Фридрих Вольф (1888-1953) – неміс жазушысы, дәрігер және дипломат. 1-ші Дүниежүзілік соғысының қарсыласы, ГДР-дың Польшадағы алғашқы елшісі. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фридрих Вольф (1888–1953) – неміс жазушысы (1888–1953).
German writer (1888–1953)
Фридрих Вольф (23 желтоқсан 1888 – 5 қазан 1953) – неміс дәрігері және қоғамдық-саяси қайраткер, жазушы. 1949 жылдан 1951 жылға дейін ол Шығыс Германияның Польшадағы алғашқы елшісі қызметін атқарды.
Friedrich Wolf (23 December 1888 – 5 October 1953) was a German doctor and politically engaged writer. From 1949 to 1951, he served as East Germany's first ambassador to Poland.
Өмір
Вольф Рейн провинциясының Нойвед қаласында еврей саудагерінің ұлы болып дүниеге келген. 1907 жылдан 1912 жылға дейін Мюнхен, Тюбинген, Бонн және Берлинде медицина, философия және өнер тарихын оқыды және 1913 жылы дәрігер атанды. 1914 жылы ол Канада, Гренландия және АҚШ арасындағы бағытта кеме дәрігері болып жұмыс істеді. Сол жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданда дала дәрігері қызметін атқарды, бұл тәжірибе оны соғысқа қарсы күреске түрткі болды. 1917 жылы алғашқы прозалық туындыларын жариялады. 1918 жылы Дрездендегі жұмысшылар кеңесінің мүшесі болып, Германияның тәуелсіз социал-демократиялық партиясына қосылды. Соғыстан кейін Ремшайд пен Хечингенде дәрігер болып жұмыс істеді, онда қарапайым халыққа көмек көрсетуге және табиғи емдеу әдістерін қолданып емдеуді тағайындады. 1923 және 1925 жылдары оның ұлдары Маркус пен Конрад дүниеге келді. 1928 жылдан кейін Коммунистік партияның және Пролетариаттық революциялық авторлар қауымдастығының мүшесі болды. 1929 жылы оның "Цианкали" пьесасы аборт мәселесі бойынша пікірталас тудырды. Ол және Else Kienle 1931 жылы аборт жасағаны үшін ұсталып, сотқа тартылды. 1932 жылдың басында Штутгартта Spieltrupp Südwest ұйымын құрды, ол өзекті тақырыптарға қатысты даулы қойылымдар жасаған коммунистік агитпроп тобы болды. Нацистер билікке келгеннен кейін Вольф отбасымен бірге Мәскеуге эмиграциялады. 1938 жылы ол Халықаралық бригадаларда дәрігер болып жұмыс істеу үшін Испанияға баруға аттанды. Бірақ Францияда тұтқындалып, Верне концлагеріне жабылды. 1941 жылы Кеңес Одағының азаматтығын алып, Мәскеуге оралды, онда ол "Еркін Германия үшін Ұлттық комитетінің" (NKFD) құрылуына қатысты. 1945 жылы Германияға оралып, әдебиет және мәдени-саяси мәселелермен айналысты. 1949 жылдан 1951 жылға дейін Шығыс Германияның Польшадағы алғашқы елшісі болды. 1953 жылдың 5 қазанында Шығыс Берлиндегі жеке кабинетінде дүниеден өтті. Ол кремацияланып, Берлиннің Фридрихсфельде орталық зиратындағы Социалистер ескерткішінде (Gedenkstätte der Sozialisten) жерленді. Ұлттық халық армиясының құрлық әскерлері 1-ші моторлы атқыштар дивизиясының 1-ші танк полкіне оның есімін берді, ал 1988 жылы Фридрих Вольф медалі, ГДР-дің денсаулық сақтау жөніндегі ұлттық құрметі, оның атымен аталып кетті.
Wolf was born in Neuwied, Rhine Province, the son of a Jewish merchant. From 1907 to 1912, he studied medicine, philosophy and art history in Munich, Tübingen, Bonn and Berlin and became a doctor in 1913. In 1914, he worked first as a ship's doctor on the route between Canada, Greenland and the United States and in the same year became a field doctor on the Western Front during World War I, an experience that made him a strong opponent of war. In 1917, he published his first prose pieces. In 1918, he became a member of the workers' council in Dresden and joined the Independent Social Democratic Party of Germany. After the war, he worked as a doctor in Remscheid and Hechingen, where he focused on care for common people and prescribed treatment using naturopathic medicine. In 1923 and 1925, his sons Markus and Konrad were born. After 1928 he became a member of the Communist Party and the Association of Proletarian Revolutionary Authors. In 1929, his play "Cyankali" sparked a debate about abortion. He and Else Kienle were briefly arrested and charged in 1931 for performing abortions. In early 1932, he founded the Spieltrupp Südwest in Stuttgart, a communist agitprop group of lay actors that created controversial pieces about current topics. After the Nazis came to power, Wolf emigrated with his family to Moscow. In 1938 he made his way to Spain to work as a doctor in the International Brigades. However, he was arrested in France and interned in a concentration camp, Camp Vernet. In 1941, he gained Soviet citizenship and returned to Moscow, where he became a founder of the National Committee for a Free Germany (NKFD). In 1945, he returned to Germany and was active in literary and cultural political issues. From 1949 to 1951, he was the first ambassador of East Germany to Poland. On 5 October 1953, he died in his personal office in East Berlin. He was cremated and honoured with burial at the Memorial to the Socialists (Gedenkstätte der Sozialisten) in the Friedrichsfelde Central Cemetery, Berlin. The Land Forces of the National People's Army named the 1st Motor Rifle Division's 1st Panzer Regiment in his honour, and in 1988, the Friedrich Wolf Medaille, a GDR national honour for health education, was named after him.