Кіріспе
Жапон математигі (туған 1931) Хейсуке Хиронака (広中 平祐) – алгебралық геометрия саласына қосқан үлесі үшін 1970 жылы Филдс медалімен марапатталған жапон математигі.
Heisuke Hironaka (広中 平祐) is a Japanese mathematician who was awarded the Fields Medal in 1970 for his contributions to algebraic geometry.
Ерте өмір және білім
Хирокана 1931 жылғы 9 сәуірде Жапонияның Ямагути қаласында дүниеге келген. Хиросима университетінің математика профессоры оның орта мектебінде лекция оқығаннан кейін математиканы оқығанға шабыланды. Хирокана Хиросима университетінің бакалавриат бағдарламасына түсуге өтініш берді, бірақ нәтижесі болмады. Дегенмен, келесі жылы ол физиканы оқу үшін Киото университетіне қабылданды, 1949 жылы оқуға түсіп, 1954 және 1956 жылдары ғылым бакалавры және ғылым магистрі дәрежелерін алды. Хирокана бастапқыда физика, химия және биологияны зерттеді, бірақ үшінші курста математика курстарын таңдады. Сол жылы Хирокана Ясуо Акидзуки басқаратын семинар тобына шақырылды, ол Хирокананың математикалық дамуына зор ықпал етті. «Акидзуки мектебі» деп бейресми аталатын бұл топ, сингулярлық проблеманы шешу сияқты Хирокана кейін Филдс медалін алған озық ғылыми жетістіктерді талқылады. Хирокана бұл мәселеге деген қызығушылығын «жігіттің қызға ғашық болуының» логикасы мен құпиясы деп сипаттады. 1956 жылы Акидзуки сол кездегі Гарвард профессоры Оскар Зарискиді Киото университетіне шақырды. Хирокана өзінің зерттеулерін Зарискиге ұсынды, ол Хироканаға Гарвард университетіне оқуға баруды ұсынды. Акидзукидің жетекшілігімен дамыған Хирокананың алгебралық білімі Гарвардтағы математикалық талқылауларға жаңа көзқарас әкелуге мүмкіндік берді, онда геометриялық перспективаларға басымдық берілді. 1958–1959 жылдары Александр Гротендик Гарвард университетіне келді және Хироканаға тағы бір маңызды ықпал етті, оны Париждегі Institut des Hautes Études Scientifique (IHES) институтына шақырды.
Мансап
Хирокана 1960-1963 жылдары Брандейс университетінде математиканың доценті болды. Ол 1964-1968 жылдары Колумбия университетінде оқытумен айналысты және 1968 жылдан 1992 жылы зейнетке шыққанға дейін Гарвард университетінде математика профессоры болды. Хирокана 1975-1983 жылдары Жапонияға Математикалық ғылымдар зерттеу институты мен Киото университетінде бірлескен профессорлық қызмет атқару үшін оралды және 1983-1985 жылдары Институт директоры қызметін атқарды. Хирокана 1996-2002 жылдары Ямагути университетінің президенті болды.
Зерттеу
1960 жылы Хиронака Хиронака мысалын ұсынды, бұл Kähler көптүрліліктерінің деформациясы міндетті түрде Kähler бола бермейтінін көрсетті. Мысал – 1 параметрлік тегіс, тығыз 3-кешенді көптүрліліктер отбасы, онда көптеген талшықтар Kähler (тіпті проективті) болып табылады, бірақ бір талшық Kähler емес. Бұл, өлшемдері 2-ге дейін болатын тегіс алгебралық түрлер үшін дұрыс болатын бірнеше мүмкін мәлімдемелер, кемінде 3 өлшемді тегіс алгебралық түрлер үшін орындалмайтынын көрсетуге пайдаланылуы мүмкін. 1964 жылы Хиронака алгебралық түрлердің сингулярлықтарының нөлдік сипаттағы жағдайда шешілетінін дәлелдеді. Хиронака осы мәселенің жалпы шешімін тапты, кез келген алгебралық түрді (дәлірек айтқанда, бирационалдық эквивалентті) сингулярлықтары жоқ ұқсас түрмен алмастыруға болатынын көрсетті.
Жеке өмір
Хирокана 1960 жылы Брандейс-Вьен халықаралық стипендиаты Вакако Кимотоға үйленді, ол 1986 жылы Кеңесшілер палатасына сайлану арқылы жапон саясатына қатысты. Олардың Джо есімді ұлы және Эрико есімді қызы бар, ол да математик. Хирокана математикаға деген құштарлығы туралы: "Мен сандарға қатысты кез келген нәрсені жинақтаймын. Мысалы, менің гүлдер мен жапырақтардың 10 000-нан астам суреті бар. Мен сандарды санап, салыстыруды жақсы көремін. Математик болғаным үшін қатты қуаныштымын, себебі мен заттардағы математикалық қызығушылықты көре аламын".
Таңдалған басылымдар
Хиронака, Х. (1957). "Арифметикалық родтар және алгебралық қисықтардың тиімді родтары туралы" Мем. Ғылыми колледж. Киото университеті. Сер. А Математика, 30(2): 177–195. DOI: 10.1215/kjm/1250777055
Хиронака, Х. (1960). "Бирационалдық жарылу теориясы туралы".
Хиронака, Х. (1964). "Нөлдік сипаттамасы бар өріс үстінде алгебралық түрдің сингулярлықтарын шешу". Математика анналы, 79(1): 109–203. https://doi.org/10.2307/1970486
Хиронака, Х.; Мацумура, Хидэюки. (1967). "Формалды функциялар және формалды енгізулер" Ж. Математика. Жапон қоғамы, 20(1–2): 52–82. DOI: 10.2969/jmsj/02010052
Хиронака, Х. (1967). "Сингулярлықтардың ν \nu* және τ \tau* белгілері туралы" J. Математика. Киото университеті, 7(1): 325–327. DOI: 10.1215/kjm/1250524306
Хиронака, Х. (1974). "Шексіз жақын сингулярлық нүктелер теориясы" Ж. Корея математика қоғамы, 40(5): 901–920. https://doi.org/10.4134/JKMS.2003.40.5.901
Арока, Дж. М.; Хиронака, Хейсуке; Висенте, Дж. Л. (1977). "Дезингуляризация теоремалары" Memorias de Matemática del Instituto.
Хиронака, Х. (1991). "Атақ, тәтті және ащы". П. Хилтон, Ф. Хирцебрух және Р. Реммерт (ред.). Miscellanea mathematica (бб. 155–176).
Хиронака, Х.; Янечко, С. (ред.). (2004). "Геометриялық сингулярлық теориясы".
Арока, Дж. М.; Хиронака, Х; Висенте, Дж. Л. (2018). "Комплексті аналитикалық дезингуляризация". ISBN 978-4-431-70218-4.
Hironaka, H. (1960). "On the theory of birational blowing up,"
Hironaka, H. (1964), "The Resolution of Singularities of an Algebraic Variety over a Field of Characteristic Zero." Annals of Mathematics., 79(1):109 203. https://doi. org/10.2307/1970486
Hironaka, H.; Matsumura, Hideyuki. (1967), “Formal functions and formal embeddings” J. Math. Soc. Japan, 20(1 2): 52 82. DOI: 10.2969/jmsj/02010052
Hironaka, H. (1967), “On the characters ν \nu* and τ \tau* of singularities" J. Math. Kyoto Univ., 7(1): 325–327. DOI: 10.1215/kjm/1250524306
Hironaka, H. (1974), “The theory of infinitely near singular points” J. Korean Math. Soc. 40(5): 901–920. https://doi. org/10.4134/JKMS.2003.40.5.901
Aroca, J. M.; Hironaka, Heisuke; Vicente, J. L. (1977). “Desingularization theorems" Memorias de Matematica del Instituto. Hironaka, H. (1991), "Fame, sweet and bitter." In P. Hilton, F. Hirzebruch, and R. Remmert (Eds. ), Miscellanea mathematica(pp. 155 176)
Hironaka, H.; Janeczko, S. (Eds.). (2004). “Geometric singularity theory"
Aroca, J. M.; Hironaka, H; Vicente, J. L. (2018), "Complex Analytic Desingularization" ISBN 978 4 431 70218 4