Жінджу қамалы: Кореяны басып алу соғысындағы қырғын

Кіріспе

Хидэёшидің Кореяға шабуылы кезіндегі қоршау. 1593 жылы Хидэёшидің Кореяға шабуылы аясында Цзиньдзю бекінісінде екінші қоршау болды. Ол 20 шілдеден 27 шілдеге дейін жалғасты және бекініс гарнизонының барлығы мен халықтың маңызды бөлігінің қырғынмен аяқталды. Екінші Цзиньдзю шайқасы Жапонияның Эхиме префектурасындағы Уважима қаласындағы Уши-они фестивалінің бастауына айналды.

Өмірбаян

Тоётоми Хидэёси бұрынғы жапондық жеңілістен кейін Цзинджуды алуға нық қадам басты. Кониши Юкинага Мин әскери кеңесшісі Шэн Вэйцзинге Катоның шабуылға ниетті екенін хабарлап, мұның жаңадан шабуыл емес, тек қана беделді сақтау үшін жасалған әрекет екенін айтты. Шэнь корей әскерін Цзинджудан алыс болуға және жапондықтардың оны қиратуына рұқсат беруге кеңес берді. Ким Чон-иль Шеннің кеңесін ескермей, өзінің жасағын Хванг Цзинь, Ко Чон Ху және басқалар бастаған адал әскермен бірге Цзинджуға алып келді. Жапондықтардың қайда бет алғанын білмей, корейлер Ким Чон-ильмен күштерін бөліп, Цзинджудегі 4000 сарбаздық гарнизонға басшылық етті. Оларға еріктілер, партизандар, шағын қытай жасағы және әйелдер мен балаларды қоса алғанда көптеген азаматтар қосылды, жалпы саны шамамен 60 000 адамды құрады. Жапондықтар 1593 жылғы 20 шілдеде 90 000 сарбазбен және Жапониядан келген күшеленумен Цзинджуға келді. Укита Хидэйэ 90 000 жапондық әскерді бастап Цзинджуды басып алды, бұл соғыстың барлық кезеңіндегі жапондық күштердің бір операциядағы ең ірі шоғырлануы болды. Батысында Кониши Юкинага 26 000 адаммен, солтүстігінде Като Киёмаса 25 000 адаммен, ал Укита Хидэйэ мен Киккава Хироэ 17 000 сарбаздық резервке басшылық етті. 24 шілдеде жапондықтар "таяқшалы арбалар" деп аталатын бронетехникамен шабуыл жасады, бұл оларға қабырғаларға жақындауға мүмкіндік берді, онда саперлер сыртқы қабырғаның бір бөлігінің тастарын бұзып шығарды. Бірақ жапондықтардың бір есебінде шағымданады: "Олар шабуылға тырысты, бірақ қамалдың ішіндегі сарбаздар шөпті өртеп жіберу үшін қарағайлы шырағдандарды лақтырды. Таяқшалы арбалардағы сарбаздар да өртеніп, кері шегінді". 27 шілдеде жапондықтар әлсізделген қабырғаға "таяқшалы арбалармен" қайта шабуыл жасады. Дегенмен, қатты дауыл корейлердің майға малынған шырағдандарды лақтыру арқылы жапондықтарды өртеп жіберу әрекеттерін тоқтатты. Жаңбырдың көмегімен жапондық саперлер қабырғаның бір бөлігін қиратып, оның негізін жойды, содан кейін самурайлар қамалға бірінші болып кіру үшін бір-бірін итеріп, үлкен шабуыл басталды. Цзинджу тек символдық мақсатта басып алынды, ал алға жылжудың орнына, Цзинджудағы жапондық күш солтүстікте үлкен қытай күшінің болуына байланысты Пусанға қайта шегінді. Тоётоми Хидэёси 1592 жылғы Цзинджудегі жеңілістің кекін алғанына риза болды, бірақ Тернбулл тек символдық себептермен қаланы алу үшін осыншама көп адамды жоғалтудың бекерлік екенін айтты. Като кланының жылнамашысы: "Барлық қытайлықтар біздің жапондық қылыштармыздан қорқып, өзенге секіріп түсті, бірақ біз оларды судан тартып алып, бастарын кестік", - деп жазды. Корей деректері Цзинджудегі қаза тапқандардың саны 60 000 адамға жететінін көрсетеді. Содан кейін жапондықтар Пусанға шегінді. Жапондықтар жеңіске жеткеннен кейін 20 000 бас кесілгендерді Жапонияға жібергендері туралы мәлімдеді.

Toyotomi Hideyoshi was determined to take Jinju after the previous Japanese failure to take the city. Konishi Yukinaga informed Ming military advisor Shen Weijing of Kato's intent to attack and told him that it was merely a face saving gesture rather than a new offensive. Shen advised the Korean military to avoid Jinju and let the Japanese destroy it. Kim Chŏn il did not heed Shen's advice and brought his militia along with Korean military personnel led by Hwang Jin, a righteous army led by Ko Chong hu, and others into Jinju, intending to defend it from Kato. Not knowing where the Japanese were going, the Koreans divided their forces with Kim Cheon il, commanding the garrison of 4,000 soldiers at Jinju, who were joined by volunteers, guerrillas, a small Chinese force, and a large number of civilians including women and children, making for a total of about 60,000. The Japanese arrived at Jinju on 20 July 1593 with 90,000 troops with reinforcements from Japan. Ukita Hideie led 90,000 Japanese troops to take Jinju, making it the largest mobilization of Japanese forces for a single operation in the entire war. To the west were Konishi Yukinaga with 26,000 men, and to the north were Kato Kiyomasa with 25,000 while Ukita Hideie and Kikkawa Hiroie commanded the reserve of 17,000. On 24 July, the Japanese now attacked with armored carts called "tortoiseshell wagons," which allowed the Japanese to advance up to the walls, where the sappers would pull out the stones of a section of the outer wall, but as a Japanese account complained: "They tried to attack, but from inside the castle soldiers threw pine torches to set the grass alight. The soldiers inside the tortoise wagons also burned and retreated". On 27 July, the Japanese attacked the same weakened wall area with the "tortoise shell wagons." Still, a heavy thunderstorm prevented Korean attempts to incinerate the Japanese by dropping torches soaked in fat. With the aid of a rainstorm, the Japanese sappers broke down a section of the wall dislodging its foundations, and a great rush broke out with the samurai pushing each other down as it was a great honor to be the first samurai to enter a fortress. Jinju was taken only for symbolic purposes, and instead of advancing, the Japanese force at Jinju retreated to Busan as there was a larger Chinese force to the north. Toyotomi Hideyoshi was well satisfied that he had avenged the defeat of 1592 at Jinju, though Turnbull argued that to lose so many men to take a town only for symbolic reasons was wasteful. The chronicler of the Kato clan noted: "All the Chinese were terrified of our Japanese blades and jumped into the river, but we pulled them and cut off their heads." Korean accounts mention that the death toll at Jinju was 60,000. Afterwards the Japanese retreated to Busan. According to Japanese accounts, mentions they had sent 20,000 heads back to Japan after their victory.