011 жылғы жарыс маусымы аяқталғаннан кейін екі күн өткен соң, Бернштейн NHRA жарыстарынан жүргізуші және команда иесі ретінде толықтай зейнеткерлікке шыққандығын жариялады.

Bernstein attended Monterey High School in Lubbock, Texas; he played on the high school's football team. He drove throughout Texas, Oklahoma, Arkansas, Louisiana, and Tennessee in a Cadillac. He first became a full time professional Funny Car driver in 1979. The following year, he acquired a sponsorship deal from Anheuser Busch (with its Budweiser brand), which lasted for thirty years until the new owner of Anheuser Busch, InBev, elected not to renew his contract. Bernstein won his first Funny Car championship in 1985, and successfully defended his title over the next three seasons. Bernstein and tuner Dale Armstrong would turn to land speed racers the Arivett brothers to design Bernstein's Bud King Buick LeSabre in 1987. This car would be dubbed the “Batmobile”. It would profoundly change Funny Car aerodynamics. In 1990, following a change in NHRA rules, Bernstein began to drive in the Top Fuel Dragster class. Two years later, Bernstein became the first driver in any class to exceed 300 MPH in competition, and won his first Top Fuel championship in 1996, becoming the first driver in NHRA history to win a championship in both of the nitro classes, however, Bernstein states that his 1996 championship was "somewhat tainted" due to the loss of driver Blaine Johnson. At the awards banquet that year, Bernstein gave up his championship trophy to Blaine's brother, and lifelong crew chief, Alan, who has gone on to win twelve more championship trophies himself, as crew chief for Gary Scelzi, Tony Schumacher, Larry Dixon, Del Worsham, Shawn Langdon and Brittany Force. Bernstein reclaimed the title in 2001, and is the only driver to have achieved multiple championships in both nitro categories. Bernstein retired in 2002, handing driving duties of the "Budweiser King" to his son Brandon. However, he was pressed back into action as a substitute driver after Brandon Bernstein broke his back in June. Although he only raced in 15 events, Bernstein picked up right where he had left off, winning four straight Top Fuel events to close out the season, placing him sixth in season points. He returned to running his team after the season, but rumors began to persist that a comeback was in the works. In September 2006, Bernstein announced that he would return to racing in the Funny Car division the following season, fielding the Monster Energy Dodge Charger for his own team. His return to active competition was not a good one to start, as he failed to qualify for the opening two events in the 2007 season, earning the minimum 10 points each driver gets for making at least one qualifying run. Following those events, Bernstein fired his crew chief Ray Alley and replaced him with Jimmy Walsh, former crew chief for Top Fuel driver J. R. Todd. Bernstein's results gradually improved over the season, but he did not make the inaugural Countdown to the Championship. He returned to retirement following the season and hired Tommy Johnson, Jr. to drive the Monster Energy Charger for 2008. Bernstein discontinued the team following that season. Bernstein is the current president of the Professional Racers Organisation (PRO), a group of NHRA drivers, mechanics, and team owners, which has helped influence safety and prize money. In light of the crash that took the life of Eric Medlen, Bernstein has been influential in adjusting safety standards on NHRA race cars and safety restraints. In 2008, as a direct result of the death of Funny Car Driver Scott Kalitta, Bernstein, along with help from 14 time Funny Car Champion John Force, six time Top Fuel Champion Tony Schumacher, and NHRA's Track Safety Committee, developed a sensor that monitors the engines of Top Fuel dragsters and Funny Cars. Should the engine backfire at any time, the fuel pump will automatically shut off and the parachutes will instantly deploy. This measure is intended to reduce or eliminate circumstances that contributed to Kalitta's death. After Budweiser stopped sponsoring his team, Bernstein signed Copart Inc. to sponsor Brandon's dragster. They were joined by Lucas Oil for 2011. On November 15, 2011, two days after the close of the 2011 racing season, Bernstein announced his full retirement from NHRA racing as both driver and team owner.

Меншік иесі

Бернштейн 1986 жылдан 1995 жылға дейін жұмыс істеген NASCAR командасы King Racing-тің иесі болды. Осымен қатар ол Indy car командасы King Motorsports-ты да басқарды. Бернштейн – барлық үш санатта да жеңіс тіркеген жалғыз команда иесі. Оның командасы 1988 жылы Индианаполис 500 жарысына Джим Кроуфордты тізімдеді. Өткен жылғы жарақаттарынан толық жазылмаған Кроуфорд 8 айналымды жетектеді және 6-шы орынды иеленді.

Мұра

Бернштейн мен бұрынғы бас механик Дейл Армстронг 1987 жылы Буик ЛеСабр үлгісіндегі дизайнды пайдаланып, аэродинамиканы Funny Car дизайнының маңызды бөлігіне айналдырғаны үшін жиі мақталады. Аривет ағайындары жасаған бұл машинаға "Бэтмобиль" деген ат қойылды. Ол Funny Car-дың аэродинамикасын түбегейлі өзгертіп жіберді. Бернштейннің Будвайзермен арадағы қарым-қатынасы – 30 жылға созылған (оның өзі немесе ұлы) автоспорт тарихындағы ең ұзақ спонсорлық және жүргізушілік байланыс болды, ол 1979 жылы басталған.