Вернер Зеленбиндер: Күрескер, коммунист және қаһармандық тағдыр
Werner Seelenbinder
Вернер Зеленбиндер: неміс коммунисі, грек-рим күресінің чемпионы (1925, 1928, 1929). Марксизмге қызығушылығымен белгілі, спортшылар арасындағы саяси қайраткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вернер Силенбиндер (2 тамыз 1904 – 24 қазан 1944) – неміс коммунисі және күрескер.
Werner Seelenbinder (2 August 1904 – 24 October 1944) was a German communist and wrestler.
Алғашқы жылдар
Селенбиндер Стетинде, Померанияда (қазіргі Польша) дүниеге келді және шеберлік білгеннен кейін күреспен айналыса бастады. Ол жастайынан жұмысшылар қозғалысымен байланыста болды. Селенбиндер 1925 жылы Франкфуртта өткен жұмысшылар Олимпиадасында грек-рим күресінің жеңіл салмақ дәрежесінде жеңіске жетті. 1928 және 1929 жылдары ол Мәскеудегі Спартакиадада жеңімпаз атанды; 200-ден астам неміс спортшысына қатысуға тыйым салынды, бірақ марксизмге қызығушылығы болған Селенбиндер бәсекеге қатысты. Оның Мәскеуге алғашқы сапары оны Германия Коммунистік партиясына (КПД) мүше болуға ықпал етті. 1933 жылы ол неміс күресі чемпионатында медалін алғанда нацистік сәлем беруден бас тартты. Түрмеде отырғаннан кейін салмағы бұрынғы 90 килограмнан (198 фунт) 60 килограмға (132 фунт) дейін түсті. Ол әкесіне жазған қоштасу хатында былай деп жазды: "Енді мен қоштасу уақытым келді. Түрмеде отырған кезімде адам көтере алатын барлық қиындықтарды бастан өткердім. Денсаулығым нашарлап, дене және рухани азаптан құтыла алмадым. Мен сіздермен, достарыммен және спорттағы әріптестеріммен соғыс аяқталғаннан кейін өмірдің қуаныштарын мен жайлылығын бастан өткергім келді, енді оларды екі есе қатты бағалаймын. Сіздермен өткізген уақытым керемет болды, мен түрмеде отырғанда оны еске алып, сол сәттерді қайта бастан өткергім келді. Өкінішке орай, ұзақ азаптан кейін тағдыр басқаша шешім қабылдады. Бірақ мен сіздердің және көптеген спорт жанкүйерлерінің жүрегінде өз орнымды тапқанымды білемін, онда мен әрқашан тұруға дайынмын. Осы білім мені мақтандырады, күш береді және соңғы сәттерімде әлсіз болуға жол бермейді."
Seelenbinder was born in Stettin, Pomerania (modern day Poland), and became a wrestler after training as a joiner. He had connections with the young people's workers' movement from an early age. Seelenbinder won the light heavyweight class of Greco Roman wrestling at the 1925 Workers' Olympiad in Frankfurt. In 1928 and 1929 he won the Spartakiad in Moscow; over 200 German sportsmen were banned from the contest, but Seelenbinder, with his interest in Marxism, took part. His first trip to Moscow had already persuaded him to become a member of the Communist Party of Germany (KPD). In 1933 he refused to give the Nazi salute when receiving his medal at the German Wrestling Championship, The imprisonment left him weighing a mere 60 kilograms (132 pounds), from his previous weight of 90 kilos (198 pounds). In his farewell letter, he wrote to his father:The time has now come for me to say goodbye. In the time of my imprisonment I must have gone through every type of torture a man can possibly endure. Ill health and physical and mental agony, I have been spared nothing. I would have liked to have experienced the delights and comforts of life, which I now appreciate twice as much, with you all, with my friends and fellow sportsmen, after the war. The times I had with you were great, and I lived on them during my incarceration, and wished back that wonderful time. Sadly fate has now decided differently, after a long time of suffering. But I know that I have found a place in all your hearts and in the hearts of many sports followers, a place where I will always hold my ground. This knowledge makes me proud and strong and will not let me be weak in my last moments.
Ескерткіштер мен даулар
1945 жылғы 29 шілдеде Селенбиндердің күлін қамтитын урна оның бұрынғы клубының стадионында, «Берлина 03» спорт клубы стадионында, Нойкёльн қаласында, Берлинде жерленді. Сонымен қатар, стадионның өзі «Вернер Селенбиндер Кампфбан» деп аталды, бірақ суық соғыс күшейген сайын және Батыс Германиядағы саяси ахуал антикоммунистік болып кеткен сайын, 1949 жылы «Нойкёльн стадионы» деп аталды. Бұрынғы Шығыс Германиядағы бірқатар мектептерге, көшелерге және спорттық нысандарға оның есімі берілді. Вернер Селенбиндер күрес турнирі әлі күнге дейін (2004) жылына бір рет Берлинде өткізіледі. Алайда, коммунистікке қарсы Батыс неміс және коммунистікке жақтас Шығыс немістердің бейтараптығының жоқтығы, олар Вернер Селенбиндерді икона мәртебесіне көтерді, сондықтан оның тарихи маңызы бүгінгі күні күмән тудырады. «Нейс-Дичланш» атты неміс социалистік газетінің 2004 жылғы 2 тамыздағы мақаласында Берлин спорт мұражайының директоры Мартина Бехрент оның ГДР-дегі қарсылық қозғалысындағы рөлі тым жоғарылатылған және сенімді биографиялар жоқ деп мәлімдеді. 2004 жылы 2 тамызда Нойкёльн стадионының алдында Селенбиндердің туғанына 100 жыл толуына орай Демократиялық социализм партиясы Селенбиндердің күлін жерлеген. Партия мүшелері стадионның атын өзгерткеніне өкініш білдірді. Басқалары 1990 жылы шығыс Германиядағы «Вернер Селенбиндер Холл» «Велодром им Евроспортпарк» деп аталғанын және Лейпцигтегі «Вернер Селенбиндер мұнарасы» «Глокотурм» деп аталғанын қайғылы атап өтті. 2004 жылы 24 қазанда Селенбиндер қайтыс болғаннан кейін 60 жыл өткенде, Нойкёльн стадионы оның есіне «Вернер Селенбиндер стадионы» деп қайта аталды. 1950 жылы Селенбиндердің есімімен аталған жабық спорттық арена, «Вернер Селенбиндер Холле», сол кезде Шығыс Берлиндегі Пренцлауэр Берг ауданында ашылды. Ол 10 000 адамға арналған және Шығыс Германияның «Жастарды еркін Германия» және «Германияның Социалистік бірлік партиясы» сияқты бұқаралық ұйымдарының конгресс залы ретінде тұрақты пайдаланылған. Ол сондай-ақ концерттік арена ретінде де пайдаланылды, онда Depeche Mode, Джонатан Ричман және The Wedding Present сияқты музыканттар, сондай-ақ Feeling B және Rio Reiser сияқты неміс артистері өнер көрсетті. Ол 1993 жылы Шығыс Германия құлағаннан кейін қиратылды және оның орнына қазіргі Велодром салынды. 1964 жылы «Нордикалық кемежайлар Варнемунде» кеме жасау зауыты (бұрынғы «Варновверфт») 7704 тонналық жүк кемесі «Вернер Селенбиндер» атты кемеге қосты. Ол 1988 жылы ГДР құлау алдында жойылған. Ол өзінің барлық мансабында спортшының есімімен аталған, Аланға соңғы сапарынан басқа, ол үшін қайта тіркеліп, MILOS 1 деп аталды. Селенбиндер 2008 жылы Германияның спорттық даңқ залына енгізілді.
On 29 July 1945 an urn containing Seelenbinder's ashes was buried at the site of his old club, the Berolina 03 Sports Club stadium in Neukölln, Berlin. At the same time, the stadium itself was named "Werner Seelenbinder Kampfbahn", but as the Cold War escalated and the political climate in West Germany became increasingly anti communist, it was renamed "Stadion Neukölln" in 1949. A number of schools, streets and sporting facilities in the former East Germany were named after him. The Werner Seelenbinder Wrestling Tournament is still (2004) held once a year in Berlin. However, the lack of impartiality by both the anti communist West Germans and the pro communist East Germans, who raised Werner Seelenbinder to the status of an icon, means that today his historical importance is rather controversial. In an article in the socialist German newspaper Neues Deutschland of 2 August 2004, the director of the Berlin Sports Museum Martina Behrendt said that his role in the resistance movement had been exaggerated in the GDR, and that there were no reliable biographies. On 2 August 2004 a commemorative speech was held in front of the Neukölln stadium, where Seelenbinder's ashes were buried, by the Party of Democratic Socialism, on the 100th anniversary of Seelenbinder's birth. Party members spoke of their regret that the stadium had been renamed. Others mentioned with sadness the renaming of the eastern German "Werner Seelenbinder Halle" as "Velodrom im Europasportpark" in 1990 and the renaming of the "Werner Seelenbinder Turm" in Leipzig as the "Glockenturm". On 24 October 2004, the 60th anniversary of Seelenbinder's death, the Neukölln stadium was once again renamed the "Werner Seelenbinder Stadion" in his memory. In 1950, an indoor sporting arena named after Seelenbinder, the Werner Seelenbinder Halle, was opened in the Prenzlauer Berg district, then in East Berlin. It had a capacity of 10,000 people, and was regularly used as a convention hall by East German mass organizations, such as the Free German Youth and Socialist Unity Party of Germany. It was also used as a concert arena, where musicians such as Depeche Mode, Jonathan Richman and The Wedding Present, as well as German acts, such as Feeling B and Rio Reiser, performed. It was demolished in 1993, after the fall of East Germany, and replaced by the present day Velodrom. In 1964, the Nordic Yards Warnemünde ship yard (the former Warnowwerft), launched a 7,704 gross tonnage cargo ship named Werner Seelenbinder. She was scrapped in 1988 – before the collapse of the GDR. She remained named after the athlete throughout her career, apart from her final voyage to Alang for breaking up, for which she was re registered and renamed MILOS 1. Seelenbinder was inducted to Germany's Sports Hall of Fame in 2008.
Өмірбаян
Селенбиндердің өмірбаяны соңғы рет Жаңа Зеландиялық жазушы Джеймс МакНишпен жазылды.
Seelenbinder has been most recently biographied by the New Zealand writer James McNeish.