Кіріспе

Сан-Францискито каньоны - Калифорнияның Сьерра-Пелона тауларының эрозиясы нәтижесінде Сан-Францискито сағасы арқылы құрылған каньон.

География

Каньон Калифорнияның Трансверс таулар жүйесінің орталық бөлігі болып табылатын Сьерра-Пелона таулары арқылы өтеді. Сан-Францискито каньонының басында Сан-Францискито асуы орналасқан, ол Лос-Анджелес пен Сан-Хоакин алқабы арасындағы алғашқы жолдар арқылы өтетін. Санта-Кларита аңғарына жақындаған сайын каньон кеңейе түседі. Бұл каньонның орта және жоғарғы бөліктері Анжелес ұлттық орманына жатады.

Тау-кен өндірісі

Сан-Францискито каньоны - Сан-Фернандо және Сан-Буэнавентура миссияларының испан миссионерлері, кейіннен мексикалық калифорниялықтар алтын қазып алған жер. Олардың қызметі 1848 жылы, Саттерс-Миллден алтын табылған кезде, Калифорнияның алтынға деген қызулығы басталды. Кейіннен кен орнында кен қазу жұмыстары 19 ғасырдың аяғына дейін жүргізілді.

Сент-Франсис бөгеті

1924 және 1926 жылдар аралығында каньонда Сент-Франциск бөгеті салынды. Лос-Анджелес су және электр энергиясы департаменті 1926 жылы Сан-Францискито каньонында су қоймасын толтыра бастады. 1928 жылы 12 наурызда сағат 23.57-де бөгет апатты түрде бұзылып, су тасқыны салдарынан кем дегенде 431 адам қаза тапты. Сент-Франциск бөгетінің құлауы 20-шы ғасырдағы ең ауыр американдық азаматтық-техникалық апаттардың бірі болып саналады және 1906 жылы Сан-Франциско жер сілкінісі мен өртінен кейін Калифорния тарихында екінші ең көп адам қазасы болып табылады. Бұл апаттың қираған жерлері әлі күнге дейін көрінеді.

Жолдар

1820 жылдан бастап Сан-Францискито каньоны мен Сан-Францискито асуы Эль-Камино Вьехоның бастапқы бағытының бөлігі болды, бұл Эль-Камино Реалға баламалы жер жолы болды, ол Солтүстік испан және Мексика отарлаушы Альта-Калифорнияға жетті. 1854 жылдан бастап Стоктон Лос-Анджелес жолының вагон жолы, сондай-ақ Калифорниядағы Баттерфилд теңіз поштасы 1858 жылдан 1861 жылға дейін өз бағытын ұстанды. Бұл Теджон асуы жолы және Техачапи немесе Мидуэй жолы (алғашқыда Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы), 1915 жылы тікелей Ридж жолының салынуына дейін Сан-Хоакин аңғарына негізгі солтүстік-оңтүстік вагон және кейінірек автомобиль жолдары болып қала берді. Бүгінде каньонның атын алған екі жолақты жол Санта-Клаританы Грин-Вэлли мен Элизабет-Лейктің таулы қауымдастықтарына жалғастырады. Бұл өзеннің Сан-Францискито асуы мен оның солтүстік Санта-Кларита аңғарындағы оңтүстік ұшы арасындағы ағысына шамамен параллель.