Кіріспе
Үшінші ең көп келтірілген Федералист қағаз; Александр Гамильтонның сот жүйесі туралы Федералист No. 81 - Александр Гамильтонның "Федералистік қағаздар" жинағының сексен бірінші есебі. Ол 1788 жылы 25 және 28 маусымда Publius деген псевдониммен жарияланды, бұл барлық Федералист қағаздары басылған атау. "Сот жүйесі жалғасты және сот билігінің таралуы" деген атаумен жазылған бұл мақала сот тармағының өкілеттігі мен шектеулерін талқылайтын алты мақаладан тұратын серияның төртіншісі болып табылады. Федералистік құжаттар конституциялық түсіндірудің негізгі мәтіні ретінде американдық заңгерлер жиі сілтеме жасайды. Барлық эсселердің ішінде, Жоқ. 81 - Федералист No. 42 және Федералист No. 78-ге дейін. Федералистік No. 81 заңына сәйкес сот өкілеттігі қалай бөлінуі керек. Онда сот белсенділігінің кері қайтарылмайтын әсері туралы қауіп-қатерлер бар.
Federalist No. 81 is an essay by Alexander Hamilton, the eighty first of The Federalist Papers. It was published on June 25 and 28, 1788 under the pseudonym Publius, the name under which all The Federalist papers were published. The title is "The Judiciary Continued, and the Distribution of the Judicial Authority", and it is the fourth in a series of six essays discussing the powers and limitations of the Judicial branch. The Federalist Papers, as a foundation text of constitutional interpretation, are frequently cited by American jurists. Of all the essays, No. 81 is the third most cited, behind only Federalist No. 42 and Federalist No. 78. Federalist No. 81 addresses how the powers of the judiciary should be distributed. It deals with potential fears for the irreversible effects of judicial activism.
Өмірбаян
АҚШ-тан бұрын Конфедерация мақалалары штаттар арасында революциялық соғыс кезінде ерінбей байланыстыру қызметін атқарды. Бұл баптар көптеген жағынан жетіспейтін және ұлтқа қолдау көрсете алатын ұзақ мерзімді және тиімді үкімет құруға жарамсыз болды. АҚШ-тың халық пен мемлекеттердің қауіпсіздігін қамтамасыз ететін конституция құра алмаса, ұзақ өмір сүре алмайтыны анық болды. 1787 жылдың мамыр айында одақта не дұрыс емес екенін және штаттарды біріктіретін жаңа конституция аясында осы мәселелерді қалай шешу керектігін анықтау үшін ұлттық конвенция өткізілді. Конституцияның тұжырымдамасы уәде беріп тұрды, бірақ бұл процесті алдын ала белгілемей, бір елдің бүкіл жаңа басқару жүйесін жай ғана тастап кету өте нәтижелі болмас еді. Джон Джей, Джеймс Мэдисон және Александр Гамильтон бірлесіп, "Федералистік қағаздар" деп аталатын газеттерде жарияланған, конституцияның қалай жұмыс істейтінін нақты сипаттайтын және өзін сын-пікірден қорғайтын газеттер сериясын жасады.
Сот жүйесі жалғасты
Федералистік No. 81 АҚШ-тың әртүрлі соттарының қалай жұмыс істегенін сипаттап түсіндіреді. Біз бүкіл елде заңдардың әділ әрі тең болуын қамтамасыз ететін жүйе құру үшін бірлесіп жұмыс істейміз. Жоғарғы Сот пен оның мемлекеттік заң шығарушы органдармен қарым-қатынасы осы мақаланың басты тақырыбы болып табылады. Гамильтон шығарманың басым бөлігін азаматтардың құқықтарын қорғау және сақтау үшін жоғарғы соттың қажеттілігін қорғауға және сипаттайды. Гамильтон былай деп жазды: "Атауы төменгі соттарды құру билігі, әрине, федералды сотқа жүгінудің барлық жағдайларында Жоғарғы Сотқа жүгінудің қажеттілігін болдырмау үшін есептеледі. Оның мақсаты - ұлттық үкіметтің АҚШ-тың әрбір штатында немесе ауданда ұлттық сот құзыретінің мәселелерін өз шегінде шешу үшін құзыретті сот құруына немесе оған УАҚЫТ беруіне мүмкіндік беру". Жоғарғы соттың басты қажеттілігі мемлекеттердің орташа азаматтардың конституциялық құқықтарына тікелей араласпауы мен оларды төмендетуіне жол бермеуін қамтамасыз ету болды.
Мемлекеттік иммунитет
Федералистік No. 81 мемлекеттік иммунитет туралы мынадай пікірлер бар: Бір мемлекеттің мемлекеттік кепілдіктерін екінші мемлекеттің азаматтарына беру, оларға осы мемлекеттің осы кепілдіктердің сомасы үшін федералды соттарда соттауға мүмкіндік береді деген ұсыныс айтылды; бұл ұсыныс келесі ойлар негізсіз болып табылады. Бұл егемендіктің табиғатына тән, оның келісімінсіз жеке тұлғаның талабына жауап бермейді. Бұл жалпы түсінік және жалпы адамзат тәжірибесі; және егемендіктің бір атрибуты ретінде босату қазір Одақтағы әрбір мемлекеттің үкіметінде бар. Сондықтан, егер осы иммунитетті конвенцияның жоспарында тапсырмаса, ол мемлекеттерде қалады, ал қауіп тек идеалдық болуы керек. Мемлекеттік егемендікті иеліктен шығару үшін қажетті жағдайлар салық салу туралы бапты қарастыру кезінде талқыланды және оларды осы жерде қайталаудың қажеті жоқ. Онда белгіленген қағидаларға қайта оралу бізді қанағаттандырады, бұл жоспарды қабылдау арқылы мемлекеттік үкіметтер өздерінің борыштарын өздері қалай төлейтін артықшылықтан айырылып қалады деп ойлаудың ешқандай түсі жоқ, бұл барлық шектеулерден, бірақ адалдық міндеттемелерін орындаудан туындайтын. Ұлт пен жеке тұлғалар арасындағы келісімдер тек егеменнің ар-ожданына байланысты және мәжбүрлеуші күшке ешқандай дәті бар. Олар тәуелсіз әрекет ету құқығын бермейді. Мемлекеттерге қарыздар үшін сотқа жүгінуге рұқсат берудің қандай мақсаты бар? Қайтаруды қалай жүзеге асыру керек? Әрине, бұл келісімшарт жасасқан мемлекетке қарсы соғыс жүргізбей жүзеге асырылмайды; және федералды соттарға, тек қана түсінікпен, және штаттық үкіметтердің бұрыннан бар құқығын жоюмен, мұндай салдарын әкелетін билікті беру, мүлдем мәжбүрлі және ақталмайтын болар еді. Жоғарғы Сот бұл тармақтарды Ханс пен Луизиананың арасындағы іс бойынша (1890) келтірді.
It has been suggested that an assignment of the public securities of one State to the citizens of another, would enable them to prosecute that State in the federal courts for the amount of those securities; a suggestion which the following considerations prove to be without foundation. It is inherent in the nature of sovereignty not to be amenable to the suit of an individual without its consent. This is the general sense, and the general practice of mankind; and the exemption, as one of the attributes of sovereignty, is now enjoyed by the government of every State in the Union. Unless, therefore, there is a surrender of this immunity in the plan of the convention, it will remain with the States, and the danger intimated must be merely ideal. The circumstances which are necessary to produce an alienation of State sovereignty were discussed in considering the article of taxation, and need not be repeated here. A recurrence to the principles there established will satisfy us, that there is no color to pretend that the State governments would, by the adoption of that plan, be divested of the privilege of paying their own debts in their own way, free from every constraint but that which flows from the obligations of good faith. The contracts between a nation and individuals are only binding on the conscience of the sovereign, and have no pretensions to a compulsive force. They confer no right of action, independent of the sovereign will. To what purpose would it be to authorize suits against States for the debts they owe? How could recoveries be enforced? It is evident, it could not be done without waging war against the contracting State; and to ascribe to the federal courts, by mere implication, and in destruction of a pre existing right of the State governments, a power which would involve such a consequence, would be altogether forced and unwarrantable. The Supreme Court quoted these paragraphs in Hans v. Louisiana (1890).
Әсері
Федералист 81 қарапайым азаматтың өз мемлекетін қалай сотқа беруі мүмкін екендігін де атап өтті. Мұндай оқиға орын алған алғашқы оқиға - Чишолм Грузияға қарсы, онда Александр Чишолм Грузияға өзіне тиесілі төлемдерді ұстап тұрғаны үшін сотқа берді, бірақ Грузия мемлекет тек келіскен жағдайда ғана сотқа жүгінуге болады деп талап етуден бас тартты. Бұл 81-бапта көрсетілген Он бірінші түзетуге тікелей қарсы еді. Федералист 81 сыналған тағы бір маңызды іс Ханс Луизианаға қарсы Ханс өзінің азаматтық бостандықтарына тікелей қауіп төндірмейтін мәселе бойынша өз мемлекетін сотқа беруге тырысқан және содан кейін сот штатты сотқа беру мүмкіндігі оның конституциялық құқықтарымен айқындалған адамның бостандықтарын елемеген жағдайларда анықталатын прецедент орнатты.