1871 жылғы АҚШ-Корея шайқасы: Жазалау экспедициясы және Кореяның оқшаулану саясатының сақталуы

Кіріспе

1871 жылы АҚШ-Жосеон шайқасы Кореяда

Американың тактикалық жеңісі
Сәтті жазалау экспедициясы және қайта шегіну
Кореяның оқшаулау саясатының бұрынғы жағдайы сақталды
| қатысушы1 = Америка Құрама Штаттары
| қатысушы2 =
| басшы1 =
| басшы2 =
| күш1 = 650 адам, 1 фрегат, 2 соғыс кемесі, 2 канонерлік қайық
| күш2 = 800 адам, 40 артиллериялық құрал, 6 бекініс, 4 жағалау батареясы
| шығын1 = 3 қаза тапқан, 10 жараланған, 1 канонерлік қайық зақымдалған
| шығын2 = ubl|243 қаза тапқан (американдық бағалау)|~350 қаза тапқан (корейлік бағалау, суға батып өлгендер де кіруі мүмкін)

Кореялық шенеуніктер американдықтардың өз елдерінің заңдарын бұзуына, қарулы кемелерді заңсыз түрде өкіметтік суларына кіргізуіне жауапты деп хаттар жіберді, сондай-ақ Лоуға «General Sherman» кемесімен осыған ұқсас оқиғаны түсіндірді. Гангхуа губернаторы да жағдайды басып тастау үшін Лоу сипаттаған «бірнеше құнды емес заттарды» – үш сиыр, елу тауық және мың жұмыртқа жіберді. Америкалықтар ұсынысты қабылдамады. Оның орнына, американдық адмирал корейлерден өздеріне тиесілі деп санаған ресми кешірім алмағаннан кейін жазалау науқаны басталды. Жосеон әулеті үкіметінің оқшаулаушылық табиғаты және американдықтардың Кореяның белгіленген саясатын мойындамауы дипломатиялық экспедицияны қарулы қақтығысқа айналдырды.

Бастапқы байланыс

Экспедиция құрамында шамамен 650 адам, 500-ден астам теңізші, 100 морской пехотинец, сондай-ақ бес әскери кеме болды: «Колорадо», «Аляска», «Палос», «Монокаси» және «Бенисия». «Колорадо» кемесінде контр-адмирал Джон Роджерс және АҚШ-тың Қытайдағы елшісі Фредерик Ф. Лоу болды. «Жолбарыс аулаушылары» деп аталған корей күштерін генерал Ыо Чжэ Ён басқарды. Америкалықтар «ақ киім киген адамдар» деп сипатталған корей халқымен қауіпсіз байланыс орнатты. Генерал Шерман оқиғасы туралы сұрағанда, корейлер бастапқыда тақырыпты талқылауға келіспеді, себебі қандай да бір өтемақы төлеуден қашынғысы келді. Америкалықтар корейлерге өз флоты аймақты зерттейтінін және ешқандай зиян келтірмейтінін жеткізді. Бұл әрекет дұрыс түсінілмеді; сол кездегі корей саясаты шетелдік кемелерге Хан өзенімен жүзуге тыйым салған, өйткені ол тікелей астана Ханьяңға, қазіргі Сеул қаласына жетеді. Сондықтан Чосон үкіметі АҚШ-тың өтінішін қабылдамады. Бірақ Чосон үкіметінің бас тартуына қарамастан, АҚШ кемелері жол тартты. 1 маусымда корей бекінісі өзенге қарай бағытталған Канхва бұғазында АҚШ флотына оқ атты. «Корейлердің нашар атысының» арқасында АҚШ күштері көп зардап шекпеді, олардың атысы он бес минут бойы қызу болғанымен, дұрыс бағытталмағандықтан тиімсіз болды. АҚШ 10 күн ішінде кешірім сұрауды талап етті, бірақ жауап келмеді, сондықтан Роджерс бекіністерге шабуыл жасауға шешім қабылдады. Корей командирі генерал Ыо Чжэ Ённың «Суджаги» деп аталатын туын «Колорадо» күзетінің капралы Чарльз Браун мен «Аляска» күзетінің рядовойы Хью Пурвис тартып алды. Генерал Ыо Джеймс Догертидің қолынан қаза тапты. «Колорадо» экипажы мен морской пехотасының туын алып жүрген «Колорадо» ағаш ұстасы Сайрус Хейден жаудың қатты атысы астында қамал қабырғаларына АҚШ туын орнатты. Капрал Браун, Догерти, Пурвис және Carpenter Хейден «Құрмет медалімен» марапатталды. Шайқас он бес минутқа созылды. Қайтыс болғандардың жалпы саны 243 корей және үш америкалық болды: Макки, теңізші Сет Аллен және АҚШ морской пехотасының рядовойы Денис Ханрахан. 10 америкалық жараланды, 20 корей тұтқынға алынды, олардың бірнешеуі жараланған. Корейлік бес бекініс, ондаған кішкентай зеңбіректермен басып алынды. Корей командирінің орынбасары тұтқындалған жараланғандардың арасында болды. АҚШ тұтқындарды жергілікті шенеуніктермен келіссөздер жүргізу үшін пайдалануды жоспарлады, бірақ корейлер бас тартты, тұтқындарды қорқақ деп атады және Лоуға жарақаттанған тұтқындарды өздеріне қалдыруға рұқсат берді. Бірақ америкалықтар кетер алдында тұтқындарды босатты. 10-12 маусымдағы әскери операциялардан кейін АҚШ Азия эскадрильясы 3 шілдеге дейін Чаяк аралында тікелей тұрып, Қытайға жол тартты.

The expedition consisted of about 650 men, over 500 sailors, and 100 Marines, as well as five warships: Colorado, Alaska, Palos, Monocacy, and Benicia. Embarked aboard Colorado was Rear Admiral John Rodgers, and Frederick F. Low, the United States Ambassador to China. The Korean forces, known as "Tiger Hunters", were led by General Eo Jae yeon. The Americans safely made contact with the Korean inhabitants, described as "people wearing white clothes". When they inquired about the General Sherman incident, the Koreans were initially reluctant to discuss the topic, ostensibly to avoid having to pay any recompense. The Americans consequently let the Koreans know that their fleet would be exploring the area and that they meant no harm. This gesture was misinterpreted; Korean policy at the time prohibited foreign ships from sailing on the Han River, as it led directly to the capital city of Hanyang, modern day Seoul. Therefore, the Joseon government rejected the U. S. request. However, despite the Joseon government's refusal, the United States sailed. On 1 June, the Korean fortress fired at the U. S. fleet as they sailed up the Ganghwa Straits, which leads to the river. The U. S. forces were not badly damaged due to "the bad gunnery of the [K]oreans, whose fire, although very hot for the fifteen minutes in which they maintained it, was ill directed, and consequently without effect." The U. S. demanded an apology within 10 days; there was no response so Rodgers decided on a punitive assault on the forts. The flag of the Korean commander, General Eo Jae yŏn, called the "Sujagi" by Koreans, was captured by Corporal Charles Brown of Colorados guard and Private Hugh Purvis of Alaskas guard. General Eo was killed by Private James Dougherty. While serving as the color bearer for Colorados crew and Marines, Colorado Carpenter Cyrus Hayden planted the U. S. flag on the ramparts under heavy enemy fire. Corporal Brown, Privates Dougherty, Purvis, and Carpenter Hayden received the Medal of Honor. The fighting lasted fifteen minutes. The total number killed was 243 Koreans and three Americans; McKee, Seaman Seth Allen, and U. S. Marine Corps Private Denis Hanrahan. ten Americans were wounded, and 20 Koreans were captured, several of whom were wounded. Five Korean forts were taken in total, with dozens of small cannons. The Korean deputy commander was among the wounded who were captured. The U. S. hoped to use the captives as a bargaining chip to meet with local officials, but the Koreans refused, calling the captives cowards and "Low was told that he was welcome to keep the wounded prisoners." However, the Americans released the prisoners before departing. Following the military operations of 10–12 June, the United States Asiatic Squadron stayed at anchorage off Jakyak Island until 3 July, when they left for China.

Салдары

АҚШ корейлерді жеңісі арқылы келіссөз үстеліне қайта оралуға көндіруді үміттенеді. Бірақ корейлер келіссөздерге барудан бас тартты. Ақиқатында, осы оқиғалар регент Дэвон Ганды оқшаулану саясатын күшейтуге және шетелдіктерді жалықтыруға қарсы ұлттық жариялама жасауға жетеледі. Сонымен қатар, корейлер көп ұзамай америкалық әскерлерге қарсы тұру үшін жаңа заманауи қару-жарақпен жабдықталған үлкен күштерді жіберді. Жағдай өзгергенін сезген АҚШ флоттары 3 шілдеде Қытайға бет бұрды. Шет елдік кемелерге енді шабуылдар жасалмады. 1876 жылы Корея Жапониямен сауда шартын жасады, себебі жапондық кемелер Гангхва аралына жақындап, Сеулға шабуыл жасаумен қорқытты. Еуропа елдерімен және АҚШ-пен де келісімдер жасалды. Тоғыз теңізші (бас квартермейстер Грейс, квартермейстерлер Трой, Франклин және Роджерс, боцманның көмекшісі Маккензи, қарапайым теңізші Эндрюс, ағаш шебері Хейден және матростар Люкс және Мертон) және алты морской пехотинец (корпорал Браун және сарбаздар Коулман, Догерти, Макнамара, Оуэнс және Пурвис) шетелдік қақтығыстағы ерлігі үшін алғаш рет Құрмет медалімен марапатталды.

Достық және сауда туралы шарт

1882 жылдың сәуір-мамыр айларында Америка Құрама Штаттары, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің коммодоры Роберт В. Шуфельдт арқылы өкілдік етіп, Кореямен 14 баптан тұратын шартты келісіп, бекітті. Сондай-ақ, Кореядағы американдық азаматтарға артық территориялық құқықтар және ең жақсы ұлт саудасы мәртебесі сияқты нақты мәселелер де қарастырылды. Бұл шарт 1910 жылы Кореяның аннексияға алынуына дейін күшінде болды.